Met de ochtendzon in mijn gezicht word ik ’s morgens wakker. Ik heb heerlijk geslapen en voel me buitengewoon ontspannen. Naast me ligt Andrea nog te dommelen. Ik hoor haar ademhaling en zie het dekbed rijzen en
dalen met elke ademteug. Voorzichtig trek ik het dekbed van Andrea af. Ik wil haar zien en bewonderen.
Het enige dat Andrea aan heeft is haar ketting. Verder bedekken alleen de gouden haartjes op haar onderarmen haar huid. Ik bekijk Andrea opnieuw van onder tot boven en probeer alle indrukken in me op te nemen
zodat ik die later, op momenten dat ze er niet is, voor mijn geest tevoorschijn kan toveren.
Ik bekijk haar delicate gezicht en de fijne tekening van haar hals. De bruine tepels lijken iets omhoog te staan. Voorbij haar navel, gloort het spleetje tussen haar benen.
Alsof ze weet dat ik de hele voorkant in me heb opgenomen, draait Andrea in haar slaap op haar buik, waarna ik ook haar rug en kontje kan bewonderen. Dan wordt ze wakker en tilt haar hoofd op.
“Voldoe ik aan je verwachtingen, Mark?” vraagt ze en kijkt me aan.
“Meer dan dat, Andrea. Je bent een schoonheid.”
“Vleier! Wat moet je van me?” en draait zich op haar zij.
“Ik wil ontbijten, Andrea en dat mag jij voor me klaarmaken. Weet je nog, ik mocht een wens doen.”
“Ja, dat weet ik nog, ik zal het doen. Heb je nog speciale wensen?"
“Die heb ik ja. Dek de tafel met alles wat je voor het ontbijt nodig hebt, maar je hoeft geen bord en geen beker neer te zetten. Ik ga je lichaam als bord gebruiken en jij mag me te drinken geven. Als je klaar bent met
dekken, ga dan languit op tafel liggen, op je rug, dan kom ik ontbijten. Nu ga ik eerst douchen.”
Zonder tegensputteren staat Andrea op en glimlacht als ze de kamer uitloopt.
“Ouwe snoeper” roept ze en voordat ik een kussen naar haar kan gooien, rent ze hard lachend de gang op, naar beneden.
Terwijl ik sta te douchen hoor ik beneden allerlei gerommel in de keuken. Kastjes gaan open en dicht, de koelkastdeur, laden worden geopend en ik hoor de blote voeten van Andrea druk heen en weer drentelen over
de vloertegels.
Ze zit op een stoel bij de tafel en kijkt me verwachtingsvol aan als ik de kamer instap.
“Ben je er klaar voor?” vraag ik, waarna Andrea prompt op de tafel klimt en gaat liggen, benen enigszins uit elkaar, klaar om als servies gebruikt te worden.
Wanneer ik naar de tafel toe loop, zie ik een rijke schakering aan voedsel en drank staan. Van kwark tot fruit, en van kaas en worst tot jam, alles heeft ze uit de kast gehaald. Aan de zijkant van de tafel staat brood en
vruchtensap. Daarnaast liggen een mes, vork en een lepel. En Andrea? Andrea ligt als het ultieme servies aan de rand van de tafel, voor alle etenswaren uitgestald.
Voor ik ga beginnen pak ik een klein kussentje van de bank en leg dit onder het hoofd van Andrea. Om Andrea als bord te kunnen gebruiken moet ik vanochtend staande eten, maar dat is in dit geval niet erg.
Ik besluit met brood te beginnen en pak een boterham uit het zakje. De boterham leg ik tussen de navel en het spleetje op de onderbuik van Andrea, neem wat boter en smeer die op het brood. Een klein beetje boter
komt naast het brood op de buik terecht en dat lik ik eraf.
Wat zal ik er op nemen? Hagelslag maar, besluit ik en ik strooi een flinke laag op de boterham, die ik met mijn mes wat aandruk. Natuurlijk blijft niet alle hagelslag op het brood liggen en rollen er korreltjes over de buik
van Andrea naar beneden.
Op het puntje van het mes doe ik een toefje boter en dep daar de korreltjes hagelslag mee op die over haar venusheuvel tussen Andrea ‘s benen gerold zijn. De boter die daardoor op haar vagina achter blijft, strijk ik
met een vinger weg en stop ik in mijn mond, net als het mespuntje boter.
Ik neem het mes en de vork en begin te eten.
Als ik voor de eerste keer het mes op het brood zet om het in stukjes te snijden, spant Andrea haar buikspieren aan, bang voor wat gaat gebeuren. Geruststellend kijk ik naar het angstige gezicht van Andrea en vraag
“Wil je dat ik stop?”
Even weifelt ze en dan: “Nee hoor. Doe maar. Het is wel een beetje eng, dat scherpe mes op mijn buik.”
Uiterst voorzichtig snij ik met het gekartelde mes het brood en als het lemmet lichtjes de huid van Andrea raakt, spant ze opnieuw haar buikspieren aan. Zo snij ik de boterham in kleine stukjes en prik die op mijn vork.
Aanvankelijk blijft Andrea wat onzeker, maar langzamerhand went ze aan het snijden en prikken en zegt ze het zelfs erotisch te vinden, het snijvlak dat haar huid toucheert en de punten van de vork die putjes in haar
velletje maken. Wanneer ik de boterham op heb zuig ik de laatste korreltjes hagelslag uit de navel van Andrea en vraag haar om wat drinken.
Omdat er geen beker is, moet Andrea nadenken hoe ze dat probleem op gaat lossen. Ze gaat rechtop zitten en denkt erover na. Dan pakt ze het pak vruchtensap en neemt een klein slokje. Met haar mond tegen de
mijne laat ze het sap uit haar mond in de mijne stromen.
In het begin gaat het wat omwennig en daarom loopt er nogal wat sap tussen onze kinnen door, maar bij het tweede en derde slokje gaat het al beter. Zo lekker heb ik mijn sap nog nooit opgediend gekregen.
Andrea moet daarna weer gaan liggen van me, dit keer met haar armen onder haar hoofd. In beide oksels leg ik met de lepel een schepje kwark en wat basterdsuiker. Op haar borstjes en tepeltjes smeer ik een vleugje
jam. Ik doe ook een beetje jam in het kuiltje onderaan haar hals. De kwark en de suiker roer ik door elkaar en begin daarna de kwark op te lepelen tot alles op is.
De oksels lik ik af zoals je een bord na je lievelingstoetje schoonlikt, om elk restje maar naar binnen te krijgen. De jam op haar borstjes en tepels veeg ik eerst met mijn vinger op en steek die in mijn mond. Pas als alles
bijna weg is lik ik de laatste restjes op. De jam in het kuiltje zuig ik eruit.
Opnieuw wil ik wat drinken. Ditmaal houdt Andrea haar mond boven de mijne en laat het vruchtensap tussen haar lippen door met een dun straaltje in mijn mond lopen.
Het vruchtensap is warm door de aanraking met de mond van Andrea en ik raak meer en meer opgewonden van deze buitengewone manier van drinken. Het volgende wat ik wil eten is worst en ik vraag Andrea om dit
op een aangename manier aan mij te serveren.
Misschien heeft ze zoiets al min of meer verwacht, want ze pakt het mes en snijdt enkele plakjes af. Dan leunt ze met haar ellebogen op de tafel en met haar knieën op een stoel klemt Andrea de plakjes worst tussen
haar billen en zegt “alstublieft, je worst.”
Met de plakjes worst tussen haar billen wiebelt Andrea haar kontje heen en weer en ik? Ik kijk er verlekkerd naar. Is dit niet de ultieme presentatie? Dan buig ik me voorover en trek met mijn tanden het eerste plakje
tussen haar billen vandaan.
Bedachtzaam genietend eet ik een voor een de plakjes op.
Als ik opnieuw wat kwark wil eten, leg ik het deze keer in het kuiltje onderaan de rug van Andrea en roer daar de basterd er door. Het is goed dat de kwark nog koud en dik is, want ik wil de kwark in toefjes over Andrea
verspreiden en ze daarna opzuigen. De lange haren van Andrea leg ik opzij, voordat ik het eerste toefje in haar nek leg. Zo gaat het verder naar beneden en pas als ik alle kwark heb verdeeld ga ik terug naar haar nek.
Ik zet mijn mond over het kleine bergje kwark heen en zuig het in één keer in mijn mond, lik het plekje schoon en ga zo verder tot ook het laatste toefje weg is.“
Het voelt net aan of je een zuigzoen krijgt” zegt Andrea en gaat weer rechtop zitten.
“Wil je nog wat drinken?”
“Graag”, antwoord ik en verwacht dat Andrea opnieuw wat vruchtensap in haar mond neemt. In plaats daarvan gaat ze op de rand van de tafel zitten en spreidt haar benen.
“Hier, neem mijn bekertje maar,” zegt ze, “dan kun je daar uit drinken. Probeer het maar, wie weet lukt het” en ze leunt achterover.
Lang hoef ik me niet te bedenken en neem het pak vruchtensap in mijn hand. Met mijn andere hand spreid ik de kleine schaamlippen van Andrea en giet langzaam wat vruchtensap in het donkere gaatje van haar
schede. Ik moet het langzaam doen, want door de kleine opening kan er niet al teveel tegelijk naar binnen stromen, maar het lukt wel.
“Huhhuh” rilt Andrea, “dat voelt koud van binnen zeg.”
Pas als er geen vruchtensap meer in de vagina kan stop ik met schenken. Veel zal het niet zijn wat in haar vagina zit, maar dat hoeft ook niet. Met mijn mond om de opening drink ik daarna al het sap uit het spleetje.
Ook nu is het sap warm geworden van de lichaamswarmte in de holte, maar dat maakt de smaak er niet minder om. Andrea perst, wanneer ik er niets meer uitkrijg, het laatste beetje uit haar vagina en vraagt dan of ik
nog steeds honger heb.
“Alleen nog wat kaas Andrea, dan heb ik daarna genoeg. Ik snij ondertussen drie blokjes kaas en leg die op de tafel.“Die mag je me nog geven, goed.”
“Oké.” Andrea zet een voet boven een blokje, kromt haar tenen eromheen en steekt met haar voet het blokje in mijn mond.Bij het volgende blokje gaat ze, terwijl ze op haar handen en voeten steunt, boven het blokje
zitten. Dan zakt ze naar beneden en klemt het tussen haar billen, draait zich om en biedt het me zo aan. Het laatste blokje tenslotte neemt ze in haar mond, kauwt er op en bij een zoen schuift ze de gekauwde kaas met
haar tong in mijn mond.
Als ik de kaas heb doorgeslikt neem ik haar hoofd tussen mijn handen en zeg “Dit was het beste ontbijt dat ik ooit gekregen heb. Je bent fantastisch. Heb jij honger?"
“Ja” is het hele korte antwoord en zonder verder iets te zeggen schuift ze haar mond over mijn penis en begint me af te zuigen. De mond en haar tong zorgen er samen met het sensuele ontbijt voor dat ik al snel
klaarkom en ik stort me opnieuw uit in de mondholte van Andrea. Ze slikt het sperma door en likt na afloop uitgebreid haar lippen af, en zegt dan “Inderdaad, Mark. Het was het beste ontbijt van mijn leven.
Zondagochtend laat/zondagmiddag
Nadat Andrea zich heeft gewassen en zich ontdaan van de kleverige resten van het ontbijt, maken we gezamenlijk de picknickmand klaar en rijden naar de zee. Daar genieten we van de warme zon op onze lijven.
Hier zie ik het zo ranke lichaam van Andrea voor het eerst in de zon en prent het beeld in mijn hoofd voor de komende week, als ik haar niet zie.
Met de picknick in het bos sluiten we het weekend waarin we elkaar zo intiem ontdekten, af.
We vrijen nog een allerlaatste keer. Het is een “gewone” vrijpartij, waarmee we onze liefde voor elkaar bezegelen. Met mijn vingers zorg ik ervoor dat ik samen met Andrea tot een hoogtepunt kom.
Bij het opruimen van de spullen bekijk ik Andrea nog eens omstandig en wanneer we aanstalten maken om te vertrekken zeg ik voor de laatste keer dit weekend “Je bent een plaatje! Kom je volgende week weer?”
“Ja, Mark. Volgende week kom ik weer. Je hebt me meer gegeven dan ik vooraf had durven dromen. Je hebt me een leven gegeven. Dank je voor alles.”
In de auto, voor haar kamer, buig ik me voor de laatste keer naar Andrea toe en zoen haar op de lippen. Het is de zoveelste kus met liefde gegeven. Ik sla mijn armen voor de laatste keer dit weekend om haar heen en
zeg “Alsjeblieft Andrea, wil je voor altijd van me houden? Ik kan je niet meer missen. Alsjeblieft?”
Ze glimlacht en fluistert “Mark, ik hou al jaren van je en dat zal nooit overgaan. Ik weet dat je mij eens achter zult moeten laten, maar zelfs dan zal je altijd in mijn hart blijven en zullen alle herinneringen aan jou me
verwarmen. Je hebt dit weekend van mij de gelukkigste vrouw van de wereld gemaakt.”
Dan volgt een laatste zoen en stapt ze uit. Ik wacht tot Andrea binnen is en dan rijd ik weg. Terug naar een leeg huis, maar nu vol met prachtige herinneringen.
| Zondag |
