Vrouw, vervolg
Vrijdag 12.00 uur
Nadat ik twee stappen naar voren heb moeten doen, stellen de mannen zich om me heen op waarna ik door zestien handen aan alle kanten betast wordt. Als in een carrousel draaien de mannen met de wijzers van de klok om me heen,
waardoor ze me allemaal op elke plek van mijn lichaam kunnen aanraken. Het lijkt wel de vleeskeuring op een veemarkt.
Handen op en over mijn borsten; vingers over en in mijn kut en diep door mijn bilspleet over mijn anus. Het is buitengewoon geil!
Man nummer 5 is de laatste die recht voor me staat als hij me als een waanzinnige begint te vingeren. Zijn vingers glijden in en uit mijn al drijfnatte kut als hij stevig over mijn kittelaar wrijft. Hij gaat echter niet zover dat ik klaarkom, al ben ik
daar vlakbij.
“Vrouw,” zegt hij, met een zwaar Duits accent, “haak je vast aan de kabel boven je.”
Ik open de musketonhaak en reik naar de strak staande kabel boven mijn hoofd. Met de haak aan de kabel heb ik niet meer dan ongeveer 30 centimeter speelruimte naar beide zijden. Zitten is onmogelijk en dus ben ik gedwongen te
blijven staan zolang ik aan een kabel verbonden ben.
“Zo beweeg je door de ruimten. Zonder toestemming mag je niet los. Als je bij een kruising van draden komt dan maak je daar de haak los en bevestig je die onmiddellijk aan een kabel in een andere richting. Begrepen?”
Weer knik ik, ten teken dat ik het allemaal heb kunnen volgen.
“Oh ja. Je spreekt ons altijd aan met 2 woorden: ja, meneer of nee, meneer. Altijd eindig je met meneer. Is ook dat duidelijk?”
Nu ik weet hoe ik me verbaal dien te gedragen, spreek ik voor het eerst sinds ik het appartement ben binnengekomen.
“Ja, meneer.”
“Gelukkig, vrouw. Eindelijk eens een vrouw die je niet drie keer iets hoeft uit te leggen. Ik wist niet dat die bestonden. Zo hoort het. Hou dat vol, dan gaat alles goed komen.”
Nummer 5 pakt het kleineren van me direct stevig aan. Ik schat mijn IQ ongeveer 30 punten hoger in dan het zijne.
Na mijn antwoord dirigeert hij de andere mannen terug naar hun zitplaats en loopt zelf naar de massagetafel midden tussen de zittingen.
“Vrouw, kom hier.”
“Ja, meneer.”
Met de haak schuivend over de kabel boven me beweeg ik me in de richting van de tafel. Als ik bij een splitsing van draden kom, haak ik me los en bevestig de haak aan de kabel die een andere richting in loopt. Daarbij reik ik omhoog
waarbij mijn borsten omhoog komen.
De mannen kijken geboeid toe.
Bij de tafel krijg ik de opdracht me los te koppelen van de kabel en af te wachten.
Vanaf deze plaats kan ik de tafel beter bekijken. Het is er één van een bijzondere soort.
Op een onderstel van chromen buizen is een met kunstleer bekleed blad te zien. Het blad bestaat niet uit één stuk, maar uit meerdere delen die met scharnieren met elkaar verbonden zijn. Alle delen zitten tegen elkaar aan, waardoor het
lijkt of er van één, groot blad sprake is.
Het middenstuk is het grootst. Dat is vast bedoeld om met de rug op te liggen. Het zal mijn rug wel worden, bedenk ik me!
Langs het middenstuk zitten twee ‘armen’ en aan het eind zie ik de ‘benen.’ Door de scharnieren waarmee de ‘armen’ en ‘benen’ vastzitten, is het duidelijk dat die kunnen draaien ten opzichte van het middenstuk.
Aan de uiteinden van de ‘armen’ en ‘benen’ en bovenaan het middenstuk zitten vergelijkbare ijzeren ringen als aan mijn banden.
Ik begin een vermoeden te krijgen wat me te wachten staat.
“Uitkleden, heren,” roept Ann.
Eendrachtig ontdoen alle mannen zich van hun kleding en al snel sta ik in een kring van naakte mannen.
Het zijn mooie mannenfiguren die om me heen staan. Platte buiken, strakke armen en benen, zonder echt overdreven gespierd te zijn. En allemaal hebben ze een stijve die mijn richting op wijst.
Onder de lullen die schuin omhoog wijzen, zie ik van elk hun zak met ballen. Ongetwijfeld zijn die zakken tot de nok toe gevuld en wegen ze zwaar van het sperma. Sperma dat straks in mij uitgestort gaat worden.
“Vrouw, ga op je rug op de tafel liggen. Benen hier en armen daar.”
Dit keer spreekt man nummer 5 weer.
“Ja, meneer.”
De functie van de enkel- en polsbanden is direct duidelijk wanneer de ringen eraan met slotjes worden vastgezet aan de ringen op de tafel.
Zodra ook mijn halsband met een slotje bevestigd is, zet nummer 5 onder de tafel een elektromotor in werking. Zonder dat ik er iets tegen kan doen, beginnen de ‘armen’ en ‘benen’ opzij te draaien, met de mijne eraan vast. Onwillekeurig
verzet ik me tegen de beweging, maar de krachten van de motor zijn te sterk. Mijn armen en benen worden onweerstaanbaar opzij gedraaid.
Dan leg ik me neer bij wat er gebeurt en worden mijn armen en benen gespreid tot ik lig alsof ik aan een kruis genageld ben en niet verder kan.
De spieren en pezen in mijn bovenarmen en - benen staan strak opzij gespannen. Spread eagled heet zoiets in het Engels.
Samengedrukt door mijn gewicht rusten mijn billen op het randje van het middenstuk.
Ik realiseer me dat ik met openstaande kutlippen open en bloot tentoongesteld ligt, zichtbaar voor iedereen in de kamer en klaar voor de grillen van de mannen.
Volkomen weerloos moet ik afwachten wat ze met me gaan doen.
Man nummer 5 spreekt weer.
“Vrouw, we gaan je neuken in de volgorde waarin je de nummers getrokken hebt. Jij geeft zelf de nummers aan en dan komt de man met dat nummer. Als je je in de volgorde vergist, beginnen we opnieuw, net zolang tot je de hele rij
foutloos hebt afgewerkt.
Heb je nog vragen?”
“Nee, meneer.”
“Mooi, dan heb ik als eerst getrokkene het recht met je te beginnen. Welk nummer ben ik?”
“Nummer 5, meneer.”
“Juist, vrouw, ik ben nummer 5 en ik zal je als eerste neuken. Ik verheug me er zeer op.”
Terwijl de andere mannen geïnteresseerd toekijken, gaat man 5 tussen mijn wijd gespreide benen staan. Hij haalt zijn vingers één voor één door mijn gleuf.
“Je bent al nat, vrouw, dus ik zal gemakkelijk in je kut kunnen komen.”
Met dat hij het zegt voel ik hoe zijn lul bij me naar binnen schuift en hoe hij ritmisch begint te stoten. De rest van de mannen moedigt hem aan en ik voel me opgelaten. Het is tijdens eerdere SNIC-weekeinden nooit gebeurd dat mannen
toekeken hoe ik werd genomen.
Zelf zien wat de man doet kan ik niet omdat mijn halsband verhindert dat ik mijn hoofd optil.
De man kreunt luid als hij al snel zijn lading sperma in mijn kut uitstort.
Zodra hij zich teruggetrokken heeft zie ik uit een ooghoek Ann aan komen lopen met iets dat op een grote spuit lijkt. Aan het eind zit een rubberen mondstuk.
Ook zij kruipt tussen mijn benen en dan voel ik iets duns en glibberigs tussen mijn kutlippen door glijden, gevolgd door een warme vloed van water.
Een reinigingsbeurt van mijn kut!
Warm water vult me helemaal.
Als de spuit leeg is, loopt de grote hoeveelheid water mijn kut uit en voel ik een straaltje ervan langs het stukje huid tussen mijn kut en mijn anus lopen.
Het met sperma vermengde water klettert hoorbaar in een teiltje dat onder mijn kont is neergezet. Zien kan ik echter nog steeds niets.
Ann spoelt het zaad uit mijn kut om me schoon te maken voor de volgende neuker in de rij.
“Welk nummer is er nu aan de beurt om je te neuken, vrouw?” vraagt nummer 5. Kennelijk heeft hij als eerste die uit de kokertjes kwam niet alleen het recht van de eerste neukbeurt, maar is hij daardoor ook een soort ceremoniemeester
geworden.
“Nummer 1, meneer.”
“Precies, vrouw, nummer 1.”
Hij nodigt nummer 1 naar voren uit.
“Komt u maar en ‘take your pick.” (Dit heb ik niet vertaald omdat het zo’n toepasselijke woordspeling lijkt. In het Nederlands betekent het zoiets als: Ga je gang.)
Nummer 1 loopt op zijn beurt tot tussen mijn dijen en vingert me glad voor hij in me binnendringt. Hij stoot onstuimig toe tot hij klaarkomt en zijn zaad in me spuit.
Ann doet de spoelbeurt en dan stelt nummer 5 opnieuw zijn vraag.
“Wie mag jou als volgende neuken, vrouw?”
Als iemand gedacht had dat ik de fout in zou gaan in de rij getallen, dan vergist die zich deerlijk. Getallen zijn mijn leven.
“Nummer 7, meneer.”
‘Weer goed, vrouw. Nummer 7. Hier komt hij.”
Hij wenkt nummer 7: “De vrouw is klaar voor je. Ga er eens goed tegenaan in dat neukgat, daar is het voor.”
Eén voor één werken de mannen zich in mijn kut af, telkens gevolgd door de inwendige reiniging door Ann. Ik kan niet anders dan alles ondergaan, maar dat is precies de bedoeling.
Dit zijn mijn ‘uitleefweekenden’ die ik jaarlijks willens en wetens onderga.
Ik voel me een slet, neukvlees, maar bedenk me terwijl de mannen me naaien dat het voor de mannen ook veeleisend moet zijn. Van hen wordt alle actie verwacht, terwijl ik alleen maar hoef te ondergaan.
Hun beloning is dat ze zich mogen vermaken in mijn kut.
Bovendien hebben zij in deze situatie één ander voordeel: zij zijn met z’n achten en ik alleen.
Het feit dat iedereen toekijkt en aanmoedigt bij elke neukbeurt die ik krijg, voelt het in het begin beschamend, maar na de zoveelste penetratie valt dat gevoel weg.
Het verschil hoe de mannen me afhandelen is direct duidelijk.
De één pompt rustig in en uit me, de ander ragt er flink op los. Houdt de één rekening met me, een ander denkt alleen aan zijn eigen pret en beukt hard tegen mijn gespreide dijen.
Na nummer 1 wordt mijn gleuf door Ann telkens ingesmeerd met glijmiddel.
De mannen die me wild neuken, floepen door die gladheid nogal eens helemaal uit me en stoten dan ruw in me terug.
Van man nummer 3 weet ik zeker dat hij dat expres doet: tot en met de eikel eruit en dan lekker krachtig er weer in. Mijn kleine kutlippen worden daarbij eerst grof naar binnen geperst om bij het terugtrekken weer even ruw naar buiten
getrokken te worden.
De eerste serie neukbeurten is snel over. Het lijkt er bijna op dat de mannen al wekenlang droog staan en korte metten willen maken.
Acht keer maar liefst word ik op die manier op een neukbeurt getrakteerd, voor ik word losgemaakt en ik verbonden aan de kabels door het appartement kan lopen. Die vrijheid benut ik door de ruimte te verkennen en alles in me op te
nemen.
Er is een slaapkamer met een kingsize bed aanwezig. Misschien voor mij om in te slapen.
En een toilet uiteraard, waar ik dankbaar gebruik van maak.
Tijdens die verkenningstocht door het appartement vallen de mannen me voortdurend lastig. Ze doen alles met me wat in een gewone situatie nooit door mij zou worden geaccepteerd.
Nummer 6 bijvoorbeeld heeft er een handje van om me wanneer hij maar kan op mijn billen te tikken. Normaal pik je als vrouw zoiets niet, maar nu moet ik wel. Hij maakt er dankbaar gebruik van.
Nummer 8 doet iets heel anders.
Wanneer ik in de slaapkamer loop en ook daar in mijn bewegingen beperkt ben door de kabel waaraan ik vast zit, sluipt hij stilletjes tot achter me en dan grijpt om me heen met één hand mijn borsten. Zijn stijve duwt hard in mijn bilspleet.
Zijn andere hand legt hij op mijn buik en glijdt vandaar naar beneden tot tussen mijn benen. Hard wringt zijn hand zich tussen mijn dijen en dwingt me die te openen.
Hij streelt mijn hele spleet en kittelaar tot ik alweer nat wordt.
“Lekkere scheur heb je, vrouw,” hijgt hij in mijn oor. “We hebben je met z’n achten geneukt zonet. Heb je ervan genoten?”
De voor mij als vrouw kleinerende taal hoort bij weekeinden zoals deze.
De mannelijke suprematie over de subsoort vrouw wordt door hun gedrag, maar net zo goed door hun woorden, onophoudelijk benadrukt. In deze weekends ben ik een gebruiksvoorwerp en elke man heeft volledige zeggenschap over mij
en mijn lichaam. In dit soort sessies doe ik er als vrouw niets toe. Tel ik gewoon niet mee. Heb ik niks in te brengen. Meer dan een gleufdier ben ik niet. Een te neuken object. Een verzameling neukholten, alleen geschikt om als man je lul
in te stoppen.
Het is niet anders.
Braaf antwoord ik van wel.
“Je hebt een smakelijke en smeuïge gleuf! Voel je mijn vinger tussen je natte kutlippen?
“Ja, meneer.”
“Maar je hebt ook geweldige tieten. Daar wil ik je ook nog weleens tussen neuken.”
Dan loopt hij weg.
Voor ik de kans krijg me om te draaien voel ik hoe nummer 5 in mijn billen knijpt. Ze lijken wel in de rij te staan wachten op hun kans.
“Kom mee, vrouw, je gaat de kooi in.”
Lang heb ik niet van mijn relatieve vrijheid kunnen genieten. Het deurtje van de kooi gaat open en nadat ik mezelf heb losgekoppeld van de kabel word ik zonder pardon opgesloten.
“Wij gaan uit eten en jij blijft hier. Je snapt dat we je in deze toestand niet mee kunnen nemen, maar we zullen voedsel voor je meenemen. Dat krijg je als we terug zijn en tot die tijd blijf je in de kooi.”
Het deurtje wordt met een hangslot gesloten en nadat de mannen zich hebben aangekleed vertrekken ze in gezelschap van Ann.
Als de buitendeur dichtvalt, blijf ik moederziel alleen achter. Opgesloten als een pup in een bench.
Ik kijk om me heen.
Nadat ik twee stappen naar voren heb moeten doen, stellen de mannen zich om me heen op waarna ik door zestien handen aan alle kanten betast wordt. Als in een carrousel draaien de mannen met de wijzers van de klok om me heen,
waardoor ze me allemaal op elke plek van mijn lichaam kunnen aanraken. Het lijkt wel de vleeskeuring op een veemarkt.
Handen op en over mijn borsten; vingers over en in mijn kut en diep door mijn bilspleet over mijn anus. Het is buitengewoon geil!
Man nummer 5 is de laatste die recht voor me staat als hij me als een waanzinnige begint te vingeren. Zijn vingers glijden in en uit mijn al drijfnatte kut als hij stevig over mijn kittelaar wrijft. Hij gaat echter niet zover dat ik klaarkom, al ben ik
daar vlakbij.
“Vrouw,” zegt hij, met een zwaar Duits accent, “haak je vast aan de kabel boven je.”
Ik open de musketonhaak en reik naar de strak staande kabel boven mijn hoofd. Met de haak aan de kabel heb ik niet meer dan ongeveer 30 centimeter speelruimte naar beide zijden. Zitten is onmogelijk en dus ben ik gedwongen te
blijven staan zolang ik aan een kabel verbonden ben.
“Zo beweeg je door de ruimten. Zonder toestemming mag je niet los. Als je bij een kruising van draden komt dan maak je daar de haak los en bevestig je die onmiddellijk aan een kabel in een andere richting. Begrepen?”
Weer knik ik, ten teken dat ik het allemaal heb kunnen volgen.
“Oh ja. Je spreekt ons altijd aan met 2 woorden: ja, meneer of nee, meneer. Altijd eindig je met meneer. Is ook dat duidelijk?”
Nu ik weet hoe ik me verbaal dien te gedragen, spreek ik voor het eerst sinds ik het appartement ben binnengekomen.
“Ja, meneer.”
“Gelukkig, vrouw. Eindelijk eens een vrouw die je niet drie keer iets hoeft uit te leggen. Ik wist niet dat die bestonden. Zo hoort het. Hou dat vol, dan gaat alles goed komen.”
Nummer 5 pakt het kleineren van me direct stevig aan. Ik schat mijn IQ ongeveer 30 punten hoger in dan het zijne.
Na mijn antwoord dirigeert hij de andere mannen terug naar hun zitplaats en loopt zelf naar de massagetafel midden tussen de zittingen.
“Vrouw, kom hier.”
“Ja, meneer.”
Met de haak schuivend over de kabel boven me beweeg ik me in de richting van de tafel. Als ik bij een splitsing van draden kom, haak ik me los en bevestig de haak aan de kabel die een andere richting in loopt. Daarbij reik ik omhoog
waarbij mijn borsten omhoog komen.
De mannen kijken geboeid toe.
Bij de tafel krijg ik de opdracht me los te koppelen van de kabel en af te wachten.
Vanaf deze plaats kan ik de tafel beter bekijken. Het is er één van een bijzondere soort.
Op een onderstel van chromen buizen is een met kunstleer bekleed blad te zien. Het blad bestaat niet uit één stuk, maar uit meerdere delen die met scharnieren met elkaar verbonden zijn. Alle delen zitten tegen elkaar aan, waardoor het
lijkt of er van één, groot blad sprake is.
Het middenstuk is het grootst. Dat is vast bedoeld om met de rug op te liggen. Het zal mijn rug wel worden, bedenk ik me!
Langs het middenstuk zitten twee ‘armen’ en aan het eind zie ik de ‘benen.’ Door de scharnieren waarmee de ‘armen’ en ‘benen’ vastzitten, is het duidelijk dat die kunnen draaien ten opzichte van het middenstuk.
Aan de uiteinden van de ‘armen’ en ‘benen’ en bovenaan het middenstuk zitten vergelijkbare ijzeren ringen als aan mijn banden.
Ik begin een vermoeden te krijgen wat me te wachten staat.
“Uitkleden, heren,” roept Ann.
Eendrachtig ontdoen alle mannen zich van hun kleding en al snel sta ik in een kring van naakte mannen.
Het zijn mooie mannenfiguren die om me heen staan. Platte buiken, strakke armen en benen, zonder echt overdreven gespierd te zijn. En allemaal hebben ze een stijve die mijn richting op wijst.
Onder de lullen die schuin omhoog wijzen, zie ik van elk hun zak met ballen. Ongetwijfeld zijn die zakken tot de nok toe gevuld en wegen ze zwaar van het sperma. Sperma dat straks in mij uitgestort gaat worden.
“Vrouw, ga op je rug op de tafel liggen. Benen hier en armen daar.”
Dit keer spreekt man nummer 5 weer.
“Ja, meneer.”
De functie van de enkel- en polsbanden is direct duidelijk wanneer de ringen eraan met slotjes worden vastgezet aan de ringen op de tafel.
Zodra ook mijn halsband met een slotje bevestigd is, zet nummer 5 onder de tafel een elektromotor in werking. Zonder dat ik er iets tegen kan doen, beginnen de ‘armen’ en ‘benen’ opzij te draaien, met de mijne eraan vast. Onwillekeurig
verzet ik me tegen de beweging, maar de krachten van de motor zijn te sterk. Mijn armen en benen worden onweerstaanbaar opzij gedraaid.
Dan leg ik me neer bij wat er gebeurt en worden mijn armen en benen gespreid tot ik lig alsof ik aan een kruis genageld ben en niet verder kan.
De spieren en pezen in mijn bovenarmen en - benen staan strak opzij gespannen. Spread eagled heet zoiets in het Engels.
Samengedrukt door mijn gewicht rusten mijn billen op het randje van het middenstuk.
Ik realiseer me dat ik met openstaande kutlippen open en bloot tentoongesteld ligt, zichtbaar voor iedereen in de kamer en klaar voor de grillen van de mannen.
Volkomen weerloos moet ik afwachten wat ze met me gaan doen.
Man nummer 5 spreekt weer.
“Vrouw, we gaan je neuken in de volgorde waarin je de nummers getrokken hebt. Jij geeft zelf de nummers aan en dan komt de man met dat nummer. Als je je in de volgorde vergist, beginnen we opnieuw, net zolang tot je de hele rij
foutloos hebt afgewerkt.
Heb je nog vragen?”
“Nee, meneer.”
“Mooi, dan heb ik als eerst getrokkene het recht met je te beginnen. Welk nummer ben ik?”
“Nummer 5, meneer.”
“Juist, vrouw, ik ben nummer 5 en ik zal je als eerste neuken. Ik verheug me er zeer op.”
Terwijl de andere mannen geïnteresseerd toekijken, gaat man 5 tussen mijn wijd gespreide benen staan. Hij haalt zijn vingers één voor één door mijn gleuf.
“Je bent al nat, vrouw, dus ik zal gemakkelijk in je kut kunnen komen.”
Met dat hij het zegt voel ik hoe zijn lul bij me naar binnen schuift en hoe hij ritmisch begint te stoten. De rest van de mannen moedigt hem aan en ik voel me opgelaten. Het is tijdens eerdere SNIC-weekeinden nooit gebeurd dat mannen
toekeken hoe ik werd genomen.
Zelf zien wat de man doet kan ik niet omdat mijn halsband verhindert dat ik mijn hoofd optil.
De man kreunt luid als hij al snel zijn lading sperma in mijn kut uitstort.
Zodra hij zich teruggetrokken heeft zie ik uit een ooghoek Ann aan komen lopen met iets dat op een grote spuit lijkt. Aan het eind zit een rubberen mondstuk.
Ook zij kruipt tussen mijn benen en dan voel ik iets duns en glibberigs tussen mijn kutlippen door glijden, gevolgd door een warme vloed van water.
Een reinigingsbeurt van mijn kut!
Warm water vult me helemaal.
Als de spuit leeg is, loopt de grote hoeveelheid water mijn kut uit en voel ik een straaltje ervan langs het stukje huid tussen mijn kut en mijn anus lopen.
Het met sperma vermengde water klettert hoorbaar in een teiltje dat onder mijn kont is neergezet. Zien kan ik echter nog steeds niets.
Ann spoelt het zaad uit mijn kut om me schoon te maken voor de volgende neuker in de rij.
“Welk nummer is er nu aan de beurt om je te neuken, vrouw?” vraagt nummer 5. Kennelijk heeft hij als eerste die uit de kokertjes kwam niet alleen het recht van de eerste neukbeurt, maar is hij daardoor ook een soort ceremoniemeester
geworden.
“Nummer 1, meneer.”
“Precies, vrouw, nummer 1.”
Hij nodigt nummer 1 naar voren uit.
“Komt u maar en ‘take your pick.” (Dit heb ik niet vertaald omdat het zo’n toepasselijke woordspeling lijkt. In het Nederlands betekent het zoiets als: Ga je gang.)
Nummer 1 loopt op zijn beurt tot tussen mijn dijen en vingert me glad voor hij in me binnendringt. Hij stoot onstuimig toe tot hij klaarkomt en zijn zaad in me spuit.
Ann doet de spoelbeurt en dan stelt nummer 5 opnieuw zijn vraag.
“Wie mag jou als volgende neuken, vrouw?”
Als iemand gedacht had dat ik de fout in zou gaan in de rij getallen, dan vergist die zich deerlijk. Getallen zijn mijn leven.
“Nummer 7, meneer.”
‘Weer goed, vrouw. Nummer 7. Hier komt hij.”
Hij wenkt nummer 7: “De vrouw is klaar voor je. Ga er eens goed tegenaan in dat neukgat, daar is het voor.”
Eén voor één werken de mannen zich in mijn kut af, telkens gevolgd door de inwendige reiniging door Ann. Ik kan niet anders dan alles ondergaan, maar dat is precies de bedoeling.
Dit zijn mijn ‘uitleefweekenden’ die ik jaarlijks willens en wetens onderga.
Ik voel me een slet, neukvlees, maar bedenk me terwijl de mannen me naaien dat het voor de mannen ook veeleisend moet zijn. Van hen wordt alle actie verwacht, terwijl ik alleen maar hoef te ondergaan.
Hun beloning is dat ze zich mogen vermaken in mijn kut.
Bovendien hebben zij in deze situatie één ander voordeel: zij zijn met z’n achten en ik alleen.
Het feit dat iedereen toekijkt en aanmoedigt bij elke neukbeurt die ik krijg, voelt het in het begin beschamend, maar na de zoveelste penetratie valt dat gevoel weg.
Het verschil hoe de mannen me afhandelen is direct duidelijk.
De één pompt rustig in en uit me, de ander ragt er flink op los. Houdt de één rekening met me, een ander denkt alleen aan zijn eigen pret en beukt hard tegen mijn gespreide dijen.
Na nummer 1 wordt mijn gleuf door Ann telkens ingesmeerd met glijmiddel.
De mannen die me wild neuken, floepen door die gladheid nogal eens helemaal uit me en stoten dan ruw in me terug.
Van man nummer 3 weet ik zeker dat hij dat expres doet: tot en met de eikel eruit en dan lekker krachtig er weer in. Mijn kleine kutlippen worden daarbij eerst grof naar binnen geperst om bij het terugtrekken weer even ruw naar buiten
getrokken te worden.
De eerste serie neukbeurten is snel over. Het lijkt er bijna op dat de mannen al wekenlang droog staan en korte metten willen maken.
Acht keer maar liefst word ik op die manier op een neukbeurt getrakteerd, voor ik word losgemaakt en ik verbonden aan de kabels door het appartement kan lopen. Die vrijheid benut ik door de ruimte te verkennen en alles in me op te
nemen.
Er is een slaapkamer met een kingsize bed aanwezig. Misschien voor mij om in te slapen.
En een toilet uiteraard, waar ik dankbaar gebruik van maak.
Tijdens die verkenningstocht door het appartement vallen de mannen me voortdurend lastig. Ze doen alles met me wat in een gewone situatie nooit door mij zou worden geaccepteerd.
Nummer 6 bijvoorbeeld heeft er een handje van om me wanneer hij maar kan op mijn billen te tikken. Normaal pik je als vrouw zoiets niet, maar nu moet ik wel. Hij maakt er dankbaar gebruik van.
Nummer 8 doet iets heel anders.
Wanneer ik in de slaapkamer loop en ook daar in mijn bewegingen beperkt ben door de kabel waaraan ik vast zit, sluipt hij stilletjes tot achter me en dan grijpt om me heen met één hand mijn borsten. Zijn stijve duwt hard in mijn bilspleet.
Zijn andere hand legt hij op mijn buik en glijdt vandaar naar beneden tot tussen mijn benen. Hard wringt zijn hand zich tussen mijn dijen en dwingt me die te openen.
Hij streelt mijn hele spleet en kittelaar tot ik alweer nat wordt.
“Lekkere scheur heb je, vrouw,” hijgt hij in mijn oor. “We hebben je met z’n achten geneukt zonet. Heb je ervan genoten?”
De voor mij als vrouw kleinerende taal hoort bij weekeinden zoals deze.
De mannelijke suprematie over de subsoort vrouw wordt door hun gedrag, maar net zo goed door hun woorden, onophoudelijk benadrukt. In deze weekends ben ik een gebruiksvoorwerp en elke man heeft volledige zeggenschap over mij
en mijn lichaam. In dit soort sessies doe ik er als vrouw niets toe. Tel ik gewoon niet mee. Heb ik niks in te brengen. Meer dan een gleufdier ben ik niet. Een te neuken object. Een verzameling neukholten, alleen geschikt om als man je lul
in te stoppen.
Het is niet anders.
Braaf antwoord ik van wel.
“Je hebt een smakelijke en smeuïge gleuf! Voel je mijn vinger tussen je natte kutlippen?
“Ja, meneer.”
“Maar je hebt ook geweldige tieten. Daar wil ik je ook nog weleens tussen neuken.”
Dan loopt hij weg.
Voor ik de kans krijg me om te draaien voel ik hoe nummer 5 in mijn billen knijpt. Ze lijken wel in de rij te staan wachten op hun kans.
“Kom mee, vrouw, je gaat de kooi in.”
Lang heb ik niet van mijn relatieve vrijheid kunnen genieten. Het deurtje van de kooi gaat open en nadat ik mezelf heb losgekoppeld van de kabel word ik zonder pardon opgesloten.
“Wij gaan uit eten en jij blijft hier. Je snapt dat we je in deze toestand niet mee kunnen nemen, maar we zullen voedsel voor je meenemen. Dat krijg je als we terug zijn en tot die tijd blijf je in de kooi.”
Het deurtje wordt met een hangslot gesloten en nadat de mannen zich hebben aangekleed vertrekken ze in gezelschap van Ann.
Als de buitendeur dichtvalt, blijf ik moederziel alleen achter. Opgesloten als een pup in een bench.
Ik kijk om me heen.
Home Fantasia Vervolg