 |
De hand
Een kort verhaal over een zeer eigenzinnige hand.
(door Mark)
Een kort verhaal over een zeer eigenzinnige hand.
(door Mark)
Bitches
Ik wil jullie iets vertellen over een avond die ik meemaakte, vlak voor mijn eindexamen van de middelbare school. Wat er die avond gebeurde zal ik nooit meer vergeten. Begon die avond slecht, het
eindigde in een feest. Waarom? Dat moet je maar eens haarfijn 'onderzoeken' ……………!
(door Mark)
Ik wil jullie iets vertellen over een avond die ik meemaakte, vlak voor mijn eindexamen van de middelbare school. Wat er die avond gebeurde zal ik nooit meer vergeten. Begon die avond slecht, het
eindigde in een feest. Waarom? Dat moet je maar eens haarfijn 'onderzoeken' ……………!
(door Mark)
Shattered dreams
8.30 P.M. EDT
The President: Good evening. Today, our fellow citizens, our way of life, our very freedom came under attack in a series of deliberate and deadly terrorists acts. The victims were in airplanes, or in
their offices; secretaries, businessmen and women, military and federal workers; moms and dads, friends and neighbors. Thousands of lives were suddenly ended by evil, despicable acts of terror.
8.30 P.M. EDT
The President: Good evening. Today, our fellow citizens, our way of life, our very freedom came under attack in a series of deliberate and deadly terrorists acts. The victims were in airplanes, or in
their offices; secretaries, businessmen and women, military and federal workers; moms and dads, friends and neighbors. Thousands of lives were suddenly ended by evil, despicable acts of terror.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Nessuskleed
Een dame van een zekere standing struint langs de etalages van de kledingboetiekjes in de stad, wanneer haar een ongemakkelijk gevoel overvalt. Wordt ze bekeken? De spanning culmineert
wanneer ze op het zebrapad tegen een man aan botst. Vanaf dat moment is ze haar zekerheden kwijt die ze zo zorgvuldig rond zichzelf had opgebouwd. Ze kan zich er niet tegen verzetten: ze raakt
verloren in tegenstrijdige gedachten. Niets is meer wat het was:
Ik keek over mijn schouder en zag hem lopen, naar de kant vanwaar ik kwam. Hij draaide zich om en keek doordringend naar me, een niet mis te verstane uitdrukking op zijn gezicht. Zijn ogen namen
me van top tot teen op. Ik voelde me een object dat bewonderd, begeerd werd. Mijn wangen bloosden diep en ik was er zeker van dat hij dat opmerkte.
Een dame van een zekere standing struint langs de etalages van de kledingboetiekjes in de stad, wanneer haar een ongemakkelijk gevoel overvalt. Wordt ze bekeken? De spanning culmineert
wanneer ze op het zebrapad tegen een man aan botst. Vanaf dat moment is ze haar zekerheden kwijt die ze zo zorgvuldig rond zichzelf had opgebouwd. Ze kan zich er niet tegen verzetten: ze raakt
verloren in tegenstrijdige gedachten. Niets is meer wat het was:
Ik keek over mijn schouder en zag hem lopen, naar de kant vanwaar ik kwam. Hij draaide zich om en keek doordringend naar me, een niet mis te verstane uitdrukking op zijn gezicht. Zijn ogen namen
me van top tot teen op. Ik voelde me een object dat bewonderd, begeerd werd. Mijn wangen bloosden diep en ik was er zeker van dat hij dat opmerkte.
Dame Blanche
"Wil jij ook een toetje?" vroeg je me.
Ik glunderde.
"Krijg ik dan het toetje dat ik denk dat je voor me verzonnen hebt?"
"Mm mm."
Sinds het restaurant weet ik wat "Mm mm" betekende.
"Goed. Ik heb best wel trek in wat zoets."
"Oké. Daar komt je toetje dan."
"Wil jij ook een toetje?" vroeg je me.
Ik glunderde.
"Krijg ik dan het toetje dat ik denk dat je voor me verzonnen hebt?"
"Mm mm."
Sinds het restaurant weet ik wat "Mm mm" betekende.
"Goed. Ik heb best wel trek in wat zoets."
"Oké. Daar komt je toetje dan."
Voetenwerk
Maanden daarvoor had ik me ingeschreven voor het congres, nadat ik in Voetvak+, ons vakblad, de aankondiging had gezien. Twee dagen zou het duren, maar na een halve dag al was ik het beu.
Binnenzitten, luisteren en kijken naar saaie diapresentaties over van alles wat er aan voeten kan mankeren? Ik kon nog net de eerste dag uitzingen voor ik de handdoek wierp.
Maanden daarvoor had ik me ingeschreven voor het congres, nadat ik in Voetvak+, ons vakblad, de aankondiging had gezien. Twee dagen zou het duren, maar na een halve dag al was ik het beu.
Binnenzitten, luisteren en kijken naar saaie diapresentaties over van alles wat er aan voeten kan mankeren? Ik kon nog net de eerste dag uitzingen voor ik de handdoek wierp.