| Vertrouwen |
Inleiding
Bert maakte geen enkel bezwaar toen ik hem mijn ideetje voorlegde. Natuurlijk, ik heb een goede band met hem omdat ik als instructeur in drukke tijden regelmatig bijspring, maar hij is nog altijd
de eigenaar en beheerder en dus ik had zijn toestemming nodig. Nu ik die verkregen had, kon ik mijn plannetje doorzetten.
Het gebeurde op zondagavond. Normaal gaat de zaal op zondag om 18.00 uur dicht, ook die dag, maar ik kon blijven tot 21.00 uur. Roland en ik hadden drie uur lang de hele zaal voor ons alleen!
Roland zit dit semester voor zijn eindexamen VWO en volgend jaar gaat hij aardwetenschappen studeren. Alvast vooruitlopend daarop, ze doen daar in mei van het eerste studiejaar 4 weken
veldwerk, gaan we deze zomer samen naar de Pyreneeën op vakantie. We gaan van de woeste, ongerepte natuur genieten, bergen beklimmen en zeker ook grotten bekijken. Voordat we daar
echter aan toe zijn, moet Roland wel eerst de basistechnieken van het klimmen onder de knie krijgen. Welnu, die kon ik hem bijbrengen en daarvoor had ik de klimwand nodig.
Voorpret
De week voorafgaand aan deze voor Roland eerste klimtraining, had ik veel vrije tijd tot mijn beschikking, omdat er op school geen lessen waren. Ondanks al deze vrije uren, moest ik me nog
behoorlijk haasten om alles op tijd geregeld te krijgen.
Voor deze gelegenheid wilde ik iets speciaals aanschaffen om aan te trekken en het bleek absoluut niet mee te vallen dat wat ik op het oog had, te vinden. Winkel in en winkel uit, na 9 winkels
begon ik te wanhopen en eindelijk, eindelijk, in de tiende, vond ik wat ik zocht. Ironisch genoeg was dat het winkeltje waar Roland eerder het blauwe lingeriesetje voor me kocht.
Zondagmiddag nam ik een uitgebreid en heet bad ter voorbereiding op het klimfestijn dat die avond zou plaatsvinden. Mijn winterwitte huid gloeide van het hete water en het geurende badzout. Ik
had stoute plannen met Roland en ik wilde me perfect prepareren.
Na augustus had ik, vooral vanwege de opmerking van Roland bij het vennetje in het bos, mijn schaamhaar laten staan in de brede streep die ik toen had. Nu echter was het noodzaak het te
verwijderen. Met een schaar knipte ik eerst elk haartje af tot er nog slechts een paar millimeter overbleef, waarna ik extra veel zorg besteedde aan het scheren van mijn spleetje.
Met een huidneutrale scheerzeep wreef ik mijn onderkant in tot het zachte schuim er duimendik opstond. Na die eerste keer inwrijven spoelde ik me af en met wat minder schuim sopte ik een
tweede keer de korte haartjes die er stonden, om ze extra zacht te maken zodat ik ze makkelijk kon wegscheren. Ik hou er van met een kaal kutje rond te lopen en speciaal vandaag moest ik zo
glad als een baby zijn, want hierop had ik mijn verrassing voor Roland gebaseerd.
Gehurkt boven een spiegel spande ik de huid tussen mijn benen zo strak mogelijk aan en met een nieuw scheermesje toog ik aan het werk. Alle haartjes bij mijn billen en rond mijn schaamlippen
moesten het ontgelden; voor haartjes was die dag geen plaats.
Eerst schoor ik ze af met de haargroei mee en bij de tweede keer tegen de groei in, zodat alles er zo volledig mogelijk af was en ik zo glad was als de huid aan de binnenkant van mijn eigen dijen.
Na het afspoelen van de restjes scheerschuim inspecteerde ik voor de zekerheid nog een keer mijn hele schaamstreek op mogelijk achtergebleven stoppeltjes, maar kon niets meer ontdekken.
Missie geslaagd!
Nog steeds hurkend boven de spiegel, smeerde ik de dunne en gevoelige huid rond anus en kutje in met een verzachtende, niet-geurende huidzalf en kon ik met een trots gevoel mezelf bekijken.
Mijn kleine schaamlipjes steken een klein beetje tussen mijn grote schaamlippen door naar buiten en dat was precies wat ik wilde. Veel vrouwen willen een strakke vagina hebben, maar ik vind juist
mijn kleine lipjes die naar buiten koekeloeren, zeer erotisch. Wanneer ik door Roland gebeft wordt, wil ik altijd dat hij die lapjes vlees in zijn mond zuigt en ze uitrekt en ermee speelt.
Vandaag kwam het me extra goed uit dat ik van onderen zo gebouwd ben, want hierdoor zou mijn nieuw gekochte setje extra goed uitkomen.
In de week voorafgaand aan de klimpartij, ging ik op zoek naar een unitard. Ik wist precies wat ik wilde: een soortement catsuit van zeer dunne stof, zoals die vaak door vrouwelijke artiesten in het
circus wordt gedragen en strak om de huid sluit.
Mijn keuze was een zeer strak, elastisch en sleeveless Spandex pak, lichtpaars met mintgroen, laag uitgesneden mouwen en bandjes over de schouders. Mijn voeten moesten vrij blijven voor mijn
klimschoentjes, voor de rest bedekte het pakje mijn gehele lichaam tussen enkels en hals. Al zeg ik het zelf: ik zag er uit als om door een ringetje te halen!
Normaal gesproken klim ik in de zaal met een wijd zittende boulderbroek van grove canvas, in combinatie met een Wizard-topje dat strak om mijn bovenlijf sluit. Die broek en dat topje met bandjes
zitten lekker gemakkelijk en staan maximale bewegingsvrijheid toe tijdens het klimmen. Voor mijn instructie aan Roland echter, wilde ik iets heel speciaals aantrekken. Ik heb het pakje daartoe
zelfs bewust een half maatje te klein gekocht en dat bleek achteraf een gouden greep.
Rozig van het warme water, nam ik het minieme hoopje stof uit de doos en zonder slipje of behaatje trok ik het pak aan. Net als bij een duikpak van beneden naar boven werkend, kostte het me
flink wat moeite het aan te trekken, maar toen het eenmaal zat had overtrof het al mijn verwachtingen: het sloot om me heen als een tweede huid.
Vanwege de zeer dunne stof en omdat het zo ultrastrak om mijn lijf zat, tekenden al mijn vormen zich duidelijk zichtbaar af en dat was precies wat ik voor ogen had. Weliswaar was ik gekleed, maar
mijn verpakking liet niets aan de verbeelding over. Alles was waarneembaar: de spieren van mijn benen, mijn navel, zelfs de glooiing van mijn venusheuvel. De tepels van mijn borsten priemden
hard tegen de binnenkant van de stof en ik wist dat als ik opgewonden zou raken, ze helemaal goed te zien zouden zijn.
Veel opwindender nog, was dat tussen mijn benen de contouren van mijn kutje duidelijk zichtbaar waren, omdat de elastische, dunne stof in het spleetje tussen mijn schaamlippen trok. Op dit alles
had ik op gehoopt en ik werd in mijn verwachting niet teleurgesteld.
Het was een buitengewoon erotisch gezicht en een zeer opwindend gevoel, die strakke stof tussen mijn benen en ik moest moeite doen om me niet direct thuis te betasten en over de stof heen
mijn kutje te stimuleren. Zelfs mijn genotknobbeltje kon je met een beetje moeite zien zitten. Stiekem heb ik het bobbeltje kort met één vinger aangeraakt en het leek wel of mijn knopje elektrisch
geladen was, zo gevoelig was het onder de stof.
Zou dit een verrassing worden voor Roland, of niet!
Met een trainingspak en sportschoenen aan en een tas vol klimspullen, stapte ik opgewekt in mijn Jimny en spoedde me naar Roland.
Onderweg broedde ik verder op mijn plannetje en alleen al het vooruitzicht op wat er zou gaan gebeuren, wond me op. Meestal ben ik snel vochtig als ik opgewonden raak, zelfs al bij het
vooruitzicht op een erotische avontuur, maar ik hoopte dat het niet al te zichtbaar zou zijn straks en als dat wel zo was, nou, dan kon ik er niets meer aan doen. Mijn staat van opwinding en het
bijbehorende vocht uit mijn kutje heb ik niet onder controle!
Om kwart voor zes was ik bij Roland en toeterde.
Net als ik volledig in een trainingspak gestoken, zette Roland zich monter op de passagiersstoel naast me en gaf me een kusje op mijn wang.
“Kom, we gaan,” riep hij enthousiast.
Warming Up
Een paar minuten voor zes stapten Roland en ik de hal binnen, waar de laatste klimmers zojuist de kleedruimtes verlieten. Na een snelle groet aan Bert overhandigde hij me de sleutels en vroeg
me niet te vergeten het alarm aan te zetten wanneer ik weg zou gaan. Dat beloofde ik, waarna ik de deur achter hem op slot draaide. Roland en ik waren nu alleen, voor onze eerste gezamenlijke
training en, niet te vergeten, mijn stoute plannetje.
In de kleedruimte maakten we ons klaar voor het klimmen en deed ik aan Roland voor hoe de klimgordel aangetrokken moet worden en hoe de karabiner daar weer aan bevestigd behoort te zijn.
Veiligheid gaat bij het klimmen voor alles en dus moest hij eerst leren zich in te binden.
Vervolgens deden we, hij nog steeds in trainingspak en ik in mijn boulderbroek, onze warming up en pas toen we warme spieren hadden, kon Roland voor het eerst van zijn leven een klimwand op.
Onwennig keek hij omhoog naar de nok van de hal, voordat we aan het eigenlijke werk begonnen.
“Moet ik daar helemaal naar boven? Dat zal me een feest worden,” zei hij zonder al te veel geloof in zichzelf.
“Volg mij maar,” zei ik tegen hem. “We beginnen makkelijk, vooral om je spieren een beetje aan het klimmen te wennen. Zet de punt van je schoenen op de steunen en probeer zoveel mogelijk je
lichaamszwaartepunt boven een standbeen te houden, of als je op beide voeten steunt ertussen, anders hang je teveel aan je armen en dat kost veel kracht.”
In tegenstelling tot de echte klimwanden, helt de oefenwand een beetje terug en daarop traverseerden we ter voorbereiding op de verticale, grote wanden. Op een meter boven de grond klommen
we zijdelings weg en zodra mijn handen de eerste grepen pakten, voelde ik de vertrouwde rek in de spieren van armen en schoudergordel. Elke keer weer sta ik er versteld van wat een heerlijk
gevoel me dat geeft.
Tijdens het traverseren leerde ik Roland te kijken en de wand te verkennen, voor te verpakken of zijn voeten te verzetten, dan de grepen te voelen en zich daarna pas te verplaatsen.
“Niet vergeten: altijd eerst kijken en voelen en dan pas doen.”
“Ik krijg zweethanden Carlijn, mijn vingers glijden van de grepen af,” was zijn commentaar nadat we van de oefenwand waren afgestapt.
“Oké, dan gaan we nog een keer en dan pak je als je dat merkt wat magnesiumpoeder uit je pofzakje. Doe het hand voor hand en zorg dat je eerst goed staat of hangt, anders kukel je eraf.”
Opnieuw, nu wat hoger maar nog steeds dicht bij de grond, klommen we zijdelings van de ene kant van de muur naar de andere. Af en toe hing ik bewust aan mijn handen, om mijn arm – en
schouderspieren op te rekken. Ik was inmiddels aardig op temperatuur gekomen en ik voelde dat ik de juiste spierspanning voor het klimmen bereikt had en daarmee was voor mij de tijd rijp voor
het echte werk.
“Als je even op me wacht, dan ga ik naar de WC en dan gaan we naar de grote wanden, oké?”
“Oké, ik wacht op je.”
En weg liep ik.
In de kleedruimte ontdeed ik me snel van mijn echte klimkleding, zodat ik alleen nog maar mijn strakke unitard aanhad en voor de spiegel controleerde ik of alles wat ik wilde dat er te zien was, ook
echt te zien was. Het spleetje tussen mijn benen was duidelijk aanwezig en mijn borsten, nou ja, het leek wel of die gegroeid waren, zo duidelijk stonden mijn tepels en zelfs de tepelhof in de stof
afgetekend.
Goedkeurend keek ik naar mezelf, deed de gordel opnieuw om, trok mijn schoentjes stevig aan en stapte de kleedruimte uit, gereed voor de confrontatie met Roland.
Tot grote hoogte
“Allemachtig, Carlijn, wat een pakje! Kon je niets strakker vinden? ” was het verbijsterde commentaar van Roland toen ik de trap afkwam, de grote klimzaal in.
Halverwege de trap bleef ik staan en Roland stond met zijn hoofd in zijn nek naar me omhoog te kijken. Hij had een prachtig uitzicht op al mijn curven en rustig draaide ik me een hele slag om,
zodat hij me van alle kanten kon bekijken.
“Jezus, wat sexy. Gaan we echt klimmen of gaan we wat anders doen? Kom eens hier.”
Hij wenkte me naar beneden.
Heupwiegend stapte ik de trap af, waar Roland me in zijn armen nam.
“Ik wist dat je mooi was, Carlijn, maar dit slaat alles. Wat een schitterend pakje.”
Ik voelde zijn handen over mijn lijf strelen, over mijn billen en borsten, langs mijn schouders en armen en tussen mijn benen door.
“Ongelooflijk, je ziet er schitterend uit. Klim je daar altijd in?”
Ik denk niet dat veel klimmers de verleiding zouden kunnen weerstaan me te bekijken met dit pakje aan, bedacht ik me, waardoor er van klimmen door hen wel niet veel terecht zou komen.
“Nee, schat, dat heb ik alleen voor jou aan. Speciaal voor jou gekocht. Ik ben blij dat je het mooi vind, en ik wil inderdaad gaan klimmen. Ga je mee?”
We gingen naar de laagst geklasseerde route en daar legde ik Roland de procedure van het klimmen en de bevestiging van het klimtouw aan de gordel uit. Ik had daarbij niet de indruk dat Roland
veel aandacht had voor wat ik aan het vertellen en voordoen was.
“Je moet wel opletten op wat ik je laat zien Roland, zodat je weet hoe het moet.”
“Oh, maar ik let heel goed op, op wat je allemaal laat zien, maak je daar maar geen zorgen over, ik kijk mijn ogen uit. En ik weet sinds ik jou ken heus wel hoe hét moet.”
Glimlachend om zijn insinuaties zei ik dat ik wat anders bedoelde dan wat hij er van maakte.
“Je wordt geacht naar boven te klimmen en niks anders” en ik vroeg hem of hij dat nog van plan was.
“Nou, vooruit dan, maar niet van harte. Ik kan me op dit moment leuker dingen voorstellen.”
“Ja, ja, schiet nou maar op, anders komen we nooit klaar!” zei ik, en realiseerde me op slag de dubbele betekenis van mijn woorden.
Gis als hij is, haakte Roland er direct op in: “Zo, kom je ook al klaar als je aan het klimmen bent? Ik had veel achter je gezocht, maar dat toch niet,” en hij stapte op de eerste voetsteun.
“Let erop, Roland, als je je niet langer kunt houden, roep dan bloc, dan blokkeer ik je en kun je gaan hangen in het touw. Daarna laat ik je zakken. Niet te laat roepen.”
“Als je me maar niet laat vallen vind ik alles best!” riep hij en begon te klimmen. Het leek er op dat we beiden nogal dubbelzinnige woorden gebruikten!
Die eerste klim kwam Roland niet verder dan de helft en hij was veel te laat met bloc roepen. Ineens schoten zijn vingers los en hing hij aan het touw te spartelen. Vergeten magnesiumpoeder te
pakken.
“Zet je voeten recht vooruit tegen de muur,” riep ik van beneden “en loop naar beneden terwijl ik het touw laat vieren.”
Daarna was ik voor het eerst aan de beurt.
Terwijl ik vlot tegen de muur opklom en Roland me zekerde, maakte hij de meest suggestieve opmerkingen:
“Ik heb een prachtig uitzicht, hoor.”
“Niet te snel klimmen, je moet daar even wachten. Dan kijk ik wel of je het goed doet.”
“Je moet veel wijder gaan staan, dan sta je steviger,” en meer van dat soort opmerkingen, net alsof hij er verstand van had, zeg!
Jammer genoeg voor hem was ik in de kortste keren boven en riep ik bloc.
Voorzichtigheidshalve hield ik me stevig vast tot ik zeker wist dat hij het touw goed liet vieren, voor ik naar beneden kwam, maar dat bleek overbodig. Uiteindelijk draait het bij klimmen om
vertrouwen in elkaar.
Tijdens het klimmen van opvolgende routes, merkte ik dat ik behoorlijk geil werd van al die opmerkingen van Roland. Dat was van het begin af aan de bedoeling geweest natuurlijk, maar het deed
me meer dan ik vooraf had durven dromen. Het was dan ook geen wonder dat ik al snel voelde dat ik natter en natter werd en dat werd bevestigd toen Roland tegen me zei dat het kruis van mijn
pakje donkerder werd.
“Vind je dat erg?” vroeg ik hem. “Krijg je er een stijve van?”
“Erg vinden doe ik het niet, en ja, daar krijg ik een stijve van. Je bent heel mooi om te zien zo. Gaan we nou vrijen?”
Ik stond voor hem, gaf hem een kusje op zijn mond en legde een hand op het kruis van zijn trainingsbroek.
Hij kon zijn eigen woorden terugkrijgen van me: “Ja, je hebt inderdaad een stijve en nee, we gaan niet vrijen! We gaan wat drinken bij de bar. Je moet even je armspieren ontspannen voor we
verder gaan.”
In de bar haalde Roland twee flesjes water uit de koelkast en terwijl ik op een kruk aan de bar zat, liep Roland achter me langs en pakte me beet. Zijn handen sloten om mijn borsten en ik voelde
zijn vingers door de stof heen met mijn tepels spelen. Het was een zalig gevoel en mijn tepels werden keihard, al helemaal toen Roland me in mijn nek zoende en in mijn oorlelletje begon te likken.
“Je bent geweldig, weet je dat. Ik weet niet waar ik het aan verdiend heb, maar je maakt me heel gelukkig, Carlijn. Ik hou van je.”
Ik draaide me om en zoende Roland hard op zijn mond. Half op de kruk gezeten, voelde ik zijn hand tussen mijn benen over mijn kutje strijken. Onder de stof waren mijn lipjes en mijn
genotknobbeltje supergevoelig en het kon dan ook niet uitblijven: met een snik kwam ik klaar in mijn pakje. Als het nog niet nat was geweest, dan werd het dat nu wel, want ik kon mijn opborrelende
liefdessappen niet tegenhouden.
Slap als was in zijn handen, zakte ik van de kruk af op de grond en daar tongden we elkaar, terwijl zijn hand mijn klitje bleef stimuleren.
Met wazige ogen van genot keek ik naar Roland voor ik op kon staan.
“We moeten nog verder met klimmen, Roland, als ik nog de kracht heb. Ga jij maar vast, ik moet even bijkomen, daarna kom ik er aan” en weg liep ik, opnieuw naar de kleedruimte.
Nog natrillend van mijn orgasme zat ik op de bank van de kleedkamer te overdenken wat er allemaal gebeurd was. Dit was wat ik gewild had. Wat een heerlijk joch is het toch, mijn Roland.
In de spiegel keek ik recht in mijn gezicht en ik zag de extase van mijn ontploffinkje van zonet. Mijn plannetje had zijn uitwerking niet gemist en me alles gebracht wat ik ervan verwachtte. Mij wel.
Terwijl ik zo in de spiegel naar mijn eigen gezicht keek, ontstond er spontaan een plannetje voor meer. Ik wilde op mijn beurt Roland een nat pleziertje bezorgen en in een flits kreeg ik een ingeving
en wist ik precies hoe ik dat zou gaan doen. Ik kreeg er gewoon rode wangen door, zo’n stoutmoedig idee vond ik het nieuwe plan dat ik me voornam en direct startte ik de voorbereidingen, die
maar heel weinig tijd in beslag namen!
Hoog(s)tepunt
Voor die tweede keer die avond liep ik de trap af naar de klimzaal en opnieuw stond Roland me aan te staren. Dit keer echt met open mond, niet bij machte iets te zeggen, hij stond nog net niet te
kwijlen. Geen wonder ook, want buiten mijn gordel en mijn schoentjes, had ik geen enkel kledingstuk meer aan! Ik was tot waarachtig exhibitionisme overgegaan!
Weer bleef ik halverwege even staan en weer draaide ik me langzaam om, Roland de gelegenheid gevend me van voor tot achter en van onder tot boven, te bekijken.
“Mijn pakje was helemaal nat geworden in het kruis, daarom vond ik het hygiënischer het maar uit te doen,” zei ik.
Roland was met stomheid geslagen en kon alleen maar naar me kijken. Mijn gezwollen kutje moet een opwindende aanblik zijn geweest: volkomen onthaard en glinsterend van het vocht van mijn
orgasme van daarstraks.
“Vind je het erg als ik zo ga klimmen?”
Nog steeds niet bij machte iets zinnigs uit te brengen, schudde Roland zijn hoofd en ik liep ondertussen verder de trap af naar hem toe.
“Kom, ga jij maar eerst, dan zal ik je zekeren.”
Bij de volgende route die we wilden doen bleven we staan en bevestigden de touwen. Roland was te afgeleid om zijn achtknoop netjes te leggen en ik hielp hem erbij. Hij stond daar maar, met zijn
armen langs zijn lijf, alsof hij niet wist wat hij met de situatie aan moest.
“Je hoeft niet bang voor me te zijn hoor,” zei ik tegen hem, hij leek wel apathisch.
Toen ik het touw aan mijn gordel bevestigd had, moesten we elkaars bevestiging controleren voor hij naar boven mocht. Ik controleerde zijn knoop en de sluiting van zijn karabiner en die waren
goed.
“Je moet naar mijn bevestiging kijken hoor, zei ik zachtjes tegen hem, je let niet op! Ik tikte zachtjes tegen zijn wang. “Hé, wakker worden!”
Hij werd wakker, hij stak zijn hand uit en streek ermee over de glooiing boven mijn kutje.
“Ja, sorry hoor, je hebt zelf gezegd dat ik eerst moet kijken en voelen en dan pas doen! Dat doe ik dus. Eerst kijk ik naar je, dan voel ik aan je en dan pas ga ik het doen, klimmen bedoel ik!”
Roland had dus goed geluisterd; ik werd met mijn eigen woorden om de oren geslagen, al trok hij de woorden wel helemaal uit zijn verband. Hoezo, woorden in je eigen voordeel interpreteren?
“Ja, heel slim hoor, maar controleer toch maar even of alles goed zit. Je krijgt nog genoeg te zien.
Dat ik daarmee niets teveel gezegd had, bleek snel. Toen ik aan de beurt was om te klimmen kon Roland zijn ogen niet van mijn kontje afhouden. Het was natuurlijk ook een ware traktatie voor zijn
ogen.
Ik, die daar boven zijn hoofd aan de wand gekleefd zat, zonder kleren en vaak met wijd gespreide benen. Mijn kale kutje moet zijn blik als een magneet hebben aangetrokken en ik wist dat hij een
enorme bobbel in zijn broek moest hebben.
Omdat ik moeilijker routes klom dan hij, moest ik een aantal keren een hoek om klimmen en daarbij is het helemaal zaak om je voeten zo wijd mogelijk te plaatsen en ik wist dat in die positie mijn
kutlipjes wagenwijd open moeten hebben gestaan. Roland kreeg een eersteklas en onbelemmerd uitzicht op alles wat een vrouw voor een man zo aantrekkelijk maakt om naar te kijken. Volgens
mij moet er voor een man niets mooiers zijn dan een gladgeschoren en naakte vrouw, wijdbeens boven zich te zien en dat beeld bood ik Roland.
Zelf werd ik er zo geil van als de hel en het verwonderde me dat er geen vocht uit mijn kut op de grond drupte.
Eenmaal terug op de grond bleek mijn veronderstelling dat Roland een enorme stijve moest hebben, te kloppen. Zelfs in zijn wijde trainingsbroek viel dat op en ik nam me voor hem daar vanaf te
helpen.
“Was het mooi om te zien toen ik daar hing?” vroeg ik hem. “Aan je broek te zien wel. Ga jij maar weer.”
“Godver Carlijn, dit is te mooi voor woorden. Mag ik volgende keer niet mijn fototoestel meenemen, dan maak ik de geilste foto’s die je maar kunt indenken. Ik weet niet of ik in deze toestand nog
wel kan klimmen.”
“Wat wil je eraan doen dan?” vroeg ik quasi onschuldig.
“Ik? Ik wil er niets aan doen! Jij moet er iets aan doen, je hebt het tenslotte zelf veroorzaakt met dat lijf van je.”
Dat vond ik alleszins logisch klinken en ik vroeg hem wat hij dan wel wilde dat ik deed, ik wilde het uit zijn mond horen, het hem laten vragen.
“Als ik nou ook eens mijn kleren uittrok, wat zou je daarvan denken? Dan kunnen we samen iets doen.”
“Goed, doe maar. Maar ik wil je eerst een keer naakt zien klimmen. Je hebt mij ook mogen bekijken.”
In een mum van tijd had Roland al zijn kleren uit en stond hij daar voor me met dat atletische lichaam van hem. Zijn lul stak trots naar voren, keihard, de voorhuid half over de eikel, zo strak stond hij.
“Trek je gordel aan, je moet nog klimmen. Ik beloof je dat als je tot bovenaan komt, dat je krijgt wat je wilt. Is dat een faire deal?”
“Afgesproken,” kaatste hij terug, “en geloof maar dat ik het haal. Welke route nemen we?”
“De laatste, die heb je niet gehaald, dus daar zul je nog moeite genoeg mee hebben. Ga je gang maar.”
Met de gordel rond zijn middel en zijn bovenbenen in de beenlussen, begon Roland in zijn blootje aan de klim met een energie die verraadde dat hij vastbesloten was deze keer helemaal tot
bovenin te komen. Zijn lul stond nog altijd stijf overeind en die maakte het hem niet makkelijk, omdat het nu eenmaal het best is om dicht langs de muur te klimmen. Ik lachte in mezelf, want het ding
zat behoorlijk in de weg. Toch hoopte ik dat hij het zou redden bovenaan te komen, want ik wilde mijn belofte maar al te graag gestand doen.
Puur en alleen op wilskracht kwam hij verder dan alle voorgaande keren, maar toen hij bijna bovenaan was, merkte ik dat hij het toch niet zou gaan halen, hij klom teveel met zijn armen en raakte
vermoeid.
Omdat ik hem per se wilde laten winnen, besloot ik zonder dat hij het merkte, een handje te helpen door het touw aan te trekken toen hij op het punt kwam waar de volgende greep net buiten zijn
bereik leek te hangen. Het maakte hem net wat ‘lichter,’ waardoor het hem lukte zich volledig uit te strekken en de greep te pakken en met mijn hulp haalde hij zo voor de eerste keer het dak van de
hal en sloeg hij hard tegen het plafond. Onwillekeurig had hij een gewoonte aangenomen die vrijwel alle klimmers hebben als ze de top van een klim bereikt hebben.
“Ik heb het gehaald, juichte hij, ik heb gewonnen! Bloc.”
Ik blocte hem, waarna hij achterover kon gaan hangen en met zijn voeten vooruit in de gordel gaan zitten. Ik gniffelde. Niet alleen hij had bereikt wat hij wilde, ik had dat net zo goed.
“Ja, je hebt het gehaald hoor! Ik laat je zakken, oké?” en met zijn voeten tegen de muur vierde ik het touw en liet Roland de wand afdalen.
Roland liet zich niet helemaal tot op de grond zakken. Anderhalve meter erboven pakte hij een greep vast en plaatste zijn voeten elk op een steun.
“Bind het touw eens ergens aan vast, zodat ik niet verder kan dalen.”
Verwonderd over deze verrassende opdracht, keek ik om me heen waar ik het touw aan vast kon zetten. Het enige dat stevig genoeg was, was de stalen leuning van de trap. Met een paar knopen
zette ik het touw zo strak mogelijk vast, zodat Roland niet door de rek van het touw alleen verder omlaag zou zakken en vroeg hem toen wat hiervan de bedoeling was.
“Ik mocht je toch alles vragen?” antwoordde hij en na mijn knikje vertelde hij zijn wens.
“Ik ga met mijn rug tegen de muur hangen en dan wil ik dat je me zo aftrekt, zoals ik hang.”
Volkomen verrast door dit bijzondere idee liep ik naar Roland toe. Door de inspanning van het klimmen was zijn opwinding verdwenen en hing zijn lul slap tussen zijn benen, iets lager dan mijn
hoofdhoogte. Zijn benen in de lussen hield hij ver gespreid waardoor zijn zak en zijn lul vrij in de lucht bengelden. Met een hand hield hij zich vast aan een greep, met de andere hield hij het touw vast.
Eén hand sloot ik om zijn zak heen en ik rolde zijn ovaal aanvoelende ballen tussen mijn vingers. Hij had me al een keer gezegd hoe gevoelig zijn zak en ballen zijn wanneer ze zo vrij hangen en ik
wilde hem absoluut geen pijn doen, dus kneep ik voorzichtig. Terwijl ik hem masseerde keek ik omhoog naar zijn gezicht en voelde zijn eerst nog wat slappe zak opgetrokken worden, steviger
worden, een teken dat zijn lul aan het groeien was. Ik hoefde het niet te zien, zijn zak in mijn hand vertelde het me, tot hij met een volledig opgerichte lul voor me hing.
Mijn ogen maakten zich los van zijn gezicht en zwenkten naar zijn mannelijkheid. Vlak voor mijn gezicht zag ik de grote roze eikel en de gezwollen aders onder zijn staalharde lul. Ik tilde mijn andere
hand omhoog op en duwde die met de palm tegen de onderkant van zijn staaf, waarna ik mijn kleine vingers eromheen sloot. Ik kon hem niet eens helemaal omvatten.
Langzaam aan begon ik de voorhuid over de eikel heen en weer te schuiven, terwijl mijn andere hand zijn ballen masseerden en toen er in het gaatje van zijn eikel voorvocht verscheen, likte ik dat
op.
Roland hield zijn ogen gesloten en terwijl ik het tempo van mijn hand bedachtzaam opvoerde, kwam hij dichter en dichter bij een orgasme. Dat wilde ik echter niet te snel laten gebeuren en dus
vertraagde ik en probeerde zijn aandacht af te leiden.
“Vind je het lekker wat ik doe?” vroeg ik. “Wil je dat ik doorga, of heb je liever dat ik stop? Zeg het maar tegen me. Ik doe alles wat je wilt.”
Roland was al zover heen dat hij alleen nauwelijks verstaanbaar gegrom uit kon brengen en ik besloot hem nog wat langer te plagen. Ik stopte met trekken en masseren.
“Oké, als je wilt stoppen, vind ik het best. Jouw wens is mijn bevel,” en direct trok ik mijn handen van zijn lul en zak terug.
“Nee, alsjeblieft Carlijn, dat bedoelde ik niet, ga door. Het is zo’n heerlijk gevoel, je hebt zulke lekkere handen. Trek me af en laat me klaarkomen, alsjeblieft.”
Zo’n smeekbede kon ik niet onbeantwoord laten en dus pakte ik zijn geslacht weer beet en hervatte mijn handenarbeid tot hij voor de tweede keer op het punt kwam dat kort voorafgaat aan een
zaadlozing. Opnieuw liet ik hem los en deed een stapje naar achteren.
“We kunnen dit hier niet maken Roland, straks komt alles op de grond en dan krijgen we het nooit van de vloerbedekking af. Dat kunnen we niet doen.”
De opwinding van Roland vervaagde opnieuw.
Teleurgesteld opende hij zij ogen en keek me aan.
“Alsjeblieft Carlijn, verzin er dan wat op, pak een handdoek of een stukje WC papier, maar je kunt me zo niet laten zitten. God, wat is dat een heerlijk gevoel. Je moet me aftrekken, dat heb je
beloofd.”
Langzamerhand kreeg ik een beetje met Roland te doen. Ik had hem geplaagd en hem twee keer vlak voor hij klaarkwam laten zitten, hoewel ik hem absoluut wilde bevredigen.
“Goed, wacht maar, dan pak ik een handdoek,” en weg liep ik, om met een handdoek terug te komen. Rolands lul stond nog steeds in de aanvalshouding.
“Zal ik dan nu maar?” Ik kon het niet laten.
“Schiet nou op, pestkop, doe wat je beloofd hebt, ik wil dat je me aftrekt tot ik klaarkom.”
Gehoorzaam sloot ik voor de derde keer mijn handen om zijn superorgaan en dit keer was ik vastbesloten hem tot het einde te voeren, alleen niet met de handdoek; dat was van het begin af aan
niet mijn bedoeling geweest, maar dat hoefde Roland niet te weten.
Met hernieuwd enthousiasme schoof ik de voorhuid keer op keer over de eikel en toen Roland voor de derde keer op het punt stond klaar te komen, tuitte ik mijn lippen tot een open rondje en stak
het puntje van mijn tong een klein stukje naar buiten. Ik duwde dat puntje en mijn lippen tegen zijn gaatje en toen ik zijn sperma voelde komen, ving ik het op tegen mijn tong. Gelijktijdig met zijn
lozing, duwde ik mijn hoofd naar voren en liet zijn lid tussen mijn lippen door naar binnen glijden. De eikel van zijn lul duwde mijn tong terug in mijn mond.
Het warme sperma golfde mijn mond binnen tegen mijn tong en ik voelde het opzij vloeien, tussen mijn tanden en in mijn wangen. Het was veel dit keer, zijn sperma. Veel meer dan anders. Wat zijn
lul in mijn mond aan ruimte overliet, werd gevuld met de stroperige vloeistof die Roland vandaag zo lang niet kwijt kon. Misschien kwam het door de erotische aanblik die ik eerder had geboden dat
hij zoveel voorradig had, misschien kwam het door mijn plagen, of had hij gewoon dagenlang alles opgespaard, feit was dat ik nog nooit zoveel van zijn sperma ineens in mijn mond had ontvangen.
Mijn mond zat vol kleverig sperma toen ik me terugtrok. Met wijdopen lippen stond ik voor hem, terwijl hij zijn ogen opende en naar me keek. Zijn sperma plakte draderig door mijn hele mond heen.
Het zat tussen mijn tanden en op mijn tong, het kleefde aan mijn verhemelte en slierten plakten aan mijn lippen. Mijn mond was totaal gevuld met zijn stroperigheid en terwijl hij toekeek, sloot ik mijn
lippen, slurpte de draden van mijn lippen naar binnen en slikte het spul door. Ik voelde het goedje mijn keel in glijden, naar mijn maag, waarna het uiteindelijk een deel van mezelf zou worden.
“Dit is ook een goede manier om vlekken te voorkomen,” zei ik, “en nog lekker ook.”
Nadat ik dat gezegd had, boog ik me voorover en nam zijn nu verslappende lul nog een keer tussen mijn lippen. Hoewel nog niet helemaal slap, was hij nu een stuk kleiner. Ik likte en zoog zijn blote
eikel schoon en nam zijn slapheid ver in mijn mond tot ik het schaamhaar tegen mijn lippen voelde kriebelen.
Pas daarna liet ik hem gaan en maakte het touw los.
Cooling down
Met zijn voeten weer op de grond maakte Roland het klimtouw los.
“We gaan even stoppen Carlijn, kom mee, dan gaan we nog wat drinken.”
Hand in hand liepen we naar het kleine barretje naast de klimzaal en klom ik op een kruk.
“Wat wil je drinken, water weer?”
Ik knikte en Roland opende een flesje Spa Reine voor me. Zelf nam hij een colaatje en kwam naast me zitten.
“Weet je wel hoeveel ik van je hou?” zei hij tegen me en keek me in mijn ogen.
“Huhhuh,” antwoordde ik, “ik denk dat ik dat wel weet ja. Je hoeft het me niet te vertellen, ik zie het als je naar me kijkt. Ik hou ook vreselijk veel van jou. Vind je het niet erg dat ik een stuk ouder
ben?”
“Wat nou ouder? Je bent hartstikke jong en je doet de fijnste dingen met me, je bent mooi en lief, ik ben gek op je.”
Zo babbelden we wat, tot Roland opstond en naar de vriezer liep.
“Ik heb trek in een ijsje, wil je er ook een?”
“Nee, ik hoef niet, maar neem er gerust een, we leggen het geld straks wel achter de bar. Dat vind Bert niet erg.”
Roland nam een Calippo sinas uit de vriezer en kwam weer naast me zitten waarna hij opeens zei: “Het was heerlijk wat je daarnet bij me deed Carlijn en ik wil je graag wat teruggeven. Ga eens op
de bar liggen, ik weet wat voor je.”
Nieuwsgierig klom ik met gordel en al op de bar en ging er in de lengte op liggen. Het blad was net lang genoeg om me te kunnen strekken, dwars voor Roland die was gaan staan en de krukken
opzij had geschoven.
Langzaam liet hij zijn handen over mijn lichaam gaan, terwijl hij genietend aan het waterijsje zoog. Hij haalde het uit zijn mond en hield het boven mijn buik. Een paar druppeltjes van het ijskoude
water vielen op mijn buik en onwillekeurig trokken mijn huidspiertjes samen. Eén druppel was in mijn navel gekomen, waar Roland het uit zoog, terwijl hij de andere druppeltjes oplikte.
Even later sloot hij zijn lippen nogmaals rond het ijs, voor hij het dikke uiteinde tegen mijn tepels duwde en ik de kou in mijn borsten voelde trekken. Mijn tepels werden meteen stijf , zoals ze altijd
stijf worden als ze met kou in aanraking komen. Een voor een wreef hij met het ijsje over mijn tepels en ik voelde kippenvel bij me opkomen.
Mijn adem stokte toen de kou van het ijsje dieper en dieper in mijn borsten doordrong. Onwillekeurig dacht ik terug aan de koelcel in de villa in Frankrijk, waarin ik ook altijd van die harde tepels
kreeg en ik raakte opgewonden.
Met het ijsje in zijn mond, voelde ik een hand van Roland tussen mijn benen glijden en over mijn spleetje en clitoris gaan. Ik voelde hoe hij mijn kleine schaamlipjes beetnam en ze uiteen deed. Een
vinger glipte bij me naar binnen en zijn duim streelde mijn knobbeltje. Daar bleef het niet bij, want met zijn vinger diep in me en zijn duim op mijn onderbuik, drukte hij de beide vingers naar elkaar
toe en wrong zijn hand zachtjes heen en weer. Zijn hand omklemde de buikwand van mijn kut, terwijl zijn andere vingers hard tegen mijn billen drukten.
Van binnen voelde ik zijn vinger tegen een erg gevoelig plekje drukken en met de basis van zijn duim strak tegen mijn knopje, kwam ik op een spetterende manier klaar. Ik kromde mijn rug van het
zalige gevoel in mijn onderbuik en duwde mijn knopje nog harder tegen zijn hand. Ritmisch vloeiden de krampen van het orgasme door mijn lijf, voor ik terugzakte op het blad van de bar en versuft
bleef liggen.
Roland was echter nog niet met me klaar. De koude top van het ijsje schoof van mijn borsten af, over mijn buik naar beneden. De rillingen liepen over mijn rug toen ik besefte waarnaar hij op weg
was.
“Nee, hijgde ik, dat niet alsjeblieft, dat kan niet.”
Dat had nog nooit iemand bij me gedaan.
“Stt. Stil nou maar,” fluisterde hij in mijn oor, “als je het echt niet meer aan kan stop ik, maar probeer het eerst eens,” en onweerstaanbaar schoof de kou over mijn venusheuvel tussen mijn benen,
een nat, koud spoor achterlatend.
Mijn kut kromp samen toen de ijzige kou mijn knobbeltje raakte en doorging, over mijn schaamlippen, tot aan mijn sterretje. Het was steenkoud, pijnlijk, maar tegelijkertijd ook buitengewoon
opwindend. Mijn kut was nog verhit van mijn orgasme en het grote contrast met het ijs zond enorm sterke prikkels naar mijn hersenen.
“Moet ik stoppen?” hoorde ik, en ondanks de intense kou, schudde ik mijn hoofd.
Roland duwde de brede kop van het ijsje tegen mijn schaamlipjes en ik kon maar met moeite de neiging onderdrukken mijn benen te sluiten en mijn spleetje tegen de kou te beschermen.
Ondanks dat ik een dof gevoel in mijn schaamlippen kreeg, voelde ik hoe ze uiteen werden gevouwen en hoe de taps toelopende onderkant van het ijsje ertussen geschoven werd. Tergend
langzaam schoof de kou mijn kut in, dieper en dieper. Nooit had ik daar zo’n diepdoordringende kou gevoeld, ver in mijn anders zo warme holletje.
“Zal ik verder gaan?” vroeg Roland me en ondanks de bijtende kou, kreunde ik en knikte.
“Dan gaat hij er wel helemaal in hoor,” hoorde ik hem zeggen en toen ik geen aanstalten maakte om te weigeren, voelde ik inderdaad het ijsje helemaal naar binnen schuiven, tot voorbij mijn
schaamlippen en ik helemaal met kou gevuld was.
In de holte van mijn lichaam ontdooide het ijs. Het smeltvocht liep uit mijn kut naar mijn sterretje en ik voelde hoe Roland mijn benen uiteen deed en met zijn mond over mijn spleetje al dat vocht
opzoog en oplikte.
Het hele ijsje liet hij binnenin me smelten en al het gesmolten ijs dat uit mijn kut liep, dronk Roland op.
Pas na tien minuten was het ijs helemaal gesmolten en weggevloeid en stond ik op, of liever gezegd, Roland tilde me bij mijn middel van de bar. Glazig keek ik hem aan, terwijl nog enkele
druppeltjes vocht langs mijn dijen liepen.
De kou van binnen had mijn kutje verdoofd en ik voelde me een beetje lam. Ik kon alleen blijven staan doordat Roland me overeind hield en ik met mijn handen aan zijn schouders hing.
“Ik hoef geen cooling down meer te doen, hoor,” zei ik. “Ik ben genoeg gekoeld. Het is een intense kou, maar wel erg opwindend. Je bent een valserik, weet je dat.”
Glimlachend plaatste ik een kusje op het puntje van zijn neus.
“Dank je,” zei ik als laatste, het was heel bijzonder, maar laten we nu maar gaan, ik wil niet meer klimmen, ik wil onder de douche, warm worden. Ga je met me mee?”
Zijn ogen verrieden hoe hij ging reageren.
Drie kwartier later deed ik het alarm aan en draaide de deur achter me op slot.
Onder de douche bleek Roland het perfecte kacheltje te hebben om mijn verkleumde tunneltje terug op temperatuur te brengen en ik maakte er dankbaar gebruik van.
Ik wist dat sportklimmen de adrenaline af en toe door je lijf laat gieren, maar vandaag en op deze manier, was het zelfs nog spannender dan ik me ooit eerder realiseerde.
En dat voor maar 3 uurtjes zaalhuur!
Bert maakte geen enkel bezwaar toen ik hem mijn ideetje voorlegde. Natuurlijk, ik heb een goede band met hem omdat ik als instructeur in drukke tijden regelmatig bijspring, maar hij is nog altijd
de eigenaar en beheerder en dus ik had zijn toestemming nodig. Nu ik die verkregen had, kon ik mijn plannetje doorzetten.
Het gebeurde op zondagavond. Normaal gaat de zaal op zondag om 18.00 uur dicht, ook die dag, maar ik kon blijven tot 21.00 uur. Roland en ik hadden drie uur lang de hele zaal voor ons alleen!
Roland zit dit semester voor zijn eindexamen VWO en volgend jaar gaat hij aardwetenschappen studeren. Alvast vooruitlopend daarop, ze doen daar in mei van het eerste studiejaar 4 weken
veldwerk, gaan we deze zomer samen naar de Pyreneeën op vakantie. We gaan van de woeste, ongerepte natuur genieten, bergen beklimmen en zeker ook grotten bekijken. Voordat we daar
echter aan toe zijn, moet Roland wel eerst de basistechnieken van het klimmen onder de knie krijgen. Welnu, die kon ik hem bijbrengen en daarvoor had ik de klimwand nodig.
Voorpret
De week voorafgaand aan deze voor Roland eerste klimtraining, had ik veel vrije tijd tot mijn beschikking, omdat er op school geen lessen waren. Ondanks al deze vrije uren, moest ik me nog
behoorlijk haasten om alles op tijd geregeld te krijgen.
Voor deze gelegenheid wilde ik iets speciaals aanschaffen om aan te trekken en het bleek absoluut niet mee te vallen dat wat ik op het oog had, te vinden. Winkel in en winkel uit, na 9 winkels
begon ik te wanhopen en eindelijk, eindelijk, in de tiende, vond ik wat ik zocht. Ironisch genoeg was dat het winkeltje waar Roland eerder het blauwe lingeriesetje voor me kocht.
Zondagmiddag nam ik een uitgebreid en heet bad ter voorbereiding op het klimfestijn dat die avond zou plaatsvinden. Mijn winterwitte huid gloeide van het hete water en het geurende badzout. Ik
had stoute plannen met Roland en ik wilde me perfect prepareren.
Na augustus had ik, vooral vanwege de opmerking van Roland bij het vennetje in het bos, mijn schaamhaar laten staan in de brede streep die ik toen had. Nu echter was het noodzaak het te
verwijderen. Met een schaar knipte ik eerst elk haartje af tot er nog slechts een paar millimeter overbleef, waarna ik extra veel zorg besteedde aan het scheren van mijn spleetje.
Met een huidneutrale scheerzeep wreef ik mijn onderkant in tot het zachte schuim er duimendik opstond. Na die eerste keer inwrijven spoelde ik me af en met wat minder schuim sopte ik een
tweede keer de korte haartjes die er stonden, om ze extra zacht te maken zodat ik ze makkelijk kon wegscheren. Ik hou er van met een kaal kutje rond te lopen en speciaal vandaag moest ik zo
glad als een baby zijn, want hierop had ik mijn verrassing voor Roland gebaseerd.
Gehurkt boven een spiegel spande ik de huid tussen mijn benen zo strak mogelijk aan en met een nieuw scheermesje toog ik aan het werk. Alle haartjes bij mijn billen en rond mijn schaamlippen
moesten het ontgelden; voor haartjes was die dag geen plaats.
Eerst schoor ik ze af met de haargroei mee en bij de tweede keer tegen de groei in, zodat alles er zo volledig mogelijk af was en ik zo glad was als de huid aan de binnenkant van mijn eigen dijen.
Na het afspoelen van de restjes scheerschuim inspecteerde ik voor de zekerheid nog een keer mijn hele schaamstreek op mogelijk achtergebleven stoppeltjes, maar kon niets meer ontdekken.
Missie geslaagd!
Nog steeds hurkend boven de spiegel, smeerde ik de dunne en gevoelige huid rond anus en kutje in met een verzachtende, niet-geurende huidzalf en kon ik met een trots gevoel mezelf bekijken.
Mijn kleine schaamlipjes steken een klein beetje tussen mijn grote schaamlippen door naar buiten en dat was precies wat ik wilde. Veel vrouwen willen een strakke vagina hebben, maar ik vind juist
mijn kleine lipjes die naar buiten koekeloeren, zeer erotisch. Wanneer ik door Roland gebeft wordt, wil ik altijd dat hij die lapjes vlees in zijn mond zuigt en ze uitrekt en ermee speelt.
Vandaag kwam het me extra goed uit dat ik van onderen zo gebouwd ben, want hierdoor zou mijn nieuw gekochte setje extra goed uitkomen.
In de week voorafgaand aan de klimpartij, ging ik op zoek naar een unitard. Ik wist precies wat ik wilde: een soortement catsuit van zeer dunne stof, zoals die vaak door vrouwelijke artiesten in het
circus wordt gedragen en strak om de huid sluit.
Mijn keuze was een zeer strak, elastisch en sleeveless Spandex pak, lichtpaars met mintgroen, laag uitgesneden mouwen en bandjes over de schouders. Mijn voeten moesten vrij blijven voor mijn
klimschoentjes, voor de rest bedekte het pakje mijn gehele lichaam tussen enkels en hals. Al zeg ik het zelf: ik zag er uit als om door een ringetje te halen!
Normaal gesproken klim ik in de zaal met een wijd zittende boulderbroek van grove canvas, in combinatie met een Wizard-topje dat strak om mijn bovenlijf sluit. Die broek en dat topje met bandjes
zitten lekker gemakkelijk en staan maximale bewegingsvrijheid toe tijdens het klimmen. Voor mijn instructie aan Roland echter, wilde ik iets heel speciaals aantrekken. Ik heb het pakje daartoe
zelfs bewust een half maatje te klein gekocht en dat bleek achteraf een gouden greep.
Rozig van het warme water, nam ik het minieme hoopje stof uit de doos en zonder slipje of behaatje trok ik het pak aan. Net als bij een duikpak van beneden naar boven werkend, kostte het me
flink wat moeite het aan te trekken, maar toen het eenmaal zat had overtrof het al mijn verwachtingen: het sloot om me heen als een tweede huid.
Vanwege de zeer dunne stof en omdat het zo ultrastrak om mijn lijf zat, tekenden al mijn vormen zich duidelijk zichtbaar af en dat was precies wat ik voor ogen had. Weliswaar was ik gekleed, maar
mijn verpakking liet niets aan de verbeelding over. Alles was waarneembaar: de spieren van mijn benen, mijn navel, zelfs de glooiing van mijn venusheuvel. De tepels van mijn borsten priemden
hard tegen de binnenkant van de stof en ik wist dat als ik opgewonden zou raken, ze helemaal goed te zien zouden zijn.
Veel opwindender nog, was dat tussen mijn benen de contouren van mijn kutje duidelijk zichtbaar waren, omdat de elastische, dunne stof in het spleetje tussen mijn schaamlippen trok. Op dit alles
had ik op gehoopt en ik werd in mijn verwachting niet teleurgesteld.
Het was een buitengewoon erotisch gezicht en een zeer opwindend gevoel, die strakke stof tussen mijn benen en ik moest moeite doen om me niet direct thuis te betasten en over de stof heen
mijn kutje te stimuleren. Zelfs mijn genotknobbeltje kon je met een beetje moeite zien zitten. Stiekem heb ik het bobbeltje kort met één vinger aangeraakt en het leek wel of mijn knopje elektrisch
geladen was, zo gevoelig was het onder de stof.
Zou dit een verrassing worden voor Roland, of niet!
Met een trainingspak en sportschoenen aan en een tas vol klimspullen, stapte ik opgewekt in mijn Jimny en spoedde me naar Roland.
Onderweg broedde ik verder op mijn plannetje en alleen al het vooruitzicht op wat er zou gaan gebeuren, wond me op. Meestal ben ik snel vochtig als ik opgewonden raak, zelfs al bij het
vooruitzicht op een erotische avontuur, maar ik hoopte dat het niet al te zichtbaar zou zijn straks en als dat wel zo was, nou, dan kon ik er niets meer aan doen. Mijn staat van opwinding en het
bijbehorende vocht uit mijn kutje heb ik niet onder controle!
Om kwart voor zes was ik bij Roland en toeterde.
Net als ik volledig in een trainingspak gestoken, zette Roland zich monter op de passagiersstoel naast me en gaf me een kusje op mijn wang.
“Kom, we gaan,” riep hij enthousiast.
Warming Up
Een paar minuten voor zes stapten Roland en ik de hal binnen, waar de laatste klimmers zojuist de kleedruimtes verlieten. Na een snelle groet aan Bert overhandigde hij me de sleutels en vroeg
me niet te vergeten het alarm aan te zetten wanneer ik weg zou gaan. Dat beloofde ik, waarna ik de deur achter hem op slot draaide. Roland en ik waren nu alleen, voor onze eerste gezamenlijke
training en, niet te vergeten, mijn stoute plannetje.
In de kleedruimte maakten we ons klaar voor het klimmen en deed ik aan Roland voor hoe de klimgordel aangetrokken moet worden en hoe de karabiner daar weer aan bevestigd behoort te zijn.
Veiligheid gaat bij het klimmen voor alles en dus moest hij eerst leren zich in te binden.
Vervolgens deden we, hij nog steeds in trainingspak en ik in mijn boulderbroek, onze warming up en pas toen we warme spieren hadden, kon Roland voor het eerst van zijn leven een klimwand op.
Onwennig keek hij omhoog naar de nok van de hal, voordat we aan het eigenlijke werk begonnen.
“Moet ik daar helemaal naar boven? Dat zal me een feest worden,” zei hij zonder al te veel geloof in zichzelf.
“Volg mij maar,” zei ik tegen hem. “We beginnen makkelijk, vooral om je spieren een beetje aan het klimmen te wennen. Zet de punt van je schoenen op de steunen en probeer zoveel mogelijk je
lichaamszwaartepunt boven een standbeen te houden, of als je op beide voeten steunt ertussen, anders hang je teveel aan je armen en dat kost veel kracht.”
In tegenstelling tot de echte klimwanden, helt de oefenwand een beetje terug en daarop traverseerden we ter voorbereiding op de verticale, grote wanden. Op een meter boven de grond klommen
we zijdelings weg en zodra mijn handen de eerste grepen pakten, voelde ik de vertrouwde rek in de spieren van armen en schoudergordel. Elke keer weer sta ik er versteld van wat een heerlijk
gevoel me dat geeft.
Tijdens het traverseren leerde ik Roland te kijken en de wand te verkennen, voor te verpakken of zijn voeten te verzetten, dan de grepen te voelen en zich daarna pas te verplaatsen.
“Niet vergeten: altijd eerst kijken en voelen en dan pas doen.”
“Ik krijg zweethanden Carlijn, mijn vingers glijden van de grepen af,” was zijn commentaar nadat we van de oefenwand waren afgestapt.
“Oké, dan gaan we nog een keer en dan pak je als je dat merkt wat magnesiumpoeder uit je pofzakje. Doe het hand voor hand en zorg dat je eerst goed staat of hangt, anders kukel je eraf.”
Opnieuw, nu wat hoger maar nog steeds dicht bij de grond, klommen we zijdelings van de ene kant van de muur naar de andere. Af en toe hing ik bewust aan mijn handen, om mijn arm – en
schouderspieren op te rekken. Ik was inmiddels aardig op temperatuur gekomen en ik voelde dat ik de juiste spierspanning voor het klimmen bereikt had en daarmee was voor mij de tijd rijp voor
het echte werk.
“Als je even op me wacht, dan ga ik naar de WC en dan gaan we naar de grote wanden, oké?”
“Oké, ik wacht op je.”
En weg liep ik.
In de kleedruimte ontdeed ik me snel van mijn echte klimkleding, zodat ik alleen nog maar mijn strakke unitard aanhad en voor de spiegel controleerde ik of alles wat ik wilde dat er te zien was, ook
echt te zien was. Het spleetje tussen mijn benen was duidelijk aanwezig en mijn borsten, nou ja, het leek wel of die gegroeid waren, zo duidelijk stonden mijn tepels en zelfs de tepelhof in de stof
afgetekend.
Goedkeurend keek ik naar mezelf, deed de gordel opnieuw om, trok mijn schoentjes stevig aan en stapte de kleedruimte uit, gereed voor de confrontatie met Roland.
Tot grote hoogte
“Allemachtig, Carlijn, wat een pakje! Kon je niets strakker vinden? ” was het verbijsterde commentaar van Roland toen ik de trap afkwam, de grote klimzaal in.
Halverwege de trap bleef ik staan en Roland stond met zijn hoofd in zijn nek naar me omhoog te kijken. Hij had een prachtig uitzicht op al mijn curven en rustig draaide ik me een hele slag om,
zodat hij me van alle kanten kon bekijken.
“Jezus, wat sexy. Gaan we echt klimmen of gaan we wat anders doen? Kom eens hier.”
Hij wenkte me naar beneden.
Heupwiegend stapte ik de trap af, waar Roland me in zijn armen nam.
“Ik wist dat je mooi was, Carlijn, maar dit slaat alles. Wat een schitterend pakje.”
Ik voelde zijn handen over mijn lijf strelen, over mijn billen en borsten, langs mijn schouders en armen en tussen mijn benen door.
“Ongelooflijk, je ziet er schitterend uit. Klim je daar altijd in?”
Ik denk niet dat veel klimmers de verleiding zouden kunnen weerstaan me te bekijken met dit pakje aan, bedacht ik me, waardoor er van klimmen door hen wel niet veel terecht zou komen.
“Nee, schat, dat heb ik alleen voor jou aan. Speciaal voor jou gekocht. Ik ben blij dat je het mooi vind, en ik wil inderdaad gaan klimmen. Ga je mee?”
We gingen naar de laagst geklasseerde route en daar legde ik Roland de procedure van het klimmen en de bevestiging van het klimtouw aan de gordel uit. Ik had daarbij niet de indruk dat Roland
veel aandacht had voor wat ik aan het vertellen en voordoen was.
“Je moet wel opletten op wat ik je laat zien Roland, zodat je weet hoe het moet.”
“Oh, maar ik let heel goed op, op wat je allemaal laat zien, maak je daar maar geen zorgen over, ik kijk mijn ogen uit. En ik weet sinds ik jou ken heus wel hoe hét moet.”
Glimlachend om zijn insinuaties zei ik dat ik wat anders bedoelde dan wat hij er van maakte.
“Je wordt geacht naar boven te klimmen en niks anders” en ik vroeg hem of hij dat nog van plan was.
“Nou, vooruit dan, maar niet van harte. Ik kan me op dit moment leuker dingen voorstellen.”
“Ja, ja, schiet nou maar op, anders komen we nooit klaar!” zei ik, en realiseerde me op slag de dubbele betekenis van mijn woorden.
Gis als hij is, haakte Roland er direct op in: “Zo, kom je ook al klaar als je aan het klimmen bent? Ik had veel achter je gezocht, maar dat toch niet,” en hij stapte op de eerste voetsteun.
“Let erop, Roland, als je je niet langer kunt houden, roep dan bloc, dan blokkeer ik je en kun je gaan hangen in het touw. Daarna laat ik je zakken. Niet te laat roepen.”
“Als je me maar niet laat vallen vind ik alles best!” riep hij en begon te klimmen. Het leek er op dat we beiden nogal dubbelzinnige woorden gebruikten!
Die eerste klim kwam Roland niet verder dan de helft en hij was veel te laat met bloc roepen. Ineens schoten zijn vingers los en hing hij aan het touw te spartelen. Vergeten magnesiumpoeder te
pakken.
“Zet je voeten recht vooruit tegen de muur,” riep ik van beneden “en loop naar beneden terwijl ik het touw laat vieren.”
Daarna was ik voor het eerst aan de beurt.
Terwijl ik vlot tegen de muur opklom en Roland me zekerde, maakte hij de meest suggestieve opmerkingen:
“Ik heb een prachtig uitzicht, hoor.”
“Niet te snel klimmen, je moet daar even wachten. Dan kijk ik wel of je het goed doet.”
“Je moet veel wijder gaan staan, dan sta je steviger,” en meer van dat soort opmerkingen, net alsof hij er verstand van had, zeg!
Jammer genoeg voor hem was ik in de kortste keren boven en riep ik bloc.
Voorzichtigheidshalve hield ik me stevig vast tot ik zeker wist dat hij het touw goed liet vieren, voor ik naar beneden kwam, maar dat bleek overbodig. Uiteindelijk draait het bij klimmen om
vertrouwen in elkaar.
Tijdens het klimmen van opvolgende routes, merkte ik dat ik behoorlijk geil werd van al die opmerkingen van Roland. Dat was van het begin af aan de bedoeling geweest natuurlijk, maar het deed
me meer dan ik vooraf had durven dromen. Het was dan ook geen wonder dat ik al snel voelde dat ik natter en natter werd en dat werd bevestigd toen Roland tegen me zei dat het kruis van mijn
pakje donkerder werd.
“Vind je dat erg?” vroeg ik hem. “Krijg je er een stijve van?”
“Erg vinden doe ik het niet, en ja, daar krijg ik een stijve van. Je bent heel mooi om te zien zo. Gaan we nou vrijen?”
Ik stond voor hem, gaf hem een kusje op zijn mond en legde een hand op het kruis van zijn trainingsbroek.
Hij kon zijn eigen woorden terugkrijgen van me: “Ja, je hebt inderdaad een stijve en nee, we gaan niet vrijen! We gaan wat drinken bij de bar. Je moet even je armspieren ontspannen voor we
verder gaan.”
In de bar haalde Roland twee flesjes water uit de koelkast en terwijl ik op een kruk aan de bar zat, liep Roland achter me langs en pakte me beet. Zijn handen sloten om mijn borsten en ik voelde
zijn vingers door de stof heen met mijn tepels spelen. Het was een zalig gevoel en mijn tepels werden keihard, al helemaal toen Roland me in mijn nek zoende en in mijn oorlelletje begon te likken.
“Je bent geweldig, weet je dat. Ik weet niet waar ik het aan verdiend heb, maar je maakt me heel gelukkig, Carlijn. Ik hou van je.”
Ik draaide me om en zoende Roland hard op zijn mond. Half op de kruk gezeten, voelde ik zijn hand tussen mijn benen over mijn kutje strijken. Onder de stof waren mijn lipjes en mijn
genotknobbeltje supergevoelig en het kon dan ook niet uitblijven: met een snik kwam ik klaar in mijn pakje. Als het nog niet nat was geweest, dan werd het dat nu wel, want ik kon mijn opborrelende
liefdessappen niet tegenhouden.
Slap als was in zijn handen, zakte ik van de kruk af op de grond en daar tongden we elkaar, terwijl zijn hand mijn klitje bleef stimuleren.
Met wazige ogen van genot keek ik naar Roland voor ik op kon staan.
“We moeten nog verder met klimmen, Roland, als ik nog de kracht heb. Ga jij maar vast, ik moet even bijkomen, daarna kom ik er aan” en weg liep ik, opnieuw naar de kleedruimte.
Nog natrillend van mijn orgasme zat ik op de bank van de kleedkamer te overdenken wat er allemaal gebeurd was. Dit was wat ik gewild had. Wat een heerlijk joch is het toch, mijn Roland.
In de spiegel keek ik recht in mijn gezicht en ik zag de extase van mijn ontploffinkje van zonet. Mijn plannetje had zijn uitwerking niet gemist en me alles gebracht wat ik ervan verwachtte. Mij wel.
Terwijl ik zo in de spiegel naar mijn eigen gezicht keek, ontstond er spontaan een plannetje voor meer. Ik wilde op mijn beurt Roland een nat pleziertje bezorgen en in een flits kreeg ik een ingeving
en wist ik precies hoe ik dat zou gaan doen. Ik kreeg er gewoon rode wangen door, zo’n stoutmoedig idee vond ik het nieuwe plan dat ik me voornam en direct startte ik de voorbereidingen, die
maar heel weinig tijd in beslag namen!
Hoog(s)tepunt
Voor die tweede keer die avond liep ik de trap af naar de klimzaal en opnieuw stond Roland me aan te staren. Dit keer echt met open mond, niet bij machte iets te zeggen, hij stond nog net niet te
kwijlen. Geen wonder ook, want buiten mijn gordel en mijn schoentjes, had ik geen enkel kledingstuk meer aan! Ik was tot waarachtig exhibitionisme overgegaan!
Weer bleef ik halverwege even staan en weer draaide ik me langzaam om, Roland de gelegenheid gevend me van voor tot achter en van onder tot boven, te bekijken.
“Mijn pakje was helemaal nat geworden in het kruis, daarom vond ik het hygiënischer het maar uit te doen,” zei ik.
Roland was met stomheid geslagen en kon alleen maar naar me kijken. Mijn gezwollen kutje moet een opwindende aanblik zijn geweest: volkomen onthaard en glinsterend van het vocht van mijn
orgasme van daarstraks.
“Vind je het erg als ik zo ga klimmen?”
Nog steeds niet bij machte iets zinnigs uit te brengen, schudde Roland zijn hoofd en ik liep ondertussen verder de trap af naar hem toe.
“Kom, ga jij maar eerst, dan zal ik je zekeren.”
Bij de volgende route die we wilden doen bleven we staan en bevestigden de touwen. Roland was te afgeleid om zijn achtknoop netjes te leggen en ik hielp hem erbij. Hij stond daar maar, met zijn
armen langs zijn lijf, alsof hij niet wist wat hij met de situatie aan moest.
“Je hoeft niet bang voor me te zijn hoor,” zei ik tegen hem, hij leek wel apathisch.
Toen ik het touw aan mijn gordel bevestigd had, moesten we elkaars bevestiging controleren voor hij naar boven mocht. Ik controleerde zijn knoop en de sluiting van zijn karabiner en die waren
goed.
“Je moet naar mijn bevestiging kijken hoor, zei ik zachtjes tegen hem, je let niet op! Ik tikte zachtjes tegen zijn wang. “Hé, wakker worden!”
Hij werd wakker, hij stak zijn hand uit en streek ermee over de glooiing boven mijn kutje.
“Ja, sorry hoor, je hebt zelf gezegd dat ik eerst moet kijken en voelen en dan pas doen! Dat doe ik dus. Eerst kijk ik naar je, dan voel ik aan je en dan pas ga ik het doen, klimmen bedoel ik!”
Roland had dus goed geluisterd; ik werd met mijn eigen woorden om de oren geslagen, al trok hij de woorden wel helemaal uit zijn verband. Hoezo, woorden in je eigen voordeel interpreteren?
“Ja, heel slim hoor, maar controleer toch maar even of alles goed zit. Je krijgt nog genoeg te zien.
Dat ik daarmee niets teveel gezegd had, bleek snel. Toen ik aan de beurt was om te klimmen kon Roland zijn ogen niet van mijn kontje afhouden. Het was natuurlijk ook een ware traktatie voor zijn
ogen.
Ik, die daar boven zijn hoofd aan de wand gekleefd zat, zonder kleren en vaak met wijd gespreide benen. Mijn kale kutje moet zijn blik als een magneet hebben aangetrokken en ik wist dat hij een
enorme bobbel in zijn broek moest hebben.
Omdat ik moeilijker routes klom dan hij, moest ik een aantal keren een hoek om klimmen en daarbij is het helemaal zaak om je voeten zo wijd mogelijk te plaatsen en ik wist dat in die positie mijn
kutlipjes wagenwijd open moeten hebben gestaan. Roland kreeg een eersteklas en onbelemmerd uitzicht op alles wat een vrouw voor een man zo aantrekkelijk maakt om naar te kijken. Volgens
mij moet er voor een man niets mooiers zijn dan een gladgeschoren en naakte vrouw, wijdbeens boven zich te zien en dat beeld bood ik Roland.
Zelf werd ik er zo geil van als de hel en het verwonderde me dat er geen vocht uit mijn kut op de grond drupte.
Eenmaal terug op de grond bleek mijn veronderstelling dat Roland een enorme stijve moest hebben, te kloppen. Zelfs in zijn wijde trainingsbroek viel dat op en ik nam me voor hem daar vanaf te
helpen.
“Was het mooi om te zien toen ik daar hing?” vroeg ik hem. “Aan je broek te zien wel. Ga jij maar weer.”
“Godver Carlijn, dit is te mooi voor woorden. Mag ik volgende keer niet mijn fototoestel meenemen, dan maak ik de geilste foto’s die je maar kunt indenken. Ik weet niet of ik in deze toestand nog
wel kan klimmen.”
“Wat wil je eraan doen dan?” vroeg ik quasi onschuldig.
“Ik? Ik wil er niets aan doen! Jij moet er iets aan doen, je hebt het tenslotte zelf veroorzaakt met dat lijf van je.”
Dat vond ik alleszins logisch klinken en ik vroeg hem wat hij dan wel wilde dat ik deed, ik wilde het uit zijn mond horen, het hem laten vragen.
“Als ik nou ook eens mijn kleren uittrok, wat zou je daarvan denken? Dan kunnen we samen iets doen.”
“Goed, doe maar. Maar ik wil je eerst een keer naakt zien klimmen. Je hebt mij ook mogen bekijken.”
In een mum van tijd had Roland al zijn kleren uit en stond hij daar voor me met dat atletische lichaam van hem. Zijn lul stak trots naar voren, keihard, de voorhuid half over de eikel, zo strak stond hij.
“Trek je gordel aan, je moet nog klimmen. Ik beloof je dat als je tot bovenaan komt, dat je krijgt wat je wilt. Is dat een faire deal?”
“Afgesproken,” kaatste hij terug, “en geloof maar dat ik het haal. Welke route nemen we?”
“De laatste, die heb je niet gehaald, dus daar zul je nog moeite genoeg mee hebben. Ga je gang maar.”
Met de gordel rond zijn middel en zijn bovenbenen in de beenlussen, begon Roland in zijn blootje aan de klim met een energie die verraadde dat hij vastbesloten was deze keer helemaal tot
bovenin te komen. Zijn lul stond nog altijd stijf overeind en die maakte het hem niet makkelijk, omdat het nu eenmaal het best is om dicht langs de muur te klimmen. Ik lachte in mezelf, want het ding
zat behoorlijk in de weg. Toch hoopte ik dat hij het zou redden bovenaan te komen, want ik wilde mijn belofte maar al te graag gestand doen.
Puur en alleen op wilskracht kwam hij verder dan alle voorgaande keren, maar toen hij bijna bovenaan was, merkte ik dat hij het toch niet zou gaan halen, hij klom teveel met zijn armen en raakte
vermoeid.
Omdat ik hem per se wilde laten winnen, besloot ik zonder dat hij het merkte, een handje te helpen door het touw aan te trekken toen hij op het punt kwam waar de volgende greep net buiten zijn
bereik leek te hangen. Het maakte hem net wat ‘lichter,’ waardoor het hem lukte zich volledig uit te strekken en de greep te pakken en met mijn hulp haalde hij zo voor de eerste keer het dak van de
hal en sloeg hij hard tegen het plafond. Onwillekeurig had hij een gewoonte aangenomen die vrijwel alle klimmers hebben als ze de top van een klim bereikt hebben.
“Ik heb het gehaald, juichte hij, ik heb gewonnen! Bloc.”
Ik blocte hem, waarna hij achterover kon gaan hangen en met zijn voeten vooruit in de gordel gaan zitten. Ik gniffelde. Niet alleen hij had bereikt wat hij wilde, ik had dat net zo goed.
“Ja, je hebt het gehaald hoor! Ik laat je zakken, oké?” en met zijn voeten tegen de muur vierde ik het touw en liet Roland de wand afdalen.
Roland liet zich niet helemaal tot op de grond zakken. Anderhalve meter erboven pakte hij een greep vast en plaatste zijn voeten elk op een steun.
“Bind het touw eens ergens aan vast, zodat ik niet verder kan dalen.”
Verwonderd over deze verrassende opdracht, keek ik om me heen waar ik het touw aan vast kon zetten. Het enige dat stevig genoeg was, was de stalen leuning van de trap. Met een paar knopen
zette ik het touw zo strak mogelijk vast, zodat Roland niet door de rek van het touw alleen verder omlaag zou zakken en vroeg hem toen wat hiervan de bedoeling was.
“Ik mocht je toch alles vragen?” antwoordde hij en na mijn knikje vertelde hij zijn wens.
“Ik ga met mijn rug tegen de muur hangen en dan wil ik dat je me zo aftrekt, zoals ik hang.”
Volkomen verrast door dit bijzondere idee liep ik naar Roland toe. Door de inspanning van het klimmen was zijn opwinding verdwenen en hing zijn lul slap tussen zijn benen, iets lager dan mijn
hoofdhoogte. Zijn benen in de lussen hield hij ver gespreid waardoor zijn zak en zijn lul vrij in de lucht bengelden. Met een hand hield hij zich vast aan een greep, met de andere hield hij het touw vast.
Eén hand sloot ik om zijn zak heen en ik rolde zijn ovaal aanvoelende ballen tussen mijn vingers. Hij had me al een keer gezegd hoe gevoelig zijn zak en ballen zijn wanneer ze zo vrij hangen en ik
wilde hem absoluut geen pijn doen, dus kneep ik voorzichtig. Terwijl ik hem masseerde keek ik omhoog naar zijn gezicht en voelde zijn eerst nog wat slappe zak opgetrokken worden, steviger
worden, een teken dat zijn lul aan het groeien was. Ik hoefde het niet te zien, zijn zak in mijn hand vertelde het me, tot hij met een volledig opgerichte lul voor me hing.
Mijn ogen maakten zich los van zijn gezicht en zwenkten naar zijn mannelijkheid. Vlak voor mijn gezicht zag ik de grote roze eikel en de gezwollen aders onder zijn staalharde lul. Ik tilde mijn andere
hand omhoog op en duwde die met de palm tegen de onderkant van zijn staaf, waarna ik mijn kleine vingers eromheen sloot. Ik kon hem niet eens helemaal omvatten.
Langzaam aan begon ik de voorhuid over de eikel heen en weer te schuiven, terwijl mijn andere hand zijn ballen masseerden en toen er in het gaatje van zijn eikel voorvocht verscheen, likte ik dat
op.
Roland hield zijn ogen gesloten en terwijl ik het tempo van mijn hand bedachtzaam opvoerde, kwam hij dichter en dichter bij een orgasme. Dat wilde ik echter niet te snel laten gebeuren en dus
vertraagde ik en probeerde zijn aandacht af te leiden.
“Vind je het lekker wat ik doe?” vroeg ik. “Wil je dat ik doorga, of heb je liever dat ik stop? Zeg het maar tegen me. Ik doe alles wat je wilt.”
Roland was al zover heen dat hij alleen nauwelijks verstaanbaar gegrom uit kon brengen en ik besloot hem nog wat langer te plagen. Ik stopte met trekken en masseren.
“Oké, als je wilt stoppen, vind ik het best. Jouw wens is mijn bevel,” en direct trok ik mijn handen van zijn lul en zak terug.
“Nee, alsjeblieft Carlijn, dat bedoelde ik niet, ga door. Het is zo’n heerlijk gevoel, je hebt zulke lekkere handen. Trek me af en laat me klaarkomen, alsjeblieft.”
Zo’n smeekbede kon ik niet onbeantwoord laten en dus pakte ik zijn geslacht weer beet en hervatte mijn handenarbeid tot hij voor de tweede keer op het punt kwam dat kort voorafgaat aan een
zaadlozing. Opnieuw liet ik hem los en deed een stapje naar achteren.
“We kunnen dit hier niet maken Roland, straks komt alles op de grond en dan krijgen we het nooit van de vloerbedekking af. Dat kunnen we niet doen.”
De opwinding van Roland vervaagde opnieuw.
Teleurgesteld opende hij zij ogen en keek me aan.
“Alsjeblieft Carlijn, verzin er dan wat op, pak een handdoek of een stukje WC papier, maar je kunt me zo niet laten zitten. God, wat is dat een heerlijk gevoel. Je moet me aftrekken, dat heb je
beloofd.”
Langzamerhand kreeg ik een beetje met Roland te doen. Ik had hem geplaagd en hem twee keer vlak voor hij klaarkwam laten zitten, hoewel ik hem absoluut wilde bevredigen.
“Goed, wacht maar, dan pak ik een handdoek,” en weg liep ik, om met een handdoek terug te komen. Rolands lul stond nog steeds in de aanvalshouding.
“Zal ik dan nu maar?” Ik kon het niet laten.
“Schiet nou op, pestkop, doe wat je beloofd hebt, ik wil dat je me aftrekt tot ik klaarkom.”
Gehoorzaam sloot ik voor de derde keer mijn handen om zijn superorgaan en dit keer was ik vastbesloten hem tot het einde te voeren, alleen niet met de handdoek; dat was van het begin af aan
niet mijn bedoeling geweest, maar dat hoefde Roland niet te weten.
Met hernieuwd enthousiasme schoof ik de voorhuid keer op keer over de eikel en toen Roland voor de derde keer op het punt stond klaar te komen, tuitte ik mijn lippen tot een open rondje en stak
het puntje van mijn tong een klein stukje naar buiten. Ik duwde dat puntje en mijn lippen tegen zijn gaatje en toen ik zijn sperma voelde komen, ving ik het op tegen mijn tong. Gelijktijdig met zijn
lozing, duwde ik mijn hoofd naar voren en liet zijn lid tussen mijn lippen door naar binnen glijden. De eikel van zijn lul duwde mijn tong terug in mijn mond.
Het warme sperma golfde mijn mond binnen tegen mijn tong en ik voelde het opzij vloeien, tussen mijn tanden en in mijn wangen. Het was veel dit keer, zijn sperma. Veel meer dan anders. Wat zijn
lul in mijn mond aan ruimte overliet, werd gevuld met de stroperige vloeistof die Roland vandaag zo lang niet kwijt kon. Misschien kwam het door de erotische aanblik die ik eerder had geboden dat
hij zoveel voorradig had, misschien kwam het door mijn plagen, of had hij gewoon dagenlang alles opgespaard, feit was dat ik nog nooit zoveel van zijn sperma ineens in mijn mond had ontvangen.
Mijn mond zat vol kleverig sperma toen ik me terugtrok. Met wijdopen lippen stond ik voor hem, terwijl hij zijn ogen opende en naar me keek. Zijn sperma plakte draderig door mijn hele mond heen.
Het zat tussen mijn tanden en op mijn tong, het kleefde aan mijn verhemelte en slierten plakten aan mijn lippen. Mijn mond was totaal gevuld met zijn stroperigheid en terwijl hij toekeek, sloot ik mijn
lippen, slurpte de draden van mijn lippen naar binnen en slikte het spul door. Ik voelde het goedje mijn keel in glijden, naar mijn maag, waarna het uiteindelijk een deel van mezelf zou worden.
“Dit is ook een goede manier om vlekken te voorkomen,” zei ik, “en nog lekker ook.”
Nadat ik dat gezegd had, boog ik me voorover en nam zijn nu verslappende lul nog een keer tussen mijn lippen. Hoewel nog niet helemaal slap, was hij nu een stuk kleiner. Ik likte en zoog zijn blote
eikel schoon en nam zijn slapheid ver in mijn mond tot ik het schaamhaar tegen mijn lippen voelde kriebelen.
Pas daarna liet ik hem gaan en maakte het touw los.
Cooling down
Met zijn voeten weer op de grond maakte Roland het klimtouw los.
“We gaan even stoppen Carlijn, kom mee, dan gaan we nog wat drinken.”
Hand in hand liepen we naar het kleine barretje naast de klimzaal en klom ik op een kruk.
“Wat wil je drinken, water weer?”
Ik knikte en Roland opende een flesje Spa Reine voor me. Zelf nam hij een colaatje en kwam naast me zitten.
“Weet je wel hoeveel ik van je hou?” zei hij tegen me en keek me in mijn ogen.
“Huhhuh,” antwoordde ik, “ik denk dat ik dat wel weet ja. Je hoeft het me niet te vertellen, ik zie het als je naar me kijkt. Ik hou ook vreselijk veel van jou. Vind je het niet erg dat ik een stuk ouder
ben?”
“Wat nou ouder? Je bent hartstikke jong en je doet de fijnste dingen met me, je bent mooi en lief, ik ben gek op je.”
Zo babbelden we wat, tot Roland opstond en naar de vriezer liep.
“Ik heb trek in een ijsje, wil je er ook een?”
“Nee, ik hoef niet, maar neem er gerust een, we leggen het geld straks wel achter de bar. Dat vind Bert niet erg.”
Roland nam een Calippo sinas uit de vriezer en kwam weer naast me zitten waarna hij opeens zei: “Het was heerlijk wat je daarnet bij me deed Carlijn en ik wil je graag wat teruggeven. Ga eens op
de bar liggen, ik weet wat voor je.”
Nieuwsgierig klom ik met gordel en al op de bar en ging er in de lengte op liggen. Het blad was net lang genoeg om me te kunnen strekken, dwars voor Roland die was gaan staan en de krukken
opzij had geschoven.
Langzaam liet hij zijn handen over mijn lichaam gaan, terwijl hij genietend aan het waterijsje zoog. Hij haalde het uit zijn mond en hield het boven mijn buik. Een paar druppeltjes van het ijskoude
water vielen op mijn buik en onwillekeurig trokken mijn huidspiertjes samen. Eén druppel was in mijn navel gekomen, waar Roland het uit zoog, terwijl hij de andere druppeltjes oplikte.
Even later sloot hij zijn lippen nogmaals rond het ijs, voor hij het dikke uiteinde tegen mijn tepels duwde en ik de kou in mijn borsten voelde trekken. Mijn tepels werden meteen stijf , zoals ze altijd
stijf worden als ze met kou in aanraking komen. Een voor een wreef hij met het ijsje over mijn tepels en ik voelde kippenvel bij me opkomen.
Mijn adem stokte toen de kou van het ijsje dieper en dieper in mijn borsten doordrong. Onwillekeurig dacht ik terug aan de koelcel in de villa in Frankrijk, waarin ik ook altijd van die harde tepels
kreeg en ik raakte opgewonden.
Met het ijsje in zijn mond, voelde ik een hand van Roland tussen mijn benen glijden en over mijn spleetje en clitoris gaan. Ik voelde hoe hij mijn kleine schaamlipjes beetnam en ze uiteen deed. Een
vinger glipte bij me naar binnen en zijn duim streelde mijn knobbeltje. Daar bleef het niet bij, want met zijn vinger diep in me en zijn duim op mijn onderbuik, drukte hij de beide vingers naar elkaar
toe en wrong zijn hand zachtjes heen en weer. Zijn hand omklemde de buikwand van mijn kut, terwijl zijn andere vingers hard tegen mijn billen drukten.
Van binnen voelde ik zijn vinger tegen een erg gevoelig plekje drukken en met de basis van zijn duim strak tegen mijn knopje, kwam ik op een spetterende manier klaar. Ik kromde mijn rug van het
zalige gevoel in mijn onderbuik en duwde mijn knopje nog harder tegen zijn hand. Ritmisch vloeiden de krampen van het orgasme door mijn lijf, voor ik terugzakte op het blad van de bar en versuft
bleef liggen.
Roland was echter nog niet met me klaar. De koude top van het ijsje schoof van mijn borsten af, over mijn buik naar beneden. De rillingen liepen over mijn rug toen ik besefte waarnaar hij op weg
was.
“Nee, hijgde ik, dat niet alsjeblieft, dat kan niet.”
Dat had nog nooit iemand bij me gedaan.
“Stt. Stil nou maar,” fluisterde hij in mijn oor, “als je het echt niet meer aan kan stop ik, maar probeer het eerst eens,” en onweerstaanbaar schoof de kou over mijn venusheuvel tussen mijn benen,
een nat, koud spoor achterlatend.
Mijn kut kromp samen toen de ijzige kou mijn knobbeltje raakte en doorging, over mijn schaamlippen, tot aan mijn sterretje. Het was steenkoud, pijnlijk, maar tegelijkertijd ook buitengewoon
opwindend. Mijn kut was nog verhit van mijn orgasme en het grote contrast met het ijs zond enorm sterke prikkels naar mijn hersenen.
“Moet ik stoppen?” hoorde ik, en ondanks de intense kou, schudde ik mijn hoofd.
Roland duwde de brede kop van het ijsje tegen mijn schaamlipjes en ik kon maar met moeite de neiging onderdrukken mijn benen te sluiten en mijn spleetje tegen de kou te beschermen.
Ondanks dat ik een dof gevoel in mijn schaamlippen kreeg, voelde ik hoe ze uiteen werden gevouwen en hoe de taps toelopende onderkant van het ijsje ertussen geschoven werd. Tergend
langzaam schoof de kou mijn kut in, dieper en dieper. Nooit had ik daar zo’n diepdoordringende kou gevoeld, ver in mijn anders zo warme holletje.
“Zal ik verder gaan?” vroeg Roland me en ondanks de bijtende kou, kreunde ik en knikte.
“Dan gaat hij er wel helemaal in hoor,” hoorde ik hem zeggen en toen ik geen aanstalten maakte om te weigeren, voelde ik inderdaad het ijsje helemaal naar binnen schuiven, tot voorbij mijn
schaamlippen en ik helemaal met kou gevuld was.
In de holte van mijn lichaam ontdooide het ijs. Het smeltvocht liep uit mijn kut naar mijn sterretje en ik voelde hoe Roland mijn benen uiteen deed en met zijn mond over mijn spleetje al dat vocht
opzoog en oplikte.
Het hele ijsje liet hij binnenin me smelten en al het gesmolten ijs dat uit mijn kut liep, dronk Roland op.
Pas na tien minuten was het ijs helemaal gesmolten en weggevloeid en stond ik op, of liever gezegd, Roland tilde me bij mijn middel van de bar. Glazig keek ik hem aan, terwijl nog enkele
druppeltjes vocht langs mijn dijen liepen.
De kou van binnen had mijn kutje verdoofd en ik voelde me een beetje lam. Ik kon alleen blijven staan doordat Roland me overeind hield en ik met mijn handen aan zijn schouders hing.
“Ik hoef geen cooling down meer te doen, hoor,” zei ik. “Ik ben genoeg gekoeld. Het is een intense kou, maar wel erg opwindend. Je bent een valserik, weet je dat.”
Glimlachend plaatste ik een kusje op het puntje van zijn neus.
“Dank je,” zei ik als laatste, het was heel bijzonder, maar laten we nu maar gaan, ik wil niet meer klimmen, ik wil onder de douche, warm worden. Ga je met me mee?”
Zijn ogen verrieden hoe hij ging reageren.
Drie kwartier later deed ik het alarm aan en draaide de deur achter me op slot.
Onder de douche bleek Roland het perfecte kacheltje te hebben om mijn verkleumde tunneltje terug op temperatuur te brengen en ik maakte er dankbaar gebruik van.
Ik wist dat sportklimmen de adrenaline af en toe door je lijf laat gieren, maar vandaag en op deze manier, was het zelfs nog spannender dan ik me ooit eerder realiseerde.
En dat voor maar 3 uurtjes zaalhuur!
