Deel 5: De tussenfase – Darrins getallen
11 - 15 november, Ilperveld
Twee dagen na de moord in Arnhem, zitten Darrin, Kevan en Aislin voor nieuw beraad thuis bij elkaar.
De politie had uiteraard gepatrouilleerd in Assen en Arnhem, maar ze waren bij voorbaat al zo goed als kansloos de dader op heterdaad te betrappen. Er waren gewoonweg teveel plaatsen op teveel dagen die ze in de
gaten moesten houden, met veel te weinig mensen.
In Assen kwam de politie net te laat toen twee agenten in hun dienstwagen om half 4 ’s nachts een persoon weg zagen sluipen bij de Geredja Indjili Maluku, de Moluks Evangelische Kerk. Direct zetten de twee agenten
de achtervolging in en verzochten om bijstand, maar het leek wel alsof de moordenaar alle steegjes en brandgangen van Assen kende, want in no time waren zij het spoor bijster. Inderhaast opgeroepen collega’s
postten bij de uitvalswegen van de stad. Tevergeefs, de dader was en bleef zoek.
Alles wees er intussen op dat de dader zijn doel had bereikt: de 12 moorden, een in elke provinciehoofdstad gepleegd, zonder gearresteerd te zijn. Het was voor de politie om gek van te worden en de kans de dader
alsnog te arresteren leek voorgoed verkeken.
Darrin echter, dacht daar heel anders over, vandaar dat ze nu met z’n drieën bij elkaar zaten.
“Kev, twee maanden geleden heb je Ais en mij op onnavolgbare wijze aangetoond dat er onvermoede samenhangen in deze zaak bestonden. Dat waren echt onvervalst briljante vindingen van je en het heeft er bijna toe
geleid dat de dader gepakt kon worden.
Jouw betoog zette mij aan het denken. Wat nou als er in de andere gegevens van deze zaak ook een systeem zou zitten? Tot nu toe hebben we in de cijfers, zoals de data, nog niets van samenhang gevonden. Toch?”
Ais onderbrak Darrin met de opmerking dat de politie daar natuurlijk al wel naar gekeken had, maar een verband was niet ontdekt. Er was geen sprake van een evenwichtige spreiding over het jaar, het was
bijvoorbeeld niet zo dat er elke maand een moord gepleegd werd. Er was gezocht naar een relatie met de zon of de maanstanden, maar ook die relatie ontbrak volkomen, hoewel dat erg voor de hand had gelegen bij
Satanisme. Daar was dus niets te vinden.
“Wacht maar af, ik kom daar straks op terug,” zei Darrin op zijn beurt weer.
“Ik redeneerde als volgt: stel nou eens dat er nog meer samenhangen zouden zijn, zouden we de pakkans dan nog verder kunnen vergroten? Ergens zat het me dwars dat er geen logica in de getallen van deze zaak zat.
Je moet niet vergeten dat getallen mijn specialiteit zijn en het leek me uitermate onlogisch als de dader de ene keer heel berekend te werk gaat en bij iets anders helemaal niet.
Waarom wel met de namen van de slachtoffers en de steden en niet met de data bijvoorbeeld? Volgens mij klopte dat niet en ik ben toen zelf ook gaan zoeken en, in tegenstelling tot wat jij denkt Ais, denk ik dat ik een
reden heb om jullie mijn bevindingen te laten horen!”
Kevan en Aislin luisterden aandachtig terwijl Darrin zijn uitleg begint.
“Ais,” vervolgde Darrin, “wat vindt de politie in dit onderzoek nou het meest bizarre aspect, er van afgezien dat jullie de dader niet hebben kunnen oppakken?”
“Nou, eigenlijk was dat het gebruik van al die priemen. We hebben er een hele verzameling van, van diverse merknamen. In totaal hebben we er 72, allemaal zonder vingerafdrukken. Er moet een reden achter zitten,
maar we weten absoluut niet waarom er priemen zijn gebruikt. Waarom bijvoorbeeld geen grote spijkers? Dat was veel logischer geweest. Jezus is bij de kruisiging tenslotte ook met nagels vastgespijkerd. Een
bijkomend voordeel zou zijn geweest, dat ze ook nog minder gemakkelijk traceerbaar zouden zijn geweest dan die priemen. Al hebben we daar niets van kunnen achterhalen.”
“Oké, hou die priemen even in je achterhoofd dan zal ik je straks laten zien dat ze essentieel zijn voor de moordenaar. Welk getal speelt in deze zaak een grote rol?”
“666.”
“Precies. 666, ofwel 3 maal 6. Onthoud dat eveneens, want ook dit cijfer speelt een cruciale rol in deze zaak!
Kev, waarom was het jaar 2002 ook alweer zo opvallend?”
“Omdat het een palindroomjaar is. Je kunt het normaal en van achter naar voor lezen, het blijft 2002.”
“Goed. We hebben dus drie opvallende zaken: de priemen, het getal 6 en de palindromen. En er is nog iets bijzonders aan het jaartal 2002. Ik ben net als jij op het Internet bij Google aan het zoeken geweest en daar
kwam ik de naam LaVey tegen. Dit is een klein stukje van die tekst.”
Darrin trekt een A-4tje uit de binnenzak van zijn jasje en laat het aan Aislin en Kevan zien:
“Eventjes terzijde: Walpurgisnacht is de nacht van 30 april op 1 mei, maar let wat mij betreft vooral op het jaartal!”
“1966, daar heb je die zessen weer, en als je de negen omdraait wordt het ook een 6! De drie zessen!”
“Zo is dat Ais. Maar zelf vind ik een andere bijzonderheid aan dit jaartal veel belangwekkender. 6 is een veelbetekenend cijfer in deze zaak en hoeveel is 2002 min 1966? 36, Oftewel 6 x 6. We leven dus nu volgens
LaVey in 36 Anno Satanas. Als 6 al een slecht getal is, hoe slecht moet 6 maal slecht dan wel niet zijn? Daarom geloof ik niet dat 2002 alleen maar gekozen is omdat het een palindroomjaar is.
Toen ik dat eenmaal doorhad en het cijfer 6 een steeds prominentere plaats in ging nemen, ben ik verder gaan snuffelen naar getallen en de betekenis die daaraan gegeven wordt. En wat blijkt: niet alleen in Satanisme
hebben getallen een specifieke betekenis, ook in andere godsdiensten. Ik heb nog meer gekopieerd van het Internet. Kijk ook maar eens naar deze teksten:
Een tweede tekst gaat verder op het getal 7.
Terwijl ze de laatste woorden leest begint er een waarschuwingslampje te flikkeren in het hoofd van Aislin al kan ze er niet de vinger op leggen wat dat flikkeren veroorzaakt. Ze leest verder:
Het laatste kopie betreft het getal 13:
Wanneer Kevan en Aislin de teksten gelezen hebben, vervolgt Darrin zijn betoog.
“Het getal 13 vind je terug in hoofdstuk 13 van Openbaringen, het laatste en raadselachtige boek van de bijbel; precies het boek waarin in de verzen 16 – 18 het getal van het beest beschreven wordt!
Nou. Wat vinden jullie er van?”
Blijkbaar beschouwen Aislin en Kevan deze vraag als een retorische vraag, want geen van beide antwoordt. Ze wachten af wat Darrin verder nog op zijn lever heeft.
“Zie hier, de betekenis van getallen. En er staat nog iets in de tekst dat me op weer een heel ander spoor heeft gezet. De gevolgtrekkingen die ik daaruit opmaak, geven een onverwachte wending aan de zaak, waarvan
we tot nu toe dachten dat we de laatste moord gehad hadden.”
Als deze mysterieuze woorden van Darrin tot Aislin doordringen, gaat opeens haar hart sneller kloppen. Het zal toch niet waar zijn, denkt ze.
Darrin ondertussen gaat onverdroten voort met zijn betoog.
“We gaan even terug naar twee van de belangrijke kenmerken van deze zaak, die zojuist door Ais kernachtig zijn samengevat: het cijfer 6 en de priemen. Een priem is, dat weten jullie, een stuk gereedschap waarmee je
een putje in bijvoorbeeld hout of metaal maakt, waarin je een boortje kunt plaatsen zodat dit boortje niet wegschiet als het begint te draaien. In deze zaak zijn priemen vooral met veel ‘succes’ als moordwapen en bij de
kruisiging gebruikt. Ik denk dat onze Satanist een priem als wapen gebruikt, omdat het getal 7 in het Christendom zo’n speciaal getal is. Zoals we zagen heeft het een positief - religieuze betekenis. Aangezien het een
priemgetal is, ligt het voor de hand te veronderstellen dat hij dit als een voorbestemd teken zag priemen als offerattribuut te gebruiken.
Zoals jullie weten zijn er bij elke moord 6 priemen gebruikt! Uiteraard, zou ik bijna zeggen, gezien het belang van dat getal.
Voor mij als wiskundige heeft het woord priem een geheel andere betekenis dan van een stuk gereedschap. Dat bedacht ik me toen ik het woord priemgetal in de tekst van het Internet tegenkwam: ‘Ook is de zeven een
priemgetal (het is alleen deelbaar door 1 en zichzelf) en staat dus voor maagdelijkheid.’
Het maken van geheime codes gebeurt al heel lang op basis van wiskunde en wel speciaal met behulp van priemgetallen. Een priemgetal is een getal dat maar 2 delers heeft: 1 en zichzelf. Het getal 1 wordt niet
beschouwd als een priemgetal. Er zijn oneindig veel priemgetallen en het grootste tot nu toe is in 2001 gevonden en is 2 13466917 – 1 groot. Voor ons is dat echter niet van belang, het is alleen leuk om even te
vermelden.
Kom nu maar mee naar mijn computer.”
Met z’n drieën lopen ze naar de werkkamer van Darrin.
“Kev, als jij op het Internet de priemgetallen van 0 tot en met 365 op wilt zoeken, dat is precies het aantal dagen van 2002, dan kan Ais op mijn laptop een door mij eerder gevonden kalender van dat jaar opvragen.”
Het vinden van de priemgetallen op Internet blijkt een fluitje van een cent te zijn en daarom kunnen ze snel verder.
“Goed, 6 is dus een zeer belangrijk getal. Laten we bij wijze van experiment eens het 6 e priemgetal in de rij tot 365 markeren en daarna elk volgend 6 e priemgetal. Werk zo het rijtje maar af tot we de hele rij gedaan
hebben, Kev. Wat is het eerste getal dat we moeten markeren?”
“13.”
“Inderdaad, 13, het ongeluksgetal. Wat een toeval hè? Maar niet heus! Maak de rij maar af.”
Kevan doet wat Darrin hem gevraagd heeft, met dit als resultaat:
“Hoeveel getallen hebben we nu, Ais?”
“12.”
“Goed, 2 maal 6 dus. Ahum!!
Markeer jij op je kalender nu eens de dagen die overeenkomen met deze vette en onderstreepte priemgetallen. Onderaan bij de laatste dag van een maand heb ik alvast aangegeven hoeveel dagen van het jaar er dan
zijn geweest, van 1 tot en met 365. Dat maakt het tellen eenvoudiger. Ga je gang Ais.”
Aislin telt zorgvuldig de dagen af op de kalender en net als Kevan, maakt ze de met de gemarkeerde priemgetallen overeenkomende data vet en onderstreept ze.
“Klaar!” roept Aislin wanneer ze de laatste datum markeert.
Aislin die recht voor het beeldscherm van de laptop zit slaat volkomen verbijsterd de handen voor de mond als ze ziet wat er is verschenen.
“Dar! Ongelooflijk! Bijna al die data komen overeen met de data waarop moorden zijn gepleegd. Hoe bestaat het? Wat slim van je. Hoe ben je daar op gekomen?”
“Geheimpje van de smid, Ais. Daarvoor ben ik wiskundige, om dit soort dingen te zien. Zien jullie hoe mooi symmetrisch het is? Niet als je naar de data kijkt en die aan elkaar relateert of aan de zon of de maan, zoals
jullie gedaan hebben Ais. Wel als het om priemgetallen gaat. Dan vormen die data opeens een perfecte logica.”
“Allemaal leuk en aardig, Dar” zegt Kevan, “maar je lijst klopt niet helemaal. Als ik me niet vergis is er op 20 februari ook een moord gepleegd. Dat klopt toch, Ais? Die dag komt niet overeen met een priemgetal. En 25
december moet het nog worden, terwijl we alle 12 hoofdsteden al gehad hebben. Ergens zit er een foutje in je gedachtegang.”
“Het zou me tegengevallen zijn als je dit niet opgemerkt had Kev. Je moet altijd kritisch blijven kijken en nooit zomaar iets voor waar aannemen. Maar denk nog eens terug aan de bijzonderheid die we ontdekten bij het
getal van het beest, 666, en de voornamen van de slachtoffers.”
“Je bedoelt het palindroomeffect?”
“Ja, dat bedoel ik. Schrijf nou eens 20 februari van dit jaar in cijfers uit.”
Kevan typt de datum en ziet meteen wat Darrin bedoelt: 20-02-2002 of 20-2-‘02. Het is ongelooflijk!
“Zie je, Kev. Die datum is helemaal niet zo gek. Sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat de moordenaar deze datum een voorteken vond. De cijfermatige weergave van deze dag is uniek en komt helemaal overeen met
de zaken die we eerder ontdekten. Markeer die dag ook maar Ais!”
Als ze dat gedaan heeft gaat Darrin verder.
“Hoeveel data hebben we nu?”
“13” zegt Aislin, “alweer het ongeluksgetal!”
“Denk je dat dit toeval is na alles wat ik jullie heb laten zien? Vast niet. En dan kom ik nu terug op wat ik al eerder zei Ais: ik denk dat jullie nog een kans krijgen om deze moordenaar te pakken.
Kijk eens naar die laatste datum: Eerste Kerstdag, de dag waarop heel de Christelijke wereld de geboorte van Jezus Christus viert. Kev, je bent het vast met me eens dat wanneer je in de geest van een van het pad
afgeraakte satanist kruipt, er geen beter moment te vinden is waarop je het Christendom voorgoed de nek om zou willen draaien. De betekenis van die datum en het feest dat we er op vieren had onmogelijk beter uit
kunnen komen.
Nogmaals Ais, je krijgt nog een enkele kans krijgt die zieke geest te arresteren.”
In stijl besluit Darrin zijn betoog.
“ I rest my case!”
Terwijl Kev en Dar hun gedachten ordenen, begint er in het hoofd van Aislin tientallen lampjes te flikkeren. Onbewust ontstaan er allerlei verbindingen tussen de feiten die door de beide broers zijn aangedragen en ze
redeneert er op door. De neurale verbindingen in haar hersenen komen vanzelf tot stand. Langzamerhand vervlechten de losse feiten zich tot een samenhangende theorie en zodra in haar hoofd de laatste verbindingen
gelegd zijn, begint ze in zichzelf te mompelen.
“En ik weet waar en wanneer die moord gaat gebeuren,” zegt Aislin zacht, meer tegen zichzelf dan tegen de beide toehoorders. “Allemachtig, ik ga hem te grazen nemen. Het kan niet anders, daar moet het gebeuren
en niet anders dan op die tijd ook. Ik heb je, mannetje!” In haar enthousiasme begint ze steeds harder te praten.
“Wat zeg je, Ais” vraagt Kevan, “ik kon je niet goed verstaan. Wat liep je te mompelen?”
“Jongens,” roept ze, “ik weet precies waar en wanneer de laatste moord plaats gaat vinden. De provinciehoofdsteden! Natuurlijk. Zeg eens, welke hoofdstad hebben we nog niet gehad?”
“Allemaal toch?” merkt Darrin op.
“Ja, precies, alle provinciehoofdsteden! En dus blijft er nog maar een mogelijkheid over: de hoofdstad van het hele land. Amsterdam! En dan op die datum! Wat kan er voor hem mooier zijn voor het allerlaatste ritueel
dan de Nieuwe Kerk. Er worden daar wel geen diensten meer gehouden, maar het is nog wel steeds een religieus monument. Juist het feit dat er daar geen Kerstdienst gehouden wordt en in alle andere kerken wel,
maakt het zo geschikt voor zijn slottoneel. Nergens krijgt hij zo goed de gelegenheid zich voor te bereiden als daar.
Dan nog wat.
Denk je eens in: op de plaats waar de door God uitverkoren regent gekroond wordt met de slotwoorden ‘Zo waarlijk helpe mij God almachtig.’ Niks de door God uitverkoren regent, niks de almachtige God! Satan zal
die nacht verschijnen, dat is zijn waanidee! Niet ‘Zo waarlijk helpe mij God almachtig,’ maar ‘Zo waarlijk helpe mij Satan almachtig.’ En dan zal hij Satan kronen en zijn troon laten bestijgen!
Denk eens aan de media die er op af zullen komen en de impact die een moord op die plek, op dat moment op het land zal hebben! Het kan bijna niet anders, daar gaat het gebeuren, die 13 e moord!
Holy shit, ik heb het door!” jubelt Aislin terwijl ze als een zottin door de kamer danst. “Ik ga die gek te pakken krijgen. Het is afgelopen met je ventje!”
Dan vliegt ze Darrin en Kevan om de nek. “Kom hier, stelletje genieën, jullie zijn geweldig. Ik ga die malloot grijpen en dat allemaal dankzij jullie. Ik hou van jullie.” En dan bedelft Aislin de beide broers onder de zoenen.
Pas als ze klaar is met het afzoenen van de broers gaat ze opgewonden verder.
“Hebben jullie zin nu zelf ook iets met die zessen en dat omdraaien te doen?” vraagt ze.
Darrin en Kevan kijken elkaar met gefronste wenkbrauwen aan en snappen in het geheel niet waar Aislin het over heeft.
“Niet iets duivels, hooguit duivels lekker, goddelijk zelfs om te doen,” geeft Aislin een kleine hint.
Meewarig halen de beide broers de schouders op.
“Waarschijnlijk een tik van de malle molen gehad,” zegt Darrin schalks.
“Rijp voor het gesticht,” valt Kevan hem bij.
“Stelletje slome sukkels, snappen jullie me dan niet?” Terwijl ze dit zegt, legt Aislin legt haar handpalmen plat op elkaar, vingers op de duimmuizen.
En dan eindelijk, eindelijk begint er ook bij de broers iets te dagen:
:)~>--o
o--!<~(:
Deel 6: Het einde
12 - 24 december
14.00 uur, hoofdkantoor van politie Amsterdam-Amstelland
Aan het begin van die middag hadden de collega’s die het politieteam zouden vormen voor de laatste keer de procedure voor de arrestatie van de Satanskiller doorgenomen. Hoewel de logica over de plaats en het
tijdstip van de 13 e moord onweerlegbaar leek, was in het regionale driehoeksoverleg van korpsbeheerder, hoofdofficier en hoofdcommissaris besloten tot extra voorzorgen in de vorm van extra patrouilles bij alle
Amsterdamse religieuze locaties. Dat waren er tientallen en daarom brachten slechts weinig agenten die Kerstnacht in huiselijke kring door. Overal werden posten verdekt opgesteld om deze vermoedelijk laatste kans
de Satansmoordenaar te grijpen, ten volle te benutten.
Naarmate de datum van zijn laatste daad naderde, begon Cathal zich steeds meer gespannen te voelen. De gedachte aan de grootsheid van wat er op het punt stond te gebeuren en de ontmoeting die er op zou volgen,
zorgde voor een intense opwinding met een bijkans seksuele lading. Het was alsof hij een orgasme naderde en hij begreep dat hij zijn spanning af moest reageren voorafgaande aan het zo belangrijke moment. Hij
beloofde zich een vrouw zodra hij de voorbereidingen had afgerond.
Dit keer zou het extra lastig worden, omdat de voltooiing van het ritueel zowel om een man als een vrouw vroeg. De namen van de man en de vrouw had de bijbel hem allang geopenbaard en het zoeken naar de offers
was afgerond. Beiden lagen verdoofd en onwetend van hun grootse rol in het busje waarmee hij naar de plaats van het laatste oordeel zou rijden om daar zijn Heer terug te roepen op aarde.
Alle voorbereidingen waren afgerond en dus was er tijd voor de vrouw.
21.00 uur, hotelkamer Crowne Plaza City Centre Hotel Amsterdam.
Via de Escort Smart database had Cathal een Amsterdams meisje uitgezocht en voor 18.00 uur besteld. Het mocht geen goedkope snol zijn. Zijn status verdiende klasse en die kon die escortservice leveren.
Samen hadden ze gedineerd in een sjiek restaurant en nu lag ze gereed op het bed van de dure hotelkamer.
Emotieloos keek hij naar het opwindende lichaam, na een swingende striptease klaar om door hem genomen te worden. De striptease noch de vrouw interesseerden hem. Het enige dat hij nodig had was de holte
tussen haar benen om zich daarin af te reageren, zodat hij de rust kon vinden zijn grootse opdracht uit te voeren. Zonder verder aandacht aan haar te schenken dook hij op het lichaam, ramde zijn pik in de nog droge
vagina en neukte haar hard tot hij klaarkwam. Zijn sperma spoot in de kut van de vrouw en hij rolde van haar af.
Hoe gemakkelijk had hij haar daarna kunnen doden. Zijn sterke vingers kon hij simpel om de slanke hals slaan en het zou in een paar minuten gebeurd zijn. Ze had zijn gezicht gezien en kon hem verraden als ze morgen
van zijn daad hoorde.
Maar hij deed het niet. Het zou het Grote Plan waaraan hij het afgelopen jaar zo nauwgezet had gebouwd in de war gooien en dat was ze niet waard. In plaats daarvan betaalde hij het afgesproken bedrag en stuurde
haar weg. Als zijn Heer er eenmaal was, zou het allemaal niets meer uitmaken. Dan zou hij de trouwe dienaar zijn en voor zijn hulp oneindig beloond worden. Geen wereldlijke autoriteit zou hem aan kunnen pakken,
beschermd als hij zou zijn door de Almacht die vannacht verrijzen zou.
Nog maar een paar uur en die kon hij goed gebruiken om zich op te laden voor het finale ritueel. De adrenaline begon door zijn aderen te stromen, essentieel voor de hoge graad van alertheid die nodig was Zijn taak
correct ten uitvoer te brengen. Met de zekerheid dat er niets fout zou gaan richtte Cathal zich op zijn innerlijk, humde zichzelf zachtjes in trance om zo, voordat hij hem door voltooiing van het Plan daadwerkelijk zal laten
verschijnen, Baphomet te aanbidden:
Ad Satanas qui laetificat juventutem meam
Veni, omnipotens aeterne diabolus!
Pone, diabolus, custodiam!
Agios o Baphomet, Agios o Baphomet.
Nieuwe Kerk
Aislin was getuige geweest van het versterven van het grijze decemberlicht door de gebrandschilderde ramen van de kerk. Toen ze de kerk was binnengestapt werd ze bevangen door de overdadige schoonheid van
het interieur. De stijl was in het geheel niet haar voorkeur, desondanks kon ze waardering opbrengen voor de kunstzinnige wonderen die van de Nieuwe Kerk zo’n belangwekkend monument maken.
Het herdenkingsraam ter gelegenheid van 50 jaar bevrijding, met zijn moderne vormgeving een regelrechte blikvanger, deed haar denken aan de taak die haar wachtte. Het kon niet anders of de parallel sprong in het
oog. Met de arrestatie van de Satanskiller zouden zij en haar team Nederland bevrijden van zijn terreur, als alles tenminste volgens plan zou verlopen vannacht.
Ook bij het fraai gekleurde raam met de beeltenis van de inzegening van Wilhelmina bleef ze langer stilstaan dan ze normaal van zichzelf zou verwachten. Vanavond maakte de beeltenis extra indruk. Niet voor niets
waren de inzegeningen van de Oranjes mede de reden dat ze vermoedde dat de moordenaar hier zijn laatste truc uit ging halen.
Ze zat al vroeg verscholen in de hexagonale preekstoel langs de middengang van de voormalige kerk. Vlak voor haar zag ze de dooptuin, omgeven door de houten omheining. De doop: de initiatie van het individu in de
armen van God. Hoe langer ze over alles in deze kerk nadacht, met elke stap in deze unieke omgeving en met elke confrontatie met de symboliek van het interieur, des te zekerder werd ze dat de apotheose hier plaats
zou vinden.
Vanuit de wat hoger gelegen uitkijkpost die de preekstoel vormde, had ze een goed overzicht over vrijwel het gehele vloeroppervlak en de meeste van de toegangsdeuren. Alleen de ingang aan de Nieuwe Zijds
Voorburgwal bleef onzichtbaar. Die werd door een collega in het oog gehouden.
De harde preekstoel was een ongemakkelijke plaats om lang in door te brengen. Met het toegangsdeurtje gesloten, omsloot het eeuwenoude eikenhout van de kuip haar aan alle kanten. Vlak boven haar hoofd hing het
immense klankbord. Het gigantische bouwwerk torende ver boven haar uit, massief en intimiderend en bezorgde haar een ingesloten gevoel. Ze wist dat ze zich heel stil moest houden. Elk geluid dat ze veroorzaakte
zou door het klankbord perfect versterkt worden en de hele kerk door gedragen.
Bij het instappen van de kuip viel haar oog op de pijler waaraan het geheel bevestigd was. Eén van de reliëfs had, althans dat hoopte ze, een bijna profetisch onderwerp. Ze herkende er het Laatste Oordeel in. Als ze
gelovig zou zijn geweest, had ze op dit moment een gebed kunnen zeggen.
De verwachting was dat het ritueel plaats zou gaan vinden achterin de kerk, in de ruimte voor het praalgraf van Michiel de Ruijter. Daar was de grootste open ruimte en vroeger had daar het altaar gestaan. Leden van
het politieteam zaten verscholen op strategisch gekozen plaatsen in de kerk en scherpschutters hadden hun plaats hoog in de kerk ingenomen. Ze hadden de instructie gekregen niet te schieten, in ieder geval niet om
te doden, tenzij daartoe de absolute noodzaak ontstond. De mogelijke moord op het slachtoffer was zo’n noodzaak.
03.30 uur, preekstoel Nieuwe kerk
Uren duren lang als je zit te wachten. Dat ondervond Aislin terwijl ze vocht tegen de zich onvermijdelijk aandienende slaap, maar toen ze een zachte klink hoorde was ze ook ineens klaarwakker en alert.
Voorzichtig gebruikte ze haar hoge uitkijkpost om te zien wat de klik veroorzaakt had. Bij de Torendeur zag ze in het donker iets bewegen en ze wist dat het openen van het slot van die deur de zachte klik was geweest.
Door haar infraroodkijker zag ze een lichte schim door het duister van de kerk bewegen, alsof hij de zaak aan het verkennen was. Haar hart begon sneller te kloppen toen de figuur blijkbaar gerustgesteld terugsloop
naar de deur en naar buiten stapte om even later terug te komen; een zwaar lichaam voortslepend. Ze realiseerde zich dat wat ongetwijfeld een slachtoffer moest worden, nog leefde. Het lichaam bewoog wel niet, maar
lichtte in de kijker net zo sterk op als de dader. Als het slachtoffer dood zou zijn geweest, was het ongetwijfeld door de afkoeling donkerder geweest. Inwendig juichte ze, want dit was in ieder geval iemand die ze konden
redden.
Wederom stapte de gedaante naar buiten om na korte tijd een tweede lichaam naar binnen te slepen.
Aislin fronste haar voorhoofd. Dit was iets nieuws. Tot nu toe was er nooit een tweede lichaam aangetroffen en waarom, zo vroeg ze zich af, was er juist vandaag een tweede slachtoffer? Hier hadden ze duidelijk niet op
gerekend toen ze de strategie bespraken en ze vroeg zich af of hierdoor de tactische aanpak van de situatie aangepast moest worden.
Koortsachtig dacht ze na over de mogelijke implicaties van deze ontwikkeling, maar kwam tot de slotsom dat er niets aan de instructies gewijzigd kon worden. Er was geen mogelijkheid te communiceren en er zat niet
anders op dan te vertrouwen op de ervaring en deskundigheid van haar mensen zelf de juiste beslissingen te nemen. Gelukkig was het een door en door getraind team.
De kerk lag er precies zo bij als toen hij voor de eerste keer de kerk verkende. Tijdens een rondleiding had hij de kerk uitgebreid bekeken en alle bijzonderheden in zich opgenomen. Het enige verschil met toen, was dat
het nu donker was en stil.
Cathal trok zijn tweede slachtoffer naar binnen voordat hij zijn tas pakte en naar het graf van Michiel de Ruijter liep. Hij had deze plek zorgvuldig uitgezocht. Met alles wat hier in de loop der jaren aan kroningen had
plaatsgevonden, was dit de enige aanvaardbare plek voor het laatste ritueel. In de kerk waren bovendien de graven te vinden van de grootste helden uit de Nederlandse zeevaartgeschiedenis en in dat
zeeheldenpantheon voelde hij zich thuis. Morgen zou ook hij een held zijn en hij wist zich tussen die helden perfect op zijn plaats. De grootste van de zeehelden was ongetwijfeld Michiel de Ruijter, die man die in elke
missie slaagde en voor diens praalgraf zou hij het laatste ritueel uitvoeren, omdat ook hij niet zou falen.
De adrenaline die al de hele avond door zijn aderen stroomde verscherpte zijn zintuigen en verdubbelde zijn kracht. Heel even dacht hij iets te horen, maar dat waren waarschijnlijk de duiven van de Dam, die in grote
getale de kozijnen van de ramen als rustplaats gebruikten. Verder hoorde hij alleen zijn eigen geluiden: het slepen van de zware lichamen, het hijgen van de krachtsinspanning en het wegknippen van de kleding.
Kerst, dacht hij schamper. Wat nou geboorte van het kindeke Jezus? Vandaag was het de sterfdag van de laatste twee slachtoffers en daarmee de sterfdag van de ontheiligende afgodsdiensten. Straks zou zijn Heer en
Meester, Baphomet, op aarde verschijnen, geboren door de offers en uit het bloed van de doden. Hij zou regeren tot het einde der tijden, met hem als trouwste vazal. Cathal droomde al van alle vrouwen die hij vrijelijk tot
zijn beschikking zou krijgen. Een eindeloze stroom jonge maagden zou zijn beloning vormen. Hij kon ermee doen wat hij wilde, voor eenmalig gebruik en ze dan dumpen.
Gelijk aan voorgaande keren trof hij de voorbereidingen voor de uitvoering van het ritueel en nadat hij zich had uitgekleed nam hij een priem en declameerde het Abyssus Abyssum Invocat (de ene hel roept de ander
aan):
Sanctus Satanas
Sanctus Satanas, Sanctus
Dominus Diabolus Sabaoth.
Satanas - venire!
Satanas - venire!
Ave, Satanas, ave Satanas.
Tui sunt caeli,
Tua est terra,
Ave Satanas!
Nauwelijks verstierven zijn laatste woorden in de enorme ruimte van de kerk of hij stapte op de man af. De stalen punt van een priem stak uit zijn greep. Nog slechts twee offerandes scheidden hem van onsterfelijke
roem.
“Hier spreekt de politie,” brulde Aislin door de megafoon en tegelijkertijd floepten sterke halogeenlampen aan en baadde het interieur van de kerk in hel licht.. Ze hoopte dat de kracht van het geluid, samen met de
woorden en de schok dat hij betrapt was, de dader zouden overrompelen en hen in staat zou stellen een eenvoudige arrestatie te verrichten. Dat was een beproefde methode die ze al vaker hadden toegepast bij een
arrestatie.
“Laat je wapen vallen en ga plat op de grond liggen, armen gestrekt opzij!”
Aislins stem werd hard en zuiver door de akoestiek door de kerk gedragen.
“De hele kerk is omsingeld en schutters zitten klaar om in te grijpen. Dit is de enige waarschuwing. Laat je wapen vallen en ga plat op de grond liggen!”
Een onuitsprekelijk kort moment was Cathal overbluft en verblind door het felle licht, voor hij zich herstelde en razendsnel handelde. Het ritueel moest doorgaan, anders was alles voor niets geweest. Als hij verblind was,
dan waren die anderen dat misschien ook en daar kon hij wellicht gebruik van maken de man en de vrouw alsnog te doden. Als dat gebeurt was zou het voor de politie te laat zijn.
Hij stond 5 meter bij de man vandaan en nam snel twee passen, voordat de kogel in zijn schouder insloeg. Pijn voelde hij niet, maar door de klap van de inslag, struikelde Cathal een paar stappen terug.
“Stop! Leg dat wapen neer en ga liggen,” hoorde hij van ergens ver weg, maar hij moest door. Opnieuw nam hij enkele stappen voordat de tweede kogel hem raakte. Het schot was op het bovenbeen gericht geweest,
maar kwam te laag en verbrijzelde de knieschijf. Wankelend op zijn lamgeslagen been wist Cathal dat het afgelopen was. Hij struikelde achterover en wist dat hij zijn taak niet meer zou kunnen volbrengen. Zijn
gedachten waren bij zijn Meester toen hij riep: “Vergeef me Heer, ik heb gedaan wat ik kon.”
Cathal zeeg neer, niet langer bij machte nog een stap te verzetten. Hij voelde geen pijn, alleen angst, een alles verdovende angst. In zijn hoofd weerklonk een woedende stem: “Je hebt gefaald Cathal en
eeuwigdurende foltering zal je deel zijn.”
”Heb meelij, Meester!. Ik heb u gediend naar wat ik kon. Laat me niet alleen, uw trouwe dienaar” gilde hij door de kerk.
“Ik ken geen meelij, hond. Welk nut heeft zo’n waardeloze slaaf! Branden zul je en uit elkaar getrokken op het rek. Gloeiende poken zullen je vlees doorboren. Ondraaglijke pijnen zullen je deel zijn en gillen zul je, tot je
stembanden kapot zijn door je kreten en je die pijn niet langer uit kunt krijsen. Je zult je kwellingen in stomheid ondergaan! Sterf en voeg je bij mij in de hel, om daar voor eeuwig te lijden.”
Nog een keer sloeg Cathal de ogen op. Hij zag het dak van de kerk en slaakte een ijzingwekkende kreet. Toen bracht hij met beide handen de priem omhoog en doorboorde zijn eigen hart.
“Stop hem!” riep Aislin terwijl ze op Cathal toesnelde, “we moeten hem levend hebben.”
Hijgend stond ze naast Cathal, waar ze constateerde dat de dood was ingetreden.
Ze draaide zich om naar de slachtoffers en stelde verwonderd vast dat het zowel een man als een vrouw betrof.
13 - Eerste Kerstdag, 10.00 uur
“En? Heb je ‘m?” De jongens zaten haar op te wachten, ’s ochtends toen ze thuiskwam.
Aislin gooide haar armen met gebalde vuisten in een triomfgebaar in de lucht: “Ja, we hebben ‘m!”
“Dan heb je een beloning verdiend.” De jongens kwamen op haar af en hielden hun armen voor haar klaar. Aislin haakte in en liet zich tussen Kevan en Darrin meetronen.
“Laat ik die beloning dan maar gelijk incasseren. Wat is het?”
“Dat merk je wel” zei Darrin.
Ze hoefde die Kerstochtend helemaal niets zelf te ondernemen. Darrin en Kevan zorgden voor haar. Laag na laag pelden ze, als waren het schillen van een ui, de kleren van haar lijf en baadden haar en maakten haar
lichaam klaar voor de rust die ze haar gunden. Ze vlijden haar neer op het bed en kropen tegen haar aan, ernaast, deelden de hartelijkheid van hun lijf.
Ondanks dat ze de afgelopen nacht niet geslapen had, had Aislin totaal geen slaap, zo vol was ze van de gebeurtenissen van de laatste uren.
Ze was de broers dankbaar dat ze tegen haar aan kwamen liggen. Er schuilde geen seksuele lading in hun aanwezigheid. De manier waarop Darrin en Kevan haar streelden bezorgde haar het gevoel van genegenheid.
Niet erotisch, ze voelde zich een met hen. Ze prees zich gelukkig met twee mannen die aanvoelden dat zij als vrouw niet altijd behoefte had aan seks, maar soms alleen aan een aanraking en zoete, lieve woordjes. Dat
had ze nodig op deze ochtend.
Van lieverlee werden haar oogleden zwaar en zonk ze weg in een droomloze slaap, een glimlach om haar mond.
Uren later verrees Aislin uit de diepte van de slaap en opende haar ogen. Kevan en Darrin lagen naast haar en ze voelde de koesterende warmte van hun lichamen. Allebei hadden ze hun ogen open en keken naar haar.
“Heb je lekker geslapen?” vroeg Kevan, die met zijn gezicht naar haar toe lag.
“Hmm. Zalig.” En ze drukte een kusje op zijn neus, voor ze zich naar Darrin draaide. Ze sloeg een arm over hem heen en trok zijn hoofd naar haar toe en plakte haar lippen op de zijne. Nu was ze eraan toe.
Met opgetrokken benen lag ze op haar linkerzij toen ze de hand van Kevan tussen haar billen voelde wringen. Darrin schoof een hand tussen haar benen, halverwege haar gesloten dijen.
Met de zijkant van zijn hand duwde Kevan de bovenste bil van Aislin een stukje omhoog en raakte de huid in de donkere diepte van de spleet. Zijn pink drukte tegen het nauwe gaatje. De andere vingers en de duim
kromde hij om de stevige ronding, de huid warm tegen zijn hand. Behoedzaam schoof hij zijn hand ietsjes naar beneden, tot het topje van zijn pink het begin van haar kutje raakte. Dit was de favoriete plek voor zijn hand
als ze op haar zij lag, zoals nu. Het voelde zo heerlijk intiem, die hand op die plek en het contact met haar meest persoonlijke delen.
Darrin perste een hand tussen de dijen van Aislin en voelde de tegendruk van een fluweelzachte huid op zijn handpalm en vingers. Licht wrijvend streelde hij de huid en masseerde de spieren eronder door zijn
vingertopjes in de spieren te duwen en weer te ontspannen. Zijn andere hand omsloot een borst waarbij de tepel in zijn handpalm duwde en ook die masseerde hij.
Aislin voelde hoe Darrin de hand tussen haar dijen vandaan naar boven verschoof, plagend langs de plooi waar de schaamlippen in de onderbuik overgaan, tot tegen haar schouders. Ook Kevan verplaatste zijn hand.
Hij nam de hand van tussen haar billen en legde die op haar heupen en ze voelde hoe ze door beiden op haar rug gedrongen werd.
Nauwelijks lag ze, of Darrin kroop steunend op ellebogen en knieën naast haar en sloot zijn wijdgeopende mond over de hare en duwde zijn tong diep naar binnen. Met een hand op haar schouder hield hij Aislin op haar
rug, terwijl zijn tong de hare ontmoette en rondcirkelde langs haar tanden en tandvlees. Aislin was bijna buiten adem toen hij haar mond verliet en zijn aandacht naar haar gezicht verlegde.
Beneden merkte Aislin hoe Kevan haar enkels wijd uit elkaar legde en met haar voeten vrijde. Slanke vingers gleden tussen haar tenen door en een hand vouwde zich er omheen. Ze voelde hoe zijn vingertoppen alle
knobbeltjes en richels onderzochten en langs de zachte en gevoelige huid van haar voetzolen tot aan de bal van haar voet kropen. Het kriebelde en ze kon ternauwernood een giechellach onderdrukken.
Kevan nam de bal van de voet tegen zijn handpalm, terwijl zijn duimmuis in het voetgewelf rustte, zijn vingers tussen de tenen door. Twee handen omsloten daarna de enkels en volgden de weg naar boven, over de
kuitspieren, tot aan de knieën. Daar voelde ze hoe zijn duimen in de knieholten haakten en haar benen omhoog en opzij duwden. Met haar benen gebogen in de knieën, zorgde Kevan ervoor dat haar schaamstreek
zich volledig voor hem ontsloot.
Aislin liet zich die opwindende attenties met liefde welgevallen. De mannen bezorgden haar zoveel intens genot. Het was zoveel sterker als met maar een vrijer. Ze genoot er elke seconde van.
Ze opende haar ogen en draaide haar hoofd naar Darrin. Onder zijn buik zag ze zijn grote opgewondenheid rustig heen en weer zwaaien op het ritme van de zoentjes die hij op haar gezicht drukte. Ze stak een arm uit
en omvatte de keiharde paal met het gevoelige zakje.
“Af” reageerde Darrin. “Je mag nog niet. Laat ons maar begaan.”
Met tegenzin liet ze de penis los om opnieuw weg te zinken in de heftige emoties die de broers bij haar teweeg brachten.
Nadat ze zijn penis had losgelaten, zoende Darrin zich via de hals een weg naar de borsten. Met zijn mond wijdopen sloot hij zijn lippen om de lichtbruine cirkels rond de tepels. De harde punten duwden tegen zijn tong.
Die liet hij eromheen draaien, voor hij zijn mond op de huid duwde en zo hard zoog als hij kon. De tepel kwam omhoog voor deze terugveerde, waarna hij het herhaalde aan de andere borst.
Kevan ondertussen, zuigzoende zich langs de dijen omhoog tot aan het nat glinsterende spleetje. Hij trok de tere lipjes open en zoende de binnenvoering van de holte. Aislin raakte meer en meer opgewonden en de
aromatische geur van haar vocht prikkelde Kevans neus. Hij boog zich verder voorover naar haar spleetje en genoot van het gevoel van het malse vlees en de vochtige warmte waarin hij zijn gezicht begroef .
“Zullen we ruilen?” vroeg zijn broer.
Volkomen passief onderging Aislin alle aandacht, voor ze merkte dat de broers naast haar gingen zitten. Aan beide kanten naast haar heupen zat er nu een. Ze voelde handen onder haar dijbenen en onder haar kuiten
pakken. Haar benen werden opgetild en over haar heen gevouwen tot haar tenen naast haar hoofd bijna het kussen raakten. Daar lag ze, dubbelgevouwen, met haar kut pontificaal omhoog en uitdagend open. Ze had
wel vaker gelegen zo, terwijl Darrin of Kevan bij haar naar binnen drong. Dan hadden ze hun borst tegen de achterkant van haar benen en zij haar enkels tegen hun schouders. Het was een lastig, maar prikkelend,
standje omdat haar onderkant heel strak gespannen stond en Kevan of Darrin maximaal in haar kutje konden binnendringen. Als ze op deze manier geneukt werd, kreeg ze steevast de meest intense orgasmen. Ze
hoopte dat de broers haar ook nu zo zouden nemen.
Maar dat gebeurde niet.
Terwijl haar benen strak tegen haar borst werden gehouden, voelde ze in plaats van binnendringende erecties, handen over de snaarstrakke huid strelen. Handen die haar insmeerden met de BodyGliss massageolie
die ze op het nachtkastje altijd klaar had staan. Ze werd superglad en geil van die handen, die de olie uitsmeerden over de huid van haar billen en tussen haar benen en aan de binnenkant van haar spleet. Elk plekje
huid daar beneden werd vertroeteld, tot de jongens zich concentreerden op het pareltje aan haar poort en ze zich niet langer in kon houden. Ze krijste het uit toen ze klaarkwam, net zo lang als haar orgasme duurde. Dat
was lang, met die handen die voortdurend haar knopje bewerkten!
Ze was bijna uitgeput en verkrampt door de ongewone houding, toen de broers haar benen loslieten en haar rustig ontvouwden ze tot ze weer languit op het bed lag. Niet lang, want Darrin en Kevan hadden nog andere
plannen met haar.
Kevan had zijn broer over zijn fantasie met haar voeten verteld en dat hij zich had voorgenomen daar iets mee te doen. Samen hadden ze een hitsig plannetje uitgebroed, dat ze ooit eens in de praktijk wilden brengen.
Nu was dat ooit. Ze wisten precies wat ze wilden en hoefden niets meer af te spreken. Twee stijve jongens en een opgewonden Ais was alles wat ze nodig hadden en daar beschikten ze over.
Ter voorbereiding van hun plannetje hadden ze alvast twee stoelen in de slaapkamer gezet. Die stoelen speelden een belangrijke rol in hun fantasie.
Darrin zat half leunend op de ene stoel, met zijn stoere rakker trots omhoog.
“Kom ‘s voor me staan, Ais” vroeg hij haar en zonder er bij na te denken deed ze wat haar gevraagd werd. Ze was nieuwsgierig naar wat er op het programma stond.
“Nee, omdraaien,” zei hij toen ze met haar buik naar hem toe kwam staan “je mag op me komen zitten.”
Aislin draaide zich om en met zijn handen haar billen ondersteunend begeleidde hij haar tot de opening van haar kutje voor zijn eikel zat.
“Ga maar zitten.”
Met twee vingers spreidde Aislin haar schaamlippen en liet zich zakken tot ze de roze eikel ertussen voelde. Voorzichtig drukte ze door en ze voelde de dikke knop in haar spekgladde tunneltje naar binnen glijden tot ze
op de dijen van Darrin zat en niet meer verder kon. Het was altijd weer een adembenemend gevoel, op deze manier gevuld te zijn.
Vlak voor ze ging zitten haalde Darrin zijn handen van haar billen en sloeg er een om haar romp heen, over een borst. Zo trok hij Aislin achterover tegen zich aan, terwijl de andere hand het nog altijd gevoelige knopje
tussen haar benen zocht.
Verwonderd vroeg Aislin zich af wat nou precies de bedoeling was, want in haar bewegen kon Darrin zo niet.
“Doe je benen eens wijd, zet ze maar naast die van Dar.”
Kevan plaatste de tweede stoel tussen de voeten van Aislin en Darrin en ging er op zitten. Ook zijn paal stak fier omhoog.
“Geef je voeten aan Ais. Zet ze maar op mijn benen.”
Nog altijd verwonderd voldeed ze aan zijn verzoek. Het zat wel lekker zo; Darrin met zijn stijve in haar kutje en zij achterover leunend tegen zijn borst en haar voeten op de bovenbenen van Kevan. Ze begreep nog steeds
niet waar die twee heen wilden. Wat ze wel begreep, was dat dit vooraf was bedacht en afgesproken. Het was volslagen nieuw en nauwkeurig geregisseerd, dit kon nooit zomaar spontaan in hun hoofden opgekomen
zijn. Ze verheugde zich op de verrassing die haar ongetwijfeld te wachten stond.
Kevan boog haar knieën naar buiten. Opnieuw kwam de BodyGliss tevoorschijn en hij smeerde wat van de olie op de voetzolen om die glad en glanzend te maken voor zijn geslacht.
“Kijk eens!” zei hij, toen hij haar voetzolen tegen elkaar drukte. Zijn stijve zat klem in de holte tussen de voeten. Dit was de fantasie die hij zich had voorgesteld toen hij haar bekeek, maanden terug, na het afscheid van
Darrin toen ze hem in de badkamer had afgetrokken en daarna in slaap gevallen was op het bed. Nu was het moment gekomen die fantasie in praktijk te brengen.
“Ais, je mag proberen me met je voeten te laten klaarkomen. Hier droom ik al maanden van. Ga je het doen?”
Aislin grinnikte om wat hij haar vroeg. Dit had ze nooit kunnen dromen en natuurlijk ging ze doen wat hij zo graag wilde. Het was een veel te leuk nieuwtje om niet te proberen. Ze zat gespietst op de speer van Dar met
die van Kev tussen haar voeten. Geweldig toch, wie wil zoiets nou niet?
Met enige moeite begon ze haar voeten te bewegen, eerst omhoog en omlaag alsof ze Kevan er mee af wilde trekken, maar al direct merkte ze dat dit lastig was. De spieren in haar liezen protesteerden al snel tegen
deze ongemakkelijke beweging. Het was eenvoudiger haar voeten ten opzichte van elkaar te verschuiven en de stijve van Kevan rollend ertussen te stimuleren.
Ze zag en voelde de dikke eikel in de nauwe ruimte tussen de voetgewelven heen en weer gaan. Ze had verwacht dat Kev snel zou spuiten, maar het duurde nog verrassend lang voor het gaatje groter werd en het
sperma vrij de lucht inspoot, voor het terugviel en over haar voeten spetterde. Het droop langs haar wreef en enkels naar beneden.
De eerste straal was verreweg het krachtigst en spoot het hoogst. Bij de volgende stralen nam de kracht snel af, totdat op het laatst het spul alleen nog maar uit het gaatje vloeide en ze het met haar voetzolen uitwreef in
de huid van de penis.
Kevan hijgde van plezier. Het was precies zoals hij zich had voorgesteld. De zachte huid tussen de bal van de voet en de hiel was superglad van de olie en de stam van zijn lul en zijn eikel gleden er soepeltjes
tussendoor. Door de olie in de welvingen van haar voeten ontstond er maar weinig wrijving tussen de huid en zijn roze knop, waardoor hij het extra lang volhield zonder te komen. Wekenlang had hij zich hierop verheugd
en het was precies die langdurig opgekropte verwachting die hem zo geweldig liet spuiten.
Hij wachtte tot zijn lul tussen de voeten van Aislin verslapte voor hij de voeten van Aislin op de grond zette. Hij was ontzettend blij dat hij zijn fantasietje had uitgeprobeerd. Ais leek er ook van te hebben genoten.
Zodra haar voeten de grond raakten, stond Darrin in een beweging op. Met zijn speer nog steeds diep in haar grotje duwde hij haar voorover tot ze met haar handen op de stoel van Kevan leunde. Terwijl ze Kevan
zoende, neukte Darrin haar met trage, lange stoten tot ook zijn zaad zich een weg naar buiten baande en diep bij haar naar binnen spoot.
Op twee plaatsen droop daarna het plakkerige goedje van haar lijf, maar wat had Aislin van elke aanraking, van elke stoot, genoten.
Die harde eikel die tussen haar voeten rolde had aangevoeld als een massage. Naarmate ze steviger de voeten tegen elkaar drukte, en meer druk op de eikel uitoefende, werd de massage intenser. Dat opwekkende
gevoel op de peesplaten onder haar voeten verraste haar, alsof de spieren in de welvingen een echte massage ondergingen. Zeker in combinatie met de vingers van Darrin over haar klitje en op haar borsten was het
een ervaring die ze vaker op wilde doen.
“Als jullie straks weer wat van dat plakkerige spul in voorraad hebben, zullen we het dan nog een keer doen?” vroeg ze. “Dan kunnen jullie van plaats wisselen.”
“Waren er echt twee mensen?”
Aislin knikte. “Ja, een man en een vrouw en hij was van plan ze allebei te doden.”
Na hun bijzondere sekservaring lagen de drie knus ineengestrengeld onder het dekbed.
“Dat is vreemd,” merkte Darrin nadenkend op, “je zou denken dat dit niet overeenstemt met wat hij eerder heeft gedaan. Daarmee gooit hij mijn theorie van de getallen in de war, in ieder geval wat betreft het aantal
moorden. Dat zouden er geen 13, maar 14 geworden zijn. Ergens klopt dat niet, of het moet zijn dat het niet om het aantal personen ging, maar om het aantal keer dat hij het ritueel uit ging voeren. Dat is bij 13 gebleven
en dat is weer wel in overeenstemming met mijn gedachten.”
“Dat laatste Dar,” zei Aislin, “tijdens de laatste daad had de moordenaar niet twaalf, maar slechts 6 priemen bij zich. Als hij geslaagd zou zijn in zijn opzet, zou hij in totaal 78 priemen hebben gebruikt. Je begrijpt zeker
wel waarom? 13 Keer 6! Dus was hij uit op 13 rituelen en niet op 13 dode slachtoffers.”
Wat mij bevreemd,” zei Kevan, “is het feit dat hij een man én een vrouw heeft uitgezocht voor zijn laatste daad. Tenzij……….?”
Kevan dacht heel even na en maakte zich toen los uit de armen van Aislin, pakte pen en papier uit het laatje van het nachtkastje en schreef wat neer.
“Ais,” vervolgde hij nadat hij de pen had neergelegd, “zit ik er heel ver naast als ik denk dat deze laatste twee namen géén omkeerbare namen waren en dat de eerste die hij wilde doden de man was?”
Ongeloof staat op haar gezicht te lezen als Aislin deze opmerking tot zich door laat dringen. Ze richt zich op een elleboog op en staart hem aan.
“Hoe kom je daar nu weer op?” vraagt ze, “Het klopt, maar hoe weet je dat in vredesnaam?”
“Nou, net als Darrin heb ik ook een geheim van de smid en dat geheim is precies waarom mensen vaak zo’n angst hebben voor psychologen,” antwoordt hij. “Als psycholoog ben je beter dan anderen in staat de
denkpatronen en het gedrag van een ander te doorgronden en soms schijnt het de ander dan toe of je dwars door hem heen kijkt. Dat vindt men vaak eng. Toch is het niet meer dan ervaring en kennis en je in die ander
verplaatsen die je op het juiste spoor zetten. Ik zal je vertellen wat ik denk dat de moordenaar bewogen heeft.”
“De hele manier van denken en alle daden van deze figuur, waren gericht op het kapotmaken van wat volgens de bijbel staat voor het goede en door God geschapen is. Licht moest duisternis worden, goed verworden
tot kwaad, Satan voor God in de plaats, 6 in plaats van 7.
Hij heeft niet voor niets Kerst, de geboortedag van Jezus, gekozen als datum voor zijn ultieme daad en die tot sterfdag bestempeld. Op die datum laat hij Satan ‘geboren’ worden. Verder speelde het cijfer 6 een grote
rol in deze zaak, daar weet je alles van door Darrins uitleg.
Denk met dat in je achterhoofd eens aan het scheppingsverhaal in de bijbel. Wat leert Genesis ons?
In den beginne schiep God de hemel en de aarde,” citeert Kevan uit zijn hoofd het scheppingsverhaal:
Op de zesde dag van Gods schepping werd de mens geschapen en dat was goed. De zesde dag!! Hoe subliem in overeenstemming met al het andere dat we vonden en dat met het getal 6 te maken had.
Vervolgens rijst de vraag: Wie waren die eerst geschapen mensen? Uit het scheppingsverhaal blijkt dat Adam de eerste mens was. Later werd uit zijn rib Eva geschapen. Toen jij zonet zei dat er twee slachtoffers
waren, een man en een vrouw, daagde het bij me hoe hij had gedacht. Kijk nu maar naar wat ik heb opgeschreven.”
Aislin vouwt het papiertje open en is met stomheid geslagen als ze leest wat er geschreven staat. Ze geeft het aan Darrin, maar kijkt naar Kevan. “Adam en Eva.”
“Adam en Eva, ja. Dat is het inzicht dat we eerder niet hadden: de reden waarom er eerst een man en daarna een vrouw geofferd werd. De man volgde de bijbel.”
Aislin kijkt Kevan doordringend aan.
“Weet je dat je een heel gevaarlijk mens bent, Kevan? Je gedachten zijn gewoon niet veilig bij jou. Elk mens heeft recht op geheimen, maar ik geloof dat jij ze alle doorziet. Je bent een eng, griezelig mannetje!” zegt ze
glimlachend. “De man heette Adam Zondervan en de vrouw Eva Botnik. Als ik een ding van je geleerd heb in het afgelopen jaar, dan is het wel dat ik vreselijk uit moet kijken met wat ik je vertel.”
“Ach, weet je Ais,” kaatst hij terug, “ik heb dit jaar in ieder geval ook een ding van jou geleerd.”
Aislin kijkt hem recht in de ogen. “O ja, en wat heb jij dit jaar dan wel van mij geleerd?”
Ze was er allerminst zeker van dat er een serieuze opmerking zou komen, daarvoor kende ze hem te goed.
“Nou, laat ik het zo zeggen: Jouw ‘muts’ past ons allebei.”
Het werd stil en de drie keken elkaar aan, waarna er een onbedaarlijke lach losbarstte.
Volkskrant, 27 december 2002: Einde Satansjaar!
Van onze verslaggever
Op Eerste Kerstdag is in Amsterdam...
Totaal aantal woorden in het verhaal: 20202
11 - 15 november, Ilperveld
Twee dagen na de moord in Arnhem, zitten Darrin, Kevan en Aislin voor nieuw beraad thuis bij elkaar.
De politie had uiteraard gepatrouilleerd in Assen en Arnhem, maar ze waren bij voorbaat al zo goed als kansloos de dader op heterdaad te betrappen. Er waren gewoonweg teveel plaatsen op teveel dagen die ze in de
gaten moesten houden, met veel te weinig mensen.
In Assen kwam de politie net te laat toen twee agenten in hun dienstwagen om half 4 ’s nachts een persoon weg zagen sluipen bij de Geredja Indjili Maluku, de Moluks Evangelische Kerk. Direct zetten de twee agenten
de achtervolging in en verzochten om bijstand, maar het leek wel alsof de moordenaar alle steegjes en brandgangen van Assen kende, want in no time waren zij het spoor bijster. Inderhaast opgeroepen collega’s
postten bij de uitvalswegen van de stad. Tevergeefs, de dader was en bleef zoek.
Alles wees er intussen op dat de dader zijn doel had bereikt: de 12 moorden, een in elke provinciehoofdstad gepleegd, zonder gearresteerd te zijn. Het was voor de politie om gek van te worden en de kans de dader
alsnog te arresteren leek voorgoed verkeken.
Darrin echter, dacht daar heel anders over, vandaar dat ze nu met z’n drieën bij elkaar zaten.
“Kev, twee maanden geleden heb je Ais en mij op onnavolgbare wijze aangetoond dat er onvermoede samenhangen in deze zaak bestonden. Dat waren echt onvervalst briljante vindingen van je en het heeft er bijna toe
geleid dat de dader gepakt kon worden.
Jouw betoog zette mij aan het denken. Wat nou als er in de andere gegevens van deze zaak ook een systeem zou zitten? Tot nu toe hebben we in de cijfers, zoals de data, nog niets van samenhang gevonden. Toch?”
Ais onderbrak Darrin met de opmerking dat de politie daar natuurlijk al wel naar gekeken had, maar een verband was niet ontdekt. Er was geen sprake van een evenwichtige spreiding over het jaar, het was
bijvoorbeeld niet zo dat er elke maand een moord gepleegd werd. Er was gezocht naar een relatie met de zon of de maanstanden, maar ook die relatie ontbrak volkomen, hoewel dat erg voor de hand had gelegen bij
Satanisme. Daar was dus niets te vinden.
“Wacht maar af, ik kom daar straks op terug,” zei Darrin op zijn beurt weer.
“Ik redeneerde als volgt: stel nou eens dat er nog meer samenhangen zouden zijn, zouden we de pakkans dan nog verder kunnen vergroten? Ergens zat het me dwars dat er geen logica in de getallen van deze zaak zat.
Je moet niet vergeten dat getallen mijn specialiteit zijn en het leek me uitermate onlogisch als de dader de ene keer heel berekend te werk gaat en bij iets anders helemaal niet.
Waarom wel met de namen van de slachtoffers en de steden en niet met de data bijvoorbeeld? Volgens mij klopte dat niet en ik ben toen zelf ook gaan zoeken en, in tegenstelling tot wat jij denkt Ais, denk ik dat ik een
reden heb om jullie mijn bevindingen te laten horen!”
Kevan en Aislin luisterden aandachtig terwijl Darrin zijn uitleg begint.
“Ais,” vervolgde Darrin, “wat vindt de politie in dit onderzoek nou het meest bizarre aspect, er van afgezien dat jullie de dader niet hebben kunnen oppakken?”
“Nou, eigenlijk was dat het gebruik van al die priemen. We hebben er een hele verzameling van, van diverse merknamen. In totaal hebben we er 72, allemaal zonder vingerafdrukken. Er moet een reden achter zitten,
maar we weten absoluut niet waarom er priemen zijn gebruikt. Waarom bijvoorbeeld geen grote spijkers? Dat was veel logischer geweest. Jezus is bij de kruisiging tenslotte ook met nagels vastgespijkerd. Een
bijkomend voordeel zou zijn geweest, dat ze ook nog minder gemakkelijk traceerbaar zouden zijn geweest dan die priemen. Al hebben we daar niets van kunnen achterhalen.”
“Oké, hou die priemen even in je achterhoofd dan zal ik je straks laten zien dat ze essentieel zijn voor de moordenaar. Welk getal speelt in deze zaak een grote rol?”
“666.”
“Precies. 666, ofwel 3 maal 6. Onthoud dat eveneens, want ook dit cijfer speelt een cruciale rol in deze zaak!
Kev, waarom was het jaar 2002 ook alweer zo opvallend?”
“Omdat het een palindroomjaar is. Je kunt het normaal en van achter naar voor lezen, het blijft 2002.”
“Goed. We hebben dus drie opvallende zaken: de priemen, het getal 6 en de palindromen. En er is nog iets bijzonders aan het jaartal 2002. Ik ben net als jij op het Internet bij Google aan het zoeken geweest en daar
kwam ik de naam LaVey tegen. Dit is een klein stukje van die tekst.”
Darrin trekt een A-4tje uit de binnenzak van zijn jasje en laat het aan Aislin en Kevan zien:
“Eventjes terzijde: Walpurgisnacht is de nacht van 30 april op 1 mei, maar let wat mij betreft vooral op het jaartal!”
“1966, daar heb je die zessen weer, en als je de negen omdraait wordt het ook een 6! De drie zessen!”
“Zo is dat Ais. Maar zelf vind ik een andere bijzonderheid aan dit jaartal veel belangwekkender. 6 is een veelbetekenend cijfer in deze zaak en hoeveel is 2002 min 1966? 36, Oftewel 6 x 6. We leven dus nu volgens
LaVey in 36 Anno Satanas. Als 6 al een slecht getal is, hoe slecht moet 6 maal slecht dan wel niet zijn? Daarom geloof ik niet dat 2002 alleen maar gekozen is omdat het een palindroomjaar is.
Toen ik dat eenmaal doorhad en het cijfer 6 een steeds prominentere plaats in ging nemen, ben ik verder gaan snuffelen naar getallen en de betekenis die daaraan gegeven wordt. En wat blijkt: niet alleen in Satanisme
hebben getallen een specifieke betekenis, ook in andere godsdiensten. Ik heb nog meer gekopieerd van het Internet. Kijk ook maar eens naar deze teksten:
Een tweede tekst gaat verder op het getal 7.
Terwijl ze de laatste woorden leest begint er een waarschuwingslampje te flikkeren in het hoofd van Aislin al kan ze er niet de vinger op leggen wat dat flikkeren veroorzaakt. Ze leest verder:
Het laatste kopie betreft het getal 13:
Wanneer Kevan en Aislin de teksten gelezen hebben, vervolgt Darrin zijn betoog.
“Het getal 13 vind je terug in hoofdstuk 13 van Openbaringen, het laatste en raadselachtige boek van de bijbel; precies het boek waarin in de verzen 16 – 18 het getal van het beest beschreven wordt!
Nou. Wat vinden jullie er van?”
Blijkbaar beschouwen Aislin en Kevan deze vraag als een retorische vraag, want geen van beide antwoordt. Ze wachten af wat Darrin verder nog op zijn lever heeft.
“Zie hier, de betekenis van getallen. En er staat nog iets in de tekst dat me op weer een heel ander spoor heeft gezet. De gevolgtrekkingen die ik daaruit opmaak, geven een onverwachte wending aan de zaak, waarvan
we tot nu toe dachten dat we de laatste moord gehad hadden.”
Als deze mysterieuze woorden van Darrin tot Aislin doordringen, gaat opeens haar hart sneller kloppen. Het zal toch niet waar zijn, denkt ze.
Darrin ondertussen gaat onverdroten voort met zijn betoog.
“We gaan even terug naar twee van de belangrijke kenmerken van deze zaak, die zojuist door Ais kernachtig zijn samengevat: het cijfer 6 en de priemen. Een priem is, dat weten jullie, een stuk gereedschap waarmee je
een putje in bijvoorbeeld hout of metaal maakt, waarin je een boortje kunt plaatsen zodat dit boortje niet wegschiet als het begint te draaien. In deze zaak zijn priemen vooral met veel ‘succes’ als moordwapen en bij de
kruisiging gebruikt. Ik denk dat onze Satanist een priem als wapen gebruikt, omdat het getal 7 in het Christendom zo’n speciaal getal is. Zoals we zagen heeft het een positief - religieuze betekenis. Aangezien het een
priemgetal is, ligt het voor de hand te veronderstellen dat hij dit als een voorbestemd teken zag priemen als offerattribuut te gebruiken.
Zoals jullie weten zijn er bij elke moord 6 priemen gebruikt! Uiteraard, zou ik bijna zeggen, gezien het belang van dat getal.
Voor mij als wiskundige heeft het woord priem een geheel andere betekenis dan van een stuk gereedschap. Dat bedacht ik me toen ik het woord priemgetal in de tekst van het Internet tegenkwam: ‘Ook is de zeven een
priemgetal (het is alleen deelbaar door 1 en zichzelf) en staat dus voor maagdelijkheid.’
Het maken van geheime codes gebeurt al heel lang op basis van wiskunde en wel speciaal met behulp van priemgetallen. Een priemgetal is een getal dat maar 2 delers heeft: 1 en zichzelf. Het getal 1 wordt niet
beschouwd als een priemgetal. Er zijn oneindig veel priemgetallen en het grootste tot nu toe is in 2001 gevonden en is 2 13466917 – 1 groot. Voor ons is dat echter niet van belang, het is alleen leuk om even te
vermelden.
Kom nu maar mee naar mijn computer.”
Met z’n drieën lopen ze naar de werkkamer van Darrin.
“Kev, als jij op het Internet de priemgetallen van 0 tot en met 365 op wilt zoeken, dat is precies het aantal dagen van 2002, dan kan Ais op mijn laptop een door mij eerder gevonden kalender van dat jaar opvragen.”
Het vinden van de priemgetallen op Internet blijkt een fluitje van een cent te zijn en daarom kunnen ze snel verder.
“Goed, 6 is dus een zeer belangrijk getal. Laten we bij wijze van experiment eens het 6 e priemgetal in de rij tot 365 markeren en daarna elk volgend 6 e priemgetal. Werk zo het rijtje maar af tot we de hele rij gedaan
hebben, Kev. Wat is het eerste getal dat we moeten markeren?”
“13.”
“Inderdaad, 13, het ongeluksgetal. Wat een toeval hè? Maar niet heus! Maak de rij maar af.”
Kevan doet wat Darrin hem gevraagd heeft, met dit als resultaat:
“Hoeveel getallen hebben we nu, Ais?”
“12.”
“Goed, 2 maal 6 dus. Ahum!!
Markeer jij op je kalender nu eens de dagen die overeenkomen met deze vette en onderstreepte priemgetallen. Onderaan bij de laatste dag van een maand heb ik alvast aangegeven hoeveel dagen van het jaar er dan
zijn geweest, van 1 tot en met 365. Dat maakt het tellen eenvoudiger. Ga je gang Ais.”
Aislin telt zorgvuldig de dagen af op de kalender en net als Kevan, maakt ze de met de gemarkeerde priemgetallen overeenkomende data vet en onderstreept ze.
“Klaar!” roept Aislin wanneer ze de laatste datum markeert.
Aislin die recht voor het beeldscherm van de laptop zit slaat volkomen verbijsterd de handen voor de mond als ze ziet wat er is verschenen.
“Dar! Ongelooflijk! Bijna al die data komen overeen met de data waarop moorden zijn gepleegd. Hoe bestaat het? Wat slim van je. Hoe ben je daar op gekomen?”
“Geheimpje van de smid, Ais. Daarvoor ben ik wiskundige, om dit soort dingen te zien. Zien jullie hoe mooi symmetrisch het is? Niet als je naar de data kijkt en die aan elkaar relateert of aan de zon of de maan, zoals
jullie gedaan hebben Ais. Wel als het om priemgetallen gaat. Dan vormen die data opeens een perfecte logica.”
“Allemaal leuk en aardig, Dar” zegt Kevan, “maar je lijst klopt niet helemaal. Als ik me niet vergis is er op 20 februari ook een moord gepleegd. Dat klopt toch, Ais? Die dag komt niet overeen met een priemgetal. En 25
december moet het nog worden, terwijl we alle 12 hoofdsteden al gehad hebben. Ergens zit er een foutje in je gedachtegang.”
“Het zou me tegengevallen zijn als je dit niet opgemerkt had Kev. Je moet altijd kritisch blijven kijken en nooit zomaar iets voor waar aannemen. Maar denk nog eens terug aan de bijzonderheid die we ontdekten bij het
getal van het beest, 666, en de voornamen van de slachtoffers.”
“Je bedoelt het palindroomeffect?”
“Ja, dat bedoel ik. Schrijf nou eens 20 februari van dit jaar in cijfers uit.”
Kevan typt de datum en ziet meteen wat Darrin bedoelt: 20-02-2002 of 20-2-‘02. Het is ongelooflijk!
“Zie je, Kev. Die datum is helemaal niet zo gek. Sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat de moordenaar deze datum een voorteken vond. De cijfermatige weergave van deze dag is uniek en komt helemaal overeen met
de zaken die we eerder ontdekten. Markeer die dag ook maar Ais!”
Als ze dat gedaan heeft gaat Darrin verder.
“Hoeveel data hebben we nu?”
“13” zegt Aislin, “alweer het ongeluksgetal!”
“Denk je dat dit toeval is na alles wat ik jullie heb laten zien? Vast niet. En dan kom ik nu terug op wat ik al eerder zei Ais: ik denk dat jullie nog een kans krijgen om deze moordenaar te pakken.
Kijk eens naar die laatste datum: Eerste Kerstdag, de dag waarop heel de Christelijke wereld de geboorte van Jezus Christus viert. Kev, je bent het vast met me eens dat wanneer je in de geest van een van het pad
afgeraakte satanist kruipt, er geen beter moment te vinden is waarop je het Christendom voorgoed de nek om zou willen draaien. De betekenis van die datum en het feest dat we er op vieren had onmogelijk beter uit
kunnen komen.
Nogmaals Ais, je krijgt nog een enkele kans krijgt die zieke geest te arresteren.”
In stijl besluit Darrin zijn betoog.
“ I rest my case!”
Terwijl Kev en Dar hun gedachten ordenen, begint er in het hoofd van Aislin tientallen lampjes te flikkeren. Onbewust ontstaan er allerlei verbindingen tussen de feiten die door de beide broers zijn aangedragen en ze
redeneert er op door. De neurale verbindingen in haar hersenen komen vanzelf tot stand. Langzamerhand vervlechten de losse feiten zich tot een samenhangende theorie en zodra in haar hoofd de laatste verbindingen
gelegd zijn, begint ze in zichzelf te mompelen.
“En ik weet waar en wanneer die moord gaat gebeuren,” zegt Aislin zacht, meer tegen zichzelf dan tegen de beide toehoorders. “Allemachtig, ik ga hem te grazen nemen. Het kan niet anders, daar moet het gebeuren
en niet anders dan op die tijd ook. Ik heb je, mannetje!” In haar enthousiasme begint ze steeds harder te praten.
“Wat zeg je, Ais” vraagt Kevan, “ik kon je niet goed verstaan. Wat liep je te mompelen?”
“Jongens,” roept ze, “ik weet precies waar en wanneer de laatste moord plaats gaat vinden. De provinciehoofdsteden! Natuurlijk. Zeg eens, welke hoofdstad hebben we nog niet gehad?”
“Allemaal toch?” merkt Darrin op.
“Ja, precies, alle provinciehoofdsteden! En dus blijft er nog maar een mogelijkheid over: de hoofdstad van het hele land. Amsterdam! En dan op die datum! Wat kan er voor hem mooier zijn voor het allerlaatste ritueel
dan de Nieuwe Kerk. Er worden daar wel geen diensten meer gehouden, maar het is nog wel steeds een religieus monument. Juist het feit dat er daar geen Kerstdienst gehouden wordt en in alle andere kerken wel,
maakt het zo geschikt voor zijn slottoneel. Nergens krijgt hij zo goed de gelegenheid zich voor te bereiden als daar.
Dan nog wat.
Denk je eens in: op de plaats waar de door God uitverkoren regent gekroond wordt met de slotwoorden ‘Zo waarlijk helpe mij God almachtig.’ Niks de door God uitverkoren regent, niks de almachtige God! Satan zal
die nacht verschijnen, dat is zijn waanidee! Niet ‘Zo waarlijk helpe mij God almachtig,’ maar ‘Zo waarlijk helpe mij Satan almachtig.’ En dan zal hij Satan kronen en zijn troon laten bestijgen!
Denk eens aan de media die er op af zullen komen en de impact die een moord op die plek, op dat moment op het land zal hebben! Het kan bijna niet anders, daar gaat het gebeuren, die 13 e moord!
Holy shit, ik heb het door!” jubelt Aislin terwijl ze als een zottin door de kamer danst. “Ik ga die gek te pakken krijgen. Het is afgelopen met je ventje!”
Dan vliegt ze Darrin en Kevan om de nek. “Kom hier, stelletje genieën, jullie zijn geweldig. Ik ga die malloot grijpen en dat allemaal dankzij jullie. Ik hou van jullie.” En dan bedelft Aislin de beide broers onder de zoenen.
Pas als ze klaar is met het afzoenen van de broers gaat ze opgewonden verder.
“Hebben jullie zin nu zelf ook iets met die zessen en dat omdraaien te doen?” vraagt ze.
Darrin en Kevan kijken elkaar met gefronste wenkbrauwen aan en snappen in het geheel niet waar Aislin het over heeft.
“Niet iets duivels, hooguit duivels lekker, goddelijk zelfs om te doen,” geeft Aislin een kleine hint.
Meewarig halen de beide broers de schouders op.
“Waarschijnlijk een tik van de malle molen gehad,” zegt Darrin schalks.
“Rijp voor het gesticht,” valt Kevan hem bij.
“Stelletje slome sukkels, snappen jullie me dan niet?” Terwijl ze dit zegt, legt Aislin legt haar handpalmen plat op elkaar, vingers op de duimmuizen.
En dan eindelijk, eindelijk begint er ook bij de broers iets te dagen:
:)~>--o
o--!<~(:
Deel 6: Het einde
12 - 24 december
14.00 uur, hoofdkantoor van politie Amsterdam-Amstelland
Aan het begin van die middag hadden de collega’s die het politieteam zouden vormen voor de laatste keer de procedure voor de arrestatie van de Satanskiller doorgenomen. Hoewel de logica over de plaats en het
tijdstip van de 13 e moord onweerlegbaar leek, was in het regionale driehoeksoverleg van korpsbeheerder, hoofdofficier en hoofdcommissaris besloten tot extra voorzorgen in de vorm van extra patrouilles bij alle
Amsterdamse religieuze locaties. Dat waren er tientallen en daarom brachten slechts weinig agenten die Kerstnacht in huiselijke kring door. Overal werden posten verdekt opgesteld om deze vermoedelijk laatste kans
de Satansmoordenaar te grijpen, ten volle te benutten.
Naarmate de datum van zijn laatste daad naderde, begon Cathal zich steeds meer gespannen te voelen. De gedachte aan de grootsheid van wat er op het punt stond te gebeuren en de ontmoeting die er op zou volgen,
zorgde voor een intense opwinding met een bijkans seksuele lading. Het was alsof hij een orgasme naderde en hij begreep dat hij zijn spanning af moest reageren voorafgaande aan het zo belangrijke moment. Hij
beloofde zich een vrouw zodra hij de voorbereidingen had afgerond.
Dit keer zou het extra lastig worden, omdat de voltooiing van het ritueel zowel om een man als een vrouw vroeg. De namen van de man en de vrouw had de bijbel hem allang geopenbaard en het zoeken naar de offers
was afgerond. Beiden lagen verdoofd en onwetend van hun grootse rol in het busje waarmee hij naar de plaats van het laatste oordeel zou rijden om daar zijn Heer terug te roepen op aarde.
Alle voorbereidingen waren afgerond en dus was er tijd voor de vrouw.
21.00 uur, hotelkamer Crowne Plaza City Centre Hotel Amsterdam.
Via de Escort Smart database had Cathal een Amsterdams meisje uitgezocht en voor 18.00 uur besteld. Het mocht geen goedkope snol zijn. Zijn status verdiende klasse en die kon die escortservice leveren.
Samen hadden ze gedineerd in een sjiek restaurant en nu lag ze gereed op het bed van de dure hotelkamer.
Emotieloos keek hij naar het opwindende lichaam, na een swingende striptease klaar om door hem genomen te worden. De striptease noch de vrouw interesseerden hem. Het enige dat hij nodig had was de holte
tussen haar benen om zich daarin af te reageren, zodat hij de rust kon vinden zijn grootse opdracht uit te voeren. Zonder verder aandacht aan haar te schenken dook hij op het lichaam, ramde zijn pik in de nog droge
vagina en neukte haar hard tot hij klaarkwam. Zijn sperma spoot in de kut van de vrouw en hij rolde van haar af.
Hoe gemakkelijk had hij haar daarna kunnen doden. Zijn sterke vingers kon hij simpel om de slanke hals slaan en het zou in een paar minuten gebeurd zijn. Ze had zijn gezicht gezien en kon hem verraden als ze morgen
van zijn daad hoorde.
Maar hij deed het niet. Het zou het Grote Plan waaraan hij het afgelopen jaar zo nauwgezet had gebouwd in de war gooien en dat was ze niet waard. In plaats daarvan betaalde hij het afgesproken bedrag en stuurde
haar weg. Als zijn Heer er eenmaal was, zou het allemaal niets meer uitmaken. Dan zou hij de trouwe dienaar zijn en voor zijn hulp oneindig beloond worden. Geen wereldlijke autoriteit zou hem aan kunnen pakken,
beschermd als hij zou zijn door de Almacht die vannacht verrijzen zou.
Nog maar een paar uur en die kon hij goed gebruiken om zich op te laden voor het finale ritueel. De adrenaline begon door zijn aderen te stromen, essentieel voor de hoge graad van alertheid die nodig was Zijn taak
correct ten uitvoer te brengen. Met de zekerheid dat er niets fout zou gaan richtte Cathal zich op zijn innerlijk, humde zichzelf zachtjes in trance om zo, voordat hij hem door voltooiing van het Plan daadwerkelijk zal laten
verschijnen, Baphomet te aanbidden:
Ad Satanas qui laetificat juventutem meam
Veni, omnipotens aeterne diabolus!
Pone, diabolus, custodiam!
Agios o Baphomet, Agios o Baphomet.
Nieuwe Kerk
Aislin was getuige geweest van het versterven van het grijze decemberlicht door de gebrandschilderde ramen van de kerk. Toen ze de kerk was binnengestapt werd ze bevangen door de overdadige schoonheid van
het interieur. De stijl was in het geheel niet haar voorkeur, desondanks kon ze waardering opbrengen voor de kunstzinnige wonderen die van de Nieuwe Kerk zo’n belangwekkend monument maken.
Het herdenkingsraam ter gelegenheid van 50 jaar bevrijding, met zijn moderne vormgeving een regelrechte blikvanger, deed haar denken aan de taak die haar wachtte. Het kon niet anders of de parallel sprong in het
oog. Met de arrestatie van de Satanskiller zouden zij en haar team Nederland bevrijden van zijn terreur, als alles tenminste volgens plan zou verlopen vannacht.
Ook bij het fraai gekleurde raam met de beeltenis van de inzegening van Wilhelmina bleef ze langer stilstaan dan ze normaal van zichzelf zou verwachten. Vanavond maakte de beeltenis extra indruk. Niet voor niets
waren de inzegeningen van de Oranjes mede de reden dat ze vermoedde dat de moordenaar hier zijn laatste truc uit ging halen.
Ze zat al vroeg verscholen in de hexagonale preekstoel langs de middengang van de voormalige kerk. Vlak voor haar zag ze de dooptuin, omgeven door de houten omheining. De doop: de initiatie van het individu in de
armen van God. Hoe langer ze over alles in deze kerk nadacht, met elke stap in deze unieke omgeving en met elke confrontatie met de symboliek van het interieur, des te zekerder werd ze dat de apotheose hier plaats
zou vinden.
Vanuit de wat hoger gelegen uitkijkpost die de preekstoel vormde, had ze een goed overzicht over vrijwel het gehele vloeroppervlak en de meeste van de toegangsdeuren. Alleen de ingang aan de Nieuwe Zijds
Voorburgwal bleef onzichtbaar. Die werd door een collega in het oog gehouden.
De harde preekstoel was een ongemakkelijke plaats om lang in door te brengen. Met het toegangsdeurtje gesloten, omsloot het eeuwenoude eikenhout van de kuip haar aan alle kanten. Vlak boven haar hoofd hing het
immense klankbord. Het gigantische bouwwerk torende ver boven haar uit, massief en intimiderend en bezorgde haar een ingesloten gevoel. Ze wist dat ze zich heel stil moest houden. Elk geluid dat ze veroorzaakte
zou door het klankbord perfect versterkt worden en de hele kerk door gedragen.
Bij het instappen van de kuip viel haar oog op de pijler waaraan het geheel bevestigd was. Eén van de reliëfs had, althans dat hoopte ze, een bijna profetisch onderwerp. Ze herkende er het Laatste Oordeel in. Als ze
gelovig zou zijn geweest, had ze op dit moment een gebed kunnen zeggen.
De verwachting was dat het ritueel plaats zou gaan vinden achterin de kerk, in de ruimte voor het praalgraf van Michiel de Ruijter. Daar was de grootste open ruimte en vroeger had daar het altaar gestaan. Leden van
het politieteam zaten verscholen op strategisch gekozen plaatsen in de kerk en scherpschutters hadden hun plaats hoog in de kerk ingenomen. Ze hadden de instructie gekregen niet te schieten, in ieder geval niet om
te doden, tenzij daartoe de absolute noodzaak ontstond. De mogelijke moord op het slachtoffer was zo’n noodzaak.
03.30 uur, preekstoel Nieuwe kerk
Uren duren lang als je zit te wachten. Dat ondervond Aislin terwijl ze vocht tegen de zich onvermijdelijk aandienende slaap, maar toen ze een zachte klink hoorde was ze ook ineens klaarwakker en alert.
Voorzichtig gebruikte ze haar hoge uitkijkpost om te zien wat de klik veroorzaakt had. Bij de Torendeur zag ze in het donker iets bewegen en ze wist dat het openen van het slot van die deur de zachte klik was geweest.
Door haar infraroodkijker zag ze een lichte schim door het duister van de kerk bewegen, alsof hij de zaak aan het verkennen was. Haar hart begon sneller te kloppen toen de figuur blijkbaar gerustgesteld terugsloop
naar de deur en naar buiten stapte om even later terug te komen; een zwaar lichaam voortslepend. Ze realiseerde zich dat wat ongetwijfeld een slachtoffer moest worden, nog leefde. Het lichaam bewoog wel niet, maar
lichtte in de kijker net zo sterk op als de dader. Als het slachtoffer dood zou zijn geweest, was het ongetwijfeld door de afkoeling donkerder geweest. Inwendig juichte ze, want dit was in ieder geval iemand die ze konden
redden.
Wederom stapte de gedaante naar buiten om na korte tijd een tweede lichaam naar binnen te slepen.
Aislin fronste haar voorhoofd. Dit was iets nieuws. Tot nu toe was er nooit een tweede lichaam aangetroffen en waarom, zo vroeg ze zich af, was er juist vandaag een tweede slachtoffer? Hier hadden ze duidelijk niet op
gerekend toen ze de strategie bespraken en ze vroeg zich af of hierdoor de tactische aanpak van de situatie aangepast moest worden.
Koortsachtig dacht ze na over de mogelijke implicaties van deze ontwikkeling, maar kwam tot de slotsom dat er niets aan de instructies gewijzigd kon worden. Er was geen mogelijkheid te communiceren en er zat niet
anders op dan te vertrouwen op de ervaring en deskundigheid van haar mensen zelf de juiste beslissingen te nemen. Gelukkig was het een door en door getraind team.
De kerk lag er precies zo bij als toen hij voor de eerste keer de kerk verkende. Tijdens een rondleiding had hij de kerk uitgebreid bekeken en alle bijzonderheden in zich opgenomen. Het enige verschil met toen, was dat
het nu donker was en stil.
Cathal trok zijn tweede slachtoffer naar binnen voordat hij zijn tas pakte en naar het graf van Michiel de Ruijter liep. Hij had deze plek zorgvuldig uitgezocht. Met alles wat hier in de loop der jaren aan kroningen had
plaatsgevonden, was dit de enige aanvaardbare plek voor het laatste ritueel. In de kerk waren bovendien de graven te vinden van de grootste helden uit de Nederlandse zeevaartgeschiedenis en in dat
zeeheldenpantheon voelde hij zich thuis. Morgen zou ook hij een held zijn en hij wist zich tussen die helden perfect op zijn plaats. De grootste van de zeehelden was ongetwijfeld Michiel de Ruijter, die man die in elke
missie slaagde en voor diens praalgraf zou hij het laatste ritueel uitvoeren, omdat ook hij niet zou falen.
De adrenaline die al de hele avond door zijn aderen stroomde verscherpte zijn zintuigen en verdubbelde zijn kracht. Heel even dacht hij iets te horen, maar dat waren waarschijnlijk de duiven van de Dam, die in grote
getale de kozijnen van de ramen als rustplaats gebruikten. Verder hoorde hij alleen zijn eigen geluiden: het slepen van de zware lichamen, het hijgen van de krachtsinspanning en het wegknippen van de kleding.
Kerst, dacht hij schamper. Wat nou geboorte van het kindeke Jezus? Vandaag was het de sterfdag van de laatste twee slachtoffers en daarmee de sterfdag van de ontheiligende afgodsdiensten. Straks zou zijn Heer en
Meester, Baphomet, op aarde verschijnen, geboren door de offers en uit het bloed van de doden. Hij zou regeren tot het einde der tijden, met hem als trouwste vazal. Cathal droomde al van alle vrouwen die hij vrijelijk tot
zijn beschikking zou krijgen. Een eindeloze stroom jonge maagden zou zijn beloning vormen. Hij kon ermee doen wat hij wilde, voor eenmalig gebruik en ze dan dumpen.
Gelijk aan voorgaande keren trof hij de voorbereidingen voor de uitvoering van het ritueel en nadat hij zich had uitgekleed nam hij een priem en declameerde het Abyssus Abyssum Invocat (de ene hel roept de ander
aan):
Sanctus Satanas
Sanctus Satanas, Sanctus
Dominus Diabolus Sabaoth.
Satanas - venire!
Satanas - venire!
Ave, Satanas, ave Satanas.
Tui sunt caeli,
Tua est terra,
Ave Satanas!
Nauwelijks verstierven zijn laatste woorden in de enorme ruimte van de kerk of hij stapte op de man af. De stalen punt van een priem stak uit zijn greep. Nog slechts twee offerandes scheidden hem van onsterfelijke
roem.
“Hier spreekt de politie,” brulde Aislin door de megafoon en tegelijkertijd floepten sterke halogeenlampen aan en baadde het interieur van de kerk in hel licht.. Ze hoopte dat de kracht van het geluid, samen met de
woorden en de schok dat hij betrapt was, de dader zouden overrompelen en hen in staat zou stellen een eenvoudige arrestatie te verrichten. Dat was een beproefde methode die ze al vaker hadden toegepast bij een
arrestatie.
“Laat je wapen vallen en ga plat op de grond liggen, armen gestrekt opzij!”
Aislins stem werd hard en zuiver door de akoestiek door de kerk gedragen.
“De hele kerk is omsingeld en schutters zitten klaar om in te grijpen. Dit is de enige waarschuwing. Laat je wapen vallen en ga plat op de grond liggen!”
Een onuitsprekelijk kort moment was Cathal overbluft en verblind door het felle licht, voor hij zich herstelde en razendsnel handelde. Het ritueel moest doorgaan, anders was alles voor niets geweest. Als hij verblind was,
dan waren die anderen dat misschien ook en daar kon hij wellicht gebruik van maken de man en de vrouw alsnog te doden. Als dat gebeurt was zou het voor de politie te laat zijn.
Hij stond 5 meter bij de man vandaan en nam snel twee passen, voordat de kogel in zijn schouder insloeg. Pijn voelde hij niet, maar door de klap van de inslag, struikelde Cathal een paar stappen terug.
“Stop! Leg dat wapen neer en ga liggen,” hoorde hij van ergens ver weg, maar hij moest door. Opnieuw nam hij enkele stappen voordat de tweede kogel hem raakte. Het schot was op het bovenbeen gericht geweest,
maar kwam te laag en verbrijzelde de knieschijf. Wankelend op zijn lamgeslagen been wist Cathal dat het afgelopen was. Hij struikelde achterover en wist dat hij zijn taak niet meer zou kunnen volbrengen. Zijn
gedachten waren bij zijn Meester toen hij riep: “Vergeef me Heer, ik heb gedaan wat ik kon.”
Cathal zeeg neer, niet langer bij machte nog een stap te verzetten. Hij voelde geen pijn, alleen angst, een alles verdovende angst. In zijn hoofd weerklonk een woedende stem: “Je hebt gefaald Cathal en
eeuwigdurende foltering zal je deel zijn.”
”Heb meelij, Meester!. Ik heb u gediend naar wat ik kon. Laat me niet alleen, uw trouwe dienaar” gilde hij door de kerk.
“Ik ken geen meelij, hond. Welk nut heeft zo’n waardeloze slaaf! Branden zul je en uit elkaar getrokken op het rek. Gloeiende poken zullen je vlees doorboren. Ondraaglijke pijnen zullen je deel zijn en gillen zul je, tot je
stembanden kapot zijn door je kreten en je die pijn niet langer uit kunt krijsen. Je zult je kwellingen in stomheid ondergaan! Sterf en voeg je bij mij in de hel, om daar voor eeuwig te lijden.”
Nog een keer sloeg Cathal de ogen op. Hij zag het dak van de kerk en slaakte een ijzingwekkende kreet. Toen bracht hij met beide handen de priem omhoog en doorboorde zijn eigen hart.
“Stop hem!” riep Aislin terwijl ze op Cathal toesnelde, “we moeten hem levend hebben.”
Hijgend stond ze naast Cathal, waar ze constateerde dat de dood was ingetreden.
Ze draaide zich om naar de slachtoffers en stelde verwonderd vast dat het zowel een man als een vrouw betrof.
13 - Eerste Kerstdag, 10.00 uur
“En? Heb je ‘m?” De jongens zaten haar op te wachten, ’s ochtends toen ze thuiskwam.
Aislin gooide haar armen met gebalde vuisten in een triomfgebaar in de lucht: “Ja, we hebben ‘m!”
“Dan heb je een beloning verdiend.” De jongens kwamen op haar af en hielden hun armen voor haar klaar. Aislin haakte in en liet zich tussen Kevan en Darrin meetronen.
“Laat ik die beloning dan maar gelijk incasseren. Wat is het?”
“Dat merk je wel” zei Darrin.
Ze hoefde die Kerstochtend helemaal niets zelf te ondernemen. Darrin en Kevan zorgden voor haar. Laag na laag pelden ze, als waren het schillen van een ui, de kleren van haar lijf en baadden haar en maakten haar
lichaam klaar voor de rust die ze haar gunden. Ze vlijden haar neer op het bed en kropen tegen haar aan, ernaast, deelden de hartelijkheid van hun lijf.
Ondanks dat ze de afgelopen nacht niet geslapen had, had Aislin totaal geen slaap, zo vol was ze van de gebeurtenissen van de laatste uren.
Ze was de broers dankbaar dat ze tegen haar aan kwamen liggen. Er schuilde geen seksuele lading in hun aanwezigheid. De manier waarop Darrin en Kevan haar streelden bezorgde haar het gevoel van genegenheid.
Niet erotisch, ze voelde zich een met hen. Ze prees zich gelukkig met twee mannen die aanvoelden dat zij als vrouw niet altijd behoefte had aan seks, maar soms alleen aan een aanraking en zoete, lieve woordjes. Dat
had ze nodig op deze ochtend.
Van lieverlee werden haar oogleden zwaar en zonk ze weg in een droomloze slaap, een glimlach om haar mond.
Uren later verrees Aislin uit de diepte van de slaap en opende haar ogen. Kevan en Darrin lagen naast haar en ze voelde de koesterende warmte van hun lichamen. Allebei hadden ze hun ogen open en keken naar haar.
“Heb je lekker geslapen?” vroeg Kevan, die met zijn gezicht naar haar toe lag.
“Hmm. Zalig.” En ze drukte een kusje op zijn neus, voor ze zich naar Darrin draaide. Ze sloeg een arm over hem heen en trok zijn hoofd naar haar toe en plakte haar lippen op de zijne. Nu was ze eraan toe.
Met opgetrokken benen lag ze op haar linkerzij toen ze de hand van Kevan tussen haar billen voelde wringen. Darrin schoof een hand tussen haar benen, halverwege haar gesloten dijen.
Met de zijkant van zijn hand duwde Kevan de bovenste bil van Aislin een stukje omhoog en raakte de huid in de donkere diepte van de spleet. Zijn pink drukte tegen het nauwe gaatje. De andere vingers en de duim
kromde hij om de stevige ronding, de huid warm tegen zijn hand. Behoedzaam schoof hij zijn hand ietsjes naar beneden, tot het topje van zijn pink het begin van haar kutje raakte. Dit was de favoriete plek voor zijn hand
als ze op haar zij lag, zoals nu. Het voelde zo heerlijk intiem, die hand op die plek en het contact met haar meest persoonlijke delen.
Darrin perste een hand tussen de dijen van Aislin en voelde de tegendruk van een fluweelzachte huid op zijn handpalm en vingers. Licht wrijvend streelde hij de huid en masseerde de spieren eronder door zijn
vingertopjes in de spieren te duwen en weer te ontspannen. Zijn andere hand omsloot een borst waarbij de tepel in zijn handpalm duwde en ook die masseerde hij.
Aislin voelde hoe Darrin de hand tussen haar dijen vandaan naar boven verschoof, plagend langs de plooi waar de schaamlippen in de onderbuik overgaan, tot tegen haar schouders. Ook Kevan verplaatste zijn hand.
Hij nam de hand van tussen haar billen en legde die op haar heupen en ze voelde hoe ze door beiden op haar rug gedrongen werd.
Nauwelijks lag ze, of Darrin kroop steunend op ellebogen en knieën naast haar en sloot zijn wijdgeopende mond over de hare en duwde zijn tong diep naar binnen. Met een hand op haar schouder hield hij Aislin op haar
rug, terwijl zijn tong de hare ontmoette en rondcirkelde langs haar tanden en tandvlees. Aislin was bijna buiten adem toen hij haar mond verliet en zijn aandacht naar haar gezicht verlegde.
Beneden merkte Aislin hoe Kevan haar enkels wijd uit elkaar legde en met haar voeten vrijde. Slanke vingers gleden tussen haar tenen door en een hand vouwde zich er omheen. Ze voelde hoe zijn vingertoppen alle
knobbeltjes en richels onderzochten en langs de zachte en gevoelige huid van haar voetzolen tot aan de bal van haar voet kropen. Het kriebelde en ze kon ternauwernood een giechellach onderdrukken.
Kevan nam de bal van de voet tegen zijn handpalm, terwijl zijn duimmuis in het voetgewelf rustte, zijn vingers tussen de tenen door. Twee handen omsloten daarna de enkels en volgden de weg naar boven, over de
kuitspieren, tot aan de knieën. Daar voelde ze hoe zijn duimen in de knieholten haakten en haar benen omhoog en opzij duwden. Met haar benen gebogen in de knieën, zorgde Kevan ervoor dat haar schaamstreek
zich volledig voor hem ontsloot.
Aislin liet zich die opwindende attenties met liefde welgevallen. De mannen bezorgden haar zoveel intens genot. Het was zoveel sterker als met maar een vrijer. Ze genoot er elke seconde van.
Ze opende haar ogen en draaide haar hoofd naar Darrin. Onder zijn buik zag ze zijn grote opgewondenheid rustig heen en weer zwaaien op het ritme van de zoentjes die hij op haar gezicht drukte. Ze stak een arm uit
en omvatte de keiharde paal met het gevoelige zakje.
“Af” reageerde Darrin. “Je mag nog niet. Laat ons maar begaan.”
Met tegenzin liet ze de penis los om opnieuw weg te zinken in de heftige emoties die de broers bij haar teweeg brachten.
Nadat ze zijn penis had losgelaten, zoende Darrin zich via de hals een weg naar de borsten. Met zijn mond wijdopen sloot hij zijn lippen om de lichtbruine cirkels rond de tepels. De harde punten duwden tegen zijn tong.
Die liet hij eromheen draaien, voor hij zijn mond op de huid duwde en zo hard zoog als hij kon. De tepel kwam omhoog voor deze terugveerde, waarna hij het herhaalde aan de andere borst.
Kevan ondertussen, zuigzoende zich langs de dijen omhoog tot aan het nat glinsterende spleetje. Hij trok de tere lipjes open en zoende de binnenvoering van de holte. Aislin raakte meer en meer opgewonden en de
aromatische geur van haar vocht prikkelde Kevans neus. Hij boog zich verder voorover naar haar spleetje en genoot van het gevoel van het malse vlees en de vochtige warmte waarin hij zijn gezicht begroef .
“Zullen we ruilen?” vroeg zijn broer.
Volkomen passief onderging Aislin alle aandacht, voor ze merkte dat de broers naast haar gingen zitten. Aan beide kanten naast haar heupen zat er nu een. Ze voelde handen onder haar dijbenen en onder haar kuiten
pakken. Haar benen werden opgetild en over haar heen gevouwen tot haar tenen naast haar hoofd bijna het kussen raakten. Daar lag ze, dubbelgevouwen, met haar kut pontificaal omhoog en uitdagend open. Ze had
wel vaker gelegen zo, terwijl Darrin of Kevan bij haar naar binnen drong. Dan hadden ze hun borst tegen de achterkant van haar benen en zij haar enkels tegen hun schouders. Het was een lastig, maar prikkelend,
standje omdat haar onderkant heel strak gespannen stond en Kevan of Darrin maximaal in haar kutje konden binnendringen. Als ze op deze manier geneukt werd, kreeg ze steevast de meest intense orgasmen. Ze
hoopte dat de broers haar ook nu zo zouden nemen.
Maar dat gebeurde niet.
Terwijl haar benen strak tegen haar borst werden gehouden, voelde ze in plaats van binnendringende erecties, handen over de snaarstrakke huid strelen. Handen die haar insmeerden met de BodyGliss massageolie
die ze op het nachtkastje altijd klaar had staan. Ze werd superglad en geil van die handen, die de olie uitsmeerden over de huid van haar billen en tussen haar benen en aan de binnenkant van haar spleet. Elk plekje
huid daar beneden werd vertroeteld, tot de jongens zich concentreerden op het pareltje aan haar poort en ze zich niet langer in kon houden. Ze krijste het uit toen ze klaarkwam, net zo lang als haar orgasme duurde. Dat
was lang, met die handen die voortdurend haar knopje bewerkten!
Ze was bijna uitgeput en verkrampt door de ongewone houding, toen de broers haar benen loslieten en haar rustig ontvouwden ze tot ze weer languit op het bed lag. Niet lang, want Darrin en Kevan hadden nog andere
plannen met haar.
Kevan had zijn broer over zijn fantasie met haar voeten verteld en dat hij zich had voorgenomen daar iets mee te doen. Samen hadden ze een hitsig plannetje uitgebroed, dat ze ooit eens in de praktijk wilden brengen.
Nu was dat ooit. Ze wisten precies wat ze wilden en hoefden niets meer af te spreken. Twee stijve jongens en een opgewonden Ais was alles wat ze nodig hadden en daar beschikten ze over.
Ter voorbereiding van hun plannetje hadden ze alvast twee stoelen in de slaapkamer gezet. Die stoelen speelden een belangrijke rol in hun fantasie.
Darrin zat half leunend op de ene stoel, met zijn stoere rakker trots omhoog.
“Kom ‘s voor me staan, Ais” vroeg hij haar en zonder er bij na te denken deed ze wat haar gevraagd werd. Ze was nieuwsgierig naar wat er op het programma stond.
“Nee, omdraaien,” zei hij toen ze met haar buik naar hem toe kwam staan “je mag op me komen zitten.”
Aislin draaide zich om en met zijn handen haar billen ondersteunend begeleidde hij haar tot de opening van haar kutje voor zijn eikel zat.
“Ga maar zitten.”
Met twee vingers spreidde Aislin haar schaamlippen en liet zich zakken tot ze de roze eikel ertussen voelde. Voorzichtig drukte ze door en ze voelde de dikke knop in haar spekgladde tunneltje naar binnen glijden tot ze
op de dijen van Darrin zat en niet meer verder kon. Het was altijd weer een adembenemend gevoel, op deze manier gevuld te zijn.
Vlak voor ze ging zitten haalde Darrin zijn handen van haar billen en sloeg er een om haar romp heen, over een borst. Zo trok hij Aislin achterover tegen zich aan, terwijl de andere hand het nog altijd gevoelige knopje
tussen haar benen zocht.
Verwonderd vroeg Aislin zich af wat nou precies de bedoeling was, want in haar bewegen kon Darrin zo niet.
“Doe je benen eens wijd, zet ze maar naast die van Dar.”
Kevan plaatste de tweede stoel tussen de voeten van Aislin en Darrin en ging er op zitten. Ook zijn paal stak fier omhoog.
“Geef je voeten aan Ais. Zet ze maar op mijn benen.”
Nog altijd verwonderd voldeed ze aan zijn verzoek. Het zat wel lekker zo; Darrin met zijn stijve in haar kutje en zij achterover leunend tegen zijn borst en haar voeten op de bovenbenen van Kevan. Ze begreep nog steeds
niet waar die twee heen wilden. Wat ze wel begreep, was dat dit vooraf was bedacht en afgesproken. Het was volslagen nieuw en nauwkeurig geregisseerd, dit kon nooit zomaar spontaan in hun hoofden opgekomen
zijn. Ze verheugde zich op de verrassing die haar ongetwijfeld te wachten stond.
Kevan boog haar knieën naar buiten. Opnieuw kwam de BodyGliss tevoorschijn en hij smeerde wat van de olie op de voetzolen om die glad en glanzend te maken voor zijn geslacht.
“Kijk eens!” zei hij, toen hij haar voetzolen tegen elkaar drukte. Zijn stijve zat klem in de holte tussen de voeten. Dit was de fantasie die hij zich had voorgesteld toen hij haar bekeek, maanden terug, na het afscheid van
Darrin toen ze hem in de badkamer had afgetrokken en daarna in slaap gevallen was op het bed. Nu was het moment gekomen die fantasie in praktijk te brengen.
“Ais, je mag proberen me met je voeten te laten klaarkomen. Hier droom ik al maanden van. Ga je het doen?”
Aislin grinnikte om wat hij haar vroeg. Dit had ze nooit kunnen dromen en natuurlijk ging ze doen wat hij zo graag wilde. Het was een veel te leuk nieuwtje om niet te proberen. Ze zat gespietst op de speer van Dar met
die van Kev tussen haar voeten. Geweldig toch, wie wil zoiets nou niet?
Met enige moeite begon ze haar voeten te bewegen, eerst omhoog en omlaag alsof ze Kevan er mee af wilde trekken, maar al direct merkte ze dat dit lastig was. De spieren in haar liezen protesteerden al snel tegen
deze ongemakkelijke beweging. Het was eenvoudiger haar voeten ten opzichte van elkaar te verschuiven en de stijve van Kevan rollend ertussen te stimuleren.
Ze zag en voelde de dikke eikel in de nauwe ruimte tussen de voetgewelven heen en weer gaan. Ze had verwacht dat Kev snel zou spuiten, maar het duurde nog verrassend lang voor het gaatje groter werd en het
sperma vrij de lucht inspoot, voor het terugviel en over haar voeten spetterde. Het droop langs haar wreef en enkels naar beneden.
De eerste straal was verreweg het krachtigst en spoot het hoogst. Bij de volgende stralen nam de kracht snel af, totdat op het laatst het spul alleen nog maar uit het gaatje vloeide en ze het met haar voetzolen uitwreef in
de huid van de penis.
Kevan hijgde van plezier. Het was precies zoals hij zich had voorgesteld. De zachte huid tussen de bal van de voet en de hiel was superglad van de olie en de stam van zijn lul en zijn eikel gleden er soepeltjes
tussendoor. Door de olie in de welvingen van haar voeten ontstond er maar weinig wrijving tussen de huid en zijn roze knop, waardoor hij het extra lang volhield zonder te komen. Wekenlang had hij zich hierop verheugd
en het was precies die langdurig opgekropte verwachting die hem zo geweldig liet spuiten.
Hij wachtte tot zijn lul tussen de voeten van Aislin verslapte voor hij de voeten van Aislin op de grond zette. Hij was ontzettend blij dat hij zijn fantasietje had uitgeprobeerd. Ais leek er ook van te hebben genoten.
Zodra haar voeten de grond raakten, stond Darrin in een beweging op. Met zijn speer nog steeds diep in haar grotje duwde hij haar voorover tot ze met haar handen op de stoel van Kevan leunde. Terwijl ze Kevan
zoende, neukte Darrin haar met trage, lange stoten tot ook zijn zaad zich een weg naar buiten baande en diep bij haar naar binnen spoot.
Op twee plaatsen droop daarna het plakkerige goedje van haar lijf, maar wat had Aislin van elke aanraking, van elke stoot, genoten.
Die harde eikel die tussen haar voeten rolde had aangevoeld als een massage. Naarmate ze steviger de voeten tegen elkaar drukte, en meer druk op de eikel uitoefende, werd de massage intenser. Dat opwekkende
gevoel op de peesplaten onder haar voeten verraste haar, alsof de spieren in de welvingen een echte massage ondergingen. Zeker in combinatie met de vingers van Darrin over haar klitje en op haar borsten was het
een ervaring die ze vaker op wilde doen.
“Als jullie straks weer wat van dat plakkerige spul in voorraad hebben, zullen we het dan nog een keer doen?” vroeg ze. “Dan kunnen jullie van plaats wisselen.”
“Waren er echt twee mensen?”
Aislin knikte. “Ja, een man en een vrouw en hij was van plan ze allebei te doden.”
Na hun bijzondere sekservaring lagen de drie knus ineengestrengeld onder het dekbed.
“Dat is vreemd,” merkte Darrin nadenkend op, “je zou denken dat dit niet overeenstemt met wat hij eerder heeft gedaan. Daarmee gooit hij mijn theorie van de getallen in de war, in ieder geval wat betreft het aantal
moorden. Dat zouden er geen 13, maar 14 geworden zijn. Ergens klopt dat niet, of het moet zijn dat het niet om het aantal personen ging, maar om het aantal keer dat hij het ritueel uit ging voeren. Dat is bij 13 gebleven
en dat is weer wel in overeenstemming met mijn gedachten.”
“Dat laatste Dar,” zei Aislin, “tijdens de laatste daad had de moordenaar niet twaalf, maar slechts 6 priemen bij zich. Als hij geslaagd zou zijn in zijn opzet, zou hij in totaal 78 priemen hebben gebruikt. Je begrijpt zeker
wel waarom? 13 Keer 6! Dus was hij uit op 13 rituelen en niet op 13 dode slachtoffers.”
Wat mij bevreemd,” zei Kevan, “is het feit dat hij een man én een vrouw heeft uitgezocht voor zijn laatste daad. Tenzij……….?”
Kevan dacht heel even na en maakte zich toen los uit de armen van Aislin, pakte pen en papier uit het laatje van het nachtkastje en schreef wat neer.
“Ais,” vervolgde hij nadat hij de pen had neergelegd, “zit ik er heel ver naast als ik denk dat deze laatste twee namen géén omkeerbare namen waren en dat de eerste die hij wilde doden de man was?”
Ongeloof staat op haar gezicht te lezen als Aislin deze opmerking tot zich door laat dringen. Ze richt zich op een elleboog op en staart hem aan.
“Hoe kom je daar nu weer op?” vraagt ze, “Het klopt, maar hoe weet je dat in vredesnaam?”
“Nou, net als Darrin heb ik ook een geheim van de smid en dat geheim is precies waarom mensen vaak zo’n angst hebben voor psychologen,” antwoordt hij. “Als psycholoog ben je beter dan anderen in staat de
denkpatronen en het gedrag van een ander te doorgronden en soms schijnt het de ander dan toe of je dwars door hem heen kijkt. Dat vindt men vaak eng. Toch is het niet meer dan ervaring en kennis en je in die ander
verplaatsen die je op het juiste spoor zetten. Ik zal je vertellen wat ik denk dat de moordenaar bewogen heeft.”
“De hele manier van denken en alle daden van deze figuur, waren gericht op het kapotmaken van wat volgens de bijbel staat voor het goede en door God geschapen is. Licht moest duisternis worden, goed verworden
tot kwaad, Satan voor God in de plaats, 6 in plaats van 7.
Hij heeft niet voor niets Kerst, de geboortedag van Jezus, gekozen als datum voor zijn ultieme daad en die tot sterfdag bestempeld. Op die datum laat hij Satan ‘geboren’ worden. Verder speelde het cijfer 6 een grote
rol in deze zaak, daar weet je alles van door Darrins uitleg.
Denk met dat in je achterhoofd eens aan het scheppingsverhaal in de bijbel. Wat leert Genesis ons?
In den beginne schiep God de hemel en de aarde,” citeert Kevan uit zijn hoofd het scheppingsverhaal:
Op de zesde dag van Gods schepping werd de mens geschapen en dat was goed. De zesde dag!! Hoe subliem in overeenstemming met al het andere dat we vonden en dat met het getal 6 te maken had.
Vervolgens rijst de vraag: Wie waren die eerst geschapen mensen? Uit het scheppingsverhaal blijkt dat Adam de eerste mens was. Later werd uit zijn rib Eva geschapen. Toen jij zonet zei dat er twee slachtoffers
waren, een man en een vrouw, daagde het bij me hoe hij had gedacht. Kijk nu maar naar wat ik heb opgeschreven.”
Aislin vouwt het papiertje open en is met stomheid geslagen als ze leest wat er geschreven staat. Ze geeft het aan Darrin, maar kijkt naar Kevan. “Adam en Eva.”
“Adam en Eva, ja. Dat is het inzicht dat we eerder niet hadden: de reden waarom er eerst een man en daarna een vrouw geofferd werd. De man volgde de bijbel.”
Aislin kijkt Kevan doordringend aan.
“Weet je dat je een heel gevaarlijk mens bent, Kevan? Je gedachten zijn gewoon niet veilig bij jou. Elk mens heeft recht op geheimen, maar ik geloof dat jij ze alle doorziet. Je bent een eng, griezelig mannetje!” zegt ze
glimlachend. “De man heette Adam Zondervan en de vrouw Eva Botnik. Als ik een ding van je geleerd heb in het afgelopen jaar, dan is het wel dat ik vreselijk uit moet kijken met wat ik je vertel.”
“Ach, weet je Ais,” kaatst hij terug, “ik heb dit jaar in ieder geval ook een ding van jou geleerd.”
Aislin kijkt hem recht in de ogen. “O ja, en wat heb jij dit jaar dan wel van mij geleerd?”
Ze was er allerminst zeker van dat er een serieuze opmerking zou komen, daarvoor kende ze hem te goed.
“Nou, laat ik het zo zeggen: Jouw ‘muts’ past ons allebei.”
Het werd stil en de drie keken elkaar aan, waarna er een onbedaarlijke lach losbarstte.
Volkskrant, 27 december 2002: Einde Satansjaar!
Van onze verslaggever
Op Eerste Kerstdag is in Amsterdam...
Totaal aantal woorden in het verhaal: 20202
| De oprichter van het moderne Satanisme als erkende religie is Anton Szandor LaVey, die op Walpurgisnacht 1966 de Church of Satan stichtte. Deze dag, volgens LaVey dag 1 Anno Satanas, was het begin van een nieuw tijdperk, het tijdperk van Satan. |
| In de bijbel hebben bepaalde getallen een symbolische betekenis. Het getal zeven bijvoorbeeld wordt vaak gebruikt om iets te symboliseren wat in Gods ogen volledig of volmaakt is. Zo bestaat Gods scheppingsweek uit zeven ’dagen’, of lange tijdsperiodes, waarin God zijn scheppingsvoornemen met betrekking tot de aarde volledig ten uitvoer brengt (Genesis 1:3–2:3). Gods „woorden” zijn als zilver dat „zevenmaal gezuiverd”, dus volmaakt gelouterd, is (Psalm 12:6; Spreuken 30:5, 6). De melaatse Naäman moest zich zevenmaal in de Jordaan baden, waarna hij volledig werd genezen. — 2 Koningen 5:10, 14. |
| Bijna net zo populair als het getal 3 is de zeven. Het getal zeven staat voor het verbond en in de Bijbel komt het vaak voor zoals zeven dagen van de schepping, de zeven vette en de zeven magere jaren. Er zijn zeven deugden en er zijn zeven hoofdzonden. Sneeuwwitje en de zeven dwergen, de zeven kleuren van de regenboog, zeven wereldwonderen en de uitdrukking de zevende hemel zijn bekende voorbeelden. De joden kennen de zevenarmige kandelaar, de menorah en ze vieren zeven weken na Pesach (het joodse Paasfeest) het Wekenfeest. Zeven is een speciaal getal, het betekent in de Bijbel: "overvloed, heel veel". Ook is de zeven een priemgetal (het is alleen deelbaar door 1 en zichzelf) en staat dus voor maagdelijkheid. |
| Zes is een minder dan zeven. Zou dat niet een passend symbool zijn van iets wat in Gods ogen onvolmaakt of gebrekkig is? Absoluut! (1 Kronieken 20:6, 7) Wanneer zes bovendien drie keer wordt herhaald, namelijk 666, wordt die onvolmaaktheid krachtig beklemtoond. Dat dit de juiste zienswijze is, wordt ondersteund door het feit dat 666 „een menselijk getal” is, zoals we hebben besproken. De reputatie van het beest, zijn ’ menselijke getal’ en het getal 666 op zich wijzen dus alle op een onmiskenbare conclusie — een duidelijk tekortschieten en falen in Jehovah’s ogen. |
| Getal 13: De positieve betekenis van het getal dertien is eenheid. Bij de Joden is 13 de leeftijd waarbij een jongen de volwassenheid bereikt (Hebreeuws Bar Mitswa). Maar meestal is dertien een ongeluksgetal. Jezus gebruikte het laatste avondmaal met zijn twaalf leerlingen, waarbij ze met zijn dertienen aan tafel zaten. ( Judas was de nummer dertien waarmee het slecht afliep.) Ook liep het slecht af met de vlucht van de Apollo-13 raket. Heel veel hoge gebouwen kennen geen dertiende verdieping en in hotels ontbreekt kamer nummer dertien meestal. Bij de coven (samenkomst) van de twaalf heksen zou de duivel als dertiende lid aanwezig zijn. Het getal dertien heet dan ook wel het duivelsdozijn. |
| 2 3 5 7 11 13 17 19 23 29 31 37 41 43 47 53 59 61 67 71 73 79 83 89 97 101 103 107 109 113 127 131 137 139 149 151 157 163 167 173 179 181 191 193 197 199 211 223 227 229 233 239 241 251 257 263 269 271 277 281 283 293 307 311 313 317 331 337 347 349 353 359 |
|
|
|
|
|
|
|
|
| En God zeide: Laat Ons mensen maken, naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis; en dat zij heerschappij hebben over de vissen der zee, en over het gevogelte des hemels, en over het vee, en over de gehele aarde, en over al het kruipend gedierte, dat op de aarde leeft En God schiep den mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij ze. En God zegende hen, en God zeide tot hen: Weest vruchtbaar, en vermenigvuldigt, en vervult de aarde, en onderwerpt haar, en hebt heerschappij over de vissen der zee, en over het gevogelte des hemels, en over al het gedierte, dat op de aarde kruipt! En God zeide: Ziet, Ik heb ulieden al het zaadzaaiende kruid gegeven, dat op de ganse aarde is, en alle geboomte, in hetwelk zaadzaaiende boomvrucht is; het zij u tot spijze! Maar aan al het gedierte der aarde, en aan al het gevogelte des hemels, en aan al het kruipende gedierte op de aarde, waarin een levende ziel is, heb Ik al het groene kruid tot spijze gegeven. En het was alzo.En God zag al wat Hij gemaakt had, en ziet, het was zeer goed. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de zesde dag. |
| Jezus aan het kruis |
Satansjaar, het einde