Chrissy in de kooi

Wat zonde toch. Een kind als een lamgeslagen vogeltje, gevangen in een kooi. Wel vleugels; geen ruimte om te vliegen.
Vertrouwen

Gehurkt boven een spiegel spande ik de huid tussen mijn benen zo strak mogelijk aan en met een nieuw scheermesje toog ik aan het werk. Alle haartjes bij mijn billen en rond mijn
schaamlippen moesten het ontgelden; voor haartjes was die dag geen plaats.
Zadelpijn

Het genot van dit ding is zo verslavend, dat het moeilijk is er niet al te vaak op te gaan. Doe je dat toch, kijk dan uit voor vaginale RSI: het in kringen van gebruikers gevreesde
‘zadelknopje.’
De enige genezing daarvoor is maandenlange, absolute rust. Is er iemand die dat wil?
Ssstt!

Ik mocht het je niet vertellen toen je nog bij me was, want het hele weekend zouden we niet tegen elkaar spreken, zoals ik je vroeg. En toch, ik ben nooit eerder zoveel van je te weten
gekomen. Nooit eerder was ik zo dicht bij je, heb ik je aanrakingen zo intens beleefd.
Frank

“Ken je Frank nog?”
Roland lag naast me in bed.
Het was in de na-lig van zo’n vroege zondagmorgenvrijpartij dat hij me de vraag stelde. Onder m’n billen lag een ruwe handdoek, opdat zijn mannelijke vocht niet van tussen mijn lipjes
op de lakens drupte.
Maaike

De kamer was mooi en netjes ingericht en op het eerste gezicht heel persoonlijk. Toch kreeg ik gaandeweg mijn aanwezigheid het gevoel dat er iets wezenlijks ontbrak. In het begin
kon ik er de vinger niet achter krijgen wat het was. Daar kwam ik pas later achter, toen ik na het bezoek in de auto naar huis reed.
Zelfvernietiging

“Hé, schatje, 50 Euro?” klonk het uit een auto en ik zag een man achter een open raam zich naar me toe buigen. Ik wist even niet waar hij het over had, maar schrok toen het tot me
doordrong en vluchtte  het park in. Op het pad van fijngemalen schelpenzand slipte mijn voet weg en ik viel in een bloembed, krabbelde op en strompelde door, volslagen in paniek en
boordevol zelfverwijt.
Kruisoffer

Hoewel ik krampachtig met mijn volle gewicht terugvocht, lukte het mijn Jimny dekking te zoeken in de berm naast het asfalt, alsof behept met een eigen wil.
Ja, hoor, een lekke band. Kut! Kwart voor vijf zaterdagochtend, in the middle of nowhere en geen lantaarnpaal in zicht natuurlijk.
Scarpa's

Met geloken ogen keek ik schichtig om me heen.
Iedereen in de winkel verdacht ik ervan naar ons te staren. Dat kon toch niet anders?
Mijn rode konen moesten welhaast uitschreeuwen wat er gebeurde, als het licht van een vuurtoren in een stormnacht boven een opgewonden zee.
Grootschoot

“Perfect Maaike!” roep ik enthousiast als we overstag zijn. “Hou hem zo hoog mogelijk aan de wind, want nu moeten we lengte maken.”
Maaike zit vlakbij me. Wat ben ik trots op haar en hoe prachtig ziet ze er uit in haar lichtblauwe bikini. Blauw is mijn lievelingskleur en dat accentueert nog eens extra de schoonheid
van haar tienerlijf.
Transformatie

Dit was het kortstondige ogenblik dat ik me van mezelf nog zo goed herinner, al hoop ik voor Maaike dat de gevoelens waarmee dat gepaard gaat voor haar anders zullen zijn dan
toen voor mij. Voor Maaike passeerde zojuist de luttele eentiende van een seconde in het leven van een vrouw die haar voor altijd verandert. Meisje af, vrouw geworden.
S.

Ik draai mijn rug naar S., mijn bovenbenen tegen de rand van het bureau. Achter het venster hupt een ekster in de palmboom midden op het gazon.
S. is ver gekomen en ik verwacht dat hij zelfbewuster is en dingen onderneemt.
“Waaraan denk je?” vraag ik.
Roland!
Niet meer verwacht en toch gekomen. De man waarop ik verliefd ben geworden. 9 jaar jonger dan ik, ontmoette ik hem dankzij mijn beide
neefjes Arie en Klaas (zie de serie Blue Druids).
Van het begin af aan had ik een zwak voor dit heerlijke jong, maar pas nadat ik terug kwam van mijn avontuur in Zuid-Frankrijk (zie Slavernij uit de
Blue Druidsserie) begonnen we een relatie die tot op heden voortduurt. Wat mij betreft komt er nooit een eind meer aan!
Enkele van mijn kennissen hebben me wel eens gevraagd wat ik met zo'n jong ding moet, maar die weten niet hoe geweldig hij is, als mens, als
ook in bed.

Via Roland heb ik later Frank en Maaike leren kennen en ook zij zijn een deel van mijn leven geworden. Niet meer weg te denken.
Ik weet niet wat ik met deze jonge mensen heb, maar ze zeggen me meer dan vele mannen en vrouwen van middelbare leeftijd die ik ken. Wat ze
aan levenservaring missen, maken ze goed door enthousiasme en blijheid. Wat ben ik blij dat ik hen ontmoette in mijn leven.
Een roos van Jericho

"Rotzak," riep ik, tegenstrijdig, en liet het doosje vallen, "nou maak je me alweer aan het janken."
Ik vloog op hem af en wierp me in zijn armen. Nooit eerder had ik een liefdesverklaring en zo'n romantische ontboezeming meegemaakt als dit.
Zonnedauw

De druppels vaginasap op de krulletjes verlokten hem, zoals de zoetige parels op haar blaadjes de vliegen lokken naar de zonnedauw. Voor hem echter was het dikvloeibare
verleidingssap van mijn bloem geen lokster van de dood. Het vormde integendeel het omen voor een innige beleving.
Wisselgebruik

Door mijn hand begeleid masseert het topje van de eikel de lipjes en het knopje van de clitoris. Maaike kreunt luid als eikel en clitoris elkaar ontmoeten en ik Ro stevig ertegenaan
duw.
Ze blijft maar komen, en pas als Maaike haar krachten kwijtraakt door de opeenvolgende orgasmen en  door haar armen met het hoofd het bed op zakt, vind ik het tijd voor Ro bij
haar naar binnen te dringen.
Ik manoeuvreer de eikel voor de donkere doorgang en geef Ro aan wat ik van hem verwacht.
Wisselbeurt

Ro en Maaike weten dat wanneer ik klaarkom, ik het hard kan hebben. Het lijkt alsof de spierspasmen die door mijn lichaam razen alle gevoel verdoven, behalve dat in mijn
onderbuik. En daarom kan ik heel veel verdragen. Het hoeft niet allemaal zacht en lief te zijn, m'n seks. Soms wil ik het hard en bruut en grof en dit is zo'n keer.
Identiteit

Ik heb niemand iets verteld, Roland en Frans niet; zelfs Maaike weet van niks. Maaike, aan wie ik toch menig vrouwengeheimpje dat ik koester verklap. Niet dat ze het zou verraden.
Nee. Dat zou ze nooit doen.