| Maaike |
Sjonge!
Wanneer ik terugkijk op de afgelopen weken kan ik niet anders opmerken dan dat ik weer ontzettend veel heb meegemaakt. Af en toe vraag ik me wel eens af hoe het komt dat ik zoveel, zulke bijzondere ontmoetingen
heb. Trek ik het aan of zoeken die situaties mij op? Wat is er aan mij dat er voor zorgt dat ik steeds weer van die ongewone ervaringen beleef?
Vaak hoor ik dat je krijgt wat je verdient, maar waar verdien ik dit dan aan? Ben ik misschien extreem sensitief voor dit soort dingen?
Het zijn deze gedachten die door mijn hoofd gieren op een moment dat ik knusjes in mijn bed lig, nog nagloeiend van de onstuimige vrijage van zonet. Er is zo ontzettend veel gebeurd in de afgelopen anderhalf jaar,
spookt het door m’n hoofd. Verbazingwekkend!
Ik draai m’n rug naar Roland en met open ogen starend in de diepe duisternis van mijn slaapkamer, denderen mijn gedachten onverdroten voort…
۩
Maaike, de vroegere vriendin van Frank, heeft vlammend rood haar. Timide zit ze naast me in de auto. Onzeker, want het belooft een spannende dag voor haar te worden.
Het glanzende haar is ingevlochten tot een dikke streng die tot halverwege haar rug hangt. Ze is klein, niet veel langer dan 1 meter 55 schat ik, en licht. Misschien 40 tot 45 kilo, zeker niet meer.
Ze is het oudste kind in een gezin van vijf, met een broer van 15 en een zusje van 12.
Uit het feit dat ze in 5 gymnasium zit en dus een groep lager dan Roland, kun je opmaken dat Maaike een intelligente meid is.
Een brede neus staat in een onopvallend gezicht, verder gekenmerkt door volle lippen en geprononceerde jukbeenderen.
De lelieblanke huid is, zoals je vaker ziet bij roodharigen, bespikkeld met charmante, rossige sproetjes in het gezicht en op de armen.
Maaike is een elegante verschijning: gracieus in haar bewegingen en met een ingetogen, bijna verlegen stem.
Je kan haar absoluut aantrekkelijk noemen, ware het niet dat er een grove streep wit bindweefsel dwars over haar rechterwang loopt, een gevolg van het brommerongeluk met Frank.
Het litteken geeft haar gezicht iets wilds, iets avontuurlijks, wat fel contrasteert met haar houding, die verre van wild en avontuurlijk is.
۩
Mijn gedachten voerden me nog verder terug, naar het eerste gesprek dat ik met Maaike had, vlak nadat ik van Roland haar naam te weten kwam en haar op ging zoeken. Ik had mijn bezoek vooraf aangekondigd.
Maaikes vader opende de deur en toen ik naar haar vroeg, werd ik binnengelaten in een huiskamer waarin bovenal de enorme hoeveelheid boeken opviel. Voor vrijwel alle muren stonden kasten met boeken over de
meest uiteenlopende onderwerpen. Je ademde boeken in die kamer; de ietwat muffe, papierachtige lucht van oude boeken onder het stof.
De kamer weerspiegelde belangstelling en wijsheid, en oprechte nieuwsgierigheid. Een houding die alle leden van dit intellectuele gezin bleken te hebben.
Nadat ze geroepen was, kwam Maaike van haar kamer naar beneden en nadat we kort in de huiskamer bij haar ouders en haar broer en zus hadden gezeten en een kopje thee hadden gedronken, ging zij me voor naar
boven, naar haar eigen kamer.
Het was een typische meisjeskamer; de pastelkleuren van de verf en het behang, de lichtpaarse, doorzichtige gordijnen die als voiles omlaag hingen tot op de grond. Diverse knuffelbeesten lagen verspreid op het bed.
Op het bureautje lag een opengeslagen wiskundeboek, met ernaast een grafische rekenmachine. Een lcd-computerscherm stond achter op het bureau, tegen de muur. Een screensaver van personages uit Lord of the
Rings versprong regelmatig. Ook in haar kamer stond een kast met een diversiteit aan boeken, maar de geur in de kamer was anders dan die beneden. Hier rook je onmiskenbaar de geur van een jonge vrouw; fris,
bloesemachtig en verfijnd.
De kamer was mooi en netjes ingericht en op het eerste gezicht heel persoonlijk. Toch kreeg ik gaandeweg mijn aanwezigheid het gevoel dat er iets wezenlijks ontbrak. In het begin kon ik er de vinger niet achter krijgen
wat het was. Daar kwam ik pas later achter, toen ik na het bezoek in de auto naar huis reed. Met een schok daagde het me dat haar kamer steriel overkwam. Er was geen joie de vivre, geen levenslust, geen vrolijkheid.
Het had bijna de kamer van een autist kunnen zijn. Mooi ingericht, zeker, maar onpersoonlijk, in zichzelf gekeerd, alsof de bewoner afgesloten van de wereld leefde, in een eigen, vertrouwd wereldje.
“Maaike, kan ik met je praten over Frank?”
Ik had vooraf aan de telefoon verteld dat ik graag met haar over Frank wilde praten, maar wilde het toch nog voorzichtig aanpakken. Haar afschrikken was taboe en ik wilde haar alle ruimte geven die ze eventueel nodig
zou hebben.
Ze knikte schuchter.
“Ik heb net twee weken voor Frank gezorgd omdat zijn moeder in het ziekenhuis lag en heb toen veel met hem gepraat. Ook over jullie twee. Hij heeft me verteld van het ongeluk en wat er daarna gebeurd is. Je weet dat
hij verlamd is en thuis ligt, niet?”
Maaike knikte opnieuw.
“Een van de dingen die hij me vertelde was hoe graag hij je nog een keer zou zien. Hij wil heel graag weten hoe het met je gaat.”
Een loden stilte hing minutenlang tussen ons in. In de tijd die deze stilte duurde, wist ik, zou Maaike een besluit nemen. Wat ze met mijn opmerking zou doen, zou voor langere tijd bepalen of er een kans was op een
ontmoeting met Frank.
Zoals Roland me eerder had voorgedaan, doorbrak ik die stilte niet. Die moest zijn werk doen en Maaike de kans geven haar gedachten voor zichzelf op een rijtje te zetten.
De rustige, ontvankelijke houding die ik aannam moet haar tenslotte voldoende vertrouwen hebben gegeven. Ze begon te praten en toen kwamen de opgekropte emoties van Maaike naar buiten: dat ze zich zo schuldig
voelde, bij de psycholoog liep en bang was om Frank onder ogen te komen. Bang dat hij haar verwijten zou maken, haar niet wilde zien, haar niet meer wilde kennen omdat zij het ongeluk veroorzaakt zou hebben. Bang
dat ze niet tegen zijn handicap kon.
Alle ellende van een ongelukkig tienerbestaan sinds het ongeluk legde ze open en bloot op tafel en de gigantische dilemma’s waarmee zij sinds het ongeluk moest hebben geleefd vraten zich ongenaakbaar een weg
naar mijn hersenen.
Alle gespreksvaardigheden waarover ik beschik, zette ik in in het gesprek dat zich ontspon. Ik luisterde met mijn hart naar haar verhaal en trapte niet in de valkuil waarin ik bij Frank was gestapt. Ik respecteerde haar
door te blijven luisteren.
Tegelijkertijd spiegelde ik haar emoties en probeerde bij Maaike inzicht te laten ontstaan in haar eigen irrationele gedachten en angsten, paste zelfs het ritme van mijn ademhaling aan het hare aan en gebruikte alle non-
verbale middelen van mijn gezicht, handen en lichaam om haar de dingen die ze zichzelf aandeed te laten inzien.
Het was overduidelijk dat ze onder behandeling van een psycholoog stond, want die had de weg voor me geplaveid. Het bleek niet eens zo moeilijk om te bereiken wat ik zo heel graag wilde: dat ze met me mee zou
gaan naar Frank en hem wilde ontmoeten. Ze haalde zichzelf over en we maakten de afspraak dat het bezoek die bewuste zaterdag zou plaatsvinden.
۩
De nacht voordat ik Maaike op zou halen, sliep ik slecht. Ik was te gespannen.
Roland merkte het, want bij het vrijen die avond kwam ik niet klaar. Normaal kan ik me bij Roland makkelijk aan een orgasme overgeven, maar tijdens die vrijpartij tolden mijn gedachten veel te veel rond bij het bezoek
van Maaike aan Frank.
Ik probeerde me wel aan Rolands stimulansen over te leveren, maar het lukte gewoonweg niet. Het ergste nog vond ik dat ik hem voor mijn gevoel voor de gek hield, alsof ik wel voor vrijen in de stemming was.
Roland bevredigde die avond eigenlijk zichzelf door zijn zaad in me uit te storten, waarbij ik alleen maar apathisch onder hem lag. Ik had net zo goed een opblaaspop kunnen zijn waarin je als man je lul stopt en klaar
komt zonder dat je ook maar enige respons ontvangt.
Ik schaamde me na afloop dan ook diep .
“Het spijt me, schat, maar ik heb het vanavond niet” zei ik tegen hem nadat hij van me afgekropen was. “Ik lig teveel aan morgen te denken. Morgenavond zal ik het goedmaken, oké?”
Roland kroop tegen me aan, legde een arm over mijn buik en zei: “Het geeft niet. Als ik beter opgelet had, had ik gemerkt dat je niet in de stemming was en had ik niet door moeten gaan. Nu heb ik het gevoel dat ik
egoïstisch ben geweest.”
“Nee hoor, dat ben je niet. Ondanks dat ik er met mijn hart niet bij was, heb ik niets gezegd. Ik ga me even wassen.”
Ik stapte het bed uit om me te wassen en kroop daarna terug, met mijn rug tegen Roland aan en trok een arm over me heen. Uren heb ik die nacht nog liggen malen.
۩
Precies op het afgesproken tijdstip parkeerde ik mijn Jimny voor Maaikes huis en belde aan.
Dit keer was het haar moeder die opendeed en me naar binnen leidde.
Maaike stond in de huiskamer, in wat waarschijnlijk haar mooiste kleren waren en met schitterend opgemaakte ogen. Wat me direct opviel, was dat ze geen poging had gedaan de witte streep over haar wang te
camoufleren. Bewust of onbewust leek ze te willen laten zien dat ook zij niet ongeschonden uit het ongeluk tevoorschijn was gekomen.
Wel leek ze me erg zenuwachtig.
Haar moeder sprak als eerste.
“Ik ben heel blij dat u dit voor Maaike heeft geregeld. Ik hoop dat dit een keerpunt wordt na het ongeluk. Eerst was ik niet gelukkig met uw plannetje, maar we hebben na uw vorige bezoek vaak en lang met elkaar
gesproken en het is me duidelijk geworden dat Maaike deze afspraak zelf wil. Ik vertrouw haar aan u toe. Zorgt u goed voor haar, alstublieft.”
Hoe kon ik anders dan dit volmondig bevestigen.
Een half uurtje later zaten Maaike en ik in de auto voor het huis van Frank.
Ik liep om de wagen heen en opende het portier voor Maaike. Ze aarzelde bij het uitstappen en ik nam haar hand in de mijne, wachtte af wat ze zou doen. Ik hoopte dat mijn aanraking haar het steuntje zou geven de
juiste beslissing te nemen en door te gaan met haar plannetje. Met vragende ogen keek ze me aan en ik glimlachte, knikte vertrouwd en hoopte dat dit haar de kracht zou geven door te zetten en uit de auto te stappen.
Als ze dit deed, wist ik, dan zou het lukken.
Ik voelde een kneepje in mijn hand, als om steun te zoeken, waarna Maaike een been naar buiten zwaaide en uitstapte. Haar strijd was nu half gestreden. Elke volgende stap zou makkelijker worden en ik duwde het
portier achter haar dicht. Een gesloten deur: niet teruggaan, een teken om door te zetten.
Hand in hand liepen we de tuin in en ik liet Maaike aanbellen.
Franks moeder had ongetwijfeld staan wachten, want Maaike had amper de bel aangeraakt of de deur ging open. Agnes opende de deur wagenwijd en stapte opzij, glimlachend, zonder te spreken, zoals ik met haar
had afgesproken. Al deze zorgvuldig georkestreerde signalen moesten de non-verbale boodschappen zijn waarmee Agnes duidelijk maakte Maaike met open armen in haar huis te ontvangen.
Ik nam Maaike aan de hand mee de gang door naar de kamer van Frank en voor ik naar binnen ging keken we elkaar aan.
Haar beide handen lagen in de mijne.
“Maaike, probeer dit moment vooral als een blij moment te zien, voor jezelf en voor Frank. Hoe emotioneel het ook is, geef jezelf de kans er later op terug te kijken als een verschrikkelijk mooi moment. Ga nu maar, ik
kom achter je aan.” zei ik zachtjes.
De 30 seconden die volgden waren van een onvergetelijke puurheid, een halve minuut om nooit meer te vergeten.
Agnes was stilletjes mee de kamer in gekomen en samen keken we naar het meest ontroerende tafereel dat we ooit aanschouwden: Maaike en Frank, beide in tranen, maar bij elkaar, Maaikes armen om Frank heen
geslagen, de hoofden naast elkaar. Geen verwijt, geen meelij, slechts gevoel voor elkaar.
Gerustgesteld trokken we ons terug en met een zachte klik sloot ik Franks deur achter me.
Agnes draaide zich om en viel me met tranen in haar ogen om mijn hals.
“Dit maakt me zo gelukkig.”
۩
Uren later kwam Maaike de kamer uit en het leek wel of ze een metamorfose had ondergaan. Je kon zien dat ze flink gehuild had, maar o, wat zag ze er gelukkig uit. Het was een compleet andere Maaike, vrolijk,
opgelucht, stralend en vooral: ze leek wel mooier dan nog maar die paar uur geleden. Ze liep op me toe en zonder een woord te zeggen sloeg ze haar armen om me heen en kuste me op mijn wangen.
Even bleven we zo staan, voor ze zich losmaakte en me met glanzende ogen aankeek. Haar glimlach op dat moment is nog zoiets dat me nooit meer los zal laten.
Roland zal niet geweten hebben wat hem ’s avonds en ’s nachts overkwam. Ik was onverzadigbaar in bed en die nacht vergoedde ik de schade van de nacht ervoor, inclusief woekerrente. Hij kreeg vrij spel en we
maakten er een koninginnenacht van, volgepropt met evenementen!
Ergens in de ettelijke uren die we ‘vervreeën’ zat Roland in kleermakerszit op bed. Zijn oversized pyloon torende blijmoedig tussen zijn benen vandaan omhoog, een vlaggenmast met rode knop, ter ere van zijn
Koningin. Zijn handen aan de knop.
Zijn koningin zat in al haar glorie voor hem, op knieën en een elleboog. Met mijn kontje hoog in de lucht, gericht naar zijn ogen, verwende ik mezelf. Met mijn vrije hand, onder mijn buik door.
Ik opende mijn tunneltje, met vingers die mijn lipjes wijd spreidden, alleen voor hem. Het tere vlees bloeide open voor zijn ogen, als blaadjes van een roze roos in zacht ochtendlicht.
Twee vingers van mijn hand bedienden de lipjes, open en dicht en schoven van voor naar achter door mijn glinsterende hofje. Ze wreven stevige cirkels over alle plekjes, over het epicentrum van mijn geslacht, tot de
drukgolven als een tsunami door mijn lijf raasden en ik overspoeld werd door golven van genot.
Beide duimen van zijn handen sperden me open, het gevoel als van een speculum, zo wijd. De rek van mijn lipjes begrensden de opening, strak als snaren in de uiterste stand. Ik werd ontsloten en gevuld, gevuld met
ons beider joystick, van achteren, geheel.
De hand die ik gebruikte voor mijn eigen plezier, sloot zich om het buideltje dat bengelde onder zijn buik. Ik moest ver reiken, maar de beloning was zijn zakje, stevig, in de palm van mijn hand. Vijf vingers kneedden en
masseerden, bewogen in het ritme van zijn stoten: erin, terug, naar voor en naar achter, tot ik hem voelde spuiten en mijn spieren die hem omsloten hem molken en hij me vulde met zijn zaad.
Direct trok hij zich terug en ik draaide me om, alleen nog op mijn knieën. Nam zijn hardheid in mijn hand, sloot mijn mond over de zijne. We tongzoenden en terwijl mijn hand hem zijn laatste druppels ontrukte, drupte ik
als vanzelf leeg.
Het laken moest ik even later verschonen.
۩
Op woensdag in de erop volgende week kwam Maaike voor het eerst bij me thuis en vertelde ze haar verhaal van die zaterdagmiddag. Ze had een enorme bos bloemen voor me meegenomen, een cadeautje van het
hele gezin, en ze bombardeerde me die avond met alle woorden die zij en Frank tegen elkaar hadden gezegd.
Ik herkende haar niet meer, zo onstuimig was ze, en ik begon te vermoeden dat de last die ze sinds het ongeluk op haar frêle schouders had gedragen, nog veel zwaarder moest zijn geweest dan ik tot nu toe had
gedacht. Een last die nu verdwenen was.
We werden in de loop van de weken die volgden hartsvriendinnen, wat mij betreft voor het leven, en ik hoorde van Frank alle lovende woorden die ze tegen hem over me zei.
Frank vertelde me ook dat ze weer bij elkaar waren en dat gaf de aanzet tot de onvoorziene ontwikkelingen die volgden en het gevolg waren van zijn ontboezemingen over mij.
Dat was in de derde week nadat Frank en Maaike elkaar ontmoetten.
Op donderdagavond belde Maaike me op en vroeg of ze het volgende weekend bij me kon komen logeren en met me mocht praten. Uiteraard stemde ik toe, want ik was echt gek op haar geworden. Ze was volledig
opgebloeid en zelfs door de telefoon was de stem van een zelfbewuste meid overduidelijk te horen. Daardoor kreeg ze een totaal andere uitstraling. Ze was simpelweg niet alledaags meer. Er klonk aan de ander kant
van de lijn iemand; geen bleu meisje meer, maar een wilskrachtige jonge vrouw. Daar kan ik echt van genieten; iemand helpen tot bloei te komen.
We spraken af dat ik haar vrijdag zou halen en dat ze tot zondagavond zou blijven.
۩
Maaike installeerde zich in de logeerkamer waarin ik ook mijn neefjes te logeren had gehad.
’s Avonds zijn Maaike en ik gaan wandelen in het natuurgebied bij mijn woonplaats, terwijl Roland een oefenwedstrijd speelde in Amsterdam.
Arm in arm liepen we over de grotendeels verlaten paden, tussen de bomen door, langs het water en het duurde onverwacht lang voor Maaike begon te praten.
“Carlijn? Mag ik wat over jou en Frank vragen?”
“Natuurlijk. Vraag maar.” Ik vermoedde wat er ging komen.
“Frank heeft me alles verteld over wat je gedaan hebt toen je bij hem was. Ik bedoel niet de verzorging, maar dat andere.”
Ze bedoelde natuurlijk het seksuele en ik wachtte af wat er volgde.
“Is dat echt allemaal gebeurd?”
“Als je bedoelt dat hij me heeft mogen bekijken en aanraken, ja, dat is echt gebeurd.”
“Waarom heb je dat gedaan?”
De vraag had aanvallend kunnen klinken, maar deed dat niet. Toch moest ik nadenken voor ik naar waarheid antwoordde.
“Op een avond vertelde hij me over jou en het ongeluk. Hij was toen erg down en zei dat geen enkele vrouw hem meer zou willen, zoals hij was. Vroeg zich af of hij ooit nog een vrouw zou hebben en of hij nog kinderen
kon krijgen. Hij vertelde toen ook dat jullie kort voor het ongeluk op jouw kamer voor het eerst intiem met elkaar waren geweest en was erg terneergeslagen bij de gedachte dat zoiets nooit meer zou gebeuren.
Ik heb het er toen ’s avonds met Roland over gehad en die suggereerde eigenlijk dat ik Frank wel kon laten ervaren dat er wel degelijk seksueel contact mogelijk was en dat heb ik toen Frank laten ervaren.
Vind je dat ik dat niet had moeten doen?”
“Nee, daar gaat het me niet om. Weet je, ik denk dat ik nog steeds om Frank geef en als het een keer zover komt, zou ik ook wel zoiets willen doen. Dat wat jij gedaan hebt. Alleen; ik heb er helemaal geen ervaring
mee.”
Terwijl we verder wandelden bleek dat Maaike na haar ervaring met Frank en als gevolg van het ongeluk nooit meer met een jongen samen was geweest en dus eigenlijk een nieuweling was op het gebied van erotiek.
Haar neerslachtige, schuchtere uitstraling en het litteken over haar wang hadden er vast en zeker toe bijgedragen dat geen enkele jongen ooit nog toenadering had gezocht en dus was Maaike een onvervalste maagd.
Onder het wandelen praatten we over seksualiteit en over de dingen die Frank en ik gedaan hadden en hoe ik en Roland vrijden. Het was min of meer een soort seksuele voorlichting die ik haar gaf.
Maaike vroeg door naar alle intieme details en die gaf ik haar. Ik hield niets achter en vertelde onverbloemd wat we deden. Ik heb het nooit moeilijk gevonden over mijn seksuele ervaringen te vertellen en dus kon ik
open met Maaike praten.
Thuis praatten we erover door. Roland was nog niet thuis, waardoor Maaike en ik als vrouwen onder elkaar konden spreken.
Maaike leek wel een spons, die alles wat ik vertelde in zich opzoog en haar hoofd moet overgelopen zijn van alles wat ze hoorde.
Roland kwam om half twaalf thuis en toen hebben we nog een tijdje supergezellig met z’n drieën over andere dingen zitten kletsen. Pas laat in de morgen gingen we slapen en liet ik Maaike in de logeerkamer achter met
haar eigen gedachten en kroop zelf naast Roland in bed.
Ik was heftig in voor een robbertje stoeien, want van alles wat ik zo open en bloot aan Maaike verteld had, was ik behoorlijk opgewonden geraakt. Weliswaar was ik wat afgekoeld tijdens het gesprek met Roland erbij,
dat nam niet weg dat ik me nog steeds lekker geil voelde. De onverbloemde seksuele signalen die ik uitzond waren dan ook niet mis te verstaan en werden door Roland feilloos opgevangen en in daden omgezet.
Misschien waren het ook wel feromonen. Well, whatever, it did work!
Gelukkig had Roland nog voldoende energie over na zijn wedstrijd en hij rolde me op mijn buik en spreidde mijn benen zo ver als ik kon gaan. Zoals altijd liet hij de lamp aan, want visueel als hij is ingesteld, wil hij graag
mijn heerlijkheden zien als hij er mee speelt.
Zittend tussen mijn wijd gespreide benen masseerde hij mijn dijen en billen en terwijl ik genietend met mijn hoofd op mijn armen lag en zijn attenties onderging, voelde ik hoe hij steeds dichter zijn doel, mijn kutje,
naderde.
Op alle stukjes huid van mijn achterwerk, op mijn billen en ertussen, plaatste hij lichte zuigzoentjes en ik baadde mezelf schaamteloos in al zijn attenties. Ik werd als was onder zijn vrijmoedig onderzoekende handen die
dichter en dichter bij mijn spleetje kwamen, tot ik ze er overheen voelde wrijven en hij met soppende geluidjes mijn eigen vocht over mijn hele onderkant uitsmeerde.
Vingers gleden in en uit mijn kutje en over mijn genotknopje en ik wist dat het niet lang kon duren of ik zou klaarkomen onder die niet aflatende handen.
Met wat laatste druk tegen mijn pareltje en andere vingers op mijn roosje, bezorgde hij me het zoveelste hartverscheurende orgasme sinds ik hem ken.
Roland verplaatste zich daarna tot hij schrijlings over mijn middel zat. Ik voelde hoe hij mijn benen en billen ver uit elkaar hield en zijn hoofd tussen mijn benen boog om zijn mond over mijn gezwollen vrouwelijkheid te
sluiten. Met zijn handen tegen mijn onderbuik tilde hij m’n heupen iets op, zodat hij overal goed bij kon.
Hard zuigend aan mijn harde bobbeltje bezorgde hij me schokgolven van genot voordat hij me liet zakken. Pas na lange tijd liet zijn tong me met rust, al streelde een hand nog steeds over mijn spleet en likte hij die met
een gelukzalige glimlach telkens weer af.
Er moest flink wat lichaamssap gevloeid hebben en ik wist dat hij elk druppeltje ervan gulzig van me af had gelikt, verzot als hij er op is!
Nadat Roland van me af was en ik me had omgedraaid, legde ik hem op zijn rug. Zoals hij tussen mijn benen had gezeten, ging ik op mijn knieën tussen de zijne zitten en woelde door de haartjes op zijn dijen.
Zijn grote jongen stond zo stijf, dat ondanks dat hij lag, zijn lul nergens zijn buik raakte. Ik nam zijn zak in mijn handen en kneedde zijn ballen met mijn vingertopjes. Tergend langzaam, zoals hij bij mij, schoven mijn handen
richting zijn snoeiharde rakker en met één hand eronder tilde ik die op.
Ik boog me voorover en mijn lippen schoven de voorhuid naar achter om daarna zijn hele staaf op te slokken. Zijn eikel botste tegen mijn keel terwijl ik probeerde te zuigen en ik tegelijkertijd zijn ballen bleef masseren.
Kort liet ik hem zo in mijn mond, tot ik traag maar doelbewust zijn lul liet ontsnappen en elk plekje van zijn mannelijkheid kuste; zuigzoentjes zoals hij mij die gegeven had, voor ik opnieuw mijn mond rond hem sloot en
fanatiek op de eikel begon te sabbelen.
Ook bij hem duurde het niet lang voor hij klaarkwam en hij zijn zaad in mijn mond spoot. Dankbaar voor zijn vocht slokte ik alles op en toen hij leeg was en zijn apparaat ineenkromp, likte ik zijn nu zachte heerlijkheid
schoon. Een soepele, dankbare tong over zijn mannelijke delen.
Ik kroop tegen hem aan om te gaan slapen. Een droomloze slaap. De droom ging dit keer aan de slaap vooraf.
۩
De volgende dag om half negen werd ik uit een sluimerslaap gewekt door zachte klopjes tegen de deur van mijn slaapkamer.
“Carlijn, ben je wakker?” hoorde ik de zachte stem van Maaike.
Roland naast me draaide zich net om, ook wakker geworden van het kloppen op de deur.
“Ja, hoor. Je mag wel binnenkomen.”
De deurklink ging omlaag en Maaike stapte binnen in een nachtpon die maar net over haar billen reikte. Haar ranke benen staken ver onder de zoom van de nachtpon uit en ik zag haar kleine, brede voetjes. Roland
moest dat alles net zo goed kunnen zien als ik, dacht ik. Had ze eigenlijk wel een slipje aan, vroeg ik me af, en het zou me niet verbaasd hebben als Roland net zoiets lag te denken.
Steunend op mijn ellebogen kwam ik iets overeind, waarbij mijn borsten bloot kwamen. Maaike keek er naar voor ze haar ogen op mijn gezicht richtte.
“Wat is er, Maaike?” vroeg ik haar toen ze naast het bed stond.
Ze stond vlak naast me en zo dichtbij, dat ik vanuit mijn lage positie onder haar ponnetje kon kijken en ik zag dat ze geen slipje aan had. Ze was waarschijnlijk zo uit haar bed naar ons toe gekomen.
“Ik heb vannacht nog liggen denken aan wat je me gisteren verteld hebt.”
“Je bedoelt wat ik met Frank gedaan heb?”
“Ja. Ik wil jullie wat vragen.” Daarbij keek ze enigszins schichtig naar Roland.
“ Nou, vraag maar dan.”
Maaike ging op de stoel achter het bed zitten, waarop Roland had zitten toekijken toen ik enkele weken geleden op mijn Sybian zat. Zonder er bij na te denken hield ze haar benen iets uit elkaar en daardoor was er een
hint van haar vrouw-zijn te zien. Vanuit mijn ooghoek zag ik dat Roland ook keek en hij kon dit beeld onmogelijk gemist hebben.
Het was een heel erotisch tafereel, deze zo onschuldige ogende Maaike op die stoel, waarschijnlijk onbewust van de inkijk die ze ons gaf.
Voorzichtig verschoof ik onder het dekbed een arm naar Roland en legde die tussen zijn benen. Zijn erectie was het bewijs dat hij hetzelfde had gezien als ik. Mijn vingers omklemden de eikel van zijn stijve lid, maar ik
bleef naar Maaike kijken.
“Je hebt me verteld wat je met Frank gedaan hebt, maar willen jullie me dat niet een keer laten zien? Ik heb zoiets nooit gedaan en als ik dat met Frank wil doen, is het misschien beter als jullie me dat eerst een keer
voordoen, zodat ik een beetje weet hoe het gaat.”
Terwijl ze het vroeg zakte haar hoofd op haar borst, verlegen als ze blijkbaar was met deze vraag. Hoe lang zou ze hebben liggen malen voor ze voldoende moed bijeen geschraapt had deze vraag aan ons te stellen,
vroeg ik me af.
Ik keek Roland aan en zag hem lichtjes knikken. Hij zag geen bezwaar.
“Als je zeker weet dat je dat wilt, oké. Dan kan Roland doen wat Frank deed.”
Ik gooide het dekbed van ons af en vroeg Roland om met zijn hoofd bij het voeteneind te gaan liggen. Zo had Maaike het best zicht op wat er gebeurde, omdat ik dan met mijn kontje in haar richting zou zitten.
We deden exact voor wat er bij Frank thuis gebeurd was.
Ik liet zien hoe en waar ik Franks handen over mijn lichaam had geleid en die tegen mijn huid had gehouden. Maaike zag hoe ik mijn borsten aan Frank had aangeboden en wat hij ermee deed en Maaike keek haar
ogen uit terwijl ik over het gezicht van Roland heen zat en hij mij likte en zoog.
Alles lieten we zien, op die ene gebeurtenis van die laatste ochtend na. Dat konden we niet nadoen omdat daarvoor Roland op een andere manier nodig was dan in zijn rol van Frank.
Regelmatig zag ik de ogen van Maaike afdwalen van mijn onderkant naar de stijve van Roland en ik wist dat die minstens zoveel aantrekkingskracht op haar uitoefende als wat er tussen mijn benen voorviel.
Frank kon dan wel onmogelijk een stijve krijgen, die van Roland stond de ganse tijd fier overeind. Het was voor hem dan ook wel iets bijzonders: een vrouw die met haar kutje over hem heen zat en een tweede die
toekeek hoe alles in zijn werk ging.
“Waarom neem je niet mijn plaats in?” vroeg ik toen we zo’n beetje alles hadden laten zien.
“Dan kun je het zelf ervaren.”
Maaike bloosde tot achter haar oren.
“Je vindt het toch niet erg Roland? vroeg ik hem en hij antwoordde volmondig van niet: “Van mij mag ze.”
“Kom. Trek je ponnetje uit en ga maar net zo zitten als ik en doe dan na wat ik zojuist heb laten zien. Het is niet eng.”
Met een rood hoofd vroeg Maaike: “Weten jullie het zeker?”
“Als jij het zeker weet,” zei ik, “als je wilt, kan het nu.”
Enigszins onzeker kwam Maaike overeind en trok met gekruiste armen haar nachtpon uit. Eronder was ze helemaal bloot.
Ik zag dat ze stevige, piepkleine borstjes had, met lichtbruine, bijna rode tepeltjes. Blijkbaar had het beeld van zojuist iets bij haar teweeg gebracht, want beide tepels piekten recht naar voren van de opwinding. Het
waren precies dat soort taps toelopende speentjes die wel op de borst zelf geboetseerd leken en waar je dolgraag je lippen omheen wilt sluiten.
Op haar venusheuvel had ze een klein driehoekje dun en oranjerood schaamhaar met daaronder een dun behaard, rossig spleetje. Het leek op het nog niet volgroeide lichaam van een tienermeisje.
“Kom,” leidde ik haar, “zwaai een been over Roland heen zodat hij bij je kan. Ja, zo.
Je moet je iets laten zakken, zodat je op zijn gezicht komt. Niet te ver: zorg dat je hem heel licht raakt en hij je aan kan raken met zijn mond. Zo ja, Frank kan zijn hoofd niet al te ver omhoog houden, weet je.
Zit ze zo goed, Roland?”
“Huh huh,” hoor ik hem brommen, waarna hij zijn tong uitstak en Maaike de eerste likbeurt van haar leven gaf. Eerst reageerde ze er niet erg op, onwennig als het voor haar was, maar al snel begon de kunde van Roland
de doorslag te geven en ik zag dat haar ademhaling sneller en sneller ging toen Roland haar knopje tussen zijn lippen nam en daar liefdevol aan likte en zoog.
Ik wist dat ze het niet lang vol zou houden zonder klaar te komen, daar was Roland te goed voor, en dat zou haar de motivatie geven om hetzelfde later met Frank te proberen.
Net zo zeker als ik daar van was, wist ik dat Roland lag te genieten onder Maaike. Haar frisse, jonge kutje moest een feest voor hem zijn, zeker omdat Maaike zich vanmorgen nog niet gewassen had en zij dus een
sterke geur moest hebben. Rolands voorkeur voor intieme geurtjes kennende maakte hij een serieuze topdag door op deze manier.
Inderdaad duurde het niet lang voor Maaike met een stel zuchtjes klaar kwam. Roland maakte van de gelegenheid gebruik om haar direct goed te bevredigen en ze schokte onder de niet-aflatende attenties van Rolands
mond. Ik zag hem haar schaamlipjes naar binnen zuigen en uitrekken en zijn tong zo ver mogelijk in haar nauwe tunneltje proppen. Die tong streelde elk stukje huid tussen haar dijen, van buiten, en waar hij kon van
binnen in haar maagdelijke kutje. Ik hoorde het slurpen van zijn mond als hij die over haar nooit eerder verkende opening sloot en haar vocht met kracht naar binnen probeerde te zuigen. Het was zinnenprikkelend om
Roland en Maaike zo bezig te zien en te horen en ik vroeg me af hoe Maaike smaakte. Ik nam me voor dat later aan Roland te vragen.
Langzamerhand kwam Maaike weer wat bij zinnen na deze eerste zinderende ervaring en opgewonden als ze was, merkte ik dat ze belangstelling begon te krijgen voor datgene wat bijna niet uit kon blijven: de penis
van Roland, die natuurlijk knalhard omhoog stond.
Opeens strekte ze een arm uit en zonder er verder bij na te denken sloot ze haar tengere vingers om de erectie van Roland.
Gebiologeerd keek ik toe wat er zou gebeuren, toen Maaike zich blijkbaar realiseerde wat ze aan het doen was en geschrokken van zichzelf haar hand terugtrok en vlug van Roland afstapte.
“Je hoeft niet te schrikken. Het is heel gewoon wat je deed. Dat zou waarschijnlijk iedere vrouw gedaan hebben. Frank kan geen stijve krijgen, dus bij hem zul je niet verleid worden, maar Roland kan dat uiteraard wel.
Schrok je erg van jezelf?”
Maaike knikte, nog steeds enigszins ontdaan, ondanks mijn geruststellende woorden.
“Voor Roland is het ook niet makkelijk hoor,” zei ik, “het is logisch dat hij bij zoiets opgewonden raakt.”
Pas toen kregen we in de gaten dat Roland met zichzelf aan het spelen was.
Hij had een hand om zijn massieve staaf geslagen en traag, maar doelbewust, was hij zichzelf aan het aftrekken. In een kalm tempo schoof hij zijn voorhuid over de glanzend roze eikel en dan weer terug tot de huid
helemaal over de stam van zijn lul teruggeschoven zat en wij beiden de dunne bloedvaatjes eronder konden zien.
Dan weer ging zijn hand met de voorhuid omhoog tot over de eikel en omlaag en zo ging dat een tijdje door. Niet gehaast, Roland liet zichzelf maximaal van elke beweging genieten.
Maaike en ik stonden er bij en keken er naar.
Ik had Roland dit al vaker zien doen. Af en toe vroeg ik hem zelfs om het te doen waar ik bij was, omdat ik supergeil word als ik hem zichzelf af zie trekken.
Voor Maaike daarentegen moet het iets heel nieuws geweest zijn en die zat dan ook met open mond gefascineerd toe te kijken hoe Roland zichzelf bevredigde.
Als Roland de voorhuid over zijn eikel trok kon je zijn zwellichaam uit zien puilen en ook de aders die vanaf de wortel langs de zijkant liepen staken dan duidelijk af. Als zijn eikel daarentegen bloot was, zag je het velletje
waarmee de voorhuid bij het gaatje vastzit, strak staan en de kop iets naar beneden trekken. Ik ben altijd blij geweest dat Roland niet besneden is, want dan had ik dit allemaal nooit meegemaakt. En er is met zo’n
velletje altijd wel iets bijzonders te doen!
Voor Roland heeft zijn voorhuid nog een ander voordeel namelijk dat hij, wanneer hij klaar komt, zijn sperma eronder op kan vangen. Dat doet hij vaak, waarbij hij met duim en wijsvinger zijn velletje bij elkaar knijpt zodat
het vocht er niet tussendoor kan. Hij is er zeer bedreven in om dan met de andere drie vingers de eikel te stimuleren door er ritmisch in te knijpen, waarbij hij de voorhuid ver naar boven trekt en het knijpen gepaard laat
gaan met een glijdende beweging van de handpalm over de uiteraard superglad gesmeerde eikel.
Soms gebruikt hij zijn andere hand erbij als hij zichzelf zo stimuleert. Dan houdt hij met een hand het velletje gesloten en slaat hij de ander om zijn staaf met de duim bovenop de top en de rest van de vingers eronder.
Die tweede hand schuift hij dan met korte bewegingen over de kop van zijn penis, waarbij vooral de duim van bovenaf druk uitoefent.
Bijna altijd als hij zich aftrekt, vangt hij zijn sperma op deze manier op in de ruimte onder de voorhuid en laat hij het later pas wegvloeien.
Soms laat hij het in een handdoek lopen, soms op zijn buik en dan mag ik het er af vegen, maar liever leegt hij zich in mijn mond.
Dit ritueel had ik al heel vaak meegemaakt en omdat ik geleerd heb sperma lekker te vinden, zeker dat van Roland, vraag ik er meestal zelf om. Vandaag wilde ik dat ook wel en toen ik zag dat de stijfheid van Roland
begon te verminderen riep ik hem dan ook bij me.
“Geef mij het maar Roland,” zei ik tegen hem en met zijn voorhuid stevig dichtgeknepen stapte hij van het bed af en kwam op me toe.
Omdat ik op een stoel zat, was zijn geval precies op mondhoogte en ik stak mijn tong uit om zijn zaad over te nemen. Roland legde zijn verslappende pracht op mijn tong en liet de voorhuid los, waarna Maaike de
stroperige vloeistof uit zijn tuitje op mijn tong kon zien stromen. Nadat hij zijn voorhuid had teruggetrokken over zijn dunnere wordende eikel, sloot ik mijn lippen daar omheen en zoog de laatste restjes warm sperma van
achter de rand van de glans en liet hem met een plopje tussen mijn lippen door ontsnappen.
Kortdurend hield ik mijn mond open en konden Roland en Maaike de slierten in mijn mond zien, voor ik de lippen sloot en het goedje als ware het wijn, door mijn mond rond mijn tong spoelde om de smaak optimaal te
proeven.
Het romige spul met de unieke smaak streelde mijn tong en verhemelte, voor ik het, in tegenstelling tot andere keren, in een papieren zakdoekje uitspuwde.
Maaike was volkomen verbijsterd van wat ik had gedaan en ik probeerde haar uit te leggen hoe ik tegen iets dergelijks aankeek.
“Je vindt het raar hè, wat ik deed? Maar ik vind het lekker om sperma in mijn mond te hebben. Het voelt heel zacht, een beetje geleiachtig, aan en heeft een zwak smaakje, een beetje op de achtergrond. Een tikkeltje zilt,
maar het heeft ook wel iets bitters en dat maakt het aangenaam om te proeven. Voor mij tenminste.
Meestal slik ik het door en dan voel je het zo lekker je keel in glijden, al wordt het dunner als je het lang in je mond hebt. Het vermengt zich snel met je eigen speeksel.
Veel vrouwen willen niet dat een man zijn zaad in hun mond spuit, maar ik heb geleerd het te waarderen en daarom mag Roland het bij mij wel. Bovendien: hij likt ook het vocht op dat ik aanmaak als ik opgewonden ben
en klaarkom.”
Ik geloof niet dat Maaike wist wat ze moest zeggen. Ze was verbijsterd, had het me zien doen, maar kon het geloof ik nauwelijks bevatten. Het was niet iets dat zij bij Frank zou kunnen doen, want die kon geen
zaadlozing krijgen, maar ik was benieuwd of ze er een volgende keer anders op zou reageren als deze eerste schok een beetje geluwd was.
Nadat ze in bad gezeten had en terwijl ze zich aan het opmaken was, vroeg ik haar waarom ze niet probeerde haar litteken te camoufleren. Daar bestaan genoeg middeltjes voor, dus dat behoefde absoluut geen groot
probleem te zijn. Het antwoord weerspiegelde haar huidige persoonlijkheid toen ze me vertelde dat ze dat bewust niet wilde doen. Dat litteken was iets dat sinds het ongeluk bij haar hoorde en iedereen mocht het zien.
Het was een stukje van haar geworden. Ze zag het als een deel van haar identiteit en ze wilde dat niet verstoppen.
Iedereen moest haar maar accepteren zoals ze was en deden ze dat niet, nou, dan maar niet, dan waren ze volgens Maaike ook niet waard om mee om te gaan.
Zelden heb ik iemand met zo veel overtuiging zichzelf neer zien zetten. Het getuigt van een sterk zelfbeeld dat zij dat, op haar leeftijd, al zo overtuigend deed.
۩
Dat was wat er dat weekend gebeurde met Maaike. Ze sliep die tweede nacht gewoon in de logeerkamer, kwam niet meer naar Roland en mij toe terwijl we in bed lagen en die avond praatte ik met Roland over wat er
die ochtend voorgevallen was en beschreef hij me de smaak van haar rosse spleetje. Dat deed me stiekem verlangen ook eens met Maaike te vrijen.
Toen we uitgepraat waren stak ik mijn vingers in mijn mond en smeerde m’n speeksel uit over mijn nestje. Toen ik ook Rolands speelgoed had opgewarmd, klom ik over zijn heupen heen en liet me op hem zakken. Het
vertrouwde gevoel van een met mijn lievelingsding gevuld kutje deed me goed. Gelikt worden en daardoor klaarkomen is fantastisch, maar regelmatig wil ik toch ook die vulling voelen, diep in me, als mijn toppunt van
intimiteit. Niet voor niks ben ik van onder gemaakt om zo’n ding te ontvangen en te koesteren.
Recht boven Roland gezeten en met zijn handen op mijn borsten dansten we in één ritme; een passionele choreografie voor twee geslachten. Opnieuw speelden we dat hartstochtelijke spel …
Wanneer ik terugkijk op de afgelopen weken kan ik niet anders opmerken dan dat ik weer ontzettend veel heb meegemaakt. Af en toe vraag ik me wel eens af hoe het komt dat ik zoveel, zulke bijzondere ontmoetingen
heb. Trek ik het aan of zoeken die situaties mij op? Wat is er aan mij dat er voor zorgt dat ik steeds weer van die ongewone ervaringen beleef?
Vaak hoor ik dat je krijgt wat je verdient, maar waar verdien ik dit dan aan? Ben ik misschien extreem sensitief voor dit soort dingen?
Het zijn deze gedachten die door mijn hoofd gieren op een moment dat ik knusjes in mijn bed lig, nog nagloeiend van de onstuimige vrijage van zonet. Er is zo ontzettend veel gebeurd in de afgelopen anderhalf jaar,
spookt het door m’n hoofd. Verbazingwekkend!
Ik draai m’n rug naar Roland en met open ogen starend in de diepe duisternis van mijn slaapkamer, denderen mijn gedachten onverdroten voort…
۩
Maaike, de vroegere vriendin van Frank, heeft vlammend rood haar. Timide zit ze naast me in de auto. Onzeker, want het belooft een spannende dag voor haar te worden.
Het glanzende haar is ingevlochten tot een dikke streng die tot halverwege haar rug hangt. Ze is klein, niet veel langer dan 1 meter 55 schat ik, en licht. Misschien 40 tot 45 kilo, zeker niet meer.
Ze is het oudste kind in een gezin van vijf, met een broer van 15 en een zusje van 12.
Uit het feit dat ze in 5 gymnasium zit en dus een groep lager dan Roland, kun je opmaken dat Maaike een intelligente meid is.
Een brede neus staat in een onopvallend gezicht, verder gekenmerkt door volle lippen en geprononceerde jukbeenderen.
De lelieblanke huid is, zoals je vaker ziet bij roodharigen, bespikkeld met charmante, rossige sproetjes in het gezicht en op de armen.
Maaike is een elegante verschijning: gracieus in haar bewegingen en met een ingetogen, bijna verlegen stem.
Je kan haar absoluut aantrekkelijk noemen, ware het niet dat er een grove streep wit bindweefsel dwars over haar rechterwang loopt, een gevolg van het brommerongeluk met Frank.
Het litteken geeft haar gezicht iets wilds, iets avontuurlijks, wat fel contrasteert met haar houding, die verre van wild en avontuurlijk is.
۩
Mijn gedachten voerden me nog verder terug, naar het eerste gesprek dat ik met Maaike had, vlak nadat ik van Roland haar naam te weten kwam en haar op ging zoeken. Ik had mijn bezoek vooraf aangekondigd.
Maaikes vader opende de deur en toen ik naar haar vroeg, werd ik binnengelaten in een huiskamer waarin bovenal de enorme hoeveelheid boeken opviel. Voor vrijwel alle muren stonden kasten met boeken over de
meest uiteenlopende onderwerpen. Je ademde boeken in die kamer; de ietwat muffe, papierachtige lucht van oude boeken onder het stof.
De kamer weerspiegelde belangstelling en wijsheid, en oprechte nieuwsgierigheid. Een houding die alle leden van dit intellectuele gezin bleken te hebben.
Nadat ze geroepen was, kwam Maaike van haar kamer naar beneden en nadat we kort in de huiskamer bij haar ouders en haar broer en zus hadden gezeten en een kopje thee hadden gedronken, ging zij me voor naar
boven, naar haar eigen kamer.
Het was een typische meisjeskamer; de pastelkleuren van de verf en het behang, de lichtpaarse, doorzichtige gordijnen die als voiles omlaag hingen tot op de grond. Diverse knuffelbeesten lagen verspreid op het bed.
Op het bureautje lag een opengeslagen wiskundeboek, met ernaast een grafische rekenmachine. Een lcd-computerscherm stond achter op het bureau, tegen de muur. Een screensaver van personages uit Lord of the
Rings versprong regelmatig. Ook in haar kamer stond een kast met een diversiteit aan boeken, maar de geur in de kamer was anders dan die beneden. Hier rook je onmiskenbaar de geur van een jonge vrouw; fris,
bloesemachtig en verfijnd.
De kamer was mooi en netjes ingericht en op het eerste gezicht heel persoonlijk. Toch kreeg ik gaandeweg mijn aanwezigheid het gevoel dat er iets wezenlijks ontbrak. In het begin kon ik er de vinger niet achter krijgen
wat het was. Daar kwam ik pas later achter, toen ik na het bezoek in de auto naar huis reed. Met een schok daagde het me dat haar kamer steriel overkwam. Er was geen joie de vivre, geen levenslust, geen vrolijkheid.
Het had bijna de kamer van een autist kunnen zijn. Mooi ingericht, zeker, maar onpersoonlijk, in zichzelf gekeerd, alsof de bewoner afgesloten van de wereld leefde, in een eigen, vertrouwd wereldje.
“Maaike, kan ik met je praten over Frank?”
Ik had vooraf aan de telefoon verteld dat ik graag met haar over Frank wilde praten, maar wilde het toch nog voorzichtig aanpakken. Haar afschrikken was taboe en ik wilde haar alle ruimte geven die ze eventueel nodig
zou hebben.
Ze knikte schuchter.
“Ik heb net twee weken voor Frank gezorgd omdat zijn moeder in het ziekenhuis lag en heb toen veel met hem gepraat. Ook over jullie twee. Hij heeft me verteld van het ongeluk en wat er daarna gebeurd is. Je weet dat
hij verlamd is en thuis ligt, niet?”
Maaike knikte opnieuw.
“Een van de dingen die hij me vertelde was hoe graag hij je nog een keer zou zien. Hij wil heel graag weten hoe het met je gaat.”
Een loden stilte hing minutenlang tussen ons in. In de tijd die deze stilte duurde, wist ik, zou Maaike een besluit nemen. Wat ze met mijn opmerking zou doen, zou voor langere tijd bepalen of er een kans was op een
ontmoeting met Frank.
Zoals Roland me eerder had voorgedaan, doorbrak ik die stilte niet. Die moest zijn werk doen en Maaike de kans geven haar gedachten voor zichzelf op een rijtje te zetten.
De rustige, ontvankelijke houding die ik aannam moet haar tenslotte voldoende vertrouwen hebben gegeven. Ze begon te praten en toen kwamen de opgekropte emoties van Maaike naar buiten: dat ze zich zo schuldig
voelde, bij de psycholoog liep en bang was om Frank onder ogen te komen. Bang dat hij haar verwijten zou maken, haar niet wilde zien, haar niet meer wilde kennen omdat zij het ongeluk veroorzaakt zou hebben. Bang
dat ze niet tegen zijn handicap kon.
Alle ellende van een ongelukkig tienerbestaan sinds het ongeluk legde ze open en bloot op tafel en de gigantische dilemma’s waarmee zij sinds het ongeluk moest hebben geleefd vraten zich ongenaakbaar een weg
naar mijn hersenen.
Alle gespreksvaardigheden waarover ik beschik, zette ik in in het gesprek dat zich ontspon. Ik luisterde met mijn hart naar haar verhaal en trapte niet in de valkuil waarin ik bij Frank was gestapt. Ik respecteerde haar
door te blijven luisteren.
Tegelijkertijd spiegelde ik haar emoties en probeerde bij Maaike inzicht te laten ontstaan in haar eigen irrationele gedachten en angsten, paste zelfs het ritme van mijn ademhaling aan het hare aan en gebruikte alle non-
verbale middelen van mijn gezicht, handen en lichaam om haar de dingen die ze zichzelf aandeed te laten inzien.
Het was overduidelijk dat ze onder behandeling van een psycholoog stond, want die had de weg voor me geplaveid. Het bleek niet eens zo moeilijk om te bereiken wat ik zo heel graag wilde: dat ze met me mee zou
gaan naar Frank en hem wilde ontmoeten. Ze haalde zichzelf over en we maakten de afspraak dat het bezoek die bewuste zaterdag zou plaatsvinden.
۩
De nacht voordat ik Maaike op zou halen, sliep ik slecht. Ik was te gespannen.
Roland merkte het, want bij het vrijen die avond kwam ik niet klaar. Normaal kan ik me bij Roland makkelijk aan een orgasme overgeven, maar tijdens die vrijpartij tolden mijn gedachten veel te veel rond bij het bezoek
van Maaike aan Frank.
Ik probeerde me wel aan Rolands stimulansen over te leveren, maar het lukte gewoonweg niet. Het ergste nog vond ik dat ik hem voor mijn gevoel voor de gek hield, alsof ik wel voor vrijen in de stemming was.
Roland bevredigde die avond eigenlijk zichzelf door zijn zaad in me uit te storten, waarbij ik alleen maar apathisch onder hem lag. Ik had net zo goed een opblaaspop kunnen zijn waarin je als man je lul stopt en klaar
komt zonder dat je ook maar enige respons ontvangt.
Ik schaamde me na afloop dan ook diep .
“Het spijt me, schat, maar ik heb het vanavond niet” zei ik tegen hem nadat hij van me afgekropen was. “Ik lig teveel aan morgen te denken. Morgenavond zal ik het goedmaken, oké?”
Roland kroop tegen me aan, legde een arm over mijn buik en zei: “Het geeft niet. Als ik beter opgelet had, had ik gemerkt dat je niet in de stemming was en had ik niet door moeten gaan. Nu heb ik het gevoel dat ik
egoïstisch ben geweest.”
“Nee hoor, dat ben je niet. Ondanks dat ik er met mijn hart niet bij was, heb ik niets gezegd. Ik ga me even wassen.”
Ik stapte het bed uit om me te wassen en kroop daarna terug, met mijn rug tegen Roland aan en trok een arm over me heen. Uren heb ik die nacht nog liggen malen.
۩
Precies op het afgesproken tijdstip parkeerde ik mijn Jimny voor Maaikes huis en belde aan.
Dit keer was het haar moeder die opendeed en me naar binnen leidde.
Maaike stond in de huiskamer, in wat waarschijnlijk haar mooiste kleren waren en met schitterend opgemaakte ogen. Wat me direct opviel, was dat ze geen poging had gedaan de witte streep over haar wang te
camoufleren. Bewust of onbewust leek ze te willen laten zien dat ook zij niet ongeschonden uit het ongeluk tevoorschijn was gekomen.
Wel leek ze me erg zenuwachtig.
Haar moeder sprak als eerste.
“Ik ben heel blij dat u dit voor Maaike heeft geregeld. Ik hoop dat dit een keerpunt wordt na het ongeluk. Eerst was ik niet gelukkig met uw plannetje, maar we hebben na uw vorige bezoek vaak en lang met elkaar
gesproken en het is me duidelijk geworden dat Maaike deze afspraak zelf wil. Ik vertrouw haar aan u toe. Zorgt u goed voor haar, alstublieft.”
Hoe kon ik anders dan dit volmondig bevestigen.
Een half uurtje later zaten Maaike en ik in de auto voor het huis van Frank.
Ik liep om de wagen heen en opende het portier voor Maaike. Ze aarzelde bij het uitstappen en ik nam haar hand in de mijne, wachtte af wat ze zou doen. Ik hoopte dat mijn aanraking haar het steuntje zou geven de
juiste beslissing te nemen en door te gaan met haar plannetje. Met vragende ogen keek ze me aan en ik glimlachte, knikte vertrouwd en hoopte dat dit haar de kracht zou geven door te zetten en uit de auto te stappen.
Als ze dit deed, wist ik, dan zou het lukken.
Ik voelde een kneepje in mijn hand, als om steun te zoeken, waarna Maaike een been naar buiten zwaaide en uitstapte. Haar strijd was nu half gestreden. Elke volgende stap zou makkelijker worden en ik duwde het
portier achter haar dicht. Een gesloten deur: niet teruggaan, een teken om door te zetten.
Hand in hand liepen we de tuin in en ik liet Maaike aanbellen.
Franks moeder had ongetwijfeld staan wachten, want Maaike had amper de bel aangeraakt of de deur ging open. Agnes opende de deur wagenwijd en stapte opzij, glimlachend, zonder te spreken, zoals ik met haar
had afgesproken. Al deze zorgvuldig georkestreerde signalen moesten de non-verbale boodschappen zijn waarmee Agnes duidelijk maakte Maaike met open armen in haar huis te ontvangen.
Ik nam Maaike aan de hand mee de gang door naar de kamer van Frank en voor ik naar binnen ging keken we elkaar aan.
Haar beide handen lagen in de mijne.
“Maaike, probeer dit moment vooral als een blij moment te zien, voor jezelf en voor Frank. Hoe emotioneel het ook is, geef jezelf de kans er later op terug te kijken als een verschrikkelijk mooi moment. Ga nu maar, ik
kom achter je aan.” zei ik zachtjes.
De 30 seconden die volgden waren van een onvergetelijke puurheid, een halve minuut om nooit meer te vergeten.
Agnes was stilletjes mee de kamer in gekomen en samen keken we naar het meest ontroerende tafereel dat we ooit aanschouwden: Maaike en Frank, beide in tranen, maar bij elkaar, Maaikes armen om Frank heen
geslagen, de hoofden naast elkaar. Geen verwijt, geen meelij, slechts gevoel voor elkaar.
Gerustgesteld trokken we ons terug en met een zachte klik sloot ik Franks deur achter me.
Agnes draaide zich om en viel me met tranen in haar ogen om mijn hals.
“Dit maakt me zo gelukkig.”
۩
Uren later kwam Maaike de kamer uit en het leek wel of ze een metamorfose had ondergaan. Je kon zien dat ze flink gehuild had, maar o, wat zag ze er gelukkig uit. Het was een compleet andere Maaike, vrolijk,
opgelucht, stralend en vooral: ze leek wel mooier dan nog maar die paar uur geleden. Ze liep op me toe en zonder een woord te zeggen sloeg ze haar armen om me heen en kuste me op mijn wangen.
Even bleven we zo staan, voor ze zich losmaakte en me met glanzende ogen aankeek. Haar glimlach op dat moment is nog zoiets dat me nooit meer los zal laten.
Roland zal niet geweten hebben wat hem ’s avonds en ’s nachts overkwam. Ik was onverzadigbaar in bed en die nacht vergoedde ik de schade van de nacht ervoor, inclusief woekerrente. Hij kreeg vrij spel en we
maakten er een koninginnenacht van, volgepropt met evenementen!
Ergens in de ettelijke uren die we ‘vervreeën’ zat Roland in kleermakerszit op bed. Zijn oversized pyloon torende blijmoedig tussen zijn benen vandaan omhoog, een vlaggenmast met rode knop, ter ere van zijn
Koningin. Zijn handen aan de knop.
Zijn koningin zat in al haar glorie voor hem, op knieën en een elleboog. Met mijn kontje hoog in de lucht, gericht naar zijn ogen, verwende ik mezelf. Met mijn vrije hand, onder mijn buik door.
Ik opende mijn tunneltje, met vingers die mijn lipjes wijd spreidden, alleen voor hem. Het tere vlees bloeide open voor zijn ogen, als blaadjes van een roze roos in zacht ochtendlicht.
Twee vingers van mijn hand bedienden de lipjes, open en dicht en schoven van voor naar achter door mijn glinsterende hofje. Ze wreven stevige cirkels over alle plekjes, over het epicentrum van mijn geslacht, tot de
drukgolven als een tsunami door mijn lijf raasden en ik overspoeld werd door golven van genot.
Beide duimen van zijn handen sperden me open, het gevoel als van een speculum, zo wijd. De rek van mijn lipjes begrensden de opening, strak als snaren in de uiterste stand. Ik werd ontsloten en gevuld, gevuld met
ons beider joystick, van achteren, geheel.
De hand die ik gebruikte voor mijn eigen plezier, sloot zich om het buideltje dat bengelde onder zijn buik. Ik moest ver reiken, maar de beloning was zijn zakje, stevig, in de palm van mijn hand. Vijf vingers kneedden en
masseerden, bewogen in het ritme van zijn stoten: erin, terug, naar voor en naar achter, tot ik hem voelde spuiten en mijn spieren die hem omsloten hem molken en hij me vulde met zijn zaad.
Direct trok hij zich terug en ik draaide me om, alleen nog op mijn knieën. Nam zijn hardheid in mijn hand, sloot mijn mond over de zijne. We tongzoenden en terwijl mijn hand hem zijn laatste druppels ontrukte, drupte ik
als vanzelf leeg.
Het laken moest ik even later verschonen.
۩
Op woensdag in de erop volgende week kwam Maaike voor het eerst bij me thuis en vertelde ze haar verhaal van die zaterdagmiddag. Ze had een enorme bos bloemen voor me meegenomen, een cadeautje van het
hele gezin, en ze bombardeerde me die avond met alle woorden die zij en Frank tegen elkaar hadden gezegd.
Ik herkende haar niet meer, zo onstuimig was ze, en ik begon te vermoeden dat de last die ze sinds het ongeluk op haar frêle schouders had gedragen, nog veel zwaarder moest zijn geweest dan ik tot nu toe had
gedacht. Een last die nu verdwenen was.
We werden in de loop van de weken die volgden hartsvriendinnen, wat mij betreft voor het leven, en ik hoorde van Frank alle lovende woorden die ze tegen hem over me zei.
Frank vertelde me ook dat ze weer bij elkaar waren en dat gaf de aanzet tot de onvoorziene ontwikkelingen die volgden en het gevolg waren van zijn ontboezemingen over mij.
Dat was in de derde week nadat Frank en Maaike elkaar ontmoetten.
Op donderdagavond belde Maaike me op en vroeg of ze het volgende weekend bij me kon komen logeren en met me mocht praten. Uiteraard stemde ik toe, want ik was echt gek op haar geworden. Ze was volledig
opgebloeid en zelfs door de telefoon was de stem van een zelfbewuste meid overduidelijk te horen. Daardoor kreeg ze een totaal andere uitstraling. Ze was simpelweg niet alledaags meer. Er klonk aan de ander kant
van de lijn iemand; geen bleu meisje meer, maar een wilskrachtige jonge vrouw. Daar kan ik echt van genieten; iemand helpen tot bloei te komen.
We spraken af dat ik haar vrijdag zou halen en dat ze tot zondagavond zou blijven.
۩
Maaike installeerde zich in de logeerkamer waarin ik ook mijn neefjes te logeren had gehad.
’s Avonds zijn Maaike en ik gaan wandelen in het natuurgebied bij mijn woonplaats, terwijl Roland een oefenwedstrijd speelde in Amsterdam.
Arm in arm liepen we over de grotendeels verlaten paden, tussen de bomen door, langs het water en het duurde onverwacht lang voor Maaike begon te praten.
“Carlijn? Mag ik wat over jou en Frank vragen?”
“Natuurlijk. Vraag maar.” Ik vermoedde wat er ging komen.
“Frank heeft me alles verteld over wat je gedaan hebt toen je bij hem was. Ik bedoel niet de verzorging, maar dat andere.”
Ze bedoelde natuurlijk het seksuele en ik wachtte af wat er volgde.
“Is dat echt allemaal gebeurd?”
“Als je bedoelt dat hij me heeft mogen bekijken en aanraken, ja, dat is echt gebeurd.”
“Waarom heb je dat gedaan?”
De vraag had aanvallend kunnen klinken, maar deed dat niet. Toch moest ik nadenken voor ik naar waarheid antwoordde.
“Op een avond vertelde hij me over jou en het ongeluk. Hij was toen erg down en zei dat geen enkele vrouw hem meer zou willen, zoals hij was. Vroeg zich af of hij ooit nog een vrouw zou hebben en of hij nog kinderen
kon krijgen. Hij vertelde toen ook dat jullie kort voor het ongeluk op jouw kamer voor het eerst intiem met elkaar waren geweest en was erg terneergeslagen bij de gedachte dat zoiets nooit meer zou gebeuren.
Ik heb het er toen ’s avonds met Roland over gehad en die suggereerde eigenlijk dat ik Frank wel kon laten ervaren dat er wel degelijk seksueel contact mogelijk was en dat heb ik toen Frank laten ervaren.
Vind je dat ik dat niet had moeten doen?”
“Nee, daar gaat het me niet om. Weet je, ik denk dat ik nog steeds om Frank geef en als het een keer zover komt, zou ik ook wel zoiets willen doen. Dat wat jij gedaan hebt. Alleen; ik heb er helemaal geen ervaring
mee.”
Terwijl we verder wandelden bleek dat Maaike na haar ervaring met Frank en als gevolg van het ongeluk nooit meer met een jongen samen was geweest en dus eigenlijk een nieuweling was op het gebied van erotiek.
Haar neerslachtige, schuchtere uitstraling en het litteken over haar wang hadden er vast en zeker toe bijgedragen dat geen enkele jongen ooit nog toenadering had gezocht en dus was Maaike een onvervalste maagd.
Onder het wandelen praatten we over seksualiteit en over de dingen die Frank en ik gedaan hadden en hoe ik en Roland vrijden. Het was min of meer een soort seksuele voorlichting die ik haar gaf.
Maaike vroeg door naar alle intieme details en die gaf ik haar. Ik hield niets achter en vertelde onverbloemd wat we deden. Ik heb het nooit moeilijk gevonden over mijn seksuele ervaringen te vertellen en dus kon ik
open met Maaike praten.
Thuis praatten we erover door. Roland was nog niet thuis, waardoor Maaike en ik als vrouwen onder elkaar konden spreken.
Maaike leek wel een spons, die alles wat ik vertelde in zich opzoog en haar hoofd moet overgelopen zijn van alles wat ze hoorde.
Roland kwam om half twaalf thuis en toen hebben we nog een tijdje supergezellig met z’n drieën over andere dingen zitten kletsen. Pas laat in de morgen gingen we slapen en liet ik Maaike in de logeerkamer achter met
haar eigen gedachten en kroop zelf naast Roland in bed.
Ik was heftig in voor een robbertje stoeien, want van alles wat ik zo open en bloot aan Maaike verteld had, was ik behoorlijk opgewonden geraakt. Weliswaar was ik wat afgekoeld tijdens het gesprek met Roland erbij,
dat nam niet weg dat ik me nog steeds lekker geil voelde. De onverbloemde seksuele signalen die ik uitzond waren dan ook niet mis te verstaan en werden door Roland feilloos opgevangen en in daden omgezet.
Misschien waren het ook wel feromonen. Well, whatever, it did work!
Gelukkig had Roland nog voldoende energie over na zijn wedstrijd en hij rolde me op mijn buik en spreidde mijn benen zo ver als ik kon gaan. Zoals altijd liet hij de lamp aan, want visueel als hij is ingesteld, wil hij graag
mijn heerlijkheden zien als hij er mee speelt.
Zittend tussen mijn wijd gespreide benen masseerde hij mijn dijen en billen en terwijl ik genietend met mijn hoofd op mijn armen lag en zijn attenties onderging, voelde ik hoe hij steeds dichter zijn doel, mijn kutje,
naderde.
Op alle stukjes huid van mijn achterwerk, op mijn billen en ertussen, plaatste hij lichte zuigzoentjes en ik baadde mezelf schaamteloos in al zijn attenties. Ik werd als was onder zijn vrijmoedig onderzoekende handen die
dichter en dichter bij mijn spleetje kwamen, tot ik ze er overheen voelde wrijven en hij met soppende geluidjes mijn eigen vocht over mijn hele onderkant uitsmeerde.
Vingers gleden in en uit mijn kutje en over mijn genotknopje en ik wist dat het niet lang kon duren of ik zou klaarkomen onder die niet aflatende handen.
Met wat laatste druk tegen mijn pareltje en andere vingers op mijn roosje, bezorgde hij me het zoveelste hartverscheurende orgasme sinds ik hem ken.
Roland verplaatste zich daarna tot hij schrijlings over mijn middel zat. Ik voelde hoe hij mijn benen en billen ver uit elkaar hield en zijn hoofd tussen mijn benen boog om zijn mond over mijn gezwollen vrouwelijkheid te
sluiten. Met zijn handen tegen mijn onderbuik tilde hij m’n heupen iets op, zodat hij overal goed bij kon.
Hard zuigend aan mijn harde bobbeltje bezorgde hij me schokgolven van genot voordat hij me liet zakken. Pas na lange tijd liet zijn tong me met rust, al streelde een hand nog steeds over mijn spleet en likte hij die met
een gelukzalige glimlach telkens weer af.
Er moest flink wat lichaamssap gevloeid hebben en ik wist dat hij elk druppeltje ervan gulzig van me af had gelikt, verzot als hij er op is!
Nadat Roland van me af was en ik me had omgedraaid, legde ik hem op zijn rug. Zoals hij tussen mijn benen had gezeten, ging ik op mijn knieën tussen de zijne zitten en woelde door de haartjes op zijn dijen.
Zijn grote jongen stond zo stijf, dat ondanks dat hij lag, zijn lul nergens zijn buik raakte. Ik nam zijn zak in mijn handen en kneedde zijn ballen met mijn vingertopjes. Tergend langzaam, zoals hij bij mij, schoven mijn handen
richting zijn snoeiharde rakker en met één hand eronder tilde ik die op.
Ik boog me voorover en mijn lippen schoven de voorhuid naar achter om daarna zijn hele staaf op te slokken. Zijn eikel botste tegen mijn keel terwijl ik probeerde te zuigen en ik tegelijkertijd zijn ballen bleef masseren.
Kort liet ik hem zo in mijn mond, tot ik traag maar doelbewust zijn lul liet ontsnappen en elk plekje van zijn mannelijkheid kuste; zuigzoentjes zoals hij mij die gegeven had, voor ik opnieuw mijn mond rond hem sloot en
fanatiek op de eikel begon te sabbelen.
Ook bij hem duurde het niet lang voor hij klaarkwam en hij zijn zaad in mijn mond spoot. Dankbaar voor zijn vocht slokte ik alles op en toen hij leeg was en zijn apparaat ineenkromp, likte ik zijn nu zachte heerlijkheid
schoon. Een soepele, dankbare tong over zijn mannelijke delen.
Ik kroop tegen hem aan om te gaan slapen. Een droomloze slaap. De droom ging dit keer aan de slaap vooraf.
۩
De volgende dag om half negen werd ik uit een sluimerslaap gewekt door zachte klopjes tegen de deur van mijn slaapkamer.
“Carlijn, ben je wakker?” hoorde ik de zachte stem van Maaike.
Roland naast me draaide zich net om, ook wakker geworden van het kloppen op de deur.
“Ja, hoor. Je mag wel binnenkomen.”
De deurklink ging omlaag en Maaike stapte binnen in een nachtpon die maar net over haar billen reikte. Haar ranke benen staken ver onder de zoom van de nachtpon uit en ik zag haar kleine, brede voetjes. Roland
moest dat alles net zo goed kunnen zien als ik, dacht ik. Had ze eigenlijk wel een slipje aan, vroeg ik me af, en het zou me niet verbaasd hebben als Roland net zoiets lag te denken.
Steunend op mijn ellebogen kwam ik iets overeind, waarbij mijn borsten bloot kwamen. Maaike keek er naar voor ze haar ogen op mijn gezicht richtte.
“Wat is er, Maaike?” vroeg ik haar toen ze naast het bed stond.
Ze stond vlak naast me en zo dichtbij, dat ik vanuit mijn lage positie onder haar ponnetje kon kijken en ik zag dat ze geen slipje aan had. Ze was waarschijnlijk zo uit haar bed naar ons toe gekomen.
“Ik heb vannacht nog liggen denken aan wat je me gisteren verteld hebt.”
“Je bedoelt wat ik met Frank gedaan heb?”
“Ja. Ik wil jullie wat vragen.” Daarbij keek ze enigszins schichtig naar Roland.
“ Nou, vraag maar dan.”
Maaike ging op de stoel achter het bed zitten, waarop Roland had zitten toekijken toen ik enkele weken geleden op mijn Sybian zat. Zonder er bij na te denken hield ze haar benen iets uit elkaar en daardoor was er een
hint van haar vrouw-zijn te zien. Vanuit mijn ooghoek zag ik dat Roland ook keek en hij kon dit beeld onmogelijk gemist hebben.
Het was een heel erotisch tafereel, deze zo onschuldige ogende Maaike op die stoel, waarschijnlijk onbewust van de inkijk die ze ons gaf.
Voorzichtig verschoof ik onder het dekbed een arm naar Roland en legde die tussen zijn benen. Zijn erectie was het bewijs dat hij hetzelfde had gezien als ik. Mijn vingers omklemden de eikel van zijn stijve lid, maar ik
bleef naar Maaike kijken.
“Je hebt me verteld wat je met Frank gedaan hebt, maar willen jullie me dat niet een keer laten zien? Ik heb zoiets nooit gedaan en als ik dat met Frank wil doen, is het misschien beter als jullie me dat eerst een keer
voordoen, zodat ik een beetje weet hoe het gaat.”
Terwijl ze het vroeg zakte haar hoofd op haar borst, verlegen als ze blijkbaar was met deze vraag. Hoe lang zou ze hebben liggen malen voor ze voldoende moed bijeen geschraapt had deze vraag aan ons te stellen,
vroeg ik me af.
Ik keek Roland aan en zag hem lichtjes knikken. Hij zag geen bezwaar.
“Als je zeker weet dat je dat wilt, oké. Dan kan Roland doen wat Frank deed.”
Ik gooide het dekbed van ons af en vroeg Roland om met zijn hoofd bij het voeteneind te gaan liggen. Zo had Maaike het best zicht op wat er gebeurde, omdat ik dan met mijn kontje in haar richting zou zitten.
We deden exact voor wat er bij Frank thuis gebeurd was.
Ik liet zien hoe en waar ik Franks handen over mijn lichaam had geleid en die tegen mijn huid had gehouden. Maaike zag hoe ik mijn borsten aan Frank had aangeboden en wat hij ermee deed en Maaike keek haar
ogen uit terwijl ik over het gezicht van Roland heen zat en hij mij likte en zoog.
Alles lieten we zien, op die ene gebeurtenis van die laatste ochtend na. Dat konden we niet nadoen omdat daarvoor Roland op een andere manier nodig was dan in zijn rol van Frank.
Regelmatig zag ik de ogen van Maaike afdwalen van mijn onderkant naar de stijve van Roland en ik wist dat die minstens zoveel aantrekkingskracht op haar uitoefende als wat er tussen mijn benen voorviel.
Frank kon dan wel onmogelijk een stijve krijgen, die van Roland stond de ganse tijd fier overeind. Het was voor hem dan ook wel iets bijzonders: een vrouw die met haar kutje over hem heen zat en een tweede die
toekeek hoe alles in zijn werk ging.
“Waarom neem je niet mijn plaats in?” vroeg ik toen we zo’n beetje alles hadden laten zien.
“Dan kun je het zelf ervaren.”
Maaike bloosde tot achter haar oren.
“Je vindt het toch niet erg Roland? vroeg ik hem en hij antwoordde volmondig van niet: “Van mij mag ze.”
“Kom. Trek je ponnetje uit en ga maar net zo zitten als ik en doe dan na wat ik zojuist heb laten zien. Het is niet eng.”
Met een rood hoofd vroeg Maaike: “Weten jullie het zeker?”
“Als jij het zeker weet,” zei ik, “als je wilt, kan het nu.”
Enigszins onzeker kwam Maaike overeind en trok met gekruiste armen haar nachtpon uit. Eronder was ze helemaal bloot.
Ik zag dat ze stevige, piepkleine borstjes had, met lichtbruine, bijna rode tepeltjes. Blijkbaar had het beeld van zojuist iets bij haar teweeg gebracht, want beide tepels piekten recht naar voren van de opwinding. Het
waren precies dat soort taps toelopende speentjes die wel op de borst zelf geboetseerd leken en waar je dolgraag je lippen omheen wilt sluiten.
Op haar venusheuvel had ze een klein driehoekje dun en oranjerood schaamhaar met daaronder een dun behaard, rossig spleetje. Het leek op het nog niet volgroeide lichaam van een tienermeisje.
“Kom,” leidde ik haar, “zwaai een been over Roland heen zodat hij bij je kan. Ja, zo.
Je moet je iets laten zakken, zodat je op zijn gezicht komt. Niet te ver: zorg dat je hem heel licht raakt en hij je aan kan raken met zijn mond. Zo ja, Frank kan zijn hoofd niet al te ver omhoog houden, weet je.
Zit ze zo goed, Roland?”
“Huh huh,” hoor ik hem brommen, waarna hij zijn tong uitstak en Maaike de eerste likbeurt van haar leven gaf. Eerst reageerde ze er niet erg op, onwennig als het voor haar was, maar al snel begon de kunde van Roland
de doorslag te geven en ik zag dat haar ademhaling sneller en sneller ging toen Roland haar knopje tussen zijn lippen nam en daar liefdevol aan likte en zoog.
Ik wist dat ze het niet lang vol zou houden zonder klaar te komen, daar was Roland te goed voor, en dat zou haar de motivatie geven om hetzelfde later met Frank te proberen.
Net zo zeker als ik daar van was, wist ik dat Roland lag te genieten onder Maaike. Haar frisse, jonge kutje moest een feest voor hem zijn, zeker omdat Maaike zich vanmorgen nog niet gewassen had en zij dus een
sterke geur moest hebben. Rolands voorkeur voor intieme geurtjes kennende maakte hij een serieuze topdag door op deze manier.
Inderdaad duurde het niet lang voor Maaike met een stel zuchtjes klaar kwam. Roland maakte van de gelegenheid gebruik om haar direct goed te bevredigen en ze schokte onder de niet-aflatende attenties van Rolands
mond. Ik zag hem haar schaamlipjes naar binnen zuigen en uitrekken en zijn tong zo ver mogelijk in haar nauwe tunneltje proppen. Die tong streelde elk stukje huid tussen haar dijen, van buiten, en waar hij kon van
binnen in haar maagdelijke kutje. Ik hoorde het slurpen van zijn mond als hij die over haar nooit eerder verkende opening sloot en haar vocht met kracht naar binnen probeerde te zuigen. Het was zinnenprikkelend om
Roland en Maaike zo bezig te zien en te horen en ik vroeg me af hoe Maaike smaakte. Ik nam me voor dat later aan Roland te vragen.
Langzamerhand kwam Maaike weer wat bij zinnen na deze eerste zinderende ervaring en opgewonden als ze was, merkte ik dat ze belangstelling begon te krijgen voor datgene wat bijna niet uit kon blijven: de penis
van Roland, die natuurlijk knalhard omhoog stond.
Opeens strekte ze een arm uit en zonder er verder bij na te denken sloot ze haar tengere vingers om de erectie van Roland.
Gebiologeerd keek ik toe wat er zou gebeuren, toen Maaike zich blijkbaar realiseerde wat ze aan het doen was en geschrokken van zichzelf haar hand terugtrok en vlug van Roland afstapte.
“Je hoeft niet te schrikken. Het is heel gewoon wat je deed. Dat zou waarschijnlijk iedere vrouw gedaan hebben. Frank kan geen stijve krijgen, dus bij hem zul je niet verleid worden, maar Roland kan dat uiteraard wel.
Schrok je erg van jezelf?”
Maaike knikte, nog steeds enigszins ontdaan, ondanks mijn geruststellende woorden.
“Voor Roland is het ook niet makkelijk hoor,” zei ik, “het is logisch dat hij bij zoiets opgewonden raakt.”
Pas toen kregen we in de gaten dat Roland met zichzelf aan het spelen was.
Hij had een hand om zijn massieve staaf geslagen en traag, maar doelbewust, was hij zichzelf aan het aftrekken. In een kalm tempo schoof hij zijn voorhuid over de glanzend roze eikel en dan weer terug tot de huid
helemaal over de stam van zijn lul teruggeschoven zat en wij beiden de dunne bloedvaatjes eronder konden zien.
Dan weer ging zijn hand met de voorhuid omhoog tot over de eikel en omlaag en zo ging dat een tijdje door. Niet gehaast, Roland liet zichzelf maximaal van elke beweging genieten.
Maaike en ik stonden er bij en keken er naar.
Ik had Roland dit al vaker zien doen. Af en toe vroeg ik hem zelfs om het te doen waar ik bij was, omdat ik supergeil word als ik hem zichzelf af zie trekken.
Voor Maaike daarentegen moet het iets heel nieuws geweest zijn en die zat dan ook met open mond gefascineerd toe te kijken hoe Roland zichzelf bevredigde.
Als Roland de voorhuid over zijn eikel trok kon je zijn zwellichaam uit zien puilen en ook de aders die vanaf de wortel langs de zijkant liepen staken dan duidelijk af. Als zijn eikel daarentegen bloot was, zag je het velletje
waarmee de voorhuid bij het gaatje vastzit, strak staan en de kop iets naar beneden trekken. Ik ben altijd blij geweest dat Roland niet besneden is, want dan had ik dit allemaal nooit meegemaakt. En er is met zo’n
velletje altijd wel iets bijzonders te doen!
Voor Roland heeft zijn voorhuid nog een ander voordeel namelijk dat hij, wanneer hij klaar komt, zijn sperma eronder op kan vangen. Dat doet hij vaak, waarbij hij met duim en wijsvinger zijn velletje bij elkaar knijpt zodat
het vocht er niet tussendoor kan. Hij is er zeer bedreven in om dan met de andere drie vingers de eikel te stimuleren door er ritmisch in te knijpen, waarbij hij de voorhuid ver naar boven trekt en het knijpen gepaard laat
gaan met een glijdende beweging van de handpalm over de uiteraard superglad gesmeerde eikel.
Soms gebruikt hij zijn andere hand erbij als hij zichzelf zo stimuleert. Dan houdt hij met een hand het velletje gesloten en slaat hij de ander om zijn staaf met de duim bovenop de top en de rest van de vingers eronder.
Die tweede hand schuift hij dan met korte bewegingen over de kop van zijn penis, waarbij vooral de duim van bovenaf druk uitoefent.
Bijna altijd als hij zich aftrekt, vangt hij zijn sperma op deze manier op in de ruimte onder de voorhuid en laat hij het later pas wegvloeien.
Soms laat hij het in een handdoek lopen, soms op zijn buik en dan mag ik het er af vegen, maar liever leegt hij zich in mijn mond.
Dit ritueel had ik al heel vaak meegemaakt en omdat ik geleerd heb sperma lekker te vinden, zeker dat van Roland, vraag ik er meestal zelf om. Vandaag wilde ik dat ook wel en toen ik zag dat de stijfheid van Roland
begon te verminderen riep ik hem dan ook bij me.
“Geef mij het maar Roland,” zei ik tegen hem en met zijn voorhuid stevig dichtgeknepen stapte hij van het bed af en kwam op me toe.
Omdat ik op een stoel zat, was zijn geval precies op mondhoogte en ik stak mijn tong uit om zijn zaad over te nemen. Roland legde zijn verslappende pracht op mijn tong en liet de voorhuid los, waarna Maaike de
stroperige vloeistof uit zijn tuitje op mijn tong kon zien stromen. Nadat hij zijn voorhuid had teruggetrokken over zijn dunnere wordende eikel, sloot ik mijn lippen daar omheen en zoog de laatste restjes warm sperma van
achter de rand van de glans en liet hem met een plopje tussen mijn lippen door ontsnappen.
Kortdurend hield ik mijn mond open en konden Roland en Maaike de slierten in mijn mond zien, voor ik de lippen sloot en het goedje als ware het wijn, door mijn mond rond mijn tong spoelde om de smaak optimaal te
proeven.
Het romige spul met de unieke smaak streelde mijn tong en verhemelte, voor ik het, in tegenstelling tot andere keren, in een papieren zakdoekje uitspuwde.
Maaike was volkomen verbijsterd van wat ik had gedaan en ik probeerde haar uit te leggen hoe ik tegen iets dergelijks aankeek.
“Je vindt het raar hè, wat ik deed? Maar ik vind het lekker om sperma in mijn mond te hebben. Het voelt heel zacht, een beetje geleiachtig, aan en heeft een zwak smaakje, een beetje op de achtergrond. Een tikkeltje zilt,
maar het heeft ook wel iets bitters en dat maakt het aangenaam om te proeven. Voor mij tenminste.
Meestal slik ik het door en dan voel je het zo lekker je keel in glijden, al wordt het dunner als je het lang in je mond hebt. Het vermengt zich snel met je eigen speeksel.
Veel vrouwen willen niet dat een man zijn zaad in hun mond spuit, maar ik heb geleerd het te waarderen en daarom mag Roland het bij mij wel. Bovendien: hij likt ook het vocht op dat ik aanmaak als ik opgewonden ben
en klaarkom.”
Ik geloof niet dat Maaike wist wat ze moest zeggen. Ze was verbijsterd, had het me zien doen, maar kon het geloof ik nauwelijks bevatten. Het was niet iets dat zij bij Frank zou kunnen doen, want die kon geen
zaadlozing krijgen, maar ik was benieuwd of ze er een volgende keer anders op zou reageren als deze eerste schok een beetje geluwd was.
Nadat ze in bad gezeten had en terwijl ze zich aan het opmaken was, vroeg ik haar waarom ze niet probeerde haar litteken te camoufleren. Daar bestaan genoeg middeltjes voor, dus dat behoefde absoluut geen groot
probleem te zijn. Het antwoord weerspiegelde haar huidige persoonlijkheid toen ze me vertelde dat ze dat bewust niet wilde doen. Dat litteken was iets dat sinds het ongeluk bij haar hoorde en iedereen mocht het zien.
Het was een stukje van haar geworden. Ze zag het als een deel van haar identiteit en ze wilde dat niet verstoppen.
Iedereen moest haar maar accepteren zoals ze was en deden ze dat niet, nou, dan maar niet, dan waren ze volgens Maaike ook niet waard om mee om te gaan.
Zelden heb ik iemand met zo veel overtuiging zichzelf neer zien zetten. Het getuigt van een sterk zelfbeeld dat zij dat, op haar leeftijd, al zo overtuigend deed.
۩
Dat was wat er dat weekend gebeurde met Maaike. Ze sliep die tweede nacht gewoon in de logeerkamer, kwam niet meer naar Roland en mij toe terwijl we in bed lagen en die avond praatte ik met Roland over wat er
die ochtend voorgevallen was en beschreef hij me de smaak van haar rosse spleetje. Dat deed me stiekem verlangen ook eens met Maaike te vrijen.
Toen we uitgepraat waren stak ik mijn vingers in mijn mond en smeerde m’n speeksel uit over mijn nestje. Toen ik ook Rolands speelgoed had opgewarmd, klom ik over zijn heupen heen en liet me op hem zakken. Het
vertrouwde gevoel van een met mijn lievelingsding gevuld kutje deed me goed. Gelikt worden en daardoor klaarkomen is fantastisch, maar regelmatig wil ik toch ook die vulling voelen, diep in me, als mijn toppunt van
intimiteit. Niet voor niks ben ik van onder gemaakt om zo’n ding te ontvangen en te koesteren.
Recht boven Roland gezeten en met zijn handen op mijn borsten dansten we in één ritme; een passionele choreografie voor twee geslachten. Opnieuw speelden we dat hartstochtelijke spel …
