8
Hoger en hoger vluchtte hij de berg op. De bomen en de dichte begroeiing eronder boden de Man ampele bescherming en hij had de nacht onder hun dekking doorgebracht. Hij kreeg echter honger en moest eten
vinden. Pas later, als de politie niet langer in de buurt zou zoeken, in de veronderstelling dat hij weggevlucht was, wilde hij de berg afdalen.
Op zijn vlucht kwam hij bij het meertje en trof er de sporen aan van Cathy en Bernard. De voetstappen leidden hem tot in het kamp, dat leeg en verlaten was. Alsof het speciaal voor hem hier neergezet was doorzocht hij
de tenten op eten en alles wat hij kon gebruiken. Eten en drinken was ruim voorhanden en dat liet hij zich smaken, onderwijl zijn zoektocht voortzettend.
Hij vond de generator die gedempt stond te zoemen en draaide zonder er bij na te denken aan een knop waardoor de generator afsloeg. Onaangedaan vervolgde hij zijn strooptocht door het kamp.
In de tent van Lieve en Jasper vond hij een groot jagersmes, precies wat hij nodig had om in deze bossen op de berg te overleven. Zo’n mes is voor alles geschikt, dus dat nam hij mee.
De volgende tent was die van Cathy. Binnen rook hij direct dat hier een vrouw huisde, haar geur doordrenkte alles wat hij tegenkwam. Op haar slaapzak vond hij een nachtpon. Hij hield de dunne stof tegen zijn wang en
onder zijn neus en ademde wellustig de zoetige geur in.
Achterin de tent vond hij een gedragen slipje, doordrongen van de geur van haar jonge kut. In gedachten zag hij de draagster voor zich, rondborstig en geil, en zijn lul groeide in zijn broek. De wulpse geur van het broekje
hitste hem vreselijk op. Hij was al maanden zonder vrouw en hij nam zich voor haar te zoeken en haar zijn lusten te schenken, onmogelijk als het voor hem was zich los te maken van zijn primitieve instincten. Nu hij een
vrouw rook moest hij haar hebben.
Zeker na al die maanden in de cel met alleen zijn handen, vertroebelden de gedachten aan haar lichaam en de mogelijkheden die dat bood, zijn geest. Hij werd blind van begeerte, kon aan niets anders meer denken en
verheugde zich op zijn prooi.
Hij sleepte genietend zijn grove tong door het kruisje en stopte het broekje in zijn zak, voor later af en toe nog eens een snuifje, en stapte de tent uit.
“Hé, wat moet dat in die tent. Die is niet van jou. Scheer je weg.”
De Man keek in de richting waar het stemgeluid vandaan kwam en zag Lieve op hem afkomen.
“Ga weg man. Je hebt hier niets te zoeken. Geef dat mes hier, dat is niet van jou.”
“Oké,” sprak de Man, “hier heb je het.”
De Man stapte naar voren en eer Lieve er erg in had haalde de Man het mes naar hem uit en reet zijn buik van onder tot bij het borstbeen open. Ver in de onderbuik drong de scherpe punt door de stof van zijn broek
heen en schoot door tot diep in de weke delen. De ongelooflijke kracht van de Man trok het mes omhoog door de spieren van de buikwand heen. Darmen werden doorgesneden en bij de ribben perforeerde het mes het
hart en de longen, voor het uit Lieves lijf getrokken werd. Verdwaasd door wat er gebeurde voelde Lieve eerst geen pijn, keek naar de gapende snee in zijn buik, voor de moordende pijn tot zijn bewustzijn doordrong.
Bloed gutste uit de afgrijselijke buikwond en voor het lichaam van Lieve de grond raakte was hij dood. Hij kreeg geen kans zich te verdedigen en stierf in de kracht van zijn leven.
Nadat hij het mes aan Lieves kleren had afgeveegd, liep de Man de richting in waaruit Lieve gekomen was en ontdekte de ingang van de grot. Hij liep naar binnen en botste pardoes tegen Isaac op.
“Wat moet dat? Waar is Lieve?” vroeg hij de Man, verbaasd een vreemde te zien.
“Oh, heette dat mietje Lieve. Nou, Lieve is in de hemel. Zijn mooie buik ligt helemaal open en blijkbaar kon hij daar niet tegen. Hij wilde dit mes van me afpakken, maar dat kon hij natuurlijk niet. En kijk daar eens. Daar
hebben we schatje ook. Herken je dit broekje?”
De man haalde het slipje dat hij in haar tent had gevonden uit zijn broekzak en zwaaide er mee door de lucht. Opnieuw likte hij het kruisje en rook er aan. Ik heb trek in jou, schatje. Je broekje ruikt zo lekker. Als die kut
tussen je benen net zo lekker ruikt wil ik je wel naaien.”
Isaac sprong tussen hem en Cathy.
“Oh, wat een stoere kerel zeg. Ga jij haar beschermen? Is ze jouw schatje soms? Toevallig neem ik wat ik wil, dus als ik jou was zou ik maar opzij gaan.”
“Nee, je krijgt haar niet. Ga weg. Hier is niets voor je te halen,” en met zijn armen wijd, als om de Man de weg te versperren, schermde hij Cathy af.
“Ook goed,” bromde de Man.
Helaas was ook voor Isaac de Man veel te snel en twee halen met het mes betekenden zijn dood. Cathy bleef alleen achter, overgeleverd aan de grillen van de Man.
9
Daar stond ze. Lieve en Isaac allebei dood en zelf in een hoek gedreven.
De Man torende hoog boven haar uit. Ruim twee koppen groter was hij en ze voelde zich onbeduidend tegenover zo’n massa spieren. Zeker 2 meter 20 leek hij en navenant breed. De ongeremde agressie van de Man
bij de moord op Isaac deed haar het ergste vrezen.
“Laat me alsjeblieft gaan. Ik zal heus niks zeggen, tegen wie dan ook. Maak me niet dood alsjeblieft,” smeekte ze.
“Je begrijpt het niet, schatje. Jou maak ik niet dood. Met jou heb ik andere plannen.”
Een arm schoot ineens naar voren en een enorme knuist greep de voorkant van haar overall. Met de stof in zijn vuist geklemd tilde hij haar op alsof ze een veertje was en haalde haar naar zich toe.
“Mmm, je ruikt lekker, schatje. Dat wordt genieten met jou.”
Terwijl hij haar gezicht vlak voor het zijne hield en haar voeten hulpeloos boven de grond bungelden, stak hij zijn tong uit en likte haar gezicht.
“Je smaakt ook lekker. Heb je weleens een echt goede beurt gehad, van een echte vent? Nee, natuurlijk, je bent mij nog nooit tegengekomen. Dat zou trouwens ook je laatste keer zijn geweest.”
Een tweede hand greep zich vast in de stof bij haar kraag en alsof de overall van papier was rukte de Man in een keer de gehele voorkant open. Een vinger haakte tussen haar borsten achter het bandje van haar beha
en met een licht rukje knapte ook die open en legde hij haar borsten bloot.
“Godverdomme, wat een kleine tietjes!” gromde de Man teleurgesteld.
Doodsbenauwd spartelde Cathy in de handen van de Man en probeerde zich aan zijn greep te ontworstelen. De Man hield haar echter met een hand aan haar bovenarm in een stalen greep. De andere hand greep een
borst en kneep er hard in.
“Au, je doet me zeer,” huilde Cathy, toen de Man de tepel plette tussen twee vingers.
Ze schopte de Man waar ze hem kon raken en krabde in zijn gezicht en vocht als een bezetene om zich te bevrijden. Het maakte totaal geen indruk op hem.
“Je bent een lekker kittig ding, schatje. Die heb ik het liefst en die vind ik het lekkerst. Je bent niet zo’n dooie kut waar je niks aan hebt.”
Cathy voelde dat de Man haar losliet en zette het direct op een rennen naar de uitgang van de grot. In doodsangst vluchtte ze op haar hardst naar de vrijheid.
“Oh nee, schatje, niks ervan. Hier blijven. Jij en ik gaan eerst een heleboel lol maken, wij tweeën.
Cathy was nog niet eens halverwege, toen de Man met twee reusachtige passen bij haar was en haar in de nek greep. Ze voelde de pijn van de ijzeren greep rond haar hals waaraan hij haar terugtrok.
“Als je wegloopt zal ik je moeten vastbinden tot ik zover ben,” hoorde ze hem zeggen en direct werden haar polsen met een tie wrap bijeengebonden.
De Man gooide een klimtouw over een uitstekende rotspunt hoog in de grot, bond het aan de polsen van Cathy en trok haar omhoog, zover dat ze met gestrekte armen nog net kon staan.
“Zo. Dat zal je de lust ontnemen om weg te lopen, schatje.”
Met het mes dat hij in de tent van Jasper gevonden had sneed hij de mouwen van de overall open tot de stof geen houvast meer had en tot op haar heupen terugviel en ze met een volledig onbloot bovenlijf aan de
koorden hing.
De twee handen van de Man grepen haar borsten en knepen gemeen hard in het gevoelige vlees.
Cathy brulde het uit van de pijn.
“Kleine tietjes ja, maar wel stevig. Waarom jank je nou? Voelt dit niet goed dan? En ik begin nog maar net!”
De man deed een klein stapje terug en zette het lemmet van het grote jachtmes onder tegen een tepel. Cathy voelde het staal tegen haar huid en klam angstzweet brak haar uit. Onmachtig iets te zeggen kantelde ze
haar kin naar haar borst en keek angstig naar het mes en wat de Man ermee ging doen.
“Spannend hè? Het is vlijmscherp. Kijk maar.”
Hij nam het mes onder haar tepel weg en haalde het snijvlak vrijwel zonder te drukken langs de binnenkant van een bovenarm. Het lemmet raakte de huid nauwelijks en toch veroorzaakte het een dun straaltje bloed dat
in haar oksel liep.
Cathy jammerde onophoudelijk toen ze zag wat het mes aanrichtte.
“Zie je hoe scherp het is?
Eens kijken wat je nog meer voor lekkers te bieden hebt.”
Met de punt van het mes streek hij langs haar borsten en over de buik naar beneden. Bij haar onderbuik verdween de punt in de hangende overall en moeiteloos sneed hij door de stof tot in haar kruis. De beide pijpen
volgden, waarna de overall finaal door midden gesneden op haar enkels viel.
Met nog slechts een miniem slipje aan hing ze voor hem, terwijl hij grommend haar lichaam bekeek.
De veters van haar schoenen kwamen daarna aan de beurt en zonder dat ze er ook maar iets tegen kon beginnen trok hij haar schoenen en sokken uit.
Twee snelle halen met het mes sneden tenslotte de dunne zijkoordjes van het broekje door en toen was ze helemaal naakt.
“Wel, wel, wel. Je hebt je bijna helemaal geschoren vanmorgen zeker? Ik geef de voorkeur aan flink wat haar op een kut, maar ik zal het ermee moeten doen.”
Bruut duwde hij haar benen uit elkaar en stak ruw een vinger tussen haar droge lipjes.
“Je bent nauw, schatje. Dat wordt lekker voor me.”
Nadat hij zijn vinger uit haar gehaald had draaide hij haar om en greep haar billen.
“Klein kontje ook. Je bent niet erg vrouwelijk, hè? Waarom heb je geen lekkere dikke kont? Daar heb je als man tenminste wat aan. Je lijkt wel een schrielkip.”
De man sloeg een arm rond haar buik en tilde haar op. Met aan elke kant van zijn heupen een been lag ze wijd gespreid op de behaarde arm, met haar kont open en bloot gericht naar zijn gezicht.
Cathy voelde hoe hij haar billen uit elkaar duwde en een dikke vinger in haar poepgaatje naar binnen schoof. Ze voelde de hele vinger tot diep in haar darm glijden en daar wroeten tot hij hem terugtrok, haar los liet en
weer voor haar ging staan.
“Nou, je hebt voldoende lekkernijen voor me,” zei hij, waarna hij zijn bruine vinger in zijn mond stak en die verlekkerd aflikte.
“Zie je, ik lust je rauw.”
Cathy vond het zo goor en was zo woest over wat hij met haar deed dat ze zonder erbij na te denken haar mond vol speeksel zoog en de volle laag recht in zijn gezicht spuugde.
Onberoerd likte de Man het van zijn neus druipende speeksel op en slikte het door.
“Dacht je dat ik dat niet zou lusten? In Japan spugen schoolmeisjes flesjes vol en dan kan je dat kopen. Let maar eens op hoe ik je straks lust,” zei hij, “maar dat flik je me niet nog eens.”
Onverwacht sloeg hij haar zo hard met een open hand tegen haar wang dat de klets schel door de grot klonk. Haar hoofd sloeg hard opzij en de wang gloeide hevig na van de wrijving.
“Ik heb nu alles van jou gezien, zal ik je nu laten zien wat voor traktaties en lekkernijen ik voor jou heb?”
Zonder een antwoord af te wachten begon de Man zichzelf te ontkleden.
De brede borstkas van de man was ruig behaard met donkere krullen. Hij boog zich voorover om zijn schoenen los te maken toen Cathy haar kans schoon zag en hem met haar wreef een trap recht onder zijn kaak gaf.
Haar voet deed afschuwelijk pijn van de trap toen ze de harde onderkaak van de Man raakte. Het voelde bijna alsof er een botje in haar voet gebroken was.
De Man richtte zich op, bloed drupte uit een hoek van zijn mond en spetterde op haar lichaam toen hij sprak.
“Ah, je bent zo’n lekker schatje. Seks en pijn samen, daar hou ik van en jij blijkbaar ook. Wat kunnen we dan nog een hoop plezier samen hebben,” en meteen balde hij zijn vuist en dreunde die in haar onderbuik, precies
tussen de uitstekende heupkammen. De slag kwam volkomen onverwacht en Cathy had geen tijd haar buikspieren aan te spannen om zo de klap nog een beetje op te vangen. Niet dat dit veel geholpen zou hebben.
Door de doffe dreun werden haar voeten van de grond getild en voor een kort moment balanceerde ze op de eeltige knokkels van de vuist, hangend aan het touw.
Haar baarmoeder en ingewanden kregen de volle energie van de klap te verwerken.
De drukgolf die als gevolg van de klap door haar lichaam raasde, bereikte via de darmen de maag, die protesteerde tegen deze behandeling door de volledige inhoud eruit te gooien in de enige richting waarheen dat
kon: met de drukgolf mee de slokdarm in, terug naar waar het voedsel vandaan kwam.
Een fractie van een seconde later bereikte de drukgolf het hart, dat het precies midden tussen twee slagen in trof. Het reageerde op deze klap door een volledige cyclus over te slaan. Gelukkig was het een jong hart en
herstelde de sinusknoop het elektrische ritme snel.
Vrijwel gelijktijdig met het hart werden de longen samengeperst en de lucht erin met kracht teruggestuurd in de luchtpijp.
De maaginhoud uit de slokdarm en de lucht uit de longen kwamen tezamen in de neus-keelholte, waar het zich vermengde en onder hoge druk een uitweg zocht naar buiten. Het zure, korrelige mengsel vond de beide
openingen naar buiten en perste zich door de neus en mond uit haar lichaam. Proestend en hoestend golfde het met lucht vermengde braaksel eruit. Lange slierten maaginhoud van een onbestemde kleur hingen uit
haar neus en mondhoeken en dreigden haar te verstikken. De ademreflex van haar lichaam zoog een enkele ademteug langs het braaksel in de mond naar de longen en gelukkig kon ze daarmee de restanten van de
maaginhoud uit haar neus, keel en mond weg hoesten, wat voorkwam dat ze stikte.
Als een natte vaatdoek hing Cathy aan het touw waarmee haar armen omhoog werden gehouden, niet in staat zichzelf overeind te houden. De afschuwelijke pijn in haar lijf verdoofde haar benen die slap onder haar
geteisterde romp bengelden.
Heel langzaam verstierf het gevoel tot er een doffe achtergrondpijn achterbleef en ze zwalkend weer enigszins kon staan. Met pijn en moeite slaagde ze erin haar ogen te openen en zag ze de man voor zich staan.
Naakt.
Wat ze zag ontlokte een kreet van verbijstering aan haar schrale keel.
Haar ogen kleefden vol walging aan het enorme, stijve geslacht tussen de benen van de man en ze hapte naar adem. Zijn lul was gigantisch groot. Misschien wel 30 centimeter stijf vlees wees schuin omhoog naar haar
buik. Vingerdikke aders pompten bloed naar strak gevulde zwellichamen die zijn lul dikker maakten dan haar onderarmen. De man hield een van zijn enorme klauwen om zijn lul geslagen en trok de voorhuid naar achter.
Een ijzingwekkende eikel kwam bloot, die wel drie keer zo groot leek als die van een normale man.
Onder dat monsterlijke wapen hing een zak waar een prijsstier zich niet voor zou hoeven te schamen. Twee zware ballen trokken het slappe vlees van de zwaar behaarde zak omlaag tot bijna 20 centimeter onder de lul.
Een eigrote bal bolde de onderkant van de zak, terwijl de tweede iets hoger hing.
Met verwilderde ogen deinsde Cathy terug tot zover het touw het toeliet. Dit kon niet waar zijn, dacht ze en ze realiseerde zich dat haar de hel te wachten stond.
“Mooi hè, schatje,” sprak de man terwijl hij al pompend met zijn hand op haar toe kwam lopen, het mes in zijn andere hand. “Heb je ooit zo’n mooie lul gezien? Jullie schatjes willen toch altijd een grote lul in je kut? Nou,
zoals je ziet heb ik de grootste en de stevigste. Zullen we dan nu maar gaan spelen?”
De man stond pal voor haar en Cathy voelde de wanstaltige eikel hard tegen haar buik drukken.
“Alstublieft, doe dat niet, ik smeek u, laat me alstublieft gaan!”
“Heel goed gespeeld, schatje. Zo hoor ik het graag. Net doen alsof je geen zin erin hebt en dat ik dan toch door moet gaan. Jullie spelen die spelletjes graag hè?”
“Nee, echt, ik meen het. Alstublieft, het doet zo zeer.”
“Dat vind je toch fijn? Wacht ik zal je nog wat meer opwinden.”
De Man liep achter Cathy om en pakte haar opnieuw met een arm om haar buik heen vast. Ze probeerde voor hem weg te draaien, maar was kansloos. Hij tilde haar voeten van de grond zodat ze opnieuw over zijn
onderarm heen lag. Ze voelde het koude staal van het mes tegen haar rug en probeerde zich krampachtig los te rukken. Zonder een afzetpunt onder haar voeten en tegen de rauwe kracht van de Man was ze daar echter
niet toe in staat. Ze voelde van boven af de punt van het mes gaatjes prikken in de huid over de uitsteeksels van haar wervels. Ze gilde het uit. Niet van de pijn, nog niet, maar puur van de angst voor wat in het verschiet
lag.
Ze voelde kleine druppeltjes bloed langs haar rug naar beneden kruipen tot bij haar billen, waar een hand het uitsmeerde over haar sterretje en tussen haar schaamlippen. Opnieuw kwam de Man voor haar staan.
“Ik heb vast wat van je bloed over je openingen gesmeerd, want je bent zo nauw dat ik denk dat straks nog wel meer van dat mooie rooie spul tevoorschijn komt. Wil je eerst in je kut of liever in dat magere kontje van je
geneukt worden? Zeg het maar.”
Opnieuw stak de Man een hand tussen haar benen. Door de breedte van de hand werden haar dijen wijd uit elkaar gedrongen en ze voelde de duim van de Man diep tussen haar schaamlippen binnendringen. De
middelvinger van de hand kromde zich en boorde zich met geweld in haar bruine holletje.
De drie andere vingers lagen gestrekt tegen haar billen en terwijl ze zo op zijn hand zat, tilde hij haar op tot haar gezicht vlak voor het zijne zat.
Diep in haar onderbuik bracht de Man de duim en de middelvinger naar elkaar toe, tot alleen de inwendige weefsels van haar bekken de twee nog scheidden.
“Je mag kiezen. Wil je straks liever eerst in je kut genaaid worden of liever eerst in dat magere kontje van je?
Versteend van de doodsangst gaf Cathy geen antwoord.
“Zal ik dan maar in je kontje beginnen?”
Bijna apathisch schudde Cathy haar hoofd. Het was geen afwijzing van zijn woorden, het was veeleer een ontkenning van de ellende waarin ze verkeerde.
“Oké, eerst in je kut dan maar,” en de man zette haar op haar voeten en trok zijn hand van tussen haar dijen.
“Ik geloof wel dat je wat te nauw voor me bent, maar ik zal je helpen.”
Terwijl hij dat zei, hield de Man het flinterdunne snijvlak van het mes in de gleuf tussen haar schaamlippen en tilde het omhoog tot het de dunne huid raakte. Cathy voelde het snijvlak tegen de gevoelige huid duwen en
ging onwillekeurig op haar tenen staan om zich niet te snijden. De Man bewoog het mes echter met haar mee omhoog tot ze echt niet meer verder kon en ze wankelend op haar tenen stond en hijgend van angst dreigde
flauw te vallen. Ze kon dit niet volhouden, wist ze, en ze was bang dat ze zichzelf op het vlijmscherpe mes open zou halen.
“Je mag kiezen,” sprak de Man. “Of ik maak je openingen wat groter met dit mes, of ik naai je zo en scheur je uit. Wat wil je?”
Door de tranen van wat haar te wachten stond was Cathy niet in staat te antwoorden. Snikkend en snotterend wiebelde ze met de moed der wanhoop boven het mes, niet tot iets anders in staat.
“Nou schatje, je moet een keus maken, anders doe ik allebei en snijd ik je hele buik open en haal je baarmoeder eruit. Met het mes dan maar?”
Verlamd van de angst, murw en volkomen willoos schudde Cathy haar hoofd waarna ze wegzakte in een zalige vergetelheid.
“Godverdomme, je hebt gekozen. Je bent echt een dapper schatje!” zei de Man bewonderend, “maar ik wil wel dat je wakker bent als ik je naai. Ik wil dat je alles meemaakt. Dan naai ik je straks maar.”
Met een van teleurstelling verslappende lul, nog steeds van een ongelooflijke afmeting, maakte hij de touwen los waarmee Cathy opgehesen stond. Slap zakte ze op de grond, hij sneed de tie wrap door en legde haar
op haar rug, armen en benen wijd gespreid.
Met Cathy’s eigen geologenhamer sloeg hij vier houten tentharingen die hij bij de tenten meegenomen had de grond in en bond haar polsen en enkels daaraan vast. Haar benen waren zo wijd gespreid dat haar
kutlippen open stonden en de roze binnenkant zichtbaar was. Van tussen haar benen keek hij op haar neer en door de aanblik van haar uitnodigend geopende kut en de gedachte wat hij straks met haar kon doen,
groeide zijn lul terug tot vol formaat.
“Een plons water zal haar wel bijbrengen,” mompelde de Man binnensmonds, liet het mes op de grond vallen en beende met grote stappen de grot uit om water te gaan halen.
10
Bij hun afdaling in de Val, hadden Bernard en Jasper gebruik gemaakt van een camp ladder, een 10 meter lange klimladder van staaldraad. De camp ladder maakte de klim veel gemakkelijker dan het gebruik van
touwen. En toch, onbekend als hij ermee was, viel de 10 meter hoge klim zwaar tegen. De treden bewogen en bovendien hingen ze klem tegen de bergwand en lieten ze daardoor weinig ruimte voor zijn voeten.
Bernard stak zijn hoofd uit boven de rand van de smalle doorgang op het moment dat de overall van Cathy doorgesneden werd en op haar enkels zakte. Verbijsterd zag hij wat er gebeurde. Hij zag het lichaam van Isaac
liggen en haalde snel zijn hoofd boven de rand weg.
“Jezus, man,” fluisterde hij tegen Jasper die vlak achter hem omhoog klom, “er is daar een reusachtige vent die Cathy gevangen houdt en haar helemaal heeft uitgekleed. Isaac ligt op de grond en het lijkt wel of die kerel
hem vermoord heeft. Lieve zie ik nergens.”
Jasper stapte met moeite naast hem op de smalle sport van de ladder.
“Laat mij eens kijken wat er aan de hand is,” en op zijn beurt stak hij zijn hoofd boven de rand uit en zag wat er gaande was.
“Wat moeten we doen? We kunnen Cathy niet alleen laten,” zei Bernard en hij begon verder omhoog te klimmen om haar te hulp te komen. Jasper hield hem echter tegen.
“Heb je niet gezien dat die vent mijn jachtmes heeft? Als hij Isaac inderdaad vermoord heeft, zal Lieve ook wel dood zijn. Wij hebben geen enkel wapen en we helpen Cathy niet als we zomaar naar boven klimmen en
hem aanvallen. Dan vermoord hij ons ook nog en daar is Cathy zeker niet mee geholpen. We moeten wachten tot er een goed moment komt waarop we hem kunnen verrassen en hem dan pakken.”
Bernard kon niet anders dan daarmee instemmen en daardoor zagen ze alle vernederingen aan die Cathy doorstond.
Tranen van onmacht stonden in de ogen van Bernard toen hij zag hoe de Man Cathy in de onderbuik stompte, hoe ze haar maaginhoud uitbraakte en hoe ze half bewusteloos aan de touwen hing. Zijn woede bereikte
een hoogtepunt toen de Man Cathy aan de haringen bond, klaargelegd om misbruikt te worden.
Dat werd echter ook hun kans in te grijpen, zodra de Man de grot verliet.
Vliegensvlug kropen de beide mannen over de rand van de Val om haar te helpen.
“We kunnen niet naar buiten gaan want dan riskeren we dat hij ons buiten alsnog afmaakt. Pak jij een paar rugzakken en gooi die naar beneden in de Val, dan neem ik Cathy en zal haar de trap afdragen,” riep Bernard
terwijl hij zich naar Cathy haastte, “we moeten terug naar beneden en hopen dat de Man weggaat als hij ziet dat ze er niet meer is.”
Zo snel hij kon rende hij naar Cathy en sneed haar los met het mes dat naast haar op de grond lag. Hij nam haar slappe lichaam in de brandweergreep over zijn schouder en snelde terug naar de val. Het kostte hem
moeite zichzelf en Cathy door de nauwe doorgang te krijgen, maar door haar achter zich aan te trekken lukte het hem.
Bernard had ontzettend veel moeite Cathy over zijn schouder de bewegende ladder af te dragen. Trillend van de inspanning daalde hij treetje voor treetje af waarbij hij zich slechts met een hand aan de ladder kon
vasthoudend.
Beneden legde hij Cathy voorzichtig op de grond, voor hij Jasper hielp met de rugzakken.
Jasper ondertussen, graaide drie rugzakken bijeen en griste het mes van de bodem. Bovenaan de afdaling haakte hij de ladder los van de pennen en liet deze naar beneden vallen. Hij pakte een klimtouw, legde dat om
een pen die voor de touwladder in de grond geslagen was en gooide de beide uiteinden van het touw naar beneden. Voorzichtig liet hij zich aan het touw zakken, erop lettend dat hij bij elke greep de twee draden stevig
vasthield. Beneden trok hij aan het ene uiteinde het touw rond de pen, zodat de weg naar beneden gesloten was.
“Hoe moeten we straks weer naar boven komen?” vroeg Bernard verontrust.
“In de rugzakken zitten klimijzers en die kunnen we in de wand slaan om naar boven te klimmen. Dat zien we wel als we er aan toe zijn. Voorlopig moeten we voorkomen dat die kerel naar beneden komt, want dan zitten
we pas echt in de problemen.”
Nauwelijks had hij dat gezegd of boven in de grot klonk een rauwe kreet. De Man ontdekte dat zijn ‘schatje ‘ weg was en reageerde woest. Hij zag de doorgesneden touwen waarmee Cathy gebonden had gelegen.
Iemand moest haar bevrijd hebben. Tierend en scheldend doorzocht hij de grot en stuitte daarbij op de nauwe doorgang naar de Val. Hij doorzag direct wat er gebeurd kon zijn.
Woest pakte hij een paar grote stenen die naast de ingang van de Val lagen en smeet die naar beneden.
“Wacht maar, ik krijg jullie wel te pakken. Hoe dan ook kom ik naar beneden en dan zullen jullie wat beleven.”
Jasper en Bernard vluchten weg van de stem en de gevaarlijk rondstuiterende stenen. Bernard droeg Cathy op zijn schouders, Jasper nam de rugzakken.
Hun route door de Karstgrot leidde hen door een fantastisch landschap van kalksteenkegels.
Lange stalactieten hingen hoog boven hun hoofd aan het plafond van de grot. Door de massieve stalagmieten op hun pad konden ze geen rechte lijn volgen, maar moesten ze noodgedwongen kris kras verder lopen.
De onregelmatige oppervlakte onder hun voeten maakte het niet gemakkelijk hun weg te vinden zonder zich te verstappen en hun enkels te verzwikken. Linksaf de druipsteenkamer in sloegen ze, waar ze tijdens hun
verkenningstocht enkele open gangen hadden ontdekt. Hopelijk konden ze zich daar verstoppen.
Een van die gangen verbreedde zich en vormde een kleine natuurlijke kamer. Daar stopten ze. Bernard legde de nog altijd bewusteloze Cathy neer op een zeil dat Jasper in een van de rugzakken vond en onderzocht
haar lichaam op de wondjes die de Man met het mes had aangebracht.
Gelukkig bleken de wondjes oppervlakkig. Met water uit een drinkfles waste hij het gestolde bloed weg van de snee in de huid van haar arm en van de prikjes op de wervels. Elk wondje depte hij met chloorhexidine, de
ontsmettende vloeistof uit het EHBO pakket dat hij in een van de rugzakken vond. Infecties konden in een onhygiënische ruimte als deze gemakkelijk optreden en die moesten ze ten koste van alles voorkomen.
Hij waste het bloed weg dat de Man in de bilspleet en tussen haar benen gesmeerd had en enigszins gegeneerd bekeek hij de vagina van Cathy.
Hij had gezien hoe de Man het jachtmes tussen de frêle lipjes hield en juist daar, waar de huid dun is en hygiëne zo belangrijk, kon een infectie ernstige en permanente gevolgen hebben. Voorzichtig trok hij de
huidplooien van haar uitwendige geslachtsdelen uit elkaar en keek nauwkeurig of er ergens ook maar de kleinste beschadiging te zien was. Tot zijn opluchting bleek dat niet het geval.
Hoewel hij probeerde nuchter en klinisch te zijn tijdens de inspectie, kon hij een lichte opwinding niet onderdrukken. Natuurlijk had hij al vele malen tijdens zijn studie in boeken vrouwelijke geslachtsorganen gezien en
hun functie bestudeerd. Hij kon de in - en uitwendige morfologie in het Latijn benoemen, hij kon het uittekenen, zowel van binnen als van buiten, hij kende de hormonen die bij de vrouw een rol spelen, maar in het echt
een vagina zien was een heel ander soort ervaring dan kijken naar die tekeningen in zijn anatomische atlas.
Nu zag hij het levende orgaan voor zich. Voor het eerst. Bij het openvouwen van de grote en kleine schaamlippen voelde hij de zachte huid onder zijn vingertoppen en zag hij de delicate roze kleur aan de binnenzijde.
Eigenlijk, zo moest hij zichzelf toegeven, vond hij het buitengewoon erotisch.
In een van de rugzakken vonden ze een reserve overall voor Cathy. Veel te groot, maar door de mouwen op te rollen en de pijpen om te slaan kon die haar naaktheid bedekken.
Bernard depte haar gezicht met water tot hij haar ogen onder de oogleden zag bewegen en ze bijkwam.
Dicht bij elkaar bleven de drie enkele uren zitten. Luisterend of ze geluiden konden horen die erop wezen dat de Man was afgedaald en in hun richting kwam, en fluisterend over wat er boven in de grot gebeurd was.
Pas toen Cathy voldoende op krachten gekomen was en ze alledrie de overtuiging hadden dat de kust veilig was, durfden ze verder te gaan, dieper de grot in.
Elk nam een rugzak om de schouders en voorzichtig schuifelend en zo min mogelijk lawaai makend, dwaalden ze door de gangen die een labyrint binnen in de berg vormden.
Bezorgd vroeg Cathy zich af hoe ze er ooit achter moesten komen of de Man al dan niet weg was uit de Aardmuil.
Hoger en hoger vluchtte hij de berg op. De bomen en de dichte begroeiing eronder boden de Man ampele bescherming en hij had de nacht onder hun dekking doorgebracht. Hij kreeg echter honger en moest eten
vinden. Pas later, als de politie niet langer in de buurt zou zoeken, in de veronderstelling dat hij weggevlucht was, wilde hij de berg afdalen.
Op zijn vlucht kwam hij bij het meertje en trof er de sporen aan van Cathy en Bernard. De voetstappen leidden hem tot in het kamp, dat leeg en verlaten was. Alsof het speciaal voor hem hier neergezet was doorzocht hij
de tenten op eten en alles wat hij kon gebruiken. Eten en drinken was ruim voorhanden en dat liet hij zich smaken, onderwijl zijn zoektocht voortzettend.
Hij vond de generator die gedempt stond te zoemen en draaide zonder er bij na te denken aan een knop waardoor de generator afsloeg. Onaangedaan vervolgde hij zijn strooptocht door het kamp.
In de tent van Lieve en Jasper vond hij een groot jagersmes, precies wat hij nodig had om in deze bossen op de berg te overleven. Zo’n mes is voor alles geschikt, dus dat nam hij mee.
De volgende tent was die van Cathy. Binnen rook hij direct dat hier een vrouw huisde, haar geur doordrenkte alles wat hij tegenkwam. Op haar slaapzak vond hij een nachtpon. Hij hield de dunne stof tegen zijn wang en
onder zijn neus en ademde wellustig de zoetige geur in.
Achterin de tent vond hij een gedragen slipje, doordrongen van de geur van haar jonge kut. In gedachten zag hij de draagster voor zich, rondborstig en geil, en zijn lul groeide in zijn broek. De wulpse geur van het broekje
hitste hem vreselijk op. Hij was al maanden zonder vrouw en hij nam zich voor haar te zoeken en haar zijn lusten te schenken, onmogelijk als het voor hem was zich los te maken van zijn primitieve instincten. Nu hij een
vrouw rook moest hij haar hebben.
Zeker na al die maanden in de cel met alleen zijn handen, vertroebelden de gedachten aan haar lichaam en de mogelijkheden die dat bood, zijn geest. Hij werd blind van begeerte, kon aan niets anders meer denken en
verheugde zich op zijn prooi.
Hij sleepte genietend zijn grove tong door het kruisje en stopte het broekje in zijn zak, voor later af en toe nog eens een snuifje, en stapte de tent uit.
“Hé, wat moet dat in die tent. Die is niet van jou. Scheer je weg.”
De Man keek in de richting waar het stemgeluid vandaan kwam en zag Lieve op hem afkomen.
“Ga weg man. Je hebt hier niets te zoeken. Geef dat mes hier, dat is niet van jou.”
“Oké,” sprak de Man, “hier heb je het.”
De Man stapte naar voren en eer Lieve er erg in had haalde de Man het mes naar hem uit en reet zijn buik van onder tot bij het borstbeen open. Ver in de onderbuik drong de scherpe punt door de stof van zijn broek
heen en schoot door tot diep in de weke delen. De ongelooflijke kracht van de Man trok het mes omhoog door de spieren van de buikwand heen. Darmen werden doorgesneden en bij de ribben perforeerde het mes het
hart en de longen, voor het uit Lieves lijf getrokken werd. Verdwaasd door wat er gebeurde voelde Lieve eerst geen pijn, keek naar de gapende snee in zijn buik, voor de moordende pijn tot zijn bewustzijn doordrong.
Bloed gutste uit de afgrijselijke buikwond en voor het lichaam van Lieve de grond raakte was hij dood. Hij kreeg geen kans zich te verdedigen en stierf in de kracht van zijn leven.
Nadat hij het mes aan Lieves kleren had afgeveegd, liep de Man de richting in waaruit Lieve gekomen was en ontdekte de ingang van de grot. Hij liep naar binnen en botste pardoes tegen Isaac op.
“Wat moet dat? Waar is Lieve?” vroeg hij de Man, verbaasd een vreemde te zien.
“Oh, heette dat mietje Lieve. Nou, Lieve is in de hemel. Zijn mooie buik ligt helemaal open en blijkbaar kon hij daar niet tegen. Hij wilde dit mes van me afpakken, maar dat kon hij natuurlijk niet. En kijk daar eens. Daar
hebben we schatje ook. Herken je dit broekje?”
De man haalde het slipje dat hij in haar tent had gevonden uit zijn broekzak en zwaaide er mee door de lucht. Opnieuw likte hij het kruisje en rook er aan. Ik heb trek in jou, schatje. Je broekje ruikt zo lekker. Als die kut
tussen je benen net zo lekker ruikt wil ik je wel naaien.”
Isaac sprong tussen hem en Cathy.
“Oh, wat een stoere kerel zeg. Ga jij haar beschermen? Is ze jouw schatje soms? Toevallig neem ik wat ik wil, dus als ik jou was zou ik maar opzij gaan.”
“Nee, je krijgt haar niet. Ga weg. Hier is niets voor je te halen,” en met zijn armen wijd, als om de Man de weg te versperren, schermde hij Cathy af.
“Ook goed,” bromde de Man.
Helaas was ook voor Isaac de Man veel te snel en twee halen met het mes betekenden zijn dood. Cathy bleef alleen achter, overgeleverd aan de grillen van de Man.
9
Daar stond ze. Lieve en Isaac allebei dood en zelf in een hoek gedreven.
De Man torende hoog boven haar uit. Ruim twee koppen groter was hij en ze voelde zich onbeduidend tegenover zo’n massa spieren. Zeker 2 meter 20 leek hij en navenant breed. De ongeremde agressie van de Man
bij de moord op Isaac deed haar het ergste vrezen.
“Laat me alsjeblieft gaan. Ik zal heus niks zeggen, tegen wie dan ook. Maak me niet dood alsjeblieft,” smeekte ze.
“Je begrijpt het niet, schatje. Jou maak ik niet dood. Met jou heb ik andere plannen.”
Een arm schoot ineens naar voren en een enorme knuist greep de voorkant van haar overall. Met de stof in zijn vuist geklemd tilde hij haar op alsof ze een veertje was en haalde haar naar zich toe.
“Mmm, je ruikt lekker, schatje. Dat wordt genieten met jou.”
Terwijl hij haar gezicht vlak voor het zijne hield en haar voeten hulpeloos boven de grond bungelden, stak hij zijn tong uit en likte haar gezicht.
“Je smaakt ook lekker. Heb je weleens een echt goede beurt gehad, van een echte vent? Nee, natuurlijk, je bent mij nog nooit tegengekomen. Dat zou trouwens ook je laatste keer zijn geweest.”
Een tweede hand greep zich vast in de stof bij haar kraag en alsof de overall van papier was rukte de Man in een keer de gehele voorkant open. Een vinger haakte tussen haar borsten achter het bandje van haar beha
en met een licht rukje knapte ook die open en legde hij haar borsten bloot.
“Godverdomme, wat een kleine tietjes!” gromde de Man teleurgesteld.
Doodsbenauwd spartelde Cathy in de handen van de Man en probeerde zich aan zijn greep te ontworstelen. De Man hield haar echter met een hand aan haar bovenarm in een stalen greep. De andere hand greep een
borst en kneep er hard in.
“Au, je doet me zeer,” huilde Cathy, toen de Man de tepel plette tussen twee vingers.
Ze schopte de Man waar ze hem kon raken en krabde in zijn gezicht en vocht als een bezetene om zich te bevrijden. Het maakte totaal geen indruk op hem.
“Je bent een lekker kittig ding, schatje. Die heb ik het liefst en die vind ik het lekkerst. Je bent niet zo’n dooie kut waar je niks aan hebt.”
Cathy voelde dat de Man haar losliet en zette het direct op een rennen naar de uitgang van de grot. In doodsangst vluchtte ze op haar hardst naar de vrijheid.
“Oh nee, schatje, niks ervan. Hier blijven. Jij en ik gaan eerst een heleboel lol maken, wij tweeën.
Cathy was nog niet eens halverwege, toen de Man met twee reusachtige passen bij haar was en haar in de nek greep. Ze voelde de pijn van de ijzeren greep rond haar hals waaraan hij haar terugtrok.
“Als je wegloopt zal ik je moeten vastbinden tot ik zover ben,” hoorde ze hem zeggen en direct werden haar polsen met een tie wrap bijeengebonden.
De Man gooide een klimtouw over een uitstekende rotspunt hoog in de grot, bond het aan de polsen van Cathy en trok haar omhoog, zover dat ze met gestrekte armen nog net kon staan.
“Zo. Dat zal je de lust ontnemen om weg te lopen, schatje.”
Met het mes dat hij in de tent van Jasper gevonden had sneed hij de mouwen van de overall open tot de stof geen houvast meer had en tot op haar heupen terugviel en ze met een volledig onbloot bovenlijf aan de
koorden hing.
De twee handen van de Man grepen haar borsten en knepen gemeen hard in het gevoelige vlees.
Cathy brulde het uit van de pijn.
“Kleine tietjes ja, maar wel stevig. Waarom jank je nou? Voelt dit niet goed dan? En ik begin nog maar net!”
De man deed een klein stapje terug en zette het lemmet van het grote jachtmes onder tegen een tepel. Cathy voelde het staal tegen haar huid en klam angstzweet brak haar uit. Onmachtig iets te zeggen kantelde ze
haar kin naar haar borst en keek angstig naar het mes en wat de Man ermee ging doen.
“Spannend hè? Het is vlijmscherp. Kijk maar.”
Hij nam het mes onder haar tepel weg en haalde het snijvlak vrijwel zonder te drukken langs de binnenkant van een bovenarm. Het lemmet raakte de huid nauwelijks en toch veroorzaakte het een dun straaltje bloed dat
in haar oksel liep.
Cathy jammerde onophoudelijk toen ze zag wat het mes aanrichtte.
“Zie je hoe scherp het is?
Eens kijken wat je nog meer voor lekkers te bieden hebt.”
Met de punt van het mes streek hij langs haar borsten en over de buik naar beneden. Bij haar onderbuik verdween de punt in de hangende overall en moeiteloos sneed hij door de stof tot in haar kruis. De beide pijpen
volgden, waarna de overall finaal door midden gesneden op haar enkels viel.
Met nog slechts een miniem slipje aan hing ze voor hem, terwijl hij grommend haar lichaam bekeek.
De veters van haar schoenen kwamen daarna aan de beurt en zonder dat ze er ook maar iets tegen kon beginnen trok hij haar schoenen en sokken uit.
Twee snelle halen met het mes sneden tenslotte de dunne zijkoordjes van het broekje door en toen was ze helemaal naakt.
“Wel, wel, wel. Je hebt je bijna helemaal geschoren vanmorgen zeker? Ik geef de voorkeur aan flink wat haar op een kut, maar ik zal het ermee moeten doen.”
Bruut duwde hij haar benen uit elkaar en stak ruw een vinger tussen haar droge lipjes.
“Je bent nauw, schatje. Dat wordt lekker voor me.”
Nadat hij zijn vinger uit haar gehaald had draaide hij haar om en greep haar billen.
“Klein kontje ook. Je bent niet erg vrouwelijk, hè? Waarom heb je geen lekkere dikke kont? Daar heb je als man tenminste wat aan. Je lijkt wel een schrielkip.”
De man sloeg een arm rond haar buik en tilde haar op. Met aan elke kant van zijn heupen een been lag ze wijd gespreid op de behaarde arm, met haar kont open en bloot gericht naar zijn gezicht.
Cathy voelde hoe hij haar billen uit elkaar duwde en een dikke vinger in haar poepgaatje naar binnen schoof. Ze voelde de hele vinger tot diep in haar darm glijden en daar wroeten tot hij hem terugtrok, haar los liet en
weer voor haar ging staan.
“Nou, je hebt voldoende lekkernijen voor me,” zei hij, waarna hij zijn bruine vinger in zijn mond stak en die verlekkerd aflikte.
“Zie je, ik lust je rauw.”
Cathy vond het zo goor en was zo woest over wat hij met haar deed dat ze zonder erbij na te denken haar mond vol speeksel zoog en de volle laag recht in zijn gezicht spuugde.
Onberoerd likte de Man het van zijn neus druipende speeksel op en slikte het door.
“Dacht je dat ik dat niet zou lusten? In Japan spugen schoolmeisjes flesjes vol en dan kan je dat kopen. Let maar eens op hoe ik je straks lust,” zei hij, “maar dat flik je me niet nog eens.”
Onverwacht sloeg hij haar zo hard met een open hand tegen haar wang dat de klets schel door de grot klonk. Haar hoofd sloeg hard opzij en de wang gloeide hevig na van de wrijving.
“Ik heb nu alles van jou gezien, zal ik je nu laten zien wat voor traktaties en lekkernijen ik voor jou heb?”
Zonder een antwoord af te wachten begon de Man zichzelf te ontkleden.
De brede borstkas van de man was ruig behaard met donkere krullen. Hij boog zich voorover om zijn schoenen los te maken toen Cathy haar kans schoon zag en hem met haar wreef een trap recht onder zijn kaak gaf.
Haar voet deed afschuwelijk pijn van de trap toen ze de harde onderkaak van de Man raakte. Het voelde bijna alsof er een botje in haar voet gebroken was.
De Man richtte zich op, bloed drupte uit een hoek van zijn mond en spetterde op haar lichaam toen hij sprak.
“Ah, je bent zo’n lekker schatje. Seks en pijn samen, daar hou ik van en jij blijkbaar ook. Wat kunnen we dan nog een hoop plezier samen hebben,” en meteen balde hij zijn vuist en dreunde die in haar onderbuik, precies
tussen de uitstekende heupkammen. De slag kwam volkomen onverwacht en Cathy had geen tijd haar buikspieren aan te spannen om zo de klap nog een beetje op te vangen. Niet dat dit veel geholpen zou hebben.
Door de doffe dreun werden haar voeten van de grond getild en voor een kort moment balanceerde ze op de eeltige knokkels van de vuist, hangend aan het touw.
Haar baarmoeder en ingewanden kregen de volle energie van de klap te verwerken.
De drukgolf die als gevolg van de klap door haar lichaam raasde, bereikte via de darmen de maag, die protesteerde tegen deze behandeling door de volledige inhoud eruit te gooien in de enige richting waarheen dat
kon: met de drukgolf mee de slokdarm in, terug naar waar het voedsel vandaan kwam.
Een fractie van een seconde later bereikte de drukgolf het hart, dat het precies midden tussen twee slagen in trof. Het reageerde op deze klap door een volledige cyclus over te slaan. Gelukkig was het een jong hart en
herstelde de sinusknoop het elektrische ritme snel.
Vrijwel gelijktijdig met het hart werden de longen samengeperst en de lucht erin met kracht teruggestuurd in de luchtpijp.
De maaginhoud uit de slokdarm en de lucht uit de longen kwamen tezamen in de neus-keelholte, waar het zich vermengde en onder hoge druk een uitweg zocht naar buiten. Het zure, korrelige mengsel vond de beide
openingen naar buiten en perste zich door de neus en mond uit haar lichaam. Proestend en hoestend golfde het met lucht vermengde braaksel eruit. Lange slierten maaginhoud van een onbestemde kleur hingen uit
haar neus en mondhoeken en dreigden haar te verstikken. De ademreflex van haar lichaam zoog een enkele ademteug langs het braaksel in de mond naar de longen en gelukkig kon ze daarmee de restanten van de
maaginhoud uit haar neus, keel en mond weg hoesten, wat voorkwam dat ze stikte.
Als een natte vaatdoek hing Cathy aan het touw waarmee haar armen omhoog werden gehouden, niet in staat zichzelf overeind te houden. De afschuwelijke pijn in haar lijf verdoofde haar benen die slap onder haar
geteisterde romp bengelden.
Heel langzaam verstierf het gevoel tot er een doffe achtergrondpijn achterbleef en ze zwalkend weer enigszins kon staan. Met pijn en moeite slaagde ze erin haar ogen te openen en zag ze de man voor zich staan.
Naakt.
Wat ze zag ontlokte een kreet van verbijstering aan haar schrale keel.
Haar ogen kleefden vol walging aan het enorme, stijve geslacht tussen de benen van de man en ze hapte naar adem. Zijn lul was gigantisch groot. Misschien wel 30 centimeter stijf vlees wees schuin omhoog naar haar
buik. Vingerdikke aders pompten bloed naar strak gevulde zwellichamen die zijn lul dikker maakten dan haar onderarmen. De man hield een van zijn enorme klauwen om zijn lul geslagen en trok de voorhuid naar achter.
Een ijzingwekkende eikel kwam bloot, die wel drie keer zo groot leek als die van een normale man.
Onder dat monsterlijke wapen hing een zak waar een prijsstier zich niet voor zou hoeven te schamen. Twee zware ballen trokken het slappe vlees van de zwaar behaarde zak omlaag tot bijna 20 centimeter onder de lul.
Een eigrote bal bolde de onderkant van de zak, terwijl de tweede iets hoger hing.
Met verwilderde ogen deinsde Cathy terug tot zover het touw het toeliet. Dit kon niet waar zijn, dacht ze en ze realiseerde zich dat haar de hel te wachten stond.
“Mooi hè, schatje,” sprak de man terwijl hij al pompend met zijn hand op haar toe kwam lopen, het mes in zijn andere hand. “Heb je ooit zo’n mooie lul gezien? Jullie schatjes willen toch altijd een grote lul in je kut? Nou,
zoals je ziet heb ik de grootste en de stevigste. Zullen we dan nu maar gaan spelen?”
De man stond pal voor haar en Cathy voelde de wanstaltige eikel hard tegen haar buik drukken.
“Alstublieft, doe dat niet, ik smeek u, laat me alstublieft gaan!”
“Heel goed gespeeld, schatje. Zo hoor ik het graag. Net doen alsof je geen zin erin hebt en dat ik dan toch door moet gaan. Jullie spelen die spelletjes graag hè?”
“Nee, echt, ik meen het. Alstublieft, het doet zo zeer.”
“Dat vind je toch fijn? Wacht ik zal je nog wat meer opwinden.”
De Man liep achter Cathy om en pakte haar opnieuw met een arm om haar buik heen vast. Ze probeerde voor hem weg te draaien, maar was kansloos. Hij tilde haar voeten van de grond zodat ze opnieuw over zijn
onderarm heen lag. Ze voelde het koude staal van het mes tegen haar rug en probeerde zich krampachtig los te rukken. Zonder een afzetpunt onder haar voeten en tegen de rauwe kracht van de Man was ze daar echter
niet toe in staat. Ze voelde van boven af de punt van het mes gaatjes prikken in de huid over de uitsteeksels van haar wervels. Ze gilde het uit. Niet van de pijn, nog niet, maar puur van de angst voor wat in het verschiet
lag.
Ze voelde kleine druppeltjes bloed langs haar rug naar beneden kruipen tot bij haar billen, waar een hand het uitsmeerde over haar sterretje en tussen haar schaamlippen. Opnieuw kwam de Man voor haar staan.
“Ik heb vast wat van je bloed over je openingen gesmeerd, want je bent zo nauw dat ik denk dat straks nog wel meer van dat mooie rooie spul tevoorschijn komt. Wil je eerst in je kut of liever in dat magere kontje van je
geneukt worden? Zeg het maar.”
Opnieuw stak de Man een hand tussen haar benen. Door de breedte van de hand werden haar dijen wijd uit elkaar gedrongen en ze voelde de duim van de Man diep tussen haar schaamlippen binnendringen. De
middelvinger van de hand kromde zich en boorde zich met geweld in haar bruine holletje.
De drie andere vingers lagen gestrekt tegen haar billen en terwijl ze zo op zijn hand zat, tilde hij haar op tot haar gezicht vlak voor het zijne zat.
Diep in haar onderbuik bracht de Man de duim en de middelvinger naar elkaar toe, tot alleen de inwendige weefsels van haar bekken de twee nog scheidden.
“Je mag kiezen. Wil je straks liever eerst in je kut genaaid worden of liever eerst in dat magere kontje van je?
Versteend van de doodsangst gaf Cathy geen antwoord.
“Zal ik dan maar in je kontje beginnen?”
Bijna apathisch schudde Cathy haar hoofd. Het was geen afwijzing van zijn woorden, het was veeleer een ontkenning van de ellende waarin ze verkeerde.
“Oké, eerst in je kut dan maar,” en de man zette haar op haar voeten en trok zijn hand van tussen haar dijen.
“Ik geloof wel dat je wat te nauw voor me bent, maar ik zal je helpen.”
Terwijl hij dat zei, hield de Man het flinterdunne snijvlak van het mes in de gleuf tussen haar schaamlippen en tilde het omhoog tot het de dunne huid raakte. Cathy voelde het snijvlak tegen de gevoelige huid duwen en
ging onwillekeurig op haar tenen staan om zich niet te snijden. De Man bewoog het mes echter met haar mee omhoog tot ze echt niet meer verder kon en ze wankelend op haar tenen stond en hijgend van angst dreigde
flauw te vallen. Ze kon dit niet volhouden, wist ze, en ze was bang dat ze zichzelf op het vlijmscherpe mes open zou halen.
“Je mag kiezen,” sprak de Man. “Of ik maak je openingen wat groter met dit mes, of ik naai je zo en scheur je uit. Wat wil je?”
Door de tranen van wat haar te wachten stond was Cathy niet in staat te antwoorden. Snikkend en snotterend wiebelde ze met de moed der wanhoop boven het mes, niet tot iets anders in staat.
“Nou schatje, je moet een keus maken, anders doe ik allebei en snijd ik je hele buik open en haal je baarmoeder eruit. Met het mes dan maar?”
Verlamd van de angst, murw en volkomen willoos schudde Cathy haar hoofd waarna ze wegzakte in een zalige vergetelheid.
“Godverdomme, je hebt gekozen. Je bent echt een dapper schatje!” zei de Man bewonderend, “maar ik wil wel dat je wakker bent als ik je naai. Ik wil dat je alles meemaakt. Dan naai ik je straks maar.”
Met een van teleurstelling verslappende lul, nog steeds van een ongelooflijke afmeting, maakte hij de touwen los waarmee Cathy opgehesen stond. Slap zakte ze op de grond, hij sneed de tie wrap door en legde haar
op haar rug, armen en benen wijd gespreid.
Met Cathy’s eigen geologenhamer sloeg hij vier houten tentharingen die hij bij de tenten meegenomen had de grond in en bond haar polsen en enkels daaraan vast. Haar benen waren zo wijd gespreid dat haar
kutlippen open stonden en de roze binnenkant zichtbaar was. Van tussen haar benen keek hij op haar neer en door de aanblik van haar uitnodigend geopende kut en de gedachte wat hij straks met haar kon doen,
groeide zijn lul terug tot vol formaat.
“Een plons water zal haar wel bijbrengen,” mompelde de Man binnensmonds, liet het mes op de grond vallen en beende met grote stappen de grot uit om water te gaan halen.
10
Bij hun afdaling in de Val, hadden Bernard en Jasper gebruik gemaakt van een camp ladder, een 10 meter lange klimladder van staaldraad. De camp ladder maakte de klim veel gemakkelijker dan het gebruik van
touwen. En toch, onbekend als hij ermee was, viel de 10 meter hoge klim zwaar tegen. De treden bewogen en bovendien hingen ze klem tegen de bergwand en lieten ze daardoor weinig ruimte voor zijn voeten.
Bernard stak zijn hoofd uit boven de rand van de smalle doorgang op het moment dat de overall van Cathy doorgesneden werd en op haar enkels zakte. Verbijsterd zag hij wat er gebeurde. Hij zag het lichaam van Isaac
liggen en haalde snel zijn hoofd boven de rand weg.
“Jezus, man,” fluisterde hij tegen Jasper die vlak achter hem omhoog klom, “er is daar een reusachtige vent die Cathy gevangen houdt en haar helemaal heeft uitgekleed. Isaac ligt op de grond en het lijkt wel of die kerel
hem vermoord heeft. Lieve zie ik nergens.”
Jasper stapte met moeite naast hem op de smalle sport van de ladder.
“Laat mij eens kijken wat er aan de hand is,” en op zijn beurt stak hij zijn hoofd boven de rand uit en zag wat er gaande was.
“Wat moeten we doen? We kunnen Cathy niet alleen laten,” zei Bernard en hij begon verder omhoog te klimmen om haar te hulp te komen. Jasper hield hem echter tegen.
“Heb je niet gezien dat die vent mijn jachtmes heeft? Als hij Isaac inderdaad vermoord heeft, zal Lieve ook wel dood zijn. Wij hebben geen enkel wapen en we helpen Cathy niet als we zomaar naar boven klimmen en
hem aanvallen. Dan vermoord hij ons ook nog en daar is Cathy zeker niet mee geholpen. We moeten wachten tot er een goed moment komt waarop we hem kunnen verrassen en hem dan pakken.”
Bernard kon niet anders dan daarmee instemmen en daardoor zagen ze alle vernederingen aan die Cathy doorstond.
Tranen van onmacht stonden in de ogen van Bernard toen hij zag hoe de Man Cathy in de onderbuik stompte, hoe ze haar maaginhoud uitbraakte en hoe ze half bewusteloos aan de touwen hing. Zijn woede bereikte
een hoogtepunt toen de Man Cathy aan de haringen bond, klaargelegd om misbruikt te worden.
Dat werd echter ook hun kans in te grijpen, zodra de Man de grot verliet.
Vliegensvlug kropen de beide mannen over de rand van de Val om haar te helpen.
“We kunnen niet naar buiten gaan want dan riskeren we dat hij ons buiten alsnog afmaakt. Pak jij een paar rugzakken en gooi die naar beneden in de Val, dan neem ik Cathy en zal haar de trap afdragen,” riep Bernard
terwijl hij zich naar Cathy haastte, “we moeten terug naar beneden en hopen dat de Man weggaat als hij ziet dat ze er niet meer is.”
Zo snel hij kon rende hij naar Cathy en sneed haar los met het mes dat naast haar op de grond lag. Hij nam haar slappe lichaam in de brandweergreep over zijn schouder en snelde terug naar de val. Het kostte hem
moeite zichzelf en Cathy door de nauwe doorgang te krijgen, maar door haar achter zich aan te trekken lukte het hem.
Bernard had ontzettend veel moeite Cathy over zijn schouder de bewegende ladder af te dragen. Trillend van de inspanning daalde hij treetje voor treetje af waarbij hij zich slechts met een hand aan de ladder kon
vasthoudend.
Beneden legde hij Cathy voorzichtig op de grond, voor hij Jasper hielp met de rugzakken.
Jasper ondertussen, graaide drie rugzakken bijeen en griste het mes van de bodem. Bovenaan de afdaling haakte hij de ladder los van de pennen en liet deze naar beneden vallen. Hij pakte een klimtouw, legde dat om
een pen die voor de touwladder in de grond geslagen was en gooide de beide uiteinden van het touw naar beneden. Voorzichtig liet hij zich aan het touw zakken, erop lettend dat hij bij elke greep de twee draden stevig
vasthield. Beneden trok hij aan het ene uiteinde het touw rond de pen, zodat de weg naar beneden gesloten was.
“Hoe moeten we straks weer naar boven komen?” vroeg Bernard verontrust.
“In de rugzakken zitten klimijzers en die kunnen we in de wand slaan om naar boven te klimmen. Dat zien we wel als we er aan toe zijn. Voorlopig moeten we voorkomen dat die kerel naar beneden komt, want dan zitten
we pas echt in de problemen.”
Nauwelijks had hij dat gezegd of boven in de grot klonk een rauwe kreet. De Man ontdekte dat zijn ‘schatje ‘ weg was en reageerde woest. Hij zag de doorgesneden touwen waarmee Cathy gebonden had gelegen.
Iemand moest haar bevrijd hebben. Tierend en scheldend doorzocht hij de grot en stuitte daarbij op de nauwe doorgang naar de Val. Hij doorzag direct wat er gebeurd kon zijn.
Woest pakte hij een paar grote stenen die naast de ingang van de Val lagen en smeet die naar beneden.
“Wacht maar, ik krijg jullie wel te pakken. Hoe dan ook kom ik naar beneden en dan zullen jullie wat beleven.”
Jasper en Bernard vluchten weg van de stem en de gevaarlijk rondstuiterende stenen. Bernard droeg Cathy op zijn schouders, Jasper nam de rugzakken.
Hun route door de Karstgrot leidde hen door een fantastisch landschap van kalksteenkegels.
Lange stalactieten hingen hoog boven hun hoofd aan het plafond van de grot. Door de massieve stalagmieten op hun pad konden ze geen rechte lijn volgen, maar moesten ze noodgedwongen kris kras verder lopen.
De onregelmatige oppervlakte onder hun voeten maakte het niet gemakkelijk hun weg te vinden zonder zich te verstappen en hun enkels te verzwikken. Linksaf de druipsteenkamer in sloegen ze, waar ze tijdens hun
verkenningstocht enkele open gangen hadden ontdekt. Hopelijk konden ze zich daar verstoppen.
Een van die gangen verbreedde zich en vormde een kleine natuurlijke kamer. Daar stopten ze. Bernard legde de nog altijd bewusteloze Cathy neer op een zeil dat Jasper in een van de rugzakken vond en onderzocht
haar lichaam op de wondjes die de Man met het mes had aangebracht.
Gelukkig bleken de wondjes oppervlakkig. Met water uit een drinkfles waste hij het gestolde bloed weg van de snee in de huid van haar arm en van de prikjes op de wervels. Elk wondje depte hij met chloorhexidine, de
ontsmettende vloeistof uit het EHBO pakket dat hij in een van de rugzakken vond. Infecties konden in een onhygiënische ruimte als deze gemakkelijk optreden en die moesten ze ten koste van alles voorkomen.
Hij waste het bloed weg dat de Man in de bilspleet en tussen haar benen gesmeerd had en enigszins gegeneerd bekeek hij de vagina van Cathy.
Hij had gezien hoe de Man het jachtmes tussen de frêle lipjes hield en juist daar, waar de huid dun is en hygiëne zo belangrijk, kon een infectie ernstige en permanente gevolgen hebben. Voorzichtig trok hij de
huidplooien van haar uitwendige geslachtsdelen uit elkaar en keek nauwkeurig of er ergens ook maar de kleinste beschadiging te zien was. Tot zijn opluchting bleek dat niet het geval.
Hoewel hij probeerde nuchter en klinisch te zijn tijdens de inspectie, kon hij een lichte opwinding niet onderdrukken. Natuurlijk had hij al vele malen tijdens zijn studie in boeken vrouwelijke geslachtsorganen gezien en
hun functie bestudeerd. Hij kon de in - en uitwendige morfologie in het Latijn benoemen, hij kon het uittekenen, zowel van binnen als van buiten, hij kende de hormonen die bij de vrouw een rol spelen, maar in het echt
een vagina zien was een heel ander soort ervaring dan kijken naar die tekeningen in zijn anatomische atlas.
Nu zag hij het levende orgaan voor zich. Voor het eerst. Bij het openvouwen van de grote en kleine schaamlippen voelde hij de zachte huid onder zijn vingertoppen en zag hij de delicate roze kleur aan de binnenzijde.
Eigenlijk, zo moest hij zichzelf toegeven, vond hij het buitengewoon erotisch.
In een van de rugzakken vonden ze een reserve overall voor Cathy. Veel te groot, maar door de mouwen op te rollen en de pijpen om te slaan kon die haar naaktheid bedekken.
Bernard depte haar gezicht met water tot hij haar ogen onder de oogleden zag bewegen en ze bijkwam.
Dicht bij elkaar bleven de drie enkele uren zitten. Luisterend of ze geluiden konden horen die erop wezen dat de Man was afgedaald en in hun richting kwam, en fluisterend over wat er boven in de grot gebeurd was.
Pas toen Cathy voldoende op krachten gekomen was en ze alledrie de overtuiging hadden dat de kust veilig was, durfden ze verder te gaan, dieper de grot in.
Elk nam een rugzak om de schouders en voorzichtig schuifelend en zo min mogelijk lawaai makend, dwaalden ze door de gangen die een labyrint binnen in de berg vormden.
Bezorgd vroeg Cathy zich af hoe ze er ooit achter moesten komen of de Man al dan niet weg was uit de Aardmuil.
De Grot, vervolg
