Dame Blanche
Een intiem restaurantje
“Wilt u nu de dessertkaart, mevrouw?”
Vragend keek ik naar je. Aan de andere kant van de tafel schudde je nauwelijks merkbaar je hoofd. Vol verbazing trok ik mijn wenkbrauwen op.
De man naast de tafel volgde mijn blik.
“Nee, dank u”, antwoordde ik. “Het was heerlijk, maar zo is het genoeg.”
“Zoals u wilt, mevrouw.”
“Brengt u ons de rekening maar.”
‘Zeker, mevrouw.”
De bedrijfsleider die ons de hele avond bediend had, neigde het hoofd. Een beleefd gebaar ter bevestiging, maar uit zijn houding sprak ongeloof. In zijn ogen begingen we een doodzonde. Hij
was ongetwijfeld van mening dat ons gedrag onbetamelijk was, een onwaardige afronding van een exquise diner.
Onhoorbaar verdween hij naar de toog.
Ik boog me over de tafel en stelde je de onvermijdelijke vraag, fluisterend, zodat de gasten aan de tafel naast ons me niet konden horen.
“Wil je echt niks na?”
Normaal ben je gek op alles wat op een toetje lijkt en laat je geen gelegenheid voorbij gaan om van die lekkernijen te snoepen.
“Mm mm!” antwoordde je.
Was dat een bevestiging of een ontkenning? Geen idee.
“Wat nou, mm mm?” vroeg ik je met een schuin hoofd, nieuwsgierig en nog steeds fluisterend.
“Jawel.”
Je boog dichter naar me toe.
“Ik wil wel iets lekkers na. Maar niet hier. Thuis.”
Met grote ogen van verbazing veerde ik overeind.
“Er is thuis niks,” zei ik en toonde je mijn lege handpalmen. “Alleen een bijna lege koelkast. Waarom niet hier?”
Je mondhoeken krulden omhoog en je gezicht kreeg die stralende glimlach waarop ik zo verliefd ben.
Dat was voor ik het begreep. Het inzicht kwam later.
Thuis
Mijn God, wat hou ik van de verrassingen die je altijd weer zomaar uit het niets tevoorschijn tovert. Zo één als op die dag.
Met jou is nooit iets saai. Altijd is er weer wat opwindends te beleven. Als er ooit een prijs wordt uitgeloofd voor inventiviteit, dan ontvang jij die.
And the winner is ...
Hand in hand liepen we naar mijn huis waar je de deur voor me openhield. Je liet me zelfs heel galant als eerste naar binnen gaan.
Ik weet nog dat ik me omdraaide en je aankeek.
Was je wel mijn eigenste vriend? Of zat er iemand anders in dat omhulsel dat als twee druppels water op jou leek? Een andere identiteit? Een demon misschien, in je gekropen om me te
paaien?
Normaal ben je helemaal niet zo.
Pas in de slaapkamer kreeg ik de bevestiging.
Ja hoor, degene die ik voor me zag was jij.
Ik moest op bed gaan liggen. Naakt. Natuurlijk!
Dat bevestigde het.
Gelukkig. Jij was inderdaad nog jij. Onloochenbaar, want alleen jij kan zo een toetje verzinnen.
Had ik toch gelijk. Je laat geen gelegenheid voorbij gaan om van een lekkernij te snoepen. Ook nu niet.
En dus werd ik je lekkernij. Je dessert.
De blinddoek verduisterde mijn ogen. Geen sprankje licht drong tot mij door.
Ik kreeg de oordopjes in die ik weleens gebruik als je naast me ligt te snurken. Alleen een dof restgeluid, ondefinieerbaar, bereikte mijn oren nog. En ik hoorde versterkt mijn hartslag.
Het 'kebonk' - 'kebonk' - 'kebonk' van een hart dat onstuimig tekeerging in mijn lijf.
Het balletje in mijn mond belette me te spreken of te proeven.
Je zette een kapje over mijn neus en mijn mond. Het stofkapje uit de berging?
Gelukkig kon ik vrij ademen.
Met bijna al mijn zintuigen zo afgesloten, was ik alleen met mijn gedachten. Duizend vragen stelde ik mezelf.
Losjes bond je mijn handen wijd gespreid aan de stijlen van het hoofdeind. Mijn enkels op dezelfde manier aan de spijlen van het voeteneind. De zijden doekjes zaten zo los dat ik ze vrijwel niet
voelde. Daar ging het je echter niet om. Het ging je om mij, zoals ik daar lag. Open en bloot voor jou. Voor jouw ogen. Om me te verslinden. Om met me te doen wat je maar wilde doen.
Ik liet je begaan. Ik werd je nagerecht.
Die stoute spelletjes van je, oh, daar hou ik zo van.
Lang liet je me zo liggen.
Ik hoorde niet wat je deed. Zag niks. Ik kon alleen maar wachten en al die tijd tolden vragen door mijn hoofd.
Wat ben je aan het doen?
Waar ben je?
Sta je naar me te kijken?
Bevredig je jezelf, omdat je dat zo graag doet als ik bloot ben?
Hoe lang gaat dit nog duren?
Wanneer doe je nou eindelijk eens wat?
Voelde ik daar een trilling in het bed?
Kom je op me liggen of verbeeldde ik me die trilling?
Waar ben je?
Wat doe je?
...?
Bijna wanhopig verlangend naar de antwoorden, voelde ik opeens een ijskoude druppel midden op mijn buik. Geschrokken trokken mijn buikspieren wild samen.
Gekreun van de plotse schrik gorgelde langs de bal en onder het kapje. Ik kromde mezelf, wilde me opkrullen ter bescherming tegen de kou, maar werd tegengehouden door de bandages.
God, wat voelde dat koud!
Wat deed je met me?
Wat is dat op mijn buik?
Mijn gedachten werden plots afgebroken. Een tweede ijskoude druppel plofte neer, nu lager op mijn buik. Weer spanden spieren aan.
Je ging toch niet verder naar beneden?
Het was geen water. Dat voelde ik.
Er stroomde niets langs mijn huid omlaag. Het was dikker en bleef liggen, een beetje plakken. Een ijskoud klompje iets. Maar wat?
Een derde druppel en een vierde. Net onder elke borst een. En toen meerdere, in twee cirkels.
Ik telde er twaalf, zes rond elke borst.
Verder omhoog.
Een koude spetter viel in mijn hals en een op mijn kin.
Op mijn voorhoofd.
In elke oksel.
Op de binnenzijde van mijn bovenarmen en een drupje in elke geopende hand.
Pas toen hield het op.
Voor even.
Ik vroeg me af wat je aan het doen was maar werd onderbroken door een spetter op een been.
En op het andere.
Langs mijn dij voelde ik iets omlaag druipen, als dikke verf. Oneindig langzaam zakte het goedje naar beneden, tot het halverwege bleef hangen.
Toen pas daagde het me.
Sperma! Het moest sperma zijn. Heeft hij sperma gespaard en in de ijskast bewaard? Het kan bijna niet anders en ik, ik werd onder dat ijskoude geil bedolven.
Nou ja, bedolven? Ermee bedruppeld!
Ik lachte inwendig. Toen wist ik wat er komen ging! Hij ging me ermee insmeren. Zijn spul over mijn huid.
Dat mocht hij. Ik zou hem een andere keer nog wel eens terugplagen.
Andermaal vielen er druppels: op mijn knieën, mijn schenen, mijn wreven en tussen mijn tenen. Lager en lager, elke druppel ijskoud brandend op mijn huid.
Kou drong in mijn vel en ik voelde de haartjes op mijn huid zich oprichten. Warmte vasthouden, als dat kon.
Was je toen klaar? Want weer was je weg.
Ik stelde me voor dat je naar me stond te kijken. Naar wat je met me had gedaan. Minuten duurde het. Maximaal spande ik me in om iets te horen, te ruiken, of te voelen. Draaide mijn hoofd
opzij. Probeerde te zien. Niks.
Was je er nog?
Wat deed je?
En toen kromp ik nog maar eens ineen.
Twee druppels pletsten kort na elkaar op mijn tepels en nauwelijks daarvan bekomen roffelden druppels van het ijskoude goedje op mijn onderbuik, pal boven mijn spleet.
Ze landden op de rand van de plooi, verdoofden me en baanden zich een weg omlaag.
Ik voelde het stroperige spul langs mijn klitje en in mijn openstaande gleuf glijden. Koud, ongelooflijk koud op die tere huid.
Terwijl ik de kou in de bres van mijn kut lag te verbijten, voelde ik het spul traag tussen mijn schaamlipjes naar beneden vloeien. Traag en tintelend koud.
Jezus, dacht ik, hoeveel van dat spul heb je wel niet bewaard?
En toen kroop je op me en wreef het met je lichaam over me uit.
Je borst plette mijn borsten en ik voelde je kronkelen over mijn romp. Als een slang. Plakkerig spul uitsmerend over heel mijn lijf.
Je benen wreven over mijn benen. Je voeten over de mijne.
Je haalde je wangen langs de mijne, duwde je voorhoofd tegen me aan.
Ik zag niks, ik hoorde niks, ik rook niks en proefde niks. Het enige wat ik gewaar werd was dat ik je voelde. Tast. Jouw huid die langs de mijne schuurde. Jouw lijf zwaar op mij drukkend.
Je stond op en ik stelde me voor dat je van top tot teen je werk, mij dus, bekeek. Dat je goedkeurend aanschouwde wat je had aangericht.
En vervolgens was er je tong.
Warme en lange halen trok je ermee over mijn lichaam. Over heel mijn lichaam. Als een hond die zijn baasje likt en zo zijn trouw bewijst.
Likte je je eigen sperma weg? Gekke knul. Wie doet dat nou?
Je mond zoog zich klem om mijn tepels. Ik voelde het speeksel in de holte van je mond, op je tong, aan je lippen. Als een baby zoog je je aan me vast.
Tussen mijn borsten, over mijn buik ging je naar beneden. Sleepte je tong omlaag tot aan mijn spleetje en lebberde dat uit. Schoon.
Wat je met me deed liet bij mij de sappen stromen.
De lipjes daar vanonder slurpte je tussen jouw lippen bij je naar binnen. Ik voelde me uitgerekt worden. Je tong sleepte door de gleuf. Mijn liefdesknopje klemde je tussen je tanden en ik kwam
klaar, middenin je gezicht en jij maar lebberen en slurpen!
Jouw speeksel vermengde zich met mijn vaginale jus.
Was dat het toetje dat je verlangde? Natuurlijk was dat het!
Je kroop van me af en haalde die olijke tong tussen mijn benen vandaan.
Weer voelde ik me voor even alleen met al die vragen.
Je nam het neuskapje weg, de bal mocht uit mijn mond. Je deed de oordopjes uit en als laatste verdween de blinddoek.
Het licht brandde kort fel in mijn ogen en pas toen mijn ogen aan het licht gewend waren, zag ik je staan. En zag ik mezelf liggen op mijn bed.
Verbaasd keek ik naar de donkerbruine smurrie op mijn lichaam. Geen sperma dus!
Met mijn kin op mijn borst aanschouwde ik mijn lijf: helemaal onder de bruine strepen.
Hier een wat dunner filmpje, daar nog een wat dikkere laag.
Alleen in mijn kruis en op mijn borsten blonk een volledig blanke huid. Daar had je me dan ook helemaal schoongelikt.
Na mijn lichaam keek ik naar jou.
Je staak stak stokstijf schuin omhoog. En wat een fraai gezicht was dat! Toen moest ik om je lachen.
"Wil jij ook een toetje?" vroeg je me.
Ik glunderde.
"Krijg ik dan het toetje dat ik denk dat je voor me verzonnen hebt?"
"Mm mm."
Sinds het restaurant weet ik wat "mm mm" betekent.
"Goed. Ik heb best trek in wat zoets."
"Oké. Daar komt je toetje dan."
Je kroop over mijn borst en ik zag je manschap voor me zwaaien.
"Ben je er klaar voor?" vroeg je me en ik knikte.
"Doe je mond dan maar open."
Braaf deed ik wat me gevraagd werd en je donkerbruine staaf schoof bij me naar binnen.
Een welkome traktatie. Je had jezelf ook tegoed gedaan.
Ik sloot mijn lippen en zoog en slikte, terwijl jij pompte.
Het was heerlijk. Zo anders dan voorheen. Alweer iets nieuws met een heerlijk vol aroma.
Puur.
Donkerbruin en romig, zeker toen je sperma spoot. Toen werd het echt een duo-smaak.
Je kwam blank weer uit mijn mond tevoorschijn. Zoals je bent.
Je maakte me los.
Op het nachtkastje zag ik het halflege flesje staan.
Chocolade dessertsaus, las ik op het etiket.
Condensdruppels kleefden er dik aan.
Chocoladeseks om je vingers bij af te likken.
Na afloop lagen we tegen elkaar. Lekker knus.
Ik zei: "Een lekker toetje was dat. Ik wist wel dat je niet zonder kon!"
"Precies" zei je, "dit kon ik niet in het restaurant doen."
"Waarom niet?" schertste ik. "Die knipmes-ober kon het maar moeilijk verkroppen dat we zijn maaltijd niet afrondden met een nagerecht. Je had het ook daar mogen doen van me. Een
perfecte afronding van een perfecte maaltijd. En interessant voor de andere eters! Een levende Dame Blanche als toetje."
"Dat weet ik wel," zei je "maar alleen hier stond chocoladesaus in de koelkast."
“Wilt u nu de dessertkaart, mevrouw?”
Vragend keek ik naar je. Aan de andere kant van de tafel schudde je nauwelijks merkbaar je hoofd. Vol verbazing trok ik mijn wenkbrauwen op.
De man naast de tafel volgde mijn blik.
“Nee, dank u”, antwoordde ik. “Het was heerlijk, maar zo is het genoeg.”
“Zoals u wilt, mevrouw.”
“Brengt u ons de rekening maar.”
‘Zeker, mevrouw.”
De bedrijfsleider die ons de hele avond bediend had, neigde het hoofd. Een beleefd gebaar ter bevestiging, maar uit zijn houding sprak ongeloof. In zijn ogen begingen we een doodzonde. Hij
was ongetwijfeld van mening dat ons gedrag onbetamelijk was, een onwaardige afronding van een exquise diner.
Onhoorbaar verdween hij naar de toog.
Ik boog me over de tafel en stelde je de onvermijdelijke vraag, fluisterend, zodat de gasten aan de tafel naast ons me niet konden horen.
“Wil je echt niks na?”
Normaal ben je gek op alles wat op een toetje lijkt en laat je geen gelegenheid voorbij gaan om van die lekkernijen te snoepen.
“Mm mm!” antwoordde je.
Was dat een bevestiging of een ontkenning? Geen idee.
“Wat nou, mm mm?” vroeg ik je met een schuin hoofd, nieuwsgierig en nog steeds fluisterend.
“Jawel.”
Je boog dichter naar me toe.
“Ik wil wel iets lekkers na. Maar niet hier. Thuis.”
Met grote ogen van verbazing veerde ik overeind.
“Er is thuis niks,” zei ik en toonde je mijn lege handpalmen. “Alleen een bijna lege koelkast. Waarom niet hier?”
Je mondhoeken krulden omhoog en je gezicht kreeg die stralende glimlach waarop ik zo verliefd ben.
Dat was voor ik het begreep. Het inzicht kwam later.
Thuis
Mijn God, wat hou ik van de verrassingen die je altijd weer zomaar uit het niets tevoorschijn tovert. Zo één als op die dag.
Met jou is nooit iets saai. Altijd is er weer wat opwindends te beleven. Als er ooit een prijs wordt uitgeloofd voor inventiviteit, dan ontvang jij die.
And the winner is ...
Hand in hand liepen we naar mijn huis waar je de deur voor me openhield. Je liet me zelfs heel galant als eerste naar binnen gaan.
Ik weet nog dat ik me omdraaide en je aankeek.
Was je wel mijn eigenste vriend? Of zat er iemand anders in dat omhulsel dat als twee druppels water op jou leek? Een andere identiteit? Een demon misschien, in je gekropen om me te
paaien?
Normaal ben je helemaal niet zo.
Pas in de slaapkamer kreeg ik de bevestiging.
Ja hoor, degene die ik voor me zag was jij.
Ik moest op bed gaan liggen. Naakt. Natuurlijk!
Dat bevestigde het.
Gelukkig. Jij was inderdaad nog jij. Onloochenbaar, want alleen jij kan zo een toetje verzinnen.
Had ik toch gelijk. Je laat geen gelegenheid voorbij gaan om van een lekkernij te snoepen. Ook nu niet.
En dus werd ik je lekkernij. Je dessert.
De blinddoek verduisterde mijn ogen. Geen sprankje licht drong tot mij door.
Ik kreeg de oordopjes in die ik weleens gebruik als je naast me ligt te snurken. Alleen een dof restgeluid, ondefinieerbaar, bereikte mijn oren nog. En ik hoorde versterkt mijn hartslag.
Het 'kebonk' - 'kebonk' - 'kebonk' van een hart dat onstuimig tekeerging in mijn lijf.
Het balletje in mijn mond belette me te spreken of te proeven.
Je zette een kapje over mijn neus en mijn mond. Het stofkapje uit de berging?
Gelukkig kon ik vrij ademen.
Met bijna al mijn zintuigen zo afgesloten, was ik alleen met mijn gedachten. Duizend vragen stelde ik mezelf.
Losjes bond je mijn handen wijd gespreid aan de stijlen van het hoofdeind. Mijn enkels op dezelfde manier aan de spijlen van het voeteneind. De zijden doekjes zaten zo los dat ik ze vrijwel niet
voelde. Daar ging het je echter niet om. Het ging je om mij, zoals ik daar lag. Open en bloot voor jou. Voor jouw ogen. Om me te verslinden. Om met me te doen wat je maar wilde doen.
Ik liet je begaan. Ik werd je nagerecht.
Die stoute spelletjes van je, oh, daar hou ik zo van.
Lang liet je me zo liggen.
Ik hoorde niet wat je deed. Zag niks. Ik kon alleen maar wachten en al die tijd tolden vragen door mijn hoofd.
Wat ben je aan het doen?
Waar ben je?
Sta je naar me te kijken?
Bevredig je jezelf, omdat je dat zo graag doet als ik bloot ben?
Hoe lang gaat dit nog duren?
Wanneer doe je nou eindelijk eens wat?
Voelde ik daar een trilling in het bed?
Kom je op me liggen of verbeeldde ik me die trilling?
Waar ben je?
Wat doe je?
...?
Bijna wanhopig verlangend naar de antwoorden, voelde ik opeens een ijskoude druppel midden op mijn buik. Geschrokken trokken mijn buikspieren wild samen.
Gekreun van de plotse schrik gorgelde langs de bal en onder het kapje. Ik kromde mezelf, wilde me opkrullen ter bescherming tegen de kou, maar werd tegengehouden door de bandages.
God, wat voelde dat koud!
Wat deed je met me?
Wat is dat op mijn buik?
Mijn gedachten werden plots afgebroken. Een tweede ijskoude druppel plofte neer, nu lager op mijn buik. Weer spanden spieren aan.
Je ging toch niet verder naar beneden?
Het was geen water. Dat voelde ik.
Er stroomde niets langs mijn huid omlaag. Het was dikker en bleef liggen, een beetje plakken. Een ijskoud klompje iets. Maar wat?
Een derde druppel en een vierde. Net onder elke borst een. En toen meerdere, in twee cirkels.
Ik telde er twaalf, zes rond elke borst.
Verder omhoog.
Een koude spetter viel in mijn hals en een op mijn kin.
Op mijn voorhoofd.
In elke oksel.
Op de binnenzijde van mijn bovenarmen en een drupje in elke geopende hand.
Pas toen hield het op.
Voor even.
Ik vroeg me af wat je aan het doen was maar werd onderbroken door een spetter op een been.
En op het andere.
Langs mijn dij voelde ik iets omlaag druipen, als dikke verf. Oneindig langzaam zakte het goedje naar beneden, tot het halverwege bleef hangen.
Toen pas daagde het me.
Sperma! Het moest sperma zijn. Heeft hij sperma gespaard en in de ijskast bewaard? Het kan bijna niet anders en ik, ik werd onder dat ijskoude geil bedolven.
Nou ja, bedolven? Ermee bedruppeld!
Ik lachte inwendig. Toen wist ik wat er komen ging! Hij ging me ermee insmeren. Zijn spul over mijn huid.
Dat mocht hij. Ik zou hem een andere keer nog wel eens terugplagen.
Andermaal vielen er druppels: op mijn knieën, mijn schenen, mijn wreven en tussen mijn tenen. Lager en lager, elke druppel ijskoud brandend op mijn huid.
Kou drong in mijn vel en ik voelde de haartjes op mijn huid zich oprichten. Warmte vasthouden, als dat kon.
Was je toen klaar? Want weer was je weg.
Ik stelde me voor dat je naar me stond te kijken. Naar wat je met me had gedaan. Minuten duurde het. Maximaal spande ik me in om iets te horen, te ruiken, of te voelen. Draaide mijn hoofd
opzij. Probeerde te zien. Niks.
Was je er nog?
Wat deed je?
En toen kromp ik nog maar eens ineen.
Twee druppels pletsten kort na elkaar op mijn tepels en nauwelijks daarvan bekomen roffelden druppels van het ijskoude goedje op mijn onderbuik, pal boven mijn spleet.
Ze landden op de rand van de plooi, verdoofden me en baanden zich een weg omlaag.
Ik voelde het stroperige spul langs mijn klitje en in mijn openstaande gleuf glijden. Koud, ongelooflijk koud op die tere huid.
Terwijl ik de kou in de bres van mijn kut lag te verbijten, voelde ik het spul traag tussen mijn schaamlipjes naar beneden vloeien. Traag en tintelend koud.
Jezus, dacht ik, hoeveel van dat spul heb je wel niet bewaard?
En toen kroop je op me en wreef het met je lichaam over me uit.
Je borst plette mijn borsten en ik voelde je kronkelen over mijn romp. Als een slang. Plakkerig spul uitsmerend over heel mijn lijf.
Je benen wreven over mijn benen. Je voeten over de mijne.
Je haalde je wangen langs de mijne, duwde je voorhoofd tegen me aan.
Ik zag niks, ik hoorde niks, ik rook niks en proefde niks. Het enige wat ik gewaar werd was dat ik je voelde. Tast. Jouw huid die langs de mijne schuurde. Jouw lijf zwaar op mij drukkend.
Je stond op en ik stelde me voor dat je van top tot teen je werk, mij dus, bekeek. Dat je goedkeurend aanschouwde wat je had aangericht.
En vervolgens was er je tong.
Warme en lange halen trok je ermee over mijn lichaam. Over heel mijn lichaam. Als een hond die zijn baasje likt en zo zijn trouw bewijst.
Likte je je eigen sperma weg? Gekke knul. Wie doet dat nou?
Je mond zoog zich klem om mijn tepels. Ik voelde het speeksel in de holte van je mond, op je tong, aan je lippen. Als een baby zoog je je aan me vast.
Tussen mijn borsten, over mijn buik ging je naar beneden. Sleepte je tong omlaag tot aan mijn spleetje en lebberde dat uit. Schoon.
Wat je met me deed liet bij mij de sappen stromen.
De lipjes daar vanonder slurpte je tussen jouw lippen bij je naar binnen. Ik voelde me uitgerekt worden. Je tong sleepte door de gleuf. Mijn liefdesknopje klemde je tussen je tanden en ik kwam
klaar, middenin je gezicht en jij maar lebberen en slurpen!
Jouw speeksel vermengde zich met mijn vaginale jus.
Was dat het toetje dat je verlangde? Natuurlijk was dat het!
Je kroop van me af en haalde die olijke tong tussen mijn benen vandaan.
Weer voelde ik me voor even alleen met al die vragen.
Je nam het neuskapje weg, de bal mocht uit mijn mond. Je deed de oordopjes uit en als laatste verdween de blinddoek.
Het licht brandde kort fel in mijn ogen en pas toen mijn ogen aan het licht gewend waren, zag ik je staan. En zag ik mezelf liggen op mijn bed.
Verbaasd keek ik naar de donkerbruine smurrie op mijn lichaam. Geen sperma dus!
Met mijn kin op mijn borst aanschouwde ik mijn lijf: helemaal onder de bruine strepen.
Hier een wat dunner filmpje, daar nog een wat dikkere laag.
Alleen in mijn kruis en op mijn borsten blonk een volledig blanke huid. Daar had je me dan ook helemaal schoongelikt.
Na mijn lichaam keek ik naar jou.
Je staak stak stokstijf schuin omhoog. En wat een fraai gezicht was dat! Toen moest ik om je lachen.
"Wil jij ook een toetje?" vroeg je me.
Ik glunderde.
"Krijg ik dan het toetje dat ik denk dat je voor me verzonnen hebt?"
"Mm mm."
Sinds het restaurant weet ik wat "mm mm" betekent.
"Goed. Ik heb best trek in wat zoets."
"Oké. Daar komt je toetje dan."
Je kroop over mijn borst en ik zag je manschap voor me zwaaien.
"Ben je er klaar voor?" vroeg je me en ik knikte.
"Doe je mond dan maar open."
Braaf deed ik wat me gevraagd werd en je donkerbruine staaf schoof bij me naar binnen.
Een welkome traktatie. Je had jezelf ook tegoed gedaan.
Ik sloot mijn lippen en zoog en slikte, terwijl jij pompte.
Het was heerlijk. Zo anders dan voorheen. Alweer iets nieuws met een heerlijk vol aroma.
Puur.
Donkerbruin en romig, zeker toen je sperma spoot. Toen werd het echt een duo-smaak.
Je kwam blank weer uit mijn mond tevoorschijn. Zoals je bent.
Je maakte me los.
Op het nachtkastje zag ik het halflege flesje staan.
Chocolade dessertsaus, las ik op het etiket.
Condensdruppels kleefden er dik aan.
Chocoladeseks om je vingers bij af te likken.
Na afloop lagen we tegen elkaar. Lekker knus.
Ik zei: "Een lekker toetje was dat. Ik wist wel dat je niet zonder kon!"
"Precies" zei je, "dit kon ik niet in het restaurant doen."
"Waarom niet?" schertste ik. "Die knipmes-ober kon het maar moeilijk verkroppen dat we zijn maaltijd niet afrondden met een nagerecht. Je had het ook daar mogen doen van me. Een
perfecte afronding van een perfecte maaltijd. En interessant voor de andere eters! Een levende Dame Blanche als toetje."
"Dat weet ik wel," zei je "maar alleen hier stond chocoladesaus in de koelkast."
